Ρέθυμνο: Συγκλονιστική μαρτυρία ψαρά για τη δια θαλάσσης εκκένωση στην Αγία Γαλήνη
Διαβάζεται σε 3'
“Έχουμε ζήσει φωτιές αλλά αυτό το δράμα, να είναι άνθρωποι εγκλωβισμένοι στην παραλία, το έζησα πρώτη φορά. Και δεν θέλω να το ξαναζήσω’, αναφέρει ο νεαρός ψαράς που συμμετείχε στην επιχείρηση διάσωσης του Λιμενικού.
- 30 Ιουλίου 2026 18:14
Τις ώρες αγωνίας που πέρασε και την προσπάθεια του να βοηθήσει στην επιχείρηση διάσωσης του Λιμενικού Σώματος περιέγραψε ο Νίκος Ματθαιάκης, από την Αγία Γαλήνη Κρήτης.
Ο νεαρός ψαράς μιλώντας στο cretalive.gr, ανέφερε πως ειδοποιήθηκε χθες Τετάρτη (29/7) από τις λιμενικές αρχές να βρίσκεται σε ετοιμότητα και μίλησε για την αποπνικτική κατάσταση που επικρατούσε λόγω της έκτασης της φωτιάς.
“Κάναμε και εμείς το καθήκον μας… Κλήθηκα από το Λιμεναρχείο κατά τις 4 το μεσημέρι να είμαι stand by. Μου ζήτησαν βοήθεια και την έδωσα απλόχερα. Πήγα με το αλιευτικό μου εκεί πέρα, τον “Άγιο Σπυρίδωνα”, είπε αρχικά.
Στην συνέχεια τόνισε πως οι άνεμοι που άγγιζαν τα 160 χιλιόμετρα την ώρα.
Βίντεο από την επιχείρηση διάσωσης στο Ρέθυμνο
Εξομολογήθηκε πως η κατάσταση της φωτιάς στον Άγιο Παύλο δεν τους επέτρεπε να προσεγγίσουν εύκολα την περιοχή ενώ υπήρχαν περίπου 30 εγκλωβισμένοι ανάμεσα τους και ηλικιωμένοι.
Λόγω της μικρής χωρητικότητας του καϊκιού του ο νεαρός ψαράς σημείωσε πως πραγματοποίησε τρία δρομολόγια προκειμένου να διασώσει όσους περισσότερους ανθρώπους μπορεί, παρά την μεγάλη επικινδυνότητα που επικρατούσε στο σημείο.
“Ήταν αποπνικτικά από θέμα φωτιάς και καπνού αλλά και οι άνεμοι ήταν τυφώνας. Φανταστείτε ότι κατέγραψαν μέχρι 160 χιλιόμετρα ριπή αέρα”.
“Ήταν στη γωνία του Αγίου Παύλου είχαν εγκλωβιστεί άνθρωποι. Από πάνω καιγόταν η ταβέρνα και τα καταλύματα. Έσκασαν και κάποιες φιάλες. Ακούγαμε τα “μπαμ”. Πλησίασα με το καϊκάκι. Είμαι κατεχιάρης της περιοχής. Προσέγγισα με μεγάλη δυσκολία. Καθόλου εύκολο”, εξομολογείται. “Ήταν κάπου 30 άτομα εκεί μαζεμένοι. Ήταν και κάποιοι ηλικιωμένοι. Δεν μπορούσαν εύκολα να ανέβουν στο καΐκι. Η κακοκαιρία ήταν φοβερή. Τρεις φορές πήρα ανθρώπους γιατί το καΐκι μου είναι μικρό”.
“Κάνω τον ψαρά από τότε που γεννήθηκα… Και ο πατέρας μου ψαράς. Έχουμε ζήσει φωτιές αλλά αυτό το δράμα, να είναι άνθρωποι εγκλωβισμένοι στην παραλία, το έζησα πρώτη φορά. Και δεν θέλω να το ξαναζήσω. Είναι ψυχοπλακωτικό να βλέπεις τον άλλον να αγωνιά να σωθεί, να καίγεται η περιουσία του, οι φιάλες να “σκάνε”. Είχαν αρπάξει φωτιά οι καλαμωτές στα καταλύματα και έπεφταν στο καΐκι σπίθες. Τις σβήσαμε με τη μάνικα. Μπορούσαμε να πάθουμε ζημιά και εμείς, να πάρουμε φωτιά…”, περιγράφει.
