Ασύλληπτο βίντεο: Αφού έσπασε το φράγμα ήχου με αυτοκίνητο, έκανε ρεκόρ με κινητήρα υδρογόνου

Ο Βρετανός οδηγός Andy Green κατέρριψε νέο παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας, αυτή τη φορά στο τιμόνι αυτοκινήτου με κινητήρες υδρογόνου. Μάλιστα, χρησιμοποιήθηκε “πράσινο υδρογόνο” κάτι που σημαίνει πως οι δύο πανίσχυροι κινητήρες του οχήματος παρήγαγαν μόνο καθαρό ατμό (νερό) από την εξάτμιση, χωρίς ίχνος διοξειδίου του άνθρακα (CO₂)

Ο Green έφτασε τα 653,908 χλμ/ώρα, οδηγώντας το όχημα JCB Hydromax που είναι εξοπλισμένο με δύο κινητήρες εσωτερικής καύσης υδρογόνου συνολικής ισχύος 1.600 ίππων.

Η Fédération Internationale de l’Automobile (FIA), το διεθνές ρυθμιστικό σώμα των μηχανοκίνητων αθλημάτων, επικύρωσε το επίτευγμα ως νέο παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία του. Ο 64χρονος απόστρατος πιλότος της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας εκτόξευσε κυριολεκτικά το όχημά του στην κρυσταλλική επιφάνεια των Αλυκών Μπόνεβιλ στη Γιούτα.

Το αυτοκίνητο, μήκους 9,75 μέτρων σχεδιάστηκε από την JCB που κατασκευάζει βαρέα μηχανήματα. Οι κινητήρες του, τροποποιημένοι σε σχέση με εκείνους που η εταιρεία χρησιμοποιεί στα μηχανήματά της, αναμιγνύουν πεπιεσμένο αέριο υδρογόνο με αέρα και το αναφλέγουν για να παράγουν ισχύ.

“Είναι μαγικό να μπορώ να παρουσιάσω αυτή την τεχνολογία και να δείξω πόσο καλή είναι η μηχανική στην καλύτερη αγωνιστική επιφάνεια στον κόσμο, τις Αλυκές Μπόνεβιλ”, δήλωσε ο Green στο Associated Press.

Το επίτευγμα αυτό, ωστόσο, απέχει πολύ από το απόλυτο παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας στο έδαφος, το οποίο ο ίδιος ο Green είχε κατακτήσει με αεριωθούμενο όχημα (κηροζίνης) το 1997. Εκείνη τη χρονιά έφτασε τα 763,035 mph (1.227,985 χλμ/ώρα) με το Thrust SSC σπάζοντας το φράγμα του ήχου. Κανείς δεν έχει καταφέρει να καταρρίψει αυτό το ρεκόρ.

Το 2006, ο Green είχε κάνει επίσης το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας για αυτοκίνητο με κινητήρα ντίζελ φτάνοντας τα 563,4 χλμ/ώρα και πάλι στις Αλυκές Μπόνεβιλ.

Επέστρεψε λοιπόν εκεί την Τρίτη με στόχο να ξεπεράσει εκείνη την επίδοση, αυτή τη φορά με υδρογόνο, καύσιμο που ο ίδιος έχει αποκαλέσει ως το “καύσιμο του μέλλοντος”. Τελικά ξεπέρασε με άνεση το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία υδρογόνου, που ανερχόταν σε μόλις 298,5 χλμ/ώρα.

Στη διαδρομή είχε στη διάθεσή του μια ευθεία 16 χιλιομέτρων, ενώ μερικές δεκάδες μέλη του προσωπικού της JCB και δημοσιογράφοι παρακολούθησαν από απόσταση, μέσω καμερών και κιαλιών.

Ο Green ανέφερε ότι το κόκπιτ του οχήματος ήταν “πιθανώς λίγο πιο ζεστό” σε σχέση με εκείνο του αεριωθούμενου του 1997, με θερμοκρασίες που συχνά ξεπερνούσαν τους 50 βαθμούς Κελσίου. “Αλλά έχω προπονηθεί τέσσερις μήνες γι’ αυτό, τόσο σε γυμναστήριο όσο και απλώς συνηθίζοντας κάνοντας ζεστά μπάνια”, εξήγησε.

Κατάλοιπο μιας προϊστορικής λίμνης, οι Αλυκές Μπόνεβιλ βρίσκονται περίπου 160 χιλιόμετρα δυτικά του Σολτ Λέικ Σίτι, πάνω από έναν ρηχό υδροφόρο ορίζοντα που διατηρεί δροσερά τα ελαστικά.

Η χαμηλή τριβή της επιφάνειας και ο ξηρός αέρας της ερήμου ευνοούν τις υψηλές ταχύτητες και έχουν προσελκύσει οδηγούς στο σημείο από το μακρινό 1914.

“Η επιφάνεια μοιάζει με χιόνι και συμπεριφέρεται λίγο σαν συμπιεσμένο χιόνι, είναι εκπληκτικά ολισθηρό”, είπε ο Green. Ο ίδιος πετούσε υπερηχητικά στρατιωτικά αεροσκάφη όταν διάβασε, σε βρετανική εφημερίδα του 1994, αγγελία που αναζητούσε “οδηγό υψηλής ταχύτητας για να σπάσει το φράγμα του ήχου”.

Αν και δεν έφτασε τώρα σε υπερηχητικές ταχύτητες, οι μηχανικοί της JCB ελπίζουν ότι το κατόρθωμα που καταγράφηκε με ισχύ υδρογόνου θα φέρει αναταράξεις στη βιομηχανία καθαρής ενέργειας. Πρακτικά το ρεκόρ αυτό αποδεικνύει ότι οι κινητήρες υδρογόνου μπορούν να προσφέρουν εξαιρετικές επιδόσεις χωρίς να εκπέμπουν καθόλου διοξείδιο του άνθρακα από την εξάτμιση.

Ο πρόεδρος της εταιρείας έχει υποστηρίξει ότι το υδρογόνο μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στις ανάγκες των βαρέων βιομηχανιών σε σχέση με την ηλεκτρική ενέργεια, καθώς λειτουργεί και ως πρώτη ύλη, όχι μόνο ως καύσιμο. Η JCB έχει ήδη υπογράψει συμφωνία για αγορά “πράσινου υδρογόνου”, το οποίο παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αν και αυτό ανταποκρίνεται σε ένα μικρό κλάσμα της παγκόσμιας παραγωγής.

Η εταιρεία έχει επενδύσει 100 εκατομμύρια λίρες (135,03 εκατομμύρια δολάρια) για την ανάπτυξη κινητήρων εσωτερικής καύσης που λειτουργούν με υδρογόνο, όμοιους με αυτούς που τοποθετήθηκαν στο όχημα Hydromax, για την προώθηση των εκσκαφέων που λειτουργούν με πράσινους κινητήρες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το υδρογόνο είναι τόσο καθαρό όσο η πηγή από την οποία παράγεται, ενώ η συντριπτική πλειονότητά του παράγεται σήμερα από ορυκτά καύσιμα. Συγκεκριμένα, η σημερινή πραγματικότητα είναι πως πάνω από το 90% του υδρογόνου παράγεται από φυσικό αέριο και άνθρακα (το λεγόμενο “γκρίζο” υδρογόνο), μια διαδικασία που επιβαρύνει το περιβάλλον με CO₂. Για να είναι πραγματικά “καθαρό,” πρέπει να παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (π.χ. αιολική ή ηλιακή ενέργεια μέσω της διάσπασης του νερού), το οποίο ονομάζεται “πράσινο” υδρογόνο.

Ο Greg Keoleian, καθηγητής βιώσιμων συστημάτων στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και συνδιευθυντής της πρωτοβουλίας MI Hydrogen (μια συνεργασία για την έρευνα και την ανάπτυξη καθαρών λύσεων υδρογόνου), δήλωσε ότι η ιδέα και τα σχέδια για την ανάπτυξη της τεχνολογίας υδρογόνου υπάρχουν εδώ και δεκαετίες, αλλά έχουν γνωρίσει νέα άνθιση τα τελευταία χρόνια.

Πολλοί μεγάλοι αυτοκινητοβιομήχανοι έχουν αναπτύξει κινητήρες εσωτερικής καύσης υδρογόνου ή τεχνολογία κυψελών καυσίμου (fuel cells), ωστόσο το υψηλότερο κόστος παραγωγής σε σχέση με τη βενζίνη και το ντίζελ εξακολουθεί να αποτελεί εμπόδιο για ευρύτερη υιοθέτηση. “Αντιπροσωπεύει έναν σημαντικό φορέα ενέργειας για την απανθρακοποίηση τομέων της οικονομίας”, είπε ο Keoleian.

“Όσον αφορά την ανάπτυξή του, επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από το κόστος”, παραδέχθηκε. Αναδυόμενο πεδίο έρευνας, πρόσθεσε, είναι η εξαγωγή υδρογόνου από φυσικά κοιτάσματα αντί της διάσπασης του νερού, μια προοπτική που θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά το κόστος παραγωγής.

Το ασύλληπτο ρεκόρ του Green από το 1997: