ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Αυτήν την στιγμή η Ελλάδα είναι η τέταρτη σε εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat.

Το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα στερεά καύσιμα και ο άνθρακας καλύπτουν το 54% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας στη χώρα μας -μέσω μεταφορών, θέρμανσης και παραγωγής ρεύματος στα μη διασυνδεδεμένα νησιά.

Η πολύ υψηλή ενεργειακή πυκνότητα των ορυκτών καυσίμων τα έκανε τη ραχοκοκαλιά της παγκόσμιας βιομηχανικής ανάπτυξης, τα τελευταία 150 χρόνια και τον κυριότερο συντελεστή για την κλιματική κρίση και τη ρύπανσης του περιβάλλοντος.

Βλέπετε, η καύση τους απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2).

Κρατήστε πως σήμερα καλύπτουν ποσοστό από 51 έως 52% της ηλεκτροπαραγωγής κάθε χώρας.

Πόση ενέργεια δίνουν στην Ελλάδα φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες;

Στον πίνακα μπορείτε να δείτε τις χώρες της ευρωζώνης, βάσει της συμμετοχής πηγών ενέργειας στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Στις κορυφαίες θέσεις είναι κράτη που βασίζονται περισσότερο στα πετρελαιοειδή, με την Ελλάδα να βρίσκεται στο Νο4. Δεν είναι πιο πάνω, λόγω της συνεχώς μειωμένης παραγωγής από λιγνίτη.

Στο τέλος της λίστας είναι αυτές με τη μικρότερη εξάρτηση.

Κάτι άλλο που δείχνει το γράφημα είναι ότι η Ελλάδα έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά παραγωγής ρεύματος από φωτοβολταϊκά στην Ευρώπη (23%).

Κάτι που δεν βλέπουμε στους λογαριασμούς μας, γιατί κάτι γίνεται πολύ λάθος.

Η συνεισφορά των αιολικών πάρκων είναι στο 17%, των υδροηλεκτρικών στο 5% και η πυρηνική ενέργεια στο 0%, ενώ σε χώρες όπως οι Γαλλία, Σλοβακία, Ουγγαρία και Τσεχία είναι τουλάχιστον 50%.

Η πυρηνική ενέργεια έχει συνεισφορά στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, εξ ου και σε ευρωπαϊκό επίπεδο συζητείται η δημιουργία Μικρών Μονάδων Αντιδραστήρων (SMRs).

Μια μικρή ταμπλέτα ουρανίου (στον πυρηνικό αντιδραστήρα τοποθετούνται ειδικές ράβδοι ουρανίου, για να αρχίσει η ατομική -αλυσιδωτή- αντίδραση που δίνει την ενέργεια), στο μέγεθος της άκρης ενός δαχτύλου, παράγει ίδια ενέργεια με 1 τόνο κάρβουνα ή 500 λίτρα πετρέλαιο.

Εμείς όμως, είμαστε μια από τις πιο σεισμογενείς χώρες του πλανήτη (είμαστε πάνω στο σημείο που “συγκρούονται” δυο τεκτονικές πλάκες -Ευρασιατική και Αφρικανική) και αυτό έχει περιορισμούς, καθώς η κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού απαιτεί απόλυτη γεωολογική σταθερότητα.

Επίσης, κοστίζει πολλά δισεκατομμύρια ευρώ και χρειάζεται από 10 έως 15 χρόνια, μέχρι να λειτουργήσει.

Σημειώστε και ότι από την στιγμή που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τη βιομάζα, δύσκολα θα διαχειριζόμασταν όπως πρέπει τα πυρηνικά απόβλητα, τα οποία παραμένουν επικίνδυνα για χιλιάδες χρόνια και απαιτούν ειδικά, βαθιά γεωλογικά ταφοπέδια υψηλής ασφάλειας.

Η βιομάζα που πάει “στράφι” ενώ θα μπορούσε να μας σώσει και από πυρκαγιές

Παίρνουμε ενέργεια από τα φωτοβολταϊκά όταν έχει ήλιο και από τις ανεμογεννήτριες όταν έχει άνεμο. Η βιομάζα ωστόσο, δίνει ενέργεια πάντα.

Στην κατηγορία “βιομάζα” ανήκουν τα στερεά οργανικά υλικά, όπως τα ξύλα, τα υπολείμματα καλλιεργειών, κλαδέματα, πυρηνόξυλο, όπως και το βιοαέριο από κτηνοτροφικά απόβλητα ή Χώρους Υγειονομικής Ταφής Απορριμάτων (ΧΥΤΑ).

Η “προσφορά” της στην ηλεκτρική ενέργεια της Ελλάδας είναι πολύ μικρή (1 με 1,5%) σε σχέση με τον ήλιο (φωτοβολταϊκά) και τον άνεμο (αιολικά).

Στη θέρμανση, αγοράζουμε βιομάζα, ως πέλετ και καυσόξυλα, με τις βιομηχανίες να στηρίζονται σε αυτήν για τη λειτουργία τους.

Σε ό,τι αφορά τα βιοκαύσιμα (βιοντίζελ) που παράγονται από φυτικά έλαια (πχ ηλίανθο) ή χρησιμοποιημένα μαγειρικά έλαια, υπάρχουν σχετικές μονάδες παραγωγής στη χώρα.

Βάσει νομοθεσίας της ΕΕ το συμβατικό ντίζελ κίνησης που πωλείται στα πρατήρια περιέχει υποχρεωτικά ένα ποσοστό αναμεμειγμένου εγχώριου ή εισαγόμενου βιοντίζελ (γύρω στο 7%), ώστε να μειώνονται οι ρύποι στις μεταφορές.

Η Ελλάδα αξιοποιεί μόνο ένα μικρό κλάσμα από το πραγματικό δυναμικό της στη βιομάζα που παραμένει ανεκμετάλλευτη, ενόσω υπάρχουν εξελίξεις με τον ήλιο και τον άνεμο.

Οι προοπτικές είναι τεράστιες, χάριν των γεωργικών υπολειμμάτων, δηλαδή των κλαδεμάτων, αλλά και των άχυρων και του πυρηνόξυλου που καίγονται ανεξέλεγκτα, προκαλώντας πολλές πυρκαγιές κάθε χρόνο, αντί να συγκεντρώνονται για να χρησιμοποιούνται σε παραγωγή ενέργειας και θερμότητας.

Έπειτα, έχουμε και τη δασική βιομάζα, έναν ακόμα ύψιστο κίνδυνο έναρξης φωτιάς όταν την αφήνεις εκεί που είναι, αντί να την μαζεύεις για να την χρησιμοποιείς προς όφελος σου.

Γιατί δεν εκμεταλλευόμαστε τη βιομάζα στην Ελλάδα

Ο λόγος που δεν αξιοποιούμε τη βιομάζα είναι εξοργιστικός: σύμφωνα με πληροφορίες αφορά τη “δυσκολία στη συλλογή και τη μεταφορά”. Bλέπετε, δεν υπάρχει ένας οργανωμένος μηχανισμός ώστε να παραδίδει ο αγρότης τη βιομάζα του εύκολα και με ένα οικονομικό όφελος σε μια σχετική μονάδα.

Παρεμπιπτόντως, αυτές οι μονάδες είναι λίγες, συγκριτικά με τον όγκο της βιομάζας που παράγουμε, με τη γραφειοκρατεία ως προς την αδειοδότηση να αποτελεί σταθερά εμπόδιο.

Από τη γενικότερη εικόνα του πώς βγάζουμε με τα χεράκια μας τα ματάκια μας δεν λείπουν οι αντιδράσεις τοπικών κοινωνιών που ενώ δεν γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται (συνηθέστερα μπερδεύουν τη βιομάζα με τα σκουπίδια), αντιδρούν.

Την ίδια ώρα, σε αγροτικές περιοχές της Βόρειας Ευρώπης, θερμαίνονται ολόκληρα χωριά από έναν κεντρικό λέβητα βιομάζας.