ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΑΣ ΜΕ ΤΟΝ JARVIS COCKER ΚΑΙ ΤΟΥΣ PULP ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ…

Οι Νύχτες Πρεμιέρας γίνονται φέτος 32 ετών, παραμένοντας το πρώτο μεγάλο φθινοπωρινό ραντεβού μας με το σινεμά. Την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου θα ανακοινωθεί το πλήρες πρόγραμμα της φετινής διοργάνωσης με το πολυσυζητημένο ντοκιμαντέρ NAZA που αποκαλύπτει τη μέθοδο και τα συστήματα πίσω από τις θηριωδίες του ισραηλινού στρατού στη Γάζα να αναμένεται με ανυπομονησία.

Όπως κάθε χρόνο, η ενότητα «Μουσική & Φιλμ» είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Δυο docs ξεχωρίζουν…

PULP: What Do You Do For An Encore?,
του Garth Jennings 

Οι Pulp ήταν πάντα ο «τρίτος δρόμος» της Britpop. 

Ήταν αρκετά σοφιστικέ και σαφώς περισσότερο σαρδόνιοι για να τρέξουν στην κούρσα της «μάχης της Britpop» μεταξύ Blur και Oasis. Αφήστε που ήταν και (πολύ) πιο παλιοί – ο Jarvis Cocker έφτιαξε το γκρουπ στα 15 του το 1978, το ντεμπούτο τους κυκλοφόρησε το 1983. 

Για μια δεκαετία τσαλαβουτούσαν στην αφάνεια. Η στιγμή τους ήρθε στα 90s. Η φρενίτιδα της Cool Britannia τους χώρεσε κι εκείνους, ο Jarvis αναγνωρίστηκε ως ο επόμενος βρετανός «ποιητής της καθημερινότητας» και σήμερα πια απολαμβάνει στάτους «εθνικού θησαυρού», τα μεγάλα τραγούδια διαδέχονταν το ένα το άλλο. Κι όταν η σκηνή ξέφτισε, δεν το ταλαιπώρησαν. Απλά το διέλυσαν, το 2002. Επανήλθαν το 2011 για κάποια live που τους έφεραν και στα μέρη μας, το ξαναδιέλυσαν, αλλά τελικά είχαν ακόμα μια «ζωή». 

Από το 2022, η μπάντα είναι και πάλι ενεργή. Δυστυχώς, χωρίς τον μπασίστα τους Steve Mackey που έφυγε από τη ζωή έναν χρόνο αργότερα. Τους είδαμε στο Release το καλοκαίρι του 2024 σε μια συναυλία μεγάλης συγκίνησης κι, εκεί που ίσως κανείς δεν το περίμενε, έβγαλαν πέρυσι και το πρώτο τους άλμπουμ μετά από 24 (!) χρόνια (το οποίο μάλιστα έφτασε και στο νο.1 του βρετανικού chart). Τιμιότατοι. 

Αυτό το ύστερο comeback τους καταγράφει ο σκηνοθέτης, και μακροχρόνιος συνεργάτης τους, Garth Jennings (που μετέφερε στο σινεμά το Γυρίζοντας τον Γαλαξία με Οτοστόπ) στο ντοκιμαντέρ PULP: What Do You Do For An Encore?. Συνδυάζοντας πλάνα από τη θριαμβευτική περιοδεία τους το 2025 (συγκεκριμένα από τις δύο sold out εμφανίσεις τους στη λονδρέζικη O2 Arena), αφήγηση από τον Jarvis Cocker κι αρχειακό υλικό από πορεία τεσσάρων δεκαετιών που δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ. Ή κι έχουμε ξαναδεί, ας πούμε τον Jarvis σε αγώνα ποδοσφαίρου δίπλα στον Liam Gallagher, τον Damon Albarn και τον Robbie Williams εκεί γύρω στο 1996.

Το αποτέλεσμα είναι ένας φόρος τιμής σε μια μπάντα (και τον ηγέτη της) που πάντα απολάμβαναν τον ρόλο του αουτσάιντερ. Ξεκινώντας από το γκρίζο Σέφιλντ και φτάνοντας να μιλήσουν για τους «απλούς ανθρώπους» μιας ολόκληρης εποχής, γενιάς, κουλτούρας…

---

 

To Χιπ Χοπ της Μεσογείου, 
του Alfonso de Munno Gallardo

Ο ιταλοϊσπανός Alfonso de Munno Gallardo, διευθυντής φωτογραφίας που εργάζεται πάνω από 20 χρόνια σε μυθοπλασία και ντοκιμαντέρ, κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο ακολουθώντας τους Social Waste.

Μια ανεξάρτητη μουσική κολεκτίβα που εδώ και 25 χρόνια ακολουθεί τον δικό της ασυμβίβαστο δρόμο έξω από τις συμβάσεις της μουσικής βιομηχανίας. Ένας δρόμος που τους έχει φέρει στο πλευρό του Μάνου Τσάο, σε επαφή με την οικογένεια του Άρη Βελουχιώτη (όπως είχαν διηγηθεί σε παλαιότερη συνέντευξή τους στο NEWS 24/7) και, βέβαια, σε πλήρη σύνδεση με ένα πολύ φανατικό κοινό που τους ακολουθεί παντού.

Το φιλμ είναι στην ουσία ένα μουσικό road movie που συναντά τα μέλη του γκρουπ, σκορπισμένα σε διαφορετικά σημεία της Ελλάδας, έτοιμα να μαζευτούν ξανά για να δημιουργήσουν τον νέο τους δίσκο και να βγουν ξανά στον δρόμο. Δεν είναι όλα εύκολα, η συλλογικότητα έχει και δυσκολίες, έχει και συγκρούσεις. Αλλά έχει και τη μεγάλη δύναμη να μετουσιώνεται σε αιχμηρό πολιτικό και κοινωνικό λόγο. Πάντα με τη Μεσόγειο στο φόντο…