Ισπανία: Πώς η έξωση της 87χρονης ανατρέπει τις ισορροπίες στη στέγαση

Για τους ανθρώπους που έχουν κατασκηνώσει στην Πουέρτα δελ Σολ της Μαδρίτης, απαιτώντας μια ριζική αλλαγή στη στεγαστική πολιτική, το διάταγμα που αναμένεται να εγκρίνει εντός της ημέρας το υπουργικό συμβούλιο πιθανότατα δεν θα είναι αρκετό.

Για την πλειονότητα, όμως, όσων συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις η πολιτική μετατόπιση χαρακτηρίζεται “θεαματική”.

“Είναι μια απόδειξη του πόσο ευαίσθητη είναι η πολιτική στη διάθεση της κοινωνίας και στην πίεση του δρόμου“, δήλωσε κυβερνητική πηγή στην El País.

Το νέο πακέτο μέτρων για τη στέγαση

Το προσχέδιο του διατάγματος περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, μια “ασπίδα προστασίας από τις εξώσεις“ για ευάλωτα νοικοκυριά καθ’ όλη τη διάρκεια του 2027 και του 2028, μετά την απόρριψη τον Φεβρουάριο από το Κοινοβούλιο ενός αντίστοιχου μέτρου που αφορούσε μόνο το 2026, με τις ψήφους του Λαϊκού Κόμματος (PP), του Vox και των Junts.

Οι Sumar (αριστερός πολιτικός συνασπισμός και κυβερνητικός εταίρος του PSOE του Σάντσεθ) και οι Podemos (κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς) πιέζουν ώστε η προστασία αυτή να επεκταθεί ακόμη περισσότερο και να γίνει μόνιμη, όπως είχε αρχικά προταθεί τον Ιούλιο. Εκτιμούν ότι υπάρχει ακόμη περιθώριο για βελτιώσεις στην τελική διαπραγμάτευση.

Το σχέδιο περιλαμβάνει επίσης αύξηση του ΦΠΑ στα τουριστικά διαμερίσματα, ένα πάγιο αίτημα του Sumar, το οποίο είχε μπλοκαριστεί αρκετές φορές στο Κοινοβούλιο.

Ωστόσο, η προσπάθεια να συμβιβαστούν οι απαιτήσεις των κομμάτων της Αριστεράς με εκείνες των κεντροδεξιών δυνάμεων παραμένει εξαιρετικά δύσκολη.

Η υπόθεση της Μαρικάρμεν που άλλαξε την ατζέντα της κυβέρνησης

Η υπόθεση της Μαρικάρμεν μετατράπηκε μέσα σε λίγες ημέρες από μια μεμονωμένη υπόθεση έξωσης σε σύμβολο της στεγαστικής κρίσης στην Ισπανία και άσκησε έντονη πίεση στην κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ να επιταχύνει και να ενισχύσει τις αλλαγές στη νομοθεσία για τη στέγη.

Πριν από την υπόθεση Μαρικάρμεν, αρκετές από τις αλλαγές που συζητούνταν για το νέο διάταγμα θεωρούνταν εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσουν. Ωστόσο, η κοινωνική πίεση που προκάλεσε η υπόθεση άλλαξε τα δεδομένα και ανάγκασε τα κόμματα να επανεξετάσουν τη στάση τους.

Το υπουργείο Στέγασης υποστηρίζει ότι στόχος είναι να μην υπάρξουν “άλλες Μαρικάρμεν“, ενώ οι διαπραγματεύσεις με τους κυβερνητικούς εταίρους και τα κόμματα που μπορούν να καθορίσουν την ψήφιση του διατάγματος συνεχίζονται.

Η υπόθεση έχει επίσης εντείνει τη σύγκρουση στο εσωτερικό της κυβερνητικής συμμαχίας. Το Sumar και οι Podemos ζητούν πιο φιλόδοξες παρεμβάσεις, υποστηρίζοντας ότι η περίπτωση της Μαρικάρμεν απέδειξε την ανάγκη για μόνιμη προστασία των ενοικιαστών, ενώ το PSOE επιχειρεί να βρει ισορροπία ώστε να εξασφαλίσει τη στήριξη τόσο της Αριστεράς όσο και των Junts και PNV.

Οι πιέσεις από Sumar, Junts και PNV

Οι τελευταίες ώρες των διαπραγματεύσεων χαρακτηρίζονται από έντονο πολιτικό παζάρι.

Το Sumar, ο κυβερνητικός εταίρος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (PSOE), ασκεί ισχυρή πίεση για ένα πιο φιλόδοξο πακέτο μέτρων.

Η υπουργός Στέγασης Ισαμπέλ Ροντρίγκεθ, η οποία έχει αναλάβει τον συντονισμό των διαπραγματεύσεων, πραγματοποίησε σειρά συναντήσεων με τους υπουργούς του Sumar Ερνέστ Ουρτασούν και Πάμπλο Μπουστιντούι.

Τα βασικά σημεία διαφωνίας αφορούν τρία ζητήματα:

• τη διάρκεια της προστασίας από τις εξώσεις,
• τη ρύθμιση των ενοικιάσεων ανά δωμάτιο,
• την επέκταση των συμβολαίων αορίστου διάρκειας.

Το Sumar ζητά η προστασία από τις εξώσεις να επεκταθεί πέρα από το 2028, όμως το PSOE εκτιμά ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να οδηγήσει στην απώλεια της στήριξης των Junts και PNV.

Ο Σάντσεθ ζητά “μια τελευταία προσπάθεια”

Ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ κάλεσε όλες τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις να κάνουν «μια τελευταία προσπάθεια» για την επίτευξη συμφωνίας.

“Ζητώ από όλες τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις να κάνουμε αυτή την τελευταία προσπάθεια, με αίσθημα ευθύνης και αντίληψη του κρατικού συμφέροντος”, δήλωσε ο Σάντσεθ, υποστηρίζοντας ότι η προστασία των ανθρώπων που πλήττονται από τη στεγαστική κρίση είναι “ζήτημα ανθρωπιάς“.

Η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι το διάταγμα πιθανότατα δεν θα ικανοποιήσει πλήρως κανέναν: η Αριστερά θα το θεωρήσει ανεπαρκές, ενώ η Δεξιά υπερβολικό.

Για τον Σάντσεθ, το βασικό ζητούμενο είναι η έγκρισή του από το Κοινοβούλιο, ακόμη και με πιθανές αποχές, καθώς η ψηφοφορία πραγματοποιείται λίγους μήνες πριν από τις περιφερειακές και εθνικές εκλογές στην Ισπανία.