Η κόρη της Ζιζέλ Πελικό ξεκινά καμπάνια για θύματα σεξουαλικής κακοποίησης με χρήση ουσιών

Η Ζιζέλ Πελικό αποτελεί το πρόσωπο-σύμβολο μιας νέας εκστρατείας που ξεκίνησε η κόρη της, με στόχο να ενθαρρύνει ανθρώπους που υποψιάζονται ότι έχουν ναρκωθεί και υποστεί σεξουαλική επίθεση να μιλήσουν, ακόμη και αν έχουν ελάχιστη ή καθόλου μνήμη του περιστατικού.

Η 47χρονη Καρολίν Νταριάν, η οποία πιστεύει ότι επίσης έπεσε θύμα νάρκωσης και σεξουαλικής κακοποίησης από τον πατέρα της, Ντομινίκ Πελικό – τον πρώην σύζυγο της μητέρας της –, ξεκίνησε τη Δευτέρα μια εκστρατεία ενημέρωσης, όπως αναφέρει ο Guardian, σε ώρα υψηλής τηλεθέασης σε όλο το τηλεοπτικό δίκτυο της Γαλλίας, καθώς και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στον Τύπο και μέσω αφισών.

Η 73χρονη μητέρα της έγινε διεθνές σύμβολο θάρρους και αντίστασης, όταν κατά τη διάρκεια της δίκης του πρώην συζύγου της και δεκάδων ανδρών που τη βίασαν ενώ βρισκόταν σε κατάσταση αναισθησίας, επέμεινε ότι η ντροπή πρέπει να αλλάξει πλευρά και να περάσει στους δράστες.

Σε βίντεο της εκστρατείας, η Ζιζέλ Πελικό αναφέρει ότι στο 75% των περιπτώσεων σεξουαλικής κακοποίησης με χρήση ναρκωτικών ουσιών, ο δράστης είναι συγγενής ή φίλος του θύματος. Παράλληλα, καλεί όσους πιστεύουν ότι μπορεί να έχουν πέσει θύματα να επικοινωνήσουν με το Κέντρο Αριστείας για Επιθέσεις με τη Χρήση Ουσιών (CRAFS).

Το κέντρο υπάγεται στην πανεπιστημιακή νοσοκομειακή υπηρεσία του Παρισιού (AP-HP) και στελεχώνεται από ειδικούς, οι οποίοι μπορούν να συμβουλεύσουν όσους πιστεύουν ότι ενδέχεται να έχουν πέσει θύματα νάρκωσης και κακοποίησης σχετικά με τα πιθανά αποδεικτικά στοιχεία που υπάρχουν και τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να τα αποκτήσουν.

Η Νταριάν, ιδρύτρια της οργάνωσης Mendorspas («Μη με κοιμίζεις»), δήλωσε: «Όταν ξεκινάς μια εκστρατεία τέτοιας κλίμακας, το γεγονός ότι έχω τη στήριξη της μητέρας μου στέλνει ένα πραγματικά ισχυρό μήνυμα. Είναι επίσης ένα μήνυμα ελπίδας προς τα θύματα, δείχνοντας ότι είναι δυνατό να σταθείς ξανά στα πόδια σου».

Η δίκη του Ντομινίκ Πελικό πριν από δύο χρόνια συγκλόνισε τον κόσμο. Για σχεδόν μία δεκαετία, είχε ναρκώσει τη σύζυγό του, τη βίαζε και προσκαλούσε αγνώστους στο σπίτι τους στο χωριό Μαζάν, περίπου 20 μίλια από την Αβινιόν, προκειμένου να τη βιάσουν ενώ εκείνη βρισκόταν σε κατάσταση σχεδόν κώματος.

Η φρικτή δοκιμασία της Πελικό πιθανότατα δεν θα είχε γίνει γνωστή, αν η ίδια δεν είχε αποφασίσει να αποποιηθεί την ανωνυμία της και να επιμείνει ώστε η δίκη να διεξαχθεί δημόσια. Ο Ντομινίκ Πελικό και ακόμη 50 άνδρες κρίθηκαν ένοχοι.

Η δίκη οδήγησε στην αποκάλυψη και άλλων υποθέσεων αυτού που η βρετανική αστυνομία αποκαλεί σεξουαλική κακοποίηση διευκολυνόμενη από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών (drug-facilitated sexual abuse – DFSA). Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ένας άνδρας άνω των 60 ετών δήλωσε ένοχος για τη νάρκωση και τον βιασμό της συζύγου του επί δύο δεκαετίες, καθώς και για την πρόσκληση αγνώστων να την κακοποιήσουν, σε μία ακόμη υπόθεση μιας σειράς παρόμοιων εγκλημάτων.

Μετά την κυκλοφορία του βιβλίου της «Ένας ύμνος στη ζωή: Η ντροπή πρέπει να αλλάξει πλευρά» νωρίτερα φέτος, η Πελικό δήλωσε: «Η ντροπή κολλά πάνω σου, κολλά στο δέρμα σου. Και αυτή η ντροπή είναι μια διπλή καταδίκη, είναι μια οδύνη που επιβάλλεις στον ίδιο σου τον εαυτό».

Η Νταριάν δήλωσε στη Le Parisien: «Το γεγονός ότι κάποιος δεν θυμάται δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ίχνη ή εξετάσεις που μπορούν να γίνουν. Στόχος μας είναι αυτές οι γυναίκες να μπορέσουν να πάρουν ξανά στα χέρια τους τις δικές τους ιστορίες, ώστε να μη νιώθουν πλέον ντροπή ή φόβο ότι δεν θα εισακουστούν από την αστυνομία, ότι δεν θα γίνουν πιστευτές από το δικαστικό σύστημα και ότι δεν θα έχουν τη στήριξη της οικογένειάς τους ή των ανθρώπων που βρίσκονται κοντά τους».

Πρόσθεσε: «Η έναρξη μιας εκστρατείας τέτοιας κλίμακας είναι κάτι πρωτοφανές για ένα ζήτημα που μέχρι πριν από μόλις πέντε χρόνια δεν αναγνωριζόταν καθόλου ως πρόβλημα δημόσιας υγείας. Όταν ξεκίνησα την εκστρατεία ενημέρωσης, κανείς δεν είχε ακούσει για τη χημική υποβολή (chemical submission), εκτός από έναν μικρό κύκλο γιατρών. Η δίκη του Μαζάν αποτέλεσε ένα σημαντικό σημείο καμπής με παγκόσμια απήχηση.»

«Κάνουμε βήματα προόδου, αλλά η μάχη απέχει πολύ από το να έχει τελειώσει. Το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε είναι ότι, αν έχεις κάποια αμφιβολία, πρέπει να το διερευνήσεις. Το γεγονός ότι δεν μπορείς να θυμηθείς κάτι δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ίχνη».