Θλίψη και οργή για τον χαμό της Μαρικάρμεν – Πέθανε λίγο πριν υπογράψει νέο μισθωτήριο

Θλίψη και οργή έχει προκαλέσει στην Ισπανία ο θάνατος της 87χρονης Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, της γυναίκας που έγινε σύμβολο του αγώνα κατά των εξώσεων και της στεγαστικής κρίσης.

Όταν εκδιώχθηκε από το σπίτι όπου είχε περάσει επτά δεκαετίες της ζωής της, η Μαδρίτη βγήκε στους δρόμους, διεκδίκησε το δικαίωμά της στη στέγη και κατάφερε να κερδίσει μια σημαντική μάχη. Μόνο που η Μαρικάρμεν δεν πρόλαβε να δει τη νίκη της να γίνεται πραγματικότητα.

Δυστυχώς, η Μαρικάρμεν έφυγε από τη ζωή πριν καταφέρει να επιστρέψει στο σπίτι της και λίγο πριν υπογράψει το νέο μισθωτήριο συμβόλαιο. Ο θάνατός της έχει πυροδοτήσει κύμα συγκίνησης και διαμαρτυριών στη Μαδρίτη, με εκατοντάδες πολίτες να συγκεντρώνονται κρατώντας κεριά και λουλούδια, αποχαιρετώντας μια γυναίκα που τα τελευταία χρόνια είχε μετατραπεί σε σύμβολο της αντίστασης στην κερδοσκοπία γύρω από την κατοικία.

Η 87χρονη γυναίκα άφησε την τελευταία της πνοή την Τετάρτη στις 19:30, στο νοσοκομείο Γκρεγκόριο Μαρανιόν. Παρότι την προηγούμενη ημέρα η Μαρικάρμεν αισθανόταν καλά, παρά την αδυναμία που παρουσίαζε από τη στιγμή της εισαγωγής της στο νοσοκομείο, η κατάστασή της επιδεινώθηκε το πρωί της Τετάρτης και οι γιατροί προχώρησαν σε καταστολή.

Πρόλαβε να αποχαιρετήσει τον 78χρονο ξάδελφό της, Βισέντε Λοθάνο, ο οποίος στην πραγματικότητα ήταν αδελφός της. Στο πλευρό της, τις τελευταίες στιγμές της ζωής της, βρίσκονταν επίσης οι πιο κοντινοί της άνθρωποι από το Συνδικάτο Ενοικιαστών, τους οποίους η ίδια θεωρούσε οικογένειά της.

Οι άνθρωποι του στενού της περιβάλλοντος δεν περίμεναν αυτή την εξέλιξη. Μάλιστα, σχεδίαζαν ακόμη και συνεντεύξεις που θα έδινε το επόμενο διάστημα. Την Τετάρτη επρόκειτο να υπογράψει νέο μισθωτήριο συμβόλαιο οκταετούς διάρκειας.

Μετά τον θάνατό της, τα μέλη του συνδικάτου έφυγαν από το νοσοκομείο και συγκεντρώθηκαν στη La Maliciosa, έναν χώρο στην περιοχή Αργανθουέλα, όπου η οργάνωση πραγματοποιούσε τις εβδομαδιαίες συναντήσεις της κάθε Παρασκευή. Εκεί είχε προσφύγει και η Μαρικάρμεν πριν από τέσσερα χρόνια, ζητώντας βοήθεια για να αγωνιστεί ώστε να κρατήσει το σπίτι της, στο οποίο τελικά δεν κατάφερε ποτέ να επιστρέψει.

Η Μαρικάρμεν επιθυμούσε πάντοτε να πεθάνει μέσα στο σπίτι όπου είχαν πεθάνει και οι γονείς της. Στις 2 Νοεμβρίου θα συμπλήρωνε τα 88 της χρόνια. Για να γιορτάσουν την επιστροφή της στο σπίτι, οι δικοί της άνθρωποι είχαν σχεδιάσει ένα πάρτι με πιτζάμες. Την ημέρα εκείνη, αντί για γιορτή, θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση στη μνήμη της.

Κεριά έξω από το σπίτι της

Δεκάδες άνθρωποι παραμένουν σιωπηλοί μπροστά στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου ζούσε η Μαρικάρμεν, στην οδό Αλκάλδε Σάινθ δε Μπαράντα, από τη στιγμή που πληροφορήθηκαν τον θάνατό της.

Τα κόκκινα και λευκά κεριά πληθαίνουν συνεχώς, ενώ κανείς δεν αρθρώνει λέξη, γράφει η El Pais. Πάνω σε ένα μεγάλο λευκό πανό γεμάτο καρδιές, οι γείτονες που στάθηκαν στο πλευρό της τα τελευταία χρόνια γράφουν τα αποχαιρετιστήρια μηνύματά τους με τα στυλό που έχουν τοποθετηθεί εκεί για τον σκοπό αυτό.

«Ευχαριστούμε, Μαρικάρμεν» και «για το παράδειγμα και τον αγώνα σου», γράφουν ορισμένα από τα μηνύματα.

«Η Μαρικάρμεν ζει, ο αγώνας συνεχίζεται»

Στην Πουέρτα δελ Σολ, επίσης, ο κόσμος συνεχίζει να συρρέει για να αποτίσει φόρο τιμής στη Μαρικάρμεν.

Ένα πλήθος από αναμμένα κεριά φώτιζε χθες το Κοινοβούλιο στη μνήμη της. Οι διαδηλωτές ύψωναν τα κεριά τους φωνάζοντας «δολοφόνοι».

«Είναι σοκ, δεν το περιμέναμε», είπε η 24χρονη Ρεμπέκα. «Αυτό πρέπει να δώσει ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στον αγώνα. Με συγκλονίζει η σκέψη όλων όσων υπέφερε η Μαρικάρμεν τις τελευταίες ημέρες της ζωής της», προσθέτει συγκινημένη.

Οι συγκεντρωμένοι τήρησαν επίσης ενός λεπτού σιγή στην οδό Καρέρα δε Σαν Χερόνιμο.

Ένας νεαρός, που έχει αναλάβει τον ρόλο του εκπροσώπου και κρατά ένα μεγάφωνο, σπάει τη σιωπή φωνάζοντας: «Η Μαρικάρμεν ζει, ο αγώνας συνεχίζεται!».

Όπως λέει, ο θάνατός της προκαλεί τον ίδιο πόνο που θα προκαλούσε ο θάνατος της δικής τους γιαγιάς, μιας ακόμη γυναίκας της εργατικής τάξης.

«Η κερδοσκοπία και η εισοδηματική εκμετάλλευση της στέγης σκοτώνουν ανθρώπους»

Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος του Συνδικάτου Ενοικιαστών της Μαδρίτης, Αλίθια δελ Ρίο, υπογράμμισε την παρακαταθήκη που αφήνει ο αγώνας της Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, επισημαίνοντας ότι «η κερδοσκοπία και η αποκόμιση εισοδήματος από την εκμετάλλευση της στέγης σκοτώνουν καθημερινά ανθρώπους στη χώρα μας».

«Με κάθε εξώδικη ειδοποίηση, με κάθε αύξηση του ενοικίου, καταστρέφουν την υγεία και τη ζωή μας. Σήμερα, η εκμετάλλευση της στέγης για την αποκόμιση εισοδήματος ολοκλήρωσε το έργο της, σκοτώνοντας τη συναγωνίστριά μας Μαρικάρμεν», δήλωσε η δελ Ρίο.

Μια ακόμη ιστορική μορφή του αγώνα κατά των εξώσεων, η Πάκα Μπλάνκο, δηλώνει ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται ενάντια στη δική της έξωση, η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 31 Οκτωβρίου, «για τη Μαρικάρμεν, επειδή συμμετείχαμε μαζί σε δεκάδες διαδηλώσεις και τώρα τη σκότωσαν».

«Δεν μπορούμε να ανεχτούμε ότι τη δολοφόνησαν. Θα το πληρώσουν πολύ ακριβά», προειδοποιεί.