Νένη Πανουργιά για εκλογές ΗΠΑ: “Σε δύο μήνες μπορούν να καταστρέψουν τον πλανήτη”

Κατά γενική ομολογία, δεν πρόκειται για μία απλή πολιτική επικράτηση. Αντιθέτως, έχουμε να κάνουμε μ’ ένα θρίαμβο των Δημοκρατικών οι οποίοι διαθέτουν πια απόλυτη πλειοψηφία στα δύο νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ βάζοντας πολύ δύσκολα στον Ντόναλντ Τραμπ μετά από μία χαώδη διετία κατά την οποία στις ΗΠΑ βασίλεψε η βία και ο παραλογισμός της ΜAGA, ακροδεξιάς αισθητικής.

Πρόκειται όμως και για κάτι άλλο που δεν μπορούμε να προσπεράσουμε. “Είναι κατ’ αρχήν μία νίκη της λογικής. Είναι, επίσης, μία νίκη της νεολαίας. Και τέλος είναι μία ήττα της ακροδεξιάς” τονίζει στο NEWS 24/7 η Ελληνίδα καθηγήτρια του Columbia University της Νέας Υόρκης, Νένη Πανουργιά.

Ρωτάμε, επίσης, τη συνομιλήτριά μας αν το αποτέλεσμα συνιστά μία πειστική καταγραφή του ότι η αριστερή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος μπορεί να πετύχει συγκεκριμένα πολιτικά αποτελέσματα. Είναι επιφυλακτική. “Το τι θα μπορεί να πετύχει η αριστερή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος είναι, όπως είπε ο Τσου εν Λάι, too soon to tell” αποφαίνεται, υπονοώντας ότι πρέπει να κυλήσει περισσότερο νερό στο αυλάκι για πιο ασφαλή συμπεράσματα.

Σε κάθε περίπτωση, το μέλλον έχει μόλις αρχίσει. Και πριν από όλα, περιλαμβάνει τα δύο χρόνια συνύπαρξης της προεδρίας Τραμπ με την πλειοψηφία των Δημοκρατικών στη Βουλή. “Πρώτα απ’ όλα βλέπω μπροστά μου δύο ολόκληρους μήνες με την ίδια ηγεσία που έχει τώρα η Αμερική, κι αυτό το φοβάμαι, γιατί φοβάμαι το τι ακρότητες θα κάνουν και θα περάσουν σ’ αυτούς του δύο μήνες. Σε πολιτικό χρόνο, μπορεί να είναι αιωνιότητα και σε πραγματικό χρόνο μπορούν να καταστρέψουν τον πλανήτη” σχολιάζει η κα Πανουργιά.

Ωστόσο, υπάρχει και το διάστημα μετά την 20η Ιανουαρίου του 2027: “Προφανώς και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος κυβερνητικής παράλυσης” υπογραμμίζει η Ελληνίδα Πανεπιστημιακός στηρίζοντας με το ακόλουθο επιχείρημα το συλλογισμό της. “Ο Τράμπ, οι Ρεπουμπλικάνοι, και η δεξιά πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος (κι εδώ συμπεριλαμβάνω και τον Χακίμ Τζέφρις που μάλλον θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Βουλής) θα προσπαθήσουν να δείξουν ότι οι DSA (Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές των ΗΠΑ) είναι ανίκανοι, έτσι ώστε να προλειάνουν το έδαφος για τις προεδρικές του 2028”. Εχουμε, κοντολογίς, μία νέα πραγματικότητα στα πολιτικά πράγματα των ΗΠΑ που δείχνει να αφήνει πίσω της τις παλιές αναγνώσεις και τις παλιές διαιρέσεις.

Τα κριτήρια της ψήφου

Στην ερώτηση για το τι μέτρησε αυτή τη φορά περισσότερο στην ψήφο των Αμερικακών, η κα Πανουργιά έχει ξεκάθαρη άποψη. “Το πρώτο είναι η διαφθορά που έβγαζε μάτι” παρατηρεί σχετικά. “Οι bros, οι μη εκλεγμένοι παρατρεχάμενοι (Loomer, Kushner, Musk DOGE). Τα 8 δις που έχει τσεπώσει η οικογένεια Τραμπ από τον Ιανουάριο του 2025″ συμπληρώνει.

“Από εκεί πέρα σημαντικό ρόλο έπαιξε η οικονομία αλλά και το γεγονός ότι οι Λατίνοι στις παραμεθόριες περιοχές είδαν τις οικογένειές τους να εξαφανίζονται στα μπουντρούμια του ICE. Επίσης, οι Αραβογενείς ψηφοφόροι συνειδητοποίησαν ότι το πρόβλημα με το Ισραήλ δεν είναι το Δημοκρατικό Κόμμα αλλά το ίδιο το Ισραήλ. Ο,τι δεν μπορείς να ψηφίζεις φασίστες και περιμένεις ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη” ξεκαθαρίζει.

Από εκεί και πέρα, σύμφωνα με την οπτική της κας Πανουργιά, το αποτέλεσμα οφείλεται και “στις επιθέσεις του Τραμπ και της κυβέρνησής του στο χώρο της εκπαίδευσης που την κατέστησε προνόμιο των οικονομικά ισχυρών ομάδων αλλά και την απαίτηση του Προέδρου για τη δημιουργία μίας τάξης συνεργατών και δωσιλόγων”.

Κανείς, τέλος, δεν μπορεί να παραβλέψει “την ηλιθιότητα του πολέμου με το Ιράν που έχει φέρει τη χώρα στη μεγαλύτερη οικονομική δυσπραγία μετά την ενεργειακή κρίση του 1976 καθώς και το γεγονός ότι η νεολαία είχε μπροστά της υποψηφίους που μπορούσε να ψηφίσει χωρίς να κλείνει τη μύτη της από τη δυσοσμία”.

Όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν ότι οι Προεδρικές Εκλογές του 2028 έχουν κριθεί ήδη. Κατά την Ελληνίδα καθηγήτρια, το αν το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών θα αποτελέσει πρόκριμα για την επόμενη μεγάλη εκλογική μάχη “θα εξαρτηθεί από το τι είναι διατεθειμένο να θέσει υπό διερώτηση το Δημοκρατικό Κόμμα”.

Όπως εξηγεί, “οι Προεδρικές είναι άλλη υπόθεση γιατί κρίνονται όχι σε ποσοστιαία αλλά ανά πολιτεία, κι εκεί η αριθμητική είναι αμείλικτη: δύο εκλέκτορες από κάθε πολιτεία. Είναι πολύ πιο εύκολο να χειραγωγηθούν τα αποτελέσματα”.