Amazon MGM Studios via AP

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΤΟΝ STALLONE ΣΤΟ ROCKY; O ANTHONY IPPOLITO ΜΙΛΑ ΣΤΟ NEWS 24/7

Ο πρωταγωνιστής του I Play Rocky μιλά για τον Sylvester Stallone πίσω από τον κινηματογραφικό θρύλο και την τέχνη τού να υποδύεσαι έναν μύθο πριν από τη γέννησή του.

Υπάρχει μία σχεδόν κινηματογραφική ειρωνεία στον τρόπο με τον οποίο ο Anthony Ippolito κατέληξε να υποδυθεί τον Sylvester Stallone στο I Play Rocky. Όπως ακριβώς ο Stallone χρειάστηκε να παλέψει με ένα ολόκληρο σύστημα που δεν πίστευε ότι μπορούσε να πρωταγωνιστήσει στην ταινία που είχε γράψει, έτσι και ο νεαρός ηθοποιός αποφάσισε να διεκδικήσει έναν ρόλο για τον οποίο κανείς δεν τον είχε καλέσει σε οντισιόν.

Έχοντας πληροφορηθεί πως ο Peter Farrelly ετοίμαζε μια ταινία για τη δημιουργία του Rocky, κατέβηκε στο υπόγειο του σπιτιού της γιαγιάς του, στο Λονγκ Άιλαντ, κρέμασε έναν σάκο του μποξ και, με τη βοήθεια ενός φίλου και ενός ξαδέλφου του, γύρισε μόνος του το πρώτο του δοκιμαστικό. Δεν είχε καν στα χέρια του το σενάριο. Είχε, όμως, κάτι που αποδείχθηκε εξίσου σημαντικό: την πεποίθηση πως άξιζε τουλάχιστον να προσπαθήσει.

Δεν ήταν, βέβαια, εντελώς άγνωστος. Είχε ξεκινήσει να εμφανίζεται μπροστά στην κάμερα από παιδί, ενώ στην πορεία συμμετείχε στην ταινία Pixels (2015), στη νεανική σειρά Grand Army (2020) του Netflix και στο Purple Hearts (2022). Το σημαντικότερο βήμα στην καριέρα του, ωστόσο, είχε έρθει με το The Offer (2022), τη μίνι σειρά για τα παρασκήνια της δημιουργίας του Νονού, στην οποία ενσάρκωσε τον νεαρό Al Pacino.

Πριν αναλάβει δηλαδή να ζωντανέψει τον άνθρωπο πίσω από τον Rocky Balboa, είχε ήδη δοκιμαστεί στην ενσάρκωση ενός ακόμη γίγαντα του αμερικανικού κινηματογράφου. Αυτή τη φορά όμως, δεν θα έπρεπε απλώς να αναπαραστήσει μία διάσημη προσωπικότητα, αλλά να ανακαλύψει τον άνθρωπο που υπήρχε πριν από τη φήμη της.

Η αποφασιστικότητά του απέδωσε καρπούς. Το δοκιμαστικό έφτασε στον Farrelly, που τότε σχεδίαζε μία διεθνή αναζήτηση για τον πρωταγωνιστή του, και, σε μια περίοδο που η παραγωγή δεν είχε καν ακόμη οριστικοποιηθεί, ο σκηνοθέτης του Green Book αποφάσισε πως ο Ippolito θα ήταν ο πρώτος και μοναδικός υποψήφιος που θα έβλεπε.

Ακολούθησαν περίπου δεκαοκτώ μήνες σωματικής και υποκριτικής προετοιμασίας, με τον ηθοποιό να δουλεύει τη χαρακτηριστική φωνή, τις κινήσεις και τη σωματοδομή του Stallone, προκειμένου να αναπαραστήσει τον δημιουργό ενός από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά αουτσάιντερ όλων των εποχών.

Πενήντα χρόνια αργότερα, ο Anthony Ippolito μάς μιλά για τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στον άνθρωπο και τον μύθο, τις δυσκολίες των γυρισμάτων και τη σημασία εκείνων που μας στηρίζουν όταν ακόμη δεν έχουμε καταφέρει τίποτα.

Amazon MGM Studios via AP

Το Rocky είναι ουσιαστικά η ιστορία ενός ανθρώπου στον οποίο το Χόλιγουντ δεν πίστευε, γυρισμένη από έναν άνθρωπο στον οποίο επίσης δεν πίστευε το Χόλιγουντ. Πιστεύεις ότι η σημερινή κινηματογραφική βιομηχανία αφήνει ακόμη περιθώριο σε έναν αουτσάιντερ να καταφέρει κάτι αντίστοιχο;
Νομίζω πως ναι. Άλλωστε, έχουν υπάρξει αρκετές παρόμοιες περιπτώσεις στην ιστορία του κινηματογράφου. Για παράδειγμα, νομίζω ότι κάποια στιγμή ήθελαν τη Shirley Temple για τον Μάγο του Οζ. Δεν ήταν απαραίτητα μια περίπτωση άγνωστης ηθοποιού που κατάφερε να αναδειχθεί, αλλά είναι ένα παράδειγμα του πώς οι παραγωγοί μπορεί να έχουν στο μυαλό τους κάποιον εντελώς διαφορετικό για έναν ρόλο, ή πώς μπορεί να υπάρχουν δημιουργικές διαφωνίες γύρω από το κάστινγκ.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι είναι απολύτως εφικτό. Βλέπουμε αυτή την περίοδο πολλούς εξαιρετικούς νέους κινηματογραφιστές και ηθοποιούς να αναδεικνύονται. Και ελπίζω να συνεχιστεί αυτό, γιατί το θεωρώ πολύ σημαντικό.

Η δική σου πορεία στον χώρο ξεκίνησε αρκετά νωρίς, αφού βρέθηκες μπροστά στην κάμερα ήδη από παιδί. Πώς προέκυψε αυτό;
Ήμουν πολύ μικρός όταν ξεκίνησα. Είχα εμφανιστεί στις τοπικές ειδήσεις επειδή έπαιζα μπέιζμπολ σε πολύ μικρή ηλικία. Νομίζω ήμουν περίπου τριών ετών. Από εκεί, βρέθηκα σε εκπομπές όπως το Ripley’s Believe It or Not! και το Live with Regis and Kelly.

Κάπως έτσι, νομίζω, ένας ατζέντης που ασχολούνταν με διαφημίσεις προσέγγισε τη μητέρα μου. Και αυτό ήταν ουσιαστικά το ξεκίνημά μου. Είναι αρκετά τρελό αν το σκεφτείς, αν και δεν θυμάμαι πολλά από εκείνη την εποχή.

AP Photo/Jordan Strauss

Για να ενσαρκώσεις τον Stallone, χρειάστηκε να αναπαραγάγεις έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους τρόπους ομιλίας στην ιστορία του κινηματογράφου. Πώς προσέγγισες αυτή τη διαδικασία; Συνεργάστηκες με κάποιον ειδικό για τη φωνή και πώς κατάφερες να διατηρήσεις αυτή την ιδιαίτερη άρθρωση σε όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων;
Έκανα το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς μόνος μου. Ήταν μία πολύ αργή διαδικασία, για να είμαι ειλικρινής. Χρειάζεται να έχεις υπομονή με τον εαυτό σου και να αφήνεις τα πράγματα να μπαίνουν στη θέση τους σταδιακά.

Στην ουσία, προσπάθησα να αναλύσω σε βάθος τον τρόπο με τον οποίο μιλάει. Δεν πρόκειται για ένα μόνο χαρακτηριστικό. Μεγάλο μέρος του οφείλεται στη μερική παράλυση του προσώπου του, που απέκτησε εξαιτίας ενός τραυματισμού κατά τη γέννησή του. Υπάρχει επίσης μια ιδιαίτερη ασάφεια στην άρθρωσή του. Είναι ένας συνδυασμός διαφορετικών στοιχείων. Δεν ήταν κάτι που κατάφερα από τη μια μέρα στην άλλη. Το δούλευα λίγο-λίγο, μέχρι που άρχισε να μου βγαίνει φυσικά.

Μία από τις πιο συγκινητικές πτυχές της ταινίας είναι ο ρόλος της Sasha Czack στη ζωή του Stallone. Τι σε βοήθησαν να καταλάβεις οι κοινές σου σκηνές με την AnnaSophia Robb για τον νεαρό Stallone, που ενδεχομένως δεν θα μπορούσαμε ποτέ να διακρίνουμε μέσα από τη δημόσια εικόνα του;
Καταρχάς, η AnnaSophia Robb είναι πραγματικά εξαιρετική σε αυτή την ταινία και ανυπομονώ να τη δει ο κόσμος. Όσον αφορά τη σχέση τους, νομίζω ότι πρέπει να καταλάβουμε πόσο απομονωμένος ήταν ο Stallone για ένα μεγάλο μέρος εκείνης της περιόδου της ζωής του. Περνούσε πάρα πολύ δύσκολα. Οι γονείς του ήταν αυστηροί και η ζωή του γενικότερα δεν ήταν εύκολη.
Αλλά, τελικά, όλοι χρειαζόμαστε κάποιον που να μας στηρίζει έστω και λίγο. Κάποιον που να μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να πιστεύουμε στον εαυτό μας. Δεν γίνεται να είσαι συνεχώς ο μοναδικός άνθρωπος που σε ενθαρρύνει. Και η Sasha έπαιξε έναν καθοριστικό ρόλο με αυτή την έννοια.

Νομίζω επίσης ότι υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αντιστοιχία ανάμεσα στη σχέση του Stallone με τη Sasha και στη σχέση του Rocky με την Adrian. Όπως η Adrian καταφέρνει να αναδείξει μια ευαισθησία στον Rocky, που δεν βλέπουμε απαραίτητα σε άλλες πτυχές της ζωής του, έτσι και η Sasha φαίνεται να αναδεικνύει μια αντίστοιχη πλευρά του Stallone. Πιστεύω ότι η ταινία καταφέρνει να αποτυπώσει πολύ όμορφα αυτή τη δυναμική ανάμεσά τους.

Amazon MGM Studios via AP

Βλέποντας την ταινία, είχα την αίσθηση ότι τα γυρίσματα πρέπει να ήταν ιδιαίτερα απαιτητικά, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Υπάρχει κάποια εμπειρία από εκείνη την περίοδο που σου έχει μείνει αξέχαστη;
Φυσικά! Ήταν πράγματι δύσκολα γυρίσματα. Ένα μεγάλο μέρος της ταινίας γυρίστηκε στη Φιλαδέλφεια και στο Νιου Τζέρσεϊ, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Είχαμε πολλές σκηνές τρεξίματος και, από ορισμένες απόψεις, η διαδικασία ήταν εξαντλητική. Αλλά είχαμε ένα πραγματικά υπέροχο καστ. Όλοι ήταν τόσο ζεστοί και χαρούμενοι που βρίσκονταν εκεί κάθε μέρα.

Υπήρχαν πολλές δύσκολες μέρες, όταν έπρεπε να ξυπνήσουμε στις 4.00-4.30 το πρωί, να πάμε στο σετ και να δουλέψουμε μέσα στο κρύο. Όμως η ενέργεια των ανθρώπων γύρω σου έκανε τεράστια διαφορά. Ο P.J. Byrne, ο Toby Kebbell, ο Matt Dillon, ο Tracy Letts, η AnnaSophia Robb, ο Stephan James… Ήταν μια απίστευτη ομάδα και όλοι τους έκαναν αυτή την εμπειρία πολύ ευκολότερη.

Το αυθεντικό Rocky γυρίστηκε με ασφυκτικά περιορισμένο χρόνο, με τον Stallone να έχει συχνά στη διάθεσή του μόλις μία ή δύο λήψεις για κάθε σκηνή. Πώς συγκρίνεται εκείνη η εμπειρία με τη δική σας;
Το Rocky, αν θυμάμαι καλά, γυρίστηκε σε 28 ημέρες. Εμείς νομίζω είχαμε 34, οπότε δεν είχαμε και πολύ περισσότερο χρόνο. Έπρεπε κι εμείς να κινηθούμε αρκετά γρήγορα. Υποθέτω ότι κάποιες από τις σκηνές με τον Butkus, τον σκύλο του Stallone, χρειάστηκαν λίγο περισσότερο χρόνο. Γιατί ο Butkus δεν ξέρει ότι παίζει σε ταινία! Ή μάλλον ο Riggs, όπως λέγεται πραγματικά ο σκύλος που τον υποδύεται. Οπότε, πολλές φορές έκανε ό,τι ήθελε.

Βρίσκαμε τρόπους να λειτουργήσουν οι σκηνές, αλλά υπήρχαν στιγμές που απλώς έπρεπε να κάνουμε υπομονή.

Amazon MGM Studios via AP

Στο I Play Rocky δεν υποδύεσαι απλώς τον Sylvester Stallone. Υποδύεσαι τον Stallone την ώρα που εκείνος υποδύεται τον Rocky Balboa. Πώς κατάφερες να διαχωρίσεις τον πραγματικό άνθρωπο από τον χαρακτήρα που δημιούργησε;
Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Ο ίδιος ο Stallone μιλά γι’ αυτό στα απομνημονεύματά του, το The Steps, που κυκλοφόρησαν πρόσφατα και είναι εξαιρετικά. Περιγράφει, για παράδειγμα, ότι φορούσε κάποια από τα δικά του ρούχα στην ταινία, υποδυόμενος τον Rocky, και πώς αυτό δημιουργούσε μια σύγχυση ανάμεσα στο ποιος ήταν ο ίδιος και ποιος ήταν ο χαρακτήρας. Άλλωστε, ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας είναι ως έναν βαθμό αυτοβιογραφικό. Η ερμηνεία του στο πρωτότυπο Rocky είναι πολύ γειωμένη και αυθεντική.

Από την άλλη, υπάρχουν και σαφείς διαφορές. Ο Rocky ήταν ένας πυγμάχος που δεν διέθετε την πνευματική καλλιέργεια την οποία, όπως αποδείχθηκε, είχε ο Stallone. Ο Rocky σίγουρα δεν ήταν συγγραφέας. Δεν προσποιούταν ότι ήταν κάτι διαφορετικό από αυτό που ήταν. Ήταν ένας απλός, καθημερινός πυγμάχος, ένας άνθρωπος χωρίς ιδιαίτερη αναγνώριση.

Οπότε υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στους δύο, αλλά είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον να εξερευνάς και τα σημεία στα οποία τα όριά τους γίνονται δυσδιάκριτα.

AP Photo/Alessandra Tarantino

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τον Sylvester Stallone ως μια κινηματογραφική προσωπικότητα σχεδόν μυθικών διαστάσεων. Εσύ όμως καλείσαι να τον υποδυθείς πριν υπάρξει ο μύθος. Πώς κατάφερες να απομακρύνεις όλα όσα γνωρίζουμε για τον θρύλο και να ανακαλύψεις τον ανασφαλή νεαρό άνδρα που υπήρχε από κάτω; Και σε βοήθησε ο ίδιος σε αυτή τη διαδικασία;
Με βοήθησε, ναι. Και μόνο το γεγονός ότι είχα την ευκαιρία να του μιλήσω ήταν πολύ σημαντικό. Είναι ένας άνθρωπος που σε κάνει αμέσως να αισθάνεσαι άνετα. Πριν από τη συνάντησή μας, όλο αυτό είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις στο μυαλό μου. Προσπαθείς να μην το αφήσεις να συμβεί, αλλά είναι αναπόφευκτο. Έπειτα, όμως, αρχίζεις να μιλάς με τον ίδιο τον άνθρωπο και ανακαλύπτεις πόσο προσγειωμένος είναι. Αυτό αυτομάτως αφαιρεί ένα μεγάλο μέρος του δέους.

Ήταν επίσης σημαντικό να καταλάβω ότι αυτή δεν είναι μια ταινία για τον Stallone ως διασημότητα, ούτε για τον άνθρωπο στον οποίο επρόκειτο να εξελιχθεί. Στην πραγματικότητα, είναι σχεδόν το αντίθετο.

Μιλάμε για έναν άνθρωπο που, αν ρωτούσες τότε οποιονδήποτε από το περιβάλλον του, πιθανότατα κανείς δεν θα περίμενε ότι θα γινόταν αυτό που έγινε. Είχε πάρα πολλά εμπόδια να αντιμετωπίσει. Είχε υποστεί εκείνον τον τραυματισμό κατά τη γέννησή του, που προκάλεσε τη μερική παράλυση του προσώπου του και επηρέασε την ομιλία του. Πολύ συχνά οι άνθρωποι τον έκριναν από την εξωτερική του εμφάνιση, ενώ κάποιες φορές τον χλεύαζαν γι’ αυτήν. Κι όμως, ήταν ένας εξαιρετικά ευφυής συγγραφέας και ένας άνθρωπος που ήθελε απεγνωσμένα να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να γίνει ηθοποιός.

Αυτό ήταν το σημαντικότερο στοιχείο για μένα. Όλα τα υπόλοιπα, όσα ακολούθησαν στην καριέρα του, έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Στην ταινία, οι παραγωγοί συμβουλεύουν αρχικά τον Stallone να γράψει κάτι καινούργιο και ασυνήθιστο. Σήμερα, ωστόσο, μοιάζει σαν τα μεγάλα στούντιο να έχουν όλο και μικρότερη διάθεση να ρισκάρουν με πρωτότυπες ιδέες. Θα ήθελες να βλέπεις μεγαλύτερη τόλμη από τη βιομηχανία;
Εκατό τοις εκατό! Είναι δύσκολο, βέβαια, με τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα των στούντιο και με τις ταινίες τεράστιου προϋπολογισμού. Αλλά βλέπουμε κάποια σημάδια ότι εξακολουθεί να υπάρχει χώρος για πρωτότυπες ιδέες. Και αυτό σου δίνει ελπίδα. Ταυτόχρονα, είναι μια πολύ περίπλοκη κατάσταση. Μιλάμε, άλλωστε, για τη show business. Και δεν αφορά μόνο τις πρωτότυπες ιδέες, αλλά και την προθυμία να δώσεις ευκαιρίες σε νέους ηθοποιούς.

Ακόμη και όταν γυριζόταν ο Πρωτάρης, νομίζω ότι το στούντιο ήθελε τον Robert Redford για τον ρόλο που τελικά έπαιξε ο Dustin Hoffman. Ήταν ο Mike Nichols εκείνος που επέμεινε στον Hoffman. Και αυτή η ταινία δεν θα ήταν ποτέ η ίδια χωρίς εκείνον στον συγκεκριμένο ρόλο.

Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά ενδιαφέροντα πράγματα που αξίζει να εξετάσει κανείς όσον αφορά τις αποφάσεις που λαμβάνονται στα παρασκήνια της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Amazon MGM Studios via AP

Έχεις αναφέρει ότι ο ίδιος ο Stallone είδε την ταινία και του άρεσε πολύ. Σου έδωσε κάποιο συγκεκριμένο σχόλιο για την ερμηνεία σου, ενδεχομένως για τον τρόπο που αναπαρήγαγες τη φωνή του; Υπήρξε κάποια σκηνή που τον συγκίνησε ιδιαίτερα;
Κάποια από όσα μου είπε θα προτιμούσα να τα κρατήσω για τον εαυτό μου, γιατί είναι πολύ προσωπικά και ιδιαίτερα σημαντικά για μένα. Ήταν μια πολύ μακρά διαδικασία όλο αυτό, και το να ακούσω ορισμένα πράγματα από εκείνον σημαίνει πάρα πολλά. Οπότε θα ήθελα να τα φυλάξω. Αλλά κάτι που θυμάμαι να λέει είναι πόσο ενθουσιασμένος είναι με την προοπτική να γνωρίσει μια νεότερη γενιά το Rocky μέσα από αυτή την ταινία.

Ελπίζει ότι θα προσφέρει σε αυτούς τους θεατές έναν διαφορετικό τρόπο να ανακαλύψουν την ιστορία και ότι ο χαρακτήρας θα εξακολουθήσει να εμπνέει ανθρώπους και σήμερα. Και φυσικά, είναι υπέροχη η ιδέα ότι όσοι αγαπούν την πρωτότυπη ταινία θα μπορούν να πάρουν μαζί τους τα παιδιά τους, τους γιους και τις κόρες τους, και να μοιραστούν αυτή την εμπειρία.

Είναι πραγματικά κάτι πολύ όμορφο. Και αισθάνομαι βαθιά ευγνωμοσύνη και ταπεινότητα που μπόρεσα να συμβάλω έστω και λίγο σε αυτό.

Έχοντας αποκτήσει τόση εμπειρία μπροστά στην κάμερα, θα σε ενδιέφερε κάποια στιγμή να περάσεις και πίσω από αυτήν, ενδεχομένως ως σκηνοθέτης;
Είναι καλή ερώτηση. Ίσως κάποια μέρα. Δεν θα το απέκλεια.

Αυτή την περίοδο είμαι απλώς ενθουσιασμένος που έχω τη δυνατότητα να συμμετέχω σε τέτοιες δουλειές ως ηθοποιός.

Υπάρχουν πάρα πολλοί κινηματογραφιστές που με εμπνέουν και με τους οποίους θα ήθελα να συνεργαστώ ως ηθοποιός. Αλλά έχω επίσης εμπνευστεί από πολλές σπουδαίες ταινίες γενικότερα.

Οπότε ποτέ δεν ξέρεις. Πραγματικά, ποτέ δεν ξέρεις.

Έχεις πλέον υποδυθεί δύο από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς στην ιστορία του αμερικανικού κινηματογράφου, τον Al Pacino και τον Sylvester Stallone. Και οι δύο ρόλοι συνοδεύονται από ένα τεράστιο βάρος ευθύνης. Υποθέτω, λοιπόν, ότι δεν είσαι άνθρωπος που φοβάται τις προκλήσεις.
Ναι, κοίτα, είναι δύσκολο. Ξέρεις εκ των προτέρων ότι πρόκειται για μια τεράστια πρόκληση, αλλά ταυτόχρονα είναι κάτι υπερβολικά συναρπαστικό για να πεις όχι. Οπότε καταλήγεις να δέχεσαι τον ρόλο και μετά σκέφτεσαι: «Ωχ, τώρα πώς θα τα καταφέρω;». Έχεις δίκιο, λοιπόν.

Το I Play Rocky κυκλοφορεί στις ελληνικές αίθουσες από την Tanweer, στις 19 Νοεμβρίου.

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερα