Καμπαγιάννης για Marfin: Τα μεγάλα κενά πίσω από τις προφυλακίσεις

Έπειτα από 3,5 ώρες απολογίας των δυο 42χρονων ανδρών που συνελήφθησαν για την τραγωδία στη Marfin, η ανακρίτρια και ο εισαγγελέας αποφάσισαν ομόφωνα να κριθούν προφυλακιστέα.

Η Αντωνία Ξυνού έγραψε για τα πολλά ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα και μετά αυτής της απόφασης, με κύριες την πηγή του ανώνυμου email και αν όντως έχουν ταυτοποιηθεί οι κατηγορούμενοι.

Ο Θανάσης Καμπαγιάννης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας και συνήγορος εκ των δυο κατηγορουμένων απάντησε σε ερωτήσεις για την υπόθεση, στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA».

Διευκρίνισε πως ως δικηγόρος σε αυτήν την υπόθεση, πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός στον τρόπο με τον οποίον μιλάει και παρεμβαίνει και εξήγησε πως δεν υπάρχουν στιβαρά αποδεικτικά στοιχεία.

«Ένας από τους κατηγορούμενους και η οικογένεια του, με έχουν τιμήσει με την εμπιστοσύνη τους να υπερασπιστώ τον άνθρωπο αυτόν, σε αυτήν την υπόθεση, με σεβασμό στους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους και στην αξίωση των ανθρώπων που “χάθηκαν” σε αυτόν τον εμπρησμό, για δικαιοσύνη.

Είναι κάτι απολύτως θεμιτό, που οφείλει η ελληνική πολιτεία

Θεωρώ όμως, ότι δεν πρόκειται να αποδοθεί δικαιοσύνη για τα θύματα της Marfin, αν υπάρξει απλά μια “εξιχνίαση” της υπόθεσης επί δικαίων και αδίκων, χωρίς στιβαρά αποδεικτικά στοιχεία. Αυτά δεν υπάρχουν».

«Δεν υπάρχει ταυτοποίηση»

Ο εντολέας ενός εκ των προφυλακιστέων δήλωσε πως δεν υπάρχει καν ταυτοποίηση, κάτι που ομολογεί και η διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών.

«Εγώ δεν θα δικάσω την υπόθεση στην τηλεόραση. Θέλω όμως, να πω μετά λόγου γνώσεως ότι σε αυτήν την υπόθεση, αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει ταυτοποίηση.

Δηλαδή, η ίδια η διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών λέει πως δεν μπορεί να συναγάγει συμπέρασμα, όσον αφορά την ταυτοποίηση τόσο του δικού εντολέα, όσο και των υπολοίπων που κατηγορούνται σε αυτήν την υπόθεση.

Για αυτό το λόγο σας καλώ και μας καλώ να είμαστε πολύ προσεκτικοί, γιατί έχουν ξαναϋπάρξει τέτοιου τύπου ασκήσεις ποινικής δίωξης» συμπεριλαμβανομένης αυτής της υπόθεσης «που κατέληξαν σε φιάσκο, στο δικαστήριο.

Ταλαιπωρήθηκαν άνθρωποι και ταλαιπωρήθηκαν οι συγγενείς των θυμάτων, οι οποίοι κλήθηκαν να πάνε στο δικαστήριο, να ξαναζήσουν το τραύμα εκείνης της ημέρας, να καταθέσουν και στο τέλος αυτό κατέληξε σε μια πανηγυρική αθώωση, γιατί η υπόθεση δεν ήταν “δεμένη”.

Σας λέω λοιπόν, πως αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει ταυτοποίηση όσον αφορά και τα δυο πρόσωπα».

«Ταυτοποιήθηκαν κινητά αντικείμενα και όχι πρόσωπα»

Μέχρι τώρα έχει διαρρεύσει πως η αστυνομία έχει στα χέρια της φωτογραφικά ντοκουμέντα, με ανθρώπους των οποίων τα χαρακτηριστικά δεν φαίνονται. Ωστόσο φαίνονται κάποια από τα προσωπικά τους αντικείμενα.

Τα στοιχεία αυτά ήταν στη διάθεση των αρχών από την Πρωτομαγιά του 2010 και μετέπειτα προστέθηκε οπτικό υλικό, με ανθρώπου που μοιάζουν με εκείνους που προκάλεσαν την τραγωδία της Marfin το 2009, οι οποίοι έχουν τα ίδια αντικείμενα.

Πρόκειται για έναν άνδρα που το 2009 έσπασε την τζαμαρία και φορούσε μια μαύρη τσάντα, ο οποίος κατά τις πληροφορίες φαίνεται να εμφανίζεται (έχει τα ίδια χαρακτηριστικά) σε φωτογραφία που ανακαλύφθηκε στον σκληρό δίσκο υπολογιστή σε έρευνα άλλης υπόθεσης, με την ίδια μαύρη τσάντα σε διακοπές.

«Η υπεράσπιση δεν έχει δώσει οποιοδήποτε έγγραφο στη δημοσιότητα, άρα αντιλαμβάνεστε άλλοι έχουν σπεύσει και έχουν δώσει έγγραφα στη δημοσιότητα. Δεν θα το σχολιάσω.

Αυτά τα πράγματα, έτσι όπως τα περιγράφεται, δείχνουν ότι δεν υπάρχει ταυτοποίηση. Δείχνουν ότι υπάρχει μια αναφορά σε κάποια κινητά αντικείμενα και περιμένουμε αυτή η ένδειξη να γίνει απόδειξη, θα θωρακιστεί με άλλα στοιχεία, τα οποία θα υποδεικνύουν την παρουσία των συγκεκριμένων ανθρώπων.

Σας το λέω αυτό, γιατί το άτομο που λέτε πως αναφέρεται ότι έσπασε τη βιτρίνα, είναι ο τρίτος στη σειρά που έχει ταυτοποιήσει η αστυνομία».

«Το 2016 η αστυνομία έλεγε πως το συγκεκριμένο άτομο ήταν ο Χ, το 2020-21 η αστυνομία έλεγε πάλι με βεβαιότητα ότι το συγκεκριμένο άτομο ήταν ο Ψ και τώρα η αστυνομία λέει ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι ο Ω».

«Αντιλαμβάνεστε το πρόβλημα το οποίο υπάρχει, αποδεικτικά σε αυτήν την υπόθεση;

Μάλιστα, να σας πω ότι για συγκεκριμένα άτομα, τα οποία κατηγορούνται έχει υπάρχει στο παρελθόν εκτίμηση από τις αρχές ότι δεν είναι και δεν ταυτοποιούνται ως αυτοί που ήταν στο Σύνταγμα».

Πώς μπορεί να αποδειχθεί αυτό;

«Ο πελάτης μου, όπως και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ήταν σε αυτήν την πορεία, σε αυτήν τη διαδήλωση. Έχει ανθρώπους με τους οποίους ήταν μαζί. Αυτά είναι ζητήματα, τα οποία θα κληθεί να ερευνήσει η ανάκριση, να εξετάσει τους μάρτυρες και ούτω καθ’ εξής.

Εντοπίζουμε όμως, και το πρόβλημα ότι όταν έχουν παρέλθει 16 χρόνια από ένα γεγονός, αντιλαμβάνεστε ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο ακόμα και για τον υπερασπιστή και για τον άνθρωπο, ο οποίος κατηγορείται να ανατρέψει τόσο πίσω.

Να σας κάνω την ερώτηση που έκαναν χθες στον εντολέα μου: πού κάνατε διακοπές το 2008; Με ποιους κάνατε διακοπές; Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να πω τι τσάντα κρατούσα πριν από 18 χρόνια».

Είναι δύσκολη η ανάκληση μνήμης «όταν έχεις να κάνεις με αποδεικτικά στοιχεία, που έχουν να κάνουν με κινητά αντικείμενα».

Το ανώνυμο email -που αρχίζει με ψευδή πληροφορία

Οι αρχές λένε πως τα στοιχεία που έχουν στη διάθεση μπορούν να σταθούν σε μια δίκη. Είναι αυτή η πραγματικότητα;

«Η δική μου εκτίμηση είναι πως αυτά τα στοιχεία, έτσι όπως έχει τώρα η υπόθεση, δεν μπορούν να σταθούν από μόνα τους σε μια δίκη. Κινδυνεύει να γίνει το ίδιο, το οποίο συνέβη το 2016.

Έχουν δίκιο και οι συγγενείς, όπως και κάποιοι επιζώντες και κάποιες επιζώσες που έχουν κάνει δημόσιες παρεμβάσεις και λένε πως δεν είναι δυνατόν να ζουν τον επανατραυματισμό μιας υπόθεσης ξανά και ξανά, άμα μια υπόθεση δεν είναι με σαφήνεια δομημένη και κλεισμένη -και “δεμένη” όπως λέμε δημοσιογραφικά και δικηγορικά».

Σε ό,τι αφορά τις τεχνολογικές εξελίξεις και πώς αυτές μπορεί να έχουν βοηθήσει την υπόθεση, όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ ο κύριος Καμπαγιάννης είπε ότι πρόκειται για δημοσιογραφική εκτίμηση «από όσο μπορώ να σας πω, έχοντας εικόνα δεν μου προκύπτει κάποια τέτοιου τύπου χρήση, πέραν μιας έκθεσης που υπάρχει από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών και ένα ανώνυμο email, το οποίο κατονομάζει κάποιους ανθρώπους.

Το πρώτο πρόσωπο που κατονομάζεται από αυτούς που έκαψαν τη Marfin, γνωρίζουμε πως ήταν στη φυλακή εκείνη την περίοδο».

Στη δικογραφία υπάρχει το συγκεκριμένο email, με τον κύριο Καμπαγιάννη να ενημερώνει ότι έχει ζητήσει «να ταυτοποιηθεί ο αποστολέας του συγκεκριμένου email και επώνυμα.

«Με έκπληξη μας, διαπιστώσαμε ότι οι εισαγγελικές αρχές δεν έχουν κάνει καμία ενέργεια (προς την ταυτοποίηση του αποστολέα). Άρα έχουμε ένα email, το οποίο είναι αστείο».

«Σας ξαναλέω, αναφέρει ως υποτιθέμενο δράστη άνθρωπο που το συγκεκριμένο διάστημα ήταν στη φυλακή»

Οι φωτογραφίες που είναι “inconclusive evidences”

Μεταξύ των στοιχείων πάνω στα οποία έχουν “χτίσει” τις εξελίξεις οι αρχές, είναι και κάποιες φωτογραφίες «από τις οποίες δεν προκύπτει ταυτοποίηση όσον αφορά τον δικό μου εντολέα -και για τους υπόλοιπους. Η αναφορά είναι inconclusive evidence.

Είναι στοιχείο που δεν καταλήγει σε συμπέρασμα».

Γενικά, ο κύριος Καμπαγιάννης παρατηρεί πως υπάρχει «μια σύγχυση. Άκουσα την κυρία Δημογλίδου να λέει ότι το συγκεκριμένο email έχει σταλεί πριν ενάμιση χρόνο. Εμένα δεν μου προκύπτει αυτό. Εμένα μου προκύπτει πολύ πιο πρόσφατη» αποστολή.

«Μετά άκουσα τον κύριο Χρυσοχοΐδη να λέει ότι είναι μύθος το συγκεκριμένο email». Οι παρουσιαστές της εκπομπής σχολίασαν πως ο υπουργός είπε πως εστάλη μεν, αλλά δεν ήταν το βασικό στοιχείο για την εξελίξεις.

Γιατί κρίθηκαν προφυλακιστέοι οι συλληφθέντες

Εφόσον λοιπόν, υπάρχουν όλα αυτά τα κενά, πώς η ανακρίτρια και ο εισαγγελέας αποφάσισαν ομόφωνα την προφυλάκιση των δυο συλληφθέντων;

«Καταλαβαίνω ότι οι ανακριτικές και οι εισαγγελικές αρχές όταν έχουν την πίεση μιας τόσο μεγάλης υπόθεσης -και άλλες φορές- και άλλες φορές, με περιστασιακά στοιχεία σε κινητά αντικείμενα έχουν προχωρήσει στην απόφαση της προφυλάκισης.

Πρόσφατη είναι η υπόθεση της απαλλαγής του Νίκου Ρωμανού, με ένα περιστασιακό στοιχείο που ήταν ένα δακτυλικό αποτύπωμα σε ένα κινητό αντικείμενο», μια σακούλα.

«Δεκαοκτώ μήνες έμεινε ο συγκεκριμένος άνθρωπος στη φυλακή. Ήλθε το δικαστήριο και τον αθώωσε. Δεν θεωρώ ότι είναι σωστή αυτή η πρακτική, αν με ρωτάτε.

Υπάρχει ένα περιστασιακό στοιχείο, φτάνει ένας άνθρωπος να έχει κάνει 18 μήνες φυλακή και να έρχεται το δικαστήριο και να λέει πως μόνο με αυτό το στοιχείο εγώ δεν μπορώ να τον καταδικάσω.

Από αυτήν την άποψη θα έπρεπε να είναι πιο φειδωλές οι ανακριτικές και οι εισαγγελικές αρχές, από την στιγμή που υπάρχουν και άλλες μέθοδοι.

Για παράδειγμα, το βραχιολάκι με την ηλεκτρονική επιτήρηση και τον κατ’ οίκον περιορισμό. Θα μπορούσαν να μην φτάνουν στο βαρύτερο μέσο δικονομικό καταναγκασμού, που είναι η προφυλάκιση».