Η καλύτερη δημοσκόπηση είναι η κάλπη

«Η καλύτερη δημοσκόπηση είναι η κάλπη», συνήθιζε να θυμίζει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Βέβαια, τότε, στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, η χρήση δημοσκοπήσεων στο σχεδιασμό εκλογικής στρατηγικής μόλις είχε «εισαχθεί» ως πρακτική από τις ΗΠΑ και δεν είχαν γίνει ακόμα αντιληπτά ούτε πόσα μπορεί να προσφέρει μια καλή έρευνα κοινής γνώμης ούτε τα όρια της, υπήρχε μια εύλογη καχυποψία απέναντι στις έρευνες κοινής γνώμης.

Παρ’όλα αυτά όμως, η ρήση αυτή διατηρούσε και διατηρεί τη σοφία ενός ανθρώπου που υπήρξε μάχιμος της πολιτικής επί δεκαετίες ενώ διατηρούσε, μέχρι το τέλος, προσωπικές σχέσεις με τους πολίτες και δεν αναφέρομαι στους φίλους του και τους «κομματάρχες του» αλλά στο ευρύ κοινό.

«Η καλύτερη δημοσκόπηση είναι η κάλπη», λοιπόν κι αυτό ισχύει περισσότερο από ποτέ σήμερα που οι συζητήσεις για εκλογικές και μετεκλογικές συνεργασίες έχουν ανάψει καθώς και το εκλογικό σώμα, στις δημοσκοπήσεις τουλάχιστον, δηλώνει ότι επιθυμεί αλλαγή κυβέρνησης και βλέπει, πλέον, θετικά τις κυβερνήσεις συνεργασίας.

Πρόκειται για μια συζήτηση που στην παρούσα συγκυρία είναι λάθος και όσα κόμματα παρασυρθούν από αυτή θα διαπράξουν σοβαρά λάθη που θα τους στοιχίσουν στην κάλπη.

Με την αδιευκρίνιστη ψήφο να «σκοράρει» αρκετά ψηλά στις έρευνες κοινής γνώμης, λείπουν πολλές κρίσιμες πληροφορίες που χρειάζονται για να ληφθούν αποφάσεις περί συνεργασιών, πέραν των πραγματικών περιορισμών που θέτει το εκλογικό σύστημα και έχουν ήδη αναλυθεί.

Όλα θα εξαρτηθούν από τον αριθμό των βουλευτών που θα λείπουν από το κόμμα που θα αναδειχθεί πρώτο για να σχηματίσει κυβέρνηση. Είναι εντελώς διαφορετικό να υπολείπεται της πλειοψηφίας κατά τρεις ή πέντε βουλευτές κι εντελώς διαφορετική συνθήκη αν λείπουν δεκαπέντε. Είναι τόσο προφανές που δεν χρειάζεται να το αναλύσω.

Ο δεύτερος και καθοριστικός παράγοντας που θα ορίσει τους κανόνες του παιχνιδιού είναι η προσέλευση στις κάλπες, παράγοντας που καθιστά και τις περίφημες αναγωγές στον υπολογισμό της πρόθεσης ψήφου εξαιρετικά προβληματικές με όρους στατιστικής έτσι κι αλλιώς κανένας νουνεχής και γνώστης του αντικειμένου δεν ασχολείται στα σοβαρά με τον δείκτη εκτίμησης ψήφου μετά από αναγωγή.

Η Νέα Δημοκρατία θα ηττηθεί εκλογικά, πολιτικά και στρατηγικά αν τα υπόλοιπα κόμματα πείσουν το εκλογικό σώμα να προσέλθει στην κάλπη. Η Νέα Δημοκρατία αυτό το γνωρίζει καλά γι αυτό και η στρατηγική της είναι να φέρει στην κάλπη μόνο τους δικούς της και να αφήσει τους υπόλοιπους μπερδεμένους, απογοητευμένους και καθισμένους στον καναπέ τους. Είναι τόσο ευανάγνωστος ο τρόπος που πολιτεύεται που ειλικρινά απορώ με όσους δεν το βλέπουν.

Ναι, αυτή τη στιγμή, τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ είναι απογοητευτικά και τα ποσοστά της Αριστερής Συμπαράταξης ενθαρρυντικά για τον Αλέξη Τσίπρα αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να μεταφραστούν σε καθαρή πρόθεση ψήφου.

Το ΠΑΣΟΚ παραμένει μέσα στο παιχνίδι και καλά θα κάνει να κινητοποιηθεί άμεσα με τον τρόπο που έχει προτείνει ο Παύλος Γερουλάνος: πόρτα-πόρτα, σε ολόκληρη τη χώρα, άμεσα, προσωπικά, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ πρέπει να κοιτάξουν κατάματα κάθε πολίτη ξεχωριστά και να ζητήσουν την ψήφο του. Άλλωστε, αυτό είναι και το συγκριτικό πλεονέκτημα του ΠΑΣΟΚ έναντι της Αριστερής Συμπαράταξης: έχει ρίζες στην ελληνική κοινωνία.

Όσο για τον κ.Τσίπρα, έχει ξεκινήσει δυναμικά και το πλεονέκτημά του είναι ότι δείχνει πολύ καλά προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις που εξαπολύουν εναντίον του οι υπόλοιποι, αντίθετα από το ΠΑΣΟΚ που ενώ ήταν γνωστό ότι θα εμφανιζόταν νέο κόμμα στο χώρο της Κεντροαριστεράς έδειξε να αιφνιδιάζεται.

Το παιχνίδι είναι «ανοιχτό» λοιπόν. Τίποτα δεν έχει ακόμα κριθεί. Καλά θα κάνουν τα δημοκρατικά κόμματα να κινητοποιηθούν, να απευθυνθούν στο εκλογικό σώμα, να οργανώσουν καλά και στοχευμένα τον πολιτικό τους λόγο. Αν μη τι άλλο, κάτι τέτοιο, στο τέλος θα ωφελήσει την ίδια τη Δημοκρατία στη χώρα.