Ο χρόνος των εκλογών δεν έχει καμία σημασία

Η ημερομηνία των εκλογών αφορά κυρίως τα κόμματα και τους υποψηφίους, κανέναν άλλο. Ο δε «θρήνος» για τους υπουργούς που «αφήνουν τα μολύβια» και τους πολίτες που ταλαιπωρούνται γιατί οι υποθέσεις τους παγώνουν, είναι υποκριτικός, μία από τις πολλές «τελετουργίες» της Μεταπολίτευσης που εκλογικεύουν την πολιτική απραξία.

Αν μας ενδιέφερε στ’ αλήθεια η παραλυσία που προκαλεί η προεκλογική περίοδος, θα είχαμε φτιάξει τη Δημόσια Διοίκηση. Όμως όχι. Θέλουμε τη Δημόσια Διοίκηση έτσι ακριβώς: να λειτουργεί με τους ρυθμούς των εκλογικών κύκλων γιατί την έχουμε να τους υπηρετεί.

Πάμε παρακάτω, λοιπόν.

Ακόμα κι αν οι εκλογές γίνουν στο τέλος της τετραετίας, τώρα είναι που τα κόμματα και οι υποψήφιοι θα ξεκινήσουν την προετοιμασία τους, γιατί το πολιτικό σύστημα παραμένει κομματικό και οι μηχανισμοί των κομμάτων χρειάζονται χρόνο για να κινητοποιηθούν.

Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει εξελιχθεί σε μια πανίσχυρη εκλογική μηχανή που ξέρει πως κερδίζονται οι εκλογές. Σχεδιάζει βάσει καλών ερευνών κοινής γνώμης, με σωστά ερωτηματολόγια σε καλά σταθμισμένα δείγματα. Ειδικά στην Περιφέρεια, γνωρίζει τον κόσμο που την ψηφίζει, με το ονοματεπώνυμό του. Ξέρει ποιος μπορεί να επηρεάσει τον απογοητευμένο ή θυμωμένο ψηφοφόρο της, ξέρει αν και σε ποιο βαθμό τον έχει εξυπηρετήσει προσωπικά και τι πρέπει ακόμα να του τάξει, ενώ κι ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος συμμετέχει πολύ ενεργά στην καμπάνια. Μία προς μία τις μαζεύει τις ψήφους ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Το ΠΑΣΟΚ αν και παραμένει βαθιά ριζωμένο στην ελληνική κοινωνία, αν και σε κάθε καφενείο της επικράτειας υπάρχει τουλάχιστον ένας οπαδός του, έστω και κολλημένος στη δεκαετία του ‘80, δεν δείχνει να έχει ανασυγκροτήσει τον εκλογικό του μηχανισμό. Το ότι ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ είναι δυσαρεστημένος με τον πρόεδρό του, προσωπικά «το ακούω βερεσέ». Ας σηκωθεί ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης από την προεδρική του καρέκλα κι ας πάει να βρει τους ανθρώπους του κόμματός του έναν προς ένα. Δεν θα τους ζητήσει να τον…παντρευτούν, να κινητοποιηθούν θα τους ζητήσει στο όνομα των παλαιών κοινών αγώνων. Έτσι γίνεται η δουλειά και το ξέρει.

Όσον αφορά την Αριστερή Συμπαράταξη, τώρα ο κ. Τσίπρας θα κληθεί να κάνει αυτό που δεν είχε καταφέρει ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ: να ριζώσει στην Κοινωνία.

Το λανσάρισμα του κόμματος πρέπει να θεωρηθεί επιτυχημένο και οι επιλογές των προσώπων που βλέπουμε στα κανάλια, ειδικά οι γυναίκες, είναι καλές. Η απειρία λειτουργεί ως τεκμήριο του «φρέσκου». Άλλωστε, απόδειξη του πόσο επιτυχημένη είναι η επιλογή των στελεχών που βλέπουμε είναι οι υστερικές αντιδράσεις των υπολοίπων που παρακολουθούν μέχρι και τα «και» που εκστομίζουν για να κάνουν «την τρίχα, τριχιά», όπως λένε. Σιγά. Είδαμε και τους έμπειρους της πολιτικής τι μας λένε καθημερινά, με τους καινούργιους θα τα βάλουμε;

Το θέμα δεν είναι ο τρόπος που μιλάει η Αντιπολίτευση αλλά αν η Νέα Δημοκρατία θα καταφέρει να την παρασύρει να συζητάει ό,τι θέλει εκείνη. Δηλαδή, τίποτα ουσιώδες ώστε να ροκανίσει το χρόνο μέχρι τις εκλογές, να επιβάλλει το δικό της εκλογικό δίλημμα και τα υπόλοιπα να τα αναλάβει ο ήδη ετοιμοπόλεμος μηχανισμό της.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συζήτηση περί του χρόνου των εκλογών είναι μέρος της στρατηγικής της κυβέρνησης που έχει πολλούς πρόθυμους να την εφαρμόζουν στα Μίντια, ειδικά τα ηλεκτρονικά. Κάθε είδους εγκάθετοι αναπαράγουν ως φλέγον τόσο το θέμα της ημερομηνίας των εκλογών όσο και των μετεκλογικών συνεργασιών.

Οι συνθήκες για τα κόμματα της Αντιπολίτευσης δεν είναι εύκολες, είναι σίγουρο αυτό. Είναι όμως απολύτως γνωστές κι αντί να κλαψουρίζουν γι’ αυτές πρέπει να δουν πως θα τις ανατρέψουν ή έστω πως θα καταφέρουν να λειτουργήσουν και υπέρ τους.

Οι Νεοδημοκράτες μπορεί να έχουν θράσος είναι όμως και φοβισμένοι σε βαθμό που να αποφαίνονται, δημοσίως, το αδιανόητο ότι τυχόν κακές επιδόσεις στην κάλπη μπορούν μέχρι και να οδηγήσουν τον πρωθυπουργό στη φυλακή! Αυτά δηλώνουν μεν απελπισία αλλά πάνω απ’ όλα δείχνουν ότι τουλάχιστον το κυβερνών κόμμα έχει συναίσθηση της δύσκολης θέσης που βρίσκεται.

Υπάρχει μια βασική παρανόηση για την φύση την πολιτικής επικοινωνίας: όλοι αναζητούν «το τέλειο στρατηγικό σχέδιο» ενώ όπως μπορούν να επιβεβαιώσουν όλοι (οι αληθινοί) επαγγελματίες της επικοινωνίας καλό στρατηγικό σχέδιο είναι αυτό που εφαρμόζεται.

Αντί λοιπόν τα στελέχη της Αντιπολίτευσης να πηγαίνουν στα πάνελ για να παίξουν στο γήπεδο της κυβέρνησης για να κριθούν πόσο αποτελεσματικά είναι στην… εκλογολογία, ας στρωθούν στη δουλειά και να κάνουν όσα ξέρουμε ότι φέρνουν αποτελέσματα.