Γιατί ο Τραμπ δεν μπορεί να θυσιάσει ακόμα τον Χέγκσεθ

Η επιμονή του Ντόναλντ Τραμπ να στηρίξει με κάθε κόστος τον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ απέναντι στη διαδικασία καθαίρεσης υπερβαίνει τα όρια μιας απλής κυβερνητικής αλληλεγγύης.

Στην πραγματικότητα, μια αποπομπή του επικεφαλής του Πενταγώνου θα ισοδυναμούσε με δημόσια ομολογία ότι ο πόλεμος στο Ιράν αποτέλεσε στρατηγικό σφάλμα, απειλώντας να τινάξει στον αέρα το αφήγημα της προεδρίας του.

Κατά τη συνέντευξη Τύπου της Δευτέρας, κατέστη σαφές γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ επιμένει τόσο πεισματικά στη στήριξη του Πιτ Χέγκσεθ, την ώρα που ο υπουργός Άμυνας βρίσκεται στο επίκεντρο σφοδρής καταιγίδας με αίτημα την καθαίρεσή του.

Σε τελική ανάλυση, ο Τραμπ υπερασπίζεται τον εαυτό του.

Το να αποπέμψει τώρα τον πρώην παρουσιαστή του Fox News θα σήμαινε πως παραδέχεται ότι ο πόλεμος στο Ιράν )του οποίου ο Χέγκσεθ υπήρξε ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής εντός της κυβέρνησης) ήταν λάθος.

Μια αποπομπή θα υπονόμευε επίσης την προσπάθεια του προέδρου να επαναπροσδιορίσει αυτό που στην καλύτερη περίπτωση αποτελεί μια στρατιωτική περιπέτεια χωρίς σαφές αποτέλεσμα και στη χειρότερη μια στρατηγική καταστροφή.

Η δημόσια κάλυψη και οι ισχυρισμοί για “νίκες”

Ο Τραμπ παρείχε την πιο ισχυρή στήριξη στον Χέγκσεθ λίγο μετά την κίνηση του Ρεπουμπλικανού βουλευτή Τόμας Μάσι να καταθέσει στη Βουλή των Αντιπροσώπων οκτώ άρθρα καθαίρεσης κατά του υπουργού Άμυνας.

Η ψήφος εμπιστοσύνης δόθηκε σε άλλη μια σουρεαλιστική δημόσια εμφάνιση, την οποία ο Τραμπ περιέγραψε ως “λίγη διασκέδαση”, προτείνοντας ξανά στον επικεφαλής του UFC, Ντέινα Γουάιτ, τη θέση του εκπροσώπου Τύπου, προτού προσθέσει ότι “μάλλον αστειευόταν”.

«Μα πραγματικά, τι έκανε ο Χέγκσεθ;» ρώτησε τους δημοσιογράφους. «Κέρδισε τον πόλεμο. Ήταν επικεφαλής. Κέρδισε τον πόλεμο στη Βενεζουέλα, όπως έχω πει, μέσα σε 48 λεπτά. Ήταν άψογο. Κανένας νεκρός. Και σίγουρα νομίζω πως έχει κερδίσει τον πόλεμο στο Ιράν, αλλά σίγουρα τον κερδίζει».

Ωστόσο, η επιδρομή των ειδικών δυνάμεων που οδήγησε στη σύλληψη του προέδρου Νικολάς Μαδούρο ήταν μεν τολμηρή και επικίνδυνη, αλλά δύσκολα συνιστά “πόλεμο”. Παράλληλα, ο ισχυρισμός ότι οι ΗΠΑ έχουν κερδίσει στο Ιράν -τουλάχιστον με στρατηγικούς όρους- ελέγχεται ως απολύτως αμφισβητήσιμος.

Πέρα από τα πολεμικά μέτωπα, υπάρχουν σαφείς πολιτικοί λόγοι για τους οποίους ένας πρόεδρος που κλείνεται σε έναν ολοένα στενότερο κύκλο συνεργατών διστάζει να απομακρύνει τον Χέγκσεθ.

Ο υπουργός Άμυνας είναι το μέλος του υπουργικού συμβουλίου που κατάφερε περισσότερο από κάθε άλλον να ενσαρκώσει το πολιτικό “εγώ” του Τραμπ: τόλμησε να απομακρύνει τους δημοσιογράφους από το Πεντάγωνο, διεξάγει πολιτισμικούς πολέμους ενάντια στη woke ατζέντα και δείχνει αποφασισμένος να αντιμετωπίσει την πρόταση μομφής σαν παράσημο.

Αν ο Τραμπ αποκήρυσσε τον άνθρωπο που μετονόμασε το Πεντάγωνο σε “Υπουργείο Πολέμου”, θα ακύρωνε ουσιαστικά το ίδιο του το πολιτικό στίγμα.

Κι όμως, όπως αναφέρεται σε ανάλυση του CNN, εκφράζοντας την οργή του για την “αδικία” σε βάρος του Χέγκσεθ, ο Τραμπ ανέδειξε την πολιτική παγίδα που κλείνει γύρω του. Δίνει την τελευταία μάχη: εκατομμύρια ψηφοφόροι στις ενδιάμεσες εκλογές αποδοκίμασαν τον πόλεμο και τη συγκρουσιακή πολιτική του.

Επιμένοντας στην ίδια στάση, κινδυνεύει να επιδεινώσει τη θέση του.

Τόσο ο Τραμπ όσο και ο Χέγκσεθ μοιάζουν να ζουν σε μια δική τους πραγματικότητα, την ώρα που ένα μικρότερο, λιγότερο ισχυρό και καταπιεστικό καθεστώς άντεξε την επίθεση της αμερικανικής υπερδύναμης.

Μην ξεχνάμε ότι ο πόλεμος έχει κοστίσει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, αποξένωσε τους συμμάχους των ΗΠΑ στον Κόλπο και πυροδότησε κρίση ενέργειας και ακρίβειας.

Ο πρόεδρος δήλωσε στην εκπομπή “60 Minutes” του CBS ότι “δεν θα άλλαζε τίποτα” σχετικά με τη σύγκρουση, ενώ ο Χέγκσεθ ανέφερε ότι θα ήταν ευτυχής να “υπερασπίζεται τις επιτυχίες” των επιχειρήσεων όλη μέρα.

Οι ισχυρισμοί του Τραμπ περί οριστικής εξάλειψης του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να αποτιμηθούν, όμως το να παρουσιάζει στους ψηφοφόρους ως θρίαμβο έναν πόλεμο που αποδοκιμάζουν μοιάζει με πολιτικό αδιέξοδο.

Το βαρύ κατηγορητήριο του Τόμας Μάσι

Η παραπομπή σε καθαίρεση αποτελεί την πιο σοβαρή συνταγματική κύρωση για έναν δημόσιο αξιωματούχο.

Ο Χέγκσεθ κατηγορείται, μεταξύ άλλων, για παράνομη διεξαγωγή πολέμου στο Ιράν κατά παράβαση των συνταγματικών ορίων, για παράβλεψη των νόμων περί προστασίας των αμάχων και για κατάχρηση εξουσίας μέσω “εξωδικαστικών εκτελέσεων” σε φερόμενα πλοιάρια διακίνησης ναρκωτικών στην Καραϊβική και τον Ειρηνικό.

Κάθε ένα από τα άρθρα -που περιλαμβάνουν επίσης τα πλήγματα στην Υεμένη και την απόπειρα πειθαρχικής δίωξης του γερουσιαστή της Αριζόνα Μαρκ Κέλι επειδή τόνισε σε στρατιωτικούς ότι μπορούν να αρνηθούν παράνομες διαταγές0 εγείρει ουσιαστικό συνταγματικό ζήτημα.

«Η πραγματικότητα είναι ότι δεν ζητάμε την καθαίρεσή του επειδή ήταν κακός στη δουλειά του. Στην πραγματικότητα, ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικός στο να σκοτώνει μαθητές στο Ιράν», δήλωσε ο Μάσι. «Ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικός στις εξωδικαστικές εκτελέσεις. Δεν υποστηρίζουμε σε αυτά τα άρθρα ότι είναι αναποτελεσματικός. Το επιχείρημα είναι ότι παραβίασε νόμους και καταπάτησε το Σύνταγμα».

Σε ένα σημείο πάντως ο Τραμπ έχει δίκιο: πρόκειται για μια βαθιά πολιτική διαδικασία.

Ο Μάσι, σταθερός εσωκομματικός αντίπαλος του προέδρου, είχε προκαλέσει την οργή του Τραμπ όταν πρωτοστάτησε στο άνοιγμα των αρχείων Έπσταϊν, με τον πρόεδρο να στηρίζει αντίπαλό του στις προκριματικές εκλογές.

«Είναι ένας άρρωστος τύπος. Κάτι δεν πάει καλά μαζί του», δήλωσε τη Δευτέρα ο Τραμπ, χαρακτηρίζοντας τον Μάσι «απόλυτο λούζερ».

Ο Μάσι ανταπέδωσε τα πυρά, σχολιάζοντας ειρωνικά τη συνέντευξη Τύπου που προανήγγειλε ο Χέγκσεθ για την Τρίτη: «Ελπίζω να απαντήσει στα οκτώ άρθρα και να μην βγει απλώς παραθέτοντας λάθος εδάφια της Βίβλου α λα Κουέντιν Ταραντίνο, κάνοντας μονόζυγο και αποκαλώντας τους πάντες χοντρούς και ομοφυλόφιλους επειδή στηρίζουν την παραπομπή».

Η χρονική στιγμή της πρωτοβουλίας Μάσι έχει ιδιαίτερο βάρος. Μετά την ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές, δίνει στους απερχόμενους βουλευτές του κόμματος τη δυνατότητα να ψηφίσουν εκδικητικά κατά του Τραμπ και του πολέμου που τους στέρησε τις έδρες τους.

Μια σημαντική ομάδα Ρεπουμπλικανών ανταρτών θα μπορούσε να πλήξει καίρια το κύρος του υπουργού Άμυνας.

Από την πλευρά τους, οι Δημοκρατικοί παρακολουθούν με ικανοποίηση τις εξελίξεις.

«Είμαι ένα απόλυτο “ναι” στο ψήφισμα για την καθαίρεση», δήλωσε ο επικεφαλής της μειοψηφίας στη Βουλή, Χακίμ Τζέφρις, χαρακτηρίζοντας την επιχείρηση στο Ιράν «Επιχείρηση Επική Αποτυχία». «Ο Πιτ Χέγκσεθ καταχράστηκε την εξουσία του, υπονόμευσε την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και είναι ο αρχιτέκτονας ενός απερίσκεπτου και δαπανηρού πολέμου επιλογής στο Ιράν, ο οποίος εκτόξευσε τις τιμές της βενζίνης και έκανε τη χώρα λιγότερο ασφαλή».

Οι Δημοκρατικοί θα στήριζαν με προθυμία την παραπομπή οποιουδήποτε στελέχους του Τραμπ. Ωστόσο, στο νέο Κογκρέσο θα πρέπει να κρατήσουν ισορροπίες, ώστε να μην κατηγορηθούν για υπερβολή στις έρευνές τους, την ώρα που οι πολίτες ζητούν λύσεις στην ακρίβεια. Η πρόταση καθαίρεσης από έναν Ρεπουμπλικανό τούς προσφέρει ένα πολιτικό πλεονέκτημα χωρίς άμεσο κόστος.

Το ρίσκο του Χέγκσεθ και τα σενάρια αποπομπής

Βραχυπρόθεσμα, η απομάκρυνσή του μέσω καταδίκης στη Γερουσία παραμένει απίθανη, καθώς απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων. Ωστόσο, ένας υπουργός Άμυνας που έχει εξοργίσει και τα δύο κόμματα δεν θα έχει εύκολο έργο.

Ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Κέβιν Κράμερ δήλωσε ότι δεν υποστηρίζει την καθαίρεση, πρόσθεσε όμως με νόημα: «Το αν θα διατηρήσει τη θέση του εξαρτάται είτε από τον ίδιο και την οικογένειά του είτε από τον πρόεδρο».

Παράλληλα, ο Χέγκσεθ μπορεί να αποτελέσει σοβαρό βαρίδι όταν ο Τραμπ θα κληθεί να εγκρίνει στρατιωτικές δαπάνες από ένα ελεγχόμενο από τους Δημοκρατικούς Κογκρέσο.

Ο Μάσι εκτίμησε μιλώντας στο CNN ότι υπάρχει “μεγάλη πιθανότητα” ο υπουργός να μην παραμείνει στη θέση του μέχρι το τέλος του έτους, προβλέποντας καταθέσεις αξιωματούχων που γνωρίζουν πράγματα “τα οποία δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστά”.

Στο επίκεντρο όλων παραμένει ο πόλεμος. Ο Τραμπ έδειξε τη Δευτέρα ότι δεν διαθέτει συγκροτημένο σχέδιο για οριστική ειρήνη, κινούμενος μεταξύ προβλέψεων για άμεση συμφωνία, ισχυρισμών ότι δεν επρόκειτο για πραγματικό πόλεμο και απειλών για νέα επίθεση.

Αν δεν καταφέρει να απεμπλακεί, η σύγκρουση θα σημαδέψει τα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του. Η αλλαγή σελίδας, ωστόσο, είναι εξαιρετικά δύσκολη με τον Χέγκσεθ στο Πεντάγωνο.

Η πιο επικίνδυνη στιγμή για τον υπουργό Άμυνας ίσως να μην είναι η ψηφοφορία για την καθαίρεσή του, αλλά η στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ θα διαπιστώσει ότι ο μόνος τρόπος να προστατεύσει τον εαυτό του δεν είναι να στηρίξει τον Χέγκσεθ, αλλά να τον θυσιάσει.