Η επιστολή του προέδρου του Ιράν προς τον αμερικανικό λαό
Διαβάζεται σε 5'
Ο Μασούντ Πεζεσκιάν έδωσε στη δημοσιότητα επιστολή που απευθύνεται προς τον αμερικανικό λαό, λίγες ώρες πριν το πολυαναμενόμενο διάγγελμα του Ντόναλντ Τραμπ.
- 01 Απριλίου 2026 21:56
Ραγδαίες προμηνύονται οι εξελίξεις στο μέτωπο του πολέμου στη Μέση Ανατολή, με τον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ, να απευθύνει διάγγελμα τα ξημερώματα της Πέμπτης (περί τις 4 ώρα Ελλάδας) και τον Ιρανό ομόλογό του, Μασούντ Πεζεσκιάν, να δημοσιεύει επίσης μήνυμα προς τον αμερικανικό λαό.
«Το Ιράν δεν είναι εχθρός του λαού σας»
Στην ανοιχτή επιστολή του, εν μέσω αντιφατικών δηλώσεων και αναρτήσεων που προκαλούν σύγχυση από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο Μασούντ Πεζεσκιάν δηλώνει ότι η Τεχεράνη «δεν τρέφει καμία εχθρότητα προς τους απλούς Αμερικανούς», περιγράφοντας τη χώρα του ως έναν αρχαίο πολιτισμό με αμυντικό ιστορικό.
«Το Ιράν, στη σύγχρονη ιστορία του, δεν έχει επιλέξει ποτέ τον δρόμο της επιθετικότητας, της επέκτασης, του αποικιοκρατισμού ή της κυριαρχίας… Το Ιράν δεν έχει ξεκινήσει ποτέ πόλεμο. Ωστόσο, έχει αποκρούσει με αποφασιστικότητα και γενναιότητα όσους έχουν επιτεθεί σε αυτό».
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η παρουσίαση του Ιράν ως απειλής «δεν συνάδει ούτε με την ιστορική πραγματικότητα ούτε με τα σημερινά δεδομένα». «Μια τέτοια αντίληψη είναι προϊόν των πολιτικών και οικονομικών πεποιθήσεων των ισχυρών – της ανάγκης να κατασκευαστεί ένας εχθρός προκειμένου να δικαιολογηθεί η άσκηση πίεσης, να διατηρηθεί η στρατιωτική κυριαρχία, να στηριχθεί η βιομηχανία όπλων και να ελεγχθούν στρατηγικές αγορές».
Αναφερόμενος στις επιθέσεις κατά ιρανικών υποδομών, σημειώνει ότι «η στόχευση ζωτικών υποδομών του Ιράν πλήττει τον ιρανικό λαό και τέτοιες ενέργειες έχουν συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ τα σύνορα της χώρας».
Σε άλλο σημείο, ο Ιρανός πρόεδρος υποστηρίζει ότι η τρέχουσα δυσπιστία του Ιράν απέναντι στην Ουάσινγκτον οφείλεται σε διάφορους λόγους, μεταξύ των οποίων η ξένη παρέμβαση και οι «απάνθρωπες κυρώσεις». «Οι σχέσεις μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών δεν ήταν αρχικά εχθρικές, και οι πρώτες επαφές μεταξύ του ιρανικού και του αμερικανικού λαού δεν συνοδεύονταν από εχθρότητα ή ένταση».
Ωστόσο, ο Πεζεσκιάν σημειώνει ότι η «καμπή» ήταν το πραξικόπημα του 1953, περιγράφοντάς το ως «μια παράνομη αμερικανική επέμβαση με στόχο την αποτροπή της εθνικοποίησης των πόρων του Ιράν». Σύμφωνα με τον ίδιο, η δυσπιστία έγινε πιο έντονη «μέσω της υποστήριξης της διακυβέρνησης του πρώην ηγέτη Ρεζά Σαχ Πεχλεβί, της στήριξης του Σαντάμ Χουσεΐν, των εκτεταμένων κυρώσεων και της απρόκλητης στρατιωτικής επιθετικότητας – δύο φορές, εν μέσω διαπραγματεύσεων, εναντίον του Ιράν».
«Η συνέχιση της στρατιωτικής επιθετικότητας και οι πρόσφατες βομβιστικές επιθέσεις επηρεάζουν βαθιά τη ζωή, τις στάσεις και τις προοπτικές των ανθρώπων» προσθέτει.
Αμφισβητεί τους πολεμικούς στόχους των ΗΠΑ και τον ρόλο του Ισραήλ
Αναφερόμενος στον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, ο Ιρανός πρόεδρος αμφισβητεί ποια συμφέροντα εξυπηρετεί η αμερικανική στρατιωτική δράση εναντίον του Ιράν, χαρακτηρίζοντάς την ως δαπανηρή τόσο για τους Ιρανούς όσο και για τους Αμερικανούς. «Υπήρχε κάποια αντικειμενική απειλή από το Ιράν που να δικαιολογεί μια τέτοια συμπεριφορά;» διερωτάται.
«Η σφαγή αθώων παιδιών, η καταστροφή φαρμακευτικών εγκαταστάσεων για τη θεραπεία του καρκίνου ή η υπερηφάνεια για τον βομβαρδισμό μιας χώρας ώστε να «επιστρέψει στη λίθινη εποχή» εξυπηρετούν κάποιο άλλο σκοπό εκτός από την περαιτέρω υποβάθμιση της παγκόσμιας εικόνας των Ηνωμένων Πολιτειών;»
Ο Πεζεσκιάν αμφισβητεί επίσης τον ρόλο του Ισραήλ στον πόλεμο, ρωτώντας: «Δεν ισχύει επίσης ότι η Αμερική έχει εμπλακεί σε αυτή την επιθετική ενέργεια ως πληρεξούσιος του Ισραήλ, επηρεασμένη και χειραγωγημένη από το καθεστώς αυτό;». «Δεν είναι προφανές ότι το Ισραήλ στοχεύει πλέον να πολεμήσει στο Ιράν μέχρι και ο τελευταίος Αμερικανός στρατιώτης και να (σ.σ. ξοδευτεί) το τελευταίο δολάριο των Αμερικανών φορολογουμένων — μεταθέτοντας το βάρος στο Ιράν, στην περιοχή και στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, επιδιώκοντας παράνομα συμφέροντα;»
Οι Ιρανοί «δεν τρέφουν καμία εχθρότητα» για τους Αμερικανούς ή άλλα έθνη
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι απλοί Αμερικανοί δεν θεωρούνται εχθροί, παρά τις δεκαετίες εχθρότητας. «Ο ιρανικός λαός δεν τρέφει καμία εχθρότητα προς άλλα έθνη, συμπεριλαμβανομένων των λαών της Αμερικής, της Ευρώπης ή των γειτονικών χωρών». «Ακόμη και ενόψει των επαναλαμβανόμενων ξένων παρεμβάσεων και πιέσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της περήφανης ιστορίας τους, οι Ιρανοί έχουν διαχρονικά κάνει σαφή διάκριση μεταξύ των κυβερνήσεων και των λαών που τους κυβερνούν. Πρόκειται για μια βαθιά ριζωμένη αρχή στην ιρανική κουλτούρα και τη συλλογική συνείδηση — όχι για μια προσωρινή πολιτική στάση».
Σε άλλο σημείο της επιστολής, ο Πεζεσκιάν προτρέπει να εγκαταλειφθεί η πολιτική της αντιπαράθεσης με την Τεχεράνη, αμφισβητώντας τόσο τις πολιτικές προτεραιότητες των ΗΠΑ όσο και τον «μηχανισμό παραπληροφόρησης» σχετικά με τη χώρα του. «Αποτελεί το “America First” πραγματικά μία από τις προτεραιότητες της αμερικανικής κυβέρνησης σήμερα;» διερωτάται.
Καλεί, επίσης, τους Αμερικανούς να κρίνουν το Ιράν με βάση τις εμπειρίες όσων έχουν επισκεφθεί τη χώρα των περίπου 90 εκατομμυρίων κατοίκων, καθώς και τα επιτεύγματα των Ιρανών μεταναστών. «Παρατηρήστε τους πολλούς επιτυχημένους Ιρανούς μετανάστες —που έχουν σπουδάσει στο Ιράν— οι οποίοι σήμερα διδάσκουν και κάνουν έρευνα στα πιο διάσημα πανεπιστήμια του κόσμου, ή συμβάλλουν στις πιο προηγμένες εταιρείες τεχνολογίας στη Δύση. Συμβαδίζουν αυτά με τις όσα σας λένε για το Ιράν και τον λαό του;».
Ο Πεζεσκιάν καταλήγει λέγοντας πως «ο κόσμος βρίσκεται σε σταυροδρόμι» και υποστηρίζει ότι η συνέχιση της εχθρικής στάσης απέναντι στο Ιράν είναι «πιο δαπανηρή και μάταιη από ποτέ». Περιγράφει, δε, την επιλογή μεταξύ αντιπαράθεσης και συνεργασίας ως «πραγματική και σημαντική», προειδοποιώντας ότι το αποτέλεσμά της θα «διαμορφώσει το μέλλον για τις επόμενες γενιές».
