Λίντσεϊ Κλάνσι: Οι ένορκοι αποφασίζουν για την ποινική ευθύνη της στη δολοφονία των τριών παιδιών

Συνεχίζονται σήμερα, Παρασκευή (28/8) οι διαβουλεύσεις των ενόρκων στη δίκη της Λίντσεϊ Κλάνσι, η οποία έχει παραδεχθεί ότι στραγγάλισε τα τρία παιδιά της το 2023. Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται το ερώτημα αν η 36χρονη είχε επίγνωση και έλεγχο των πράξεών της ή αν βρισκόταν σε κατάσταση επιλόχειας ψύχωσης.

Η δίκη, που διήρκεσε περίπου πέντε εβδομάδες και έχει προκαλέσει μεγάλη συζήτηση στις ΗΠΑ γύρω από την ψυχική υγεία των γυναικών μετά τον τοκετό, ολοκληρώθηκε με δύο εντελώς διαφορετικές εκδοχές για το τι συνέβη τον Ιανουάριο του 2023.

Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι η Κλάνσι είχε χάσει την επαφή με την πραγματικότητα εξαιτίας επιλόχειας ψύχωσης, μιας σπάνιας αλλά σοβαρής ψυχικής διαταραχής που μπορεί να εμφανιστεί μετά τη γέννα, και ως εκ τούτου δεν μπορεί να θεωρηθεί ποινικά υπεύθυνη για τις πράξεις της.

Αντίθετα, η εισαγγελία υποστηρίζει ότι οι δολοφονίες ήταν σχεδιασμένες και ότι η Κλάνσι γνώριζε τι έκανε.

«Ζητούσε βοήθεια και δεν την έπαιρνε»

Στην τελική του αγόρευση, ο συνήγορος της Κλάνσι, Κέβιν Ρέντινγκτον, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην απόπειρα αυτοκτονίας που έκανε η 36χρονη αμέσως μετά τον θάνατο των παιδιών της.

Η Κλάνσι είχε κόψει τους καρπούς και τον λαιμό της και στη συνέχεια πήδηξε από παράθυρο του δεύτερου ορόφου του σπιτιού της. Επέζησε, αλλά έμεινε παράλυτη από τη μέση και κάτω.

Ο Ρέντινγκτον υποστήριξε ότι επρόκειτο για μια εξαιρετικά σοβαρή απόπειρα αυτοκτονίας και κατηγόρησε την εισαγγελία ότι υποβαθμίζει τη βαρύτητά της.

Κατά την υπεράσπιση, η Κλάνσι βρισκόταν «στα βάθη της απόγνωσης» το διάστημα πριν από τις δολοφονίες. Ο δικηγόρος της παρουσίασε στους ενόρκους μηνύματα και σημειώσεις που είχε γράψει καθώς πάλευε με την ψυχική της κατάσταση, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι είχε λάβει υπερβολικά πολλά φάρμακα.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις επανειλημμένες προσπάθειές της να αναζητήσει βοήθεια. Η Κλάνσι είχε αναζητήσει πληροφορίες και υποστήριξη για την επιλόχεια κατάθλιψη, είχε επικοινωνήσει με γραμμή πρόληψης αυτοκτονιών, είχε επισκεφθεί αρκετούς επαγγελματίες ψυχικής υγείας και είχε εισαχθεί οικειοθελώς σε ψυχιατρικό νοσοκομείο.

«Θεέ μου, τι άλλο έπρεπε να κάνει; Ζητούσε βοήθεια και δεν την έπαιρνε», είπε χαρακτηριστικά ο συνήγορός της στους ενόρκους.

Οι δολοφονίες σημειώθηκαν λιγότερο από τρεις εβδομάδες μετά την έξοδό της από ψυχιατρικό νοσοκομείο.

Η εισαγγελία: «Δεν ήταν μια γυναίκα χωρίς φροντίδα ή πόρους»

Η εισαγγελέας Τζένιφερ Σπρέιγκ απέρριψε, ωστόσο, την προσπάθεια της υπεράσπισης να μεταφέρει το βάρος της υπόθεσης στις ελλείψεις του συστήματος ψυχικής υγείας.

Όπως είπε στους ενόρκους, η συγκεκριμένη δίκη δεν αφορά «το σύστημα ψυχικής υγείας ή τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τις γυναίκες», υποστηρίζοντας ότι η σχετική συζήτηση αποσπά την προσοχή από το βασικό ερώτημα της ποινικής ευθύνης της Κλάνσι.

Η Σπρέιγκ αναγνώρισε ότι η 36χρονη αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, σημείωσε όμως ότι είχε πρόσβαση σε γιατρούς, θεραπεία και νοσηλεία.

«Δεν επρόκειτο για μια γυναίκα που υπέφερε επειδή δεν είχε φροντίδα ή πόρους», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι είχε στη διάθεσή της εκτεταμένη ιατρική υποστήριξη.

Σύμφωνα με την εισαγγελία, η Κλάνσι ήθελε να βελτιωθεί, αλλά «με τους δικούς της όρους», ενώ ως νοσηλεύτρια γνώριζε ότι αυτός δεν ήταν ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης της κατάστασής της.

Το επιχείρημα ότι έκρυψε τις σκέψεις της

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε η κατηγορούσα αρχή στο γεγονός ότι, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, η Κλάνσι είχε αποκρύψει από επαγγελματίες ψυχικής υγείας σκέψεις που αφορούσαν το ενδεχόμενο να βλάψει τα παιδιά της τον Δεκέμβριο του 2022.

Η εισαγγελία υποστηρίζει ότι το έκανε επειδή φοβόταν πως, αν αποκάλυπτε αυτές τις σκέψεις, θα την απομάκρυναν από τα παιδιά της.

Για την εισαγγελέα, αυτή η συμπεριφορά αποτελεί ένδειξη ότι η Κλάνσι μπορούσε να αναγνωρίσει πως οι σκέψεις της ήταν επικίνδυνες και λανθασμένες.

«Αυτό είναι μια λογική σκέψη», είπε η Σπρέιγκ, υποστηρίζοντας ότι δείχνει πως η κατηγορούμενη καταλάβαινε τη φύση όσων σκεφτόταν.

Η διαδρομή για το φαγητό και το επιχείρημα του σχεδιασμού

Η εισαγγελία παρουσίασε επίσης στοιχεία που, κατά την άποψή της, δείχνουν ότι οι δολοφονίες είχαν σχεδιαστεί.

Σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, η Κλάνσι έστειλε τον τότε σύζυγό της, Πάτρικ Κλάνσι, σε εστιατόριο για να παραλάβει φαγητό, ενώ είχε προηγουμένως ελέγξει σε χάρτη πόσο χρόνο θα χρειαζόταν για να πάει και να επιστρέψει.

Οι εισαγγελείς υποστηρίζουν ότι ήθελε να γνωρίζει ακριβώς πόσο χρόνο θα είχε στη διάθεσή της μόνη με τα παιδιά.

Παράλληλα, φέρεται να ζήτησε από τον σύζυγό της να περάσει και από φαρμακείο για να πάρει φάρμακα, κάτι που, σύμφωνα με την εισαγγελία, παρέτεινε την απουσία του από το σπίτι.

Η Σπρέιγκ υποστήριξε ότι η Κλάνσι είχε ήδη αποφασίσει να σκοτώσει τα παιδιά και στη συνέχεια να βάλει τέλος στη ζωή της και ότι οι κινήσεις της εκείνο το βράδυ είχαν στόχο να εξασφαλίσουν ότι δεν θα διακοπτόταν.

Δύο αντίθετες εκδοχές για την ψυχική της κατάσταση

Η Κλάνσι, η οποία εργαζόταν ως νοσηλεύτρια σε μαιευτική μονάδα, δεν κατέθεσε στη διάρκεια της δίκης. Οι ένορκοι άκουσαν όμως επί εβδομάδες γιατρούς και επαγγελματίες ψυχικής υγείας που την είχαν παρακολουθήσει, καθώς και φίλους και συγγενείς στους οποίους είχε μιλήσει για την επιδείνωση της ψυχικής της κατάστασης.

Κατέθεσαν επίσης εμπειρογνώμονες τόσο της υπεράσπισης όσο και της εισαγγελίας, οι οποίοι παρουσίασαν διαφορετικές εκτιμήσεις για την ψυχική κατάσταση της Κλάνσι τη στιγμή που σκότωσε τα παιδιά της.

Τα θύματα ήταν η 5χρονη Κόρα, ο 3χρονος Ντόσον και ο μόλις 8 μηνών Κάλαν Κλάνσι.

Η υπεράσπιση επιμένει ότι η 36χρονη βρισκόταν υπό την επήρεια σοβαρής ψυχικής διαταραχής και δεν μπορούσε να αντιληφθεί πλήρως τη φύση των πράξεών της.

Η εισαγγελία, από την άλλη, υποστηρίζει ότι ήταν καταθλιπτική και εξαντλημένη, αλλά εξακολουθούσε να έχει επαφή με την πραγματικότητα και να ενεργεί συνειδητά.

Η Κλάνσι έχει δηλώσει αθώα λόγω έλλειψης ποινικού καταλογισμού. Οι ένορκοι άρχισαν τις διαβουλεύσεις τους την Πέμπτη χωρίς να καταλήξουν σε ετυμηγορία και αναμένεται να συνεχίσουν σήμερα.

Μπορούν να την κρίνουν ένοχη για ανθρωποκτονία, να καταλήξουν σε ελαφρύτερη κατηγορία ανθρωποκτονίας ή να την αθωώσουν εφόσον αποφασίσουν ότι, εξαιτίας της ψυχικής της κατάστασης, δεν είχε ποινική ευθύνη για τις πράξεις της.