KNEECAP: ΠΡΩΤΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ ΟΣΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ, ΜΕΤΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ

«Τίποτα δεν θα μας έκανε πιο χαρούμενους από το να παίξουμε μπροστά σε ένα κοινό από ανθρώπους που απέδειξαν ότι δεν το βάζουν κάτω». Αυτήν είναι η απάντηση του Mo Chara -είναι ο τύπος με το κούρεμα καπελάκι που φοράει πάντα μαύρα γυαλιά- σε όσους προτρέπουν με πρόδηλο σαρκασμό τους Kneecap να πάνε να παίξουν στη Γάζα ή στην Κούβα.

Γιατί οι τρεις Βορειοιρλανδοί, γέννημα θρέμμα του Μπέλφαστ και γαλουχημένοι με την αναγκαιότητα της αντίστασης σε κάθε εξουσία, στέκονται με κάθε τίμημα και δίπλα στους Παλαιστίνιους και μαζί με τους Κουβανούς.

Το τρίο οι ράπερς Mo Chara, Moglai Bap και ο Dj Provai εισέβαλλε στη σκηνή της Ιρλανδίας το 2017, οπλίστηκε με ένα παλιομοδίτικο χιπ χοπ και βιτριολικούς στίχους που μιλούσαν από την εργατική τάξη στο Μπέλφαστ και τα ναρκωτικά μέχρι την ανάγκη επαναφοράς της ιρλανδικής γλώσσας. Με ένα όνομα που έκανε αίσθηση καθώς αναφέρεται στο πυροβολισμό στην επιγονατίδα- μία κλασική ποινή του IRA για τους εμπόρους ναρκωτικών και γενικά τους ποινικούς, οι Kneecap κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο το Fine Art το 2024 (είχε προηγηθεί η κυκλοφορία του 3CAG αλλά μόνο σε ψηφιακή μορφή το 2018).

Ένας δίσκος που έφτασε στο νούμερο δύο των ιρλανδικών charts παρά το μποικοτάζ των ραδιοσταθμών. Άλλωστε το συγκρότημα έχει τη διακριτική υποστήριξη του Sinn Fein- κάποτε πολιτικό σκέλος του IRA και τώρα το μεγαλύτερο κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας.

Την ίδια χρονία κήρυξαν και τον πόλεμο στην σιωπή που είχε επιβληθεί σχετικά με τα όσα συνέβαιναν στην Λωρίδα της Γάζας. Σε μία συναυλία τους στο 02 Forum στο Λονδίνο ο Mo Chara ύψωσε μία σημαία της Hezbollah παροτρύνοντας το κοινό να τραγουδήσει «Up Hamas, Up Hezbollah». Η αντιτρομοκρατική της Βρετανίας ανελαβε την υπόθεση κατηγορώντας τον για εγκωμιασμό τρομοκρατικών οργανώσεων. Έτσι όταν το Glastonbury πέρυσι ανακοίνωσε την συμμετοχή τους ο πρώην πρωθυπουργός Keir Starmer επενέβη λέγοντας ότι «είναι απαράδεκτο». Οι Kneecap απάντησαν ότι «απαράδεκτο είναι να δίνεις όπλα σε όσους διαπράττουν γενοκτονία».

Κάπως έτσι από το 2025 οι Kneecap απασχολούν την επικαιρότητα με την πολιτική τους κυρίως παρά με τα τραγούδια τους. Πάντως το κοινό τους στηρίζει, οι ίδιοι εμμένουν στις επιθέσεις τους είτε πρόκειται για το Ισραήλ είτε για την Βρετανία. Στις συναυλίες τους τα συνθήματα αλλληλεγγύης στην Παλαιστίνη εναλλάσσονται με προσβλητικές αναφορές στη Θάτσερ, καθώς οι Βορειοιρλανδοί δεν ξεχνούν τους αντάρτες που πέθαναν στις απεργίες πείνας.

Συναυλίες τους ακυρώνονται στις ΗΠΑ, την Γερμανία και την Αυστρία, χώρες όπως ο Καναδάς τους αρνούνται την είσοδο και οι ίδιοι συνεχίζουν με τελευταία τους παρέμβαση την συμμετοχή τους τον Μάρτιο στον στόλο Nuestra America Convoy που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στην Κούβα.

Έτσι λίγο πριν βρεθούν ξανά στο Terra Vibe, αυτή τη φορά όμως ως headliners –καθώς πέρυσι ανοίξαν τους Cypress Hill- o Mo Chara -ο πιο παρορμητικός και ο λιγότερο διπλωμάτης από το τρίο- απάντησε σε κάποιες ερωτήσεις μέσω mail.

Tι σήμαινει ο τίτλος του νέου δίσκου Fenian και γιατί τον επιλέξατε;
Η λέξη Fenian προέρχεται από το na Fianna, μια ομάδα Ιρλανδών πολεμιστών που καταγράφεται στην μυθολογία της Ιρλανδίας. Από τον 19ο αιώνα που ξεκίνησε ο πόλεμος ενάντια στην Μεγάλη Βρεττανία η λέξη μετατράπηκε από τους Βρετανούς αποικιοκράτες σε υβριστικό όρο για όσους Ιρλανδούς αγωνίζονταν για την ανεξαρτησία της χώρας τους. Οπότε τώρα με τον νέο δίσκο διεκδικούμε πίσω το αληθινό νόημα της λέξης. Οσό για μένα προσωπικά νιώθω περηφάνεια όταν με αποκαλούνε fenian.

Σε αυτόν τον δίσκο και ο ήχος σας είναι πιο σκοτεινός και το ραπ σας ηχεί πιο οργισμένο.
Ο Dan (αναφέρεται στον Dan Carey παραγωγό μεταξύ άλλων των Fontaines D.C. και των Foals) ως παραγωγός δημιούργησε έναν πιο σκοτεινό ήχο που ήταν ακριβώς αυτό θέλαμε για τον δίσκο. Με όλα όσα συνέβαιναν έξω από το στούντιο (οι δίκες, η εκστρατεία των ΜΜΕ εναντίον τους, οι επιθέσεις των βρετανών πολιτικών), ήταν λογικό τα θέματα και ο ήχος να ακολουθήσουν μία πιο μαχητική κατεύθυνση.

Υπάρχει κάτι θεραπευτικό όταν αφήνεις ελεύθερη την πιο σκοτεινή και οργισμένη πλευρά σου να καθοδηγεί την γραφή σου.

Στους στίχους σας, ιδιαίτερα σε αυτόν τον δίσκο, υπάρχει μία εμμονή και στην ιρλανδική γλώσσα αλλά και στην ιστορία καθώς η πλειονότητα των τραγουδιών αναφέρεται σε πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στους αγώνες της Ιρλανδίας για ελευθερία.
Είναι μία συνειδητή απόφαση που πηγάζει από την διαπίστωση ότι οι Ιρλανδοί καλλιτέχνες μοιάζουν πάντα να πιστεύουν ότι τα έργα τους αφορούν το κοινό στις ΗΠΑ. Ουσιατικά μοιάζουν να απεύθυνονται μόνο στους Αμερικάνους. Εμείς αποφασίσαμε να δημιουργούμε τέχνη βασισμένη στον εαυτό μας και στην ιστορία μας. Βρίσκουμε την ταυτότητά μας μέσα από τους ανθρώπους που έχουν σημαδέψει την ιστορία της Ιρλανδίας.

Πως καταφέρατε να ολοκληρώσετε τον δίσκο σε μία περίοδο που σημαδέυτηκε από τις περιπέτειες σας με τα βρετανικά δικαστήρια;
Αρχικά θεωρήσαμε εμπόδιο το ότι έπρεπε να διακόψουμε τις ηχογραφήσεις για να συρθούμε στα δικαστήρια. Στο τέλος όμως αποδείχτηκε ευτύχημα. Γιατί ο σκαιός τρόπος που μας αντιμετώπισε η βρετανική κυβέρνηση έγινε μία τεράστια πηγή έμπνευσης και ενθάρρυνσης για τον νέο μας δίσκο.

Οι συναυλίες σας είναι μία ηχητική επίθεση όπου ο πολιτικός στίχος πρωταγωνιστεί. Τι θέλετε να κάνετε να ενημερώσετε το κοινό, να ξυπνήσετε συνειδήσεις, να τους ξεσηκώσετε σε έναν άγριο χορό;
Στην ουσία οι συναύλιες μας είναι ένα μίγμα από όλα αυτά. Είναι σημαντικό να διαθέτεις μία πολιτική στάση, να διαμαρτύρεσαι και να διασπείρεις τις ιδέες σου, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να απολαμβάνεις τις συναυλίες και να διασκεδάζεις το κοινό με την μουσική σου. Προσπαθούμε να βρούμε τη κατάλληλη ισορροπία ανάμεσα στα πολιτικά μας πιστεύω, στις ζωντανές εμφανίσεις μας και στη μουσική μας.

Πιστεύετε ότι αποτελείτε παράδειγμα καταστολής και λογοκρισίας καθώς είστε ένα από τα λίγα συγκροτήματα που μιλάει ανοιχτά ενάντια στην επεκτατική πολιτική του Ισραήλ και την σιωπή των Ευρωπαίων;
Απολύτως. Χρησιμοποιούν τον φόβο ως το κυρίαρχο μέσο για να κάνουν τους αναποφάσιστους να σιωπήσουν. Σε χτυπάνε με όλη τους τη δύναμη για να αποτρέψουν τους άλλους καλλιτέχνες από το να κάνουν κάτι αντίστοιχο, δηλαδή να μιλήσουν. Γιατί οι περισσότεροι καλλιτέχνες φοβούνται ότι αν μιλήσουν όπως κάνουμε εμείς θα απομονωθούν, θα χάσουν χρήματα από τις ακυρώσεις των συναυλιών και το όνομα τους θα στιγματιστεί.

Τι προσπαθείτε να πετύχετε με την μουσική σας; Να ευαισθητοποιήσετε το κοινό για όσα συμβαίνουν στον κόσμο όπως η γενοκτονία στη Γάζα ή το εγκληματικό εμπάργκο στην Κούβα; Και μετά τι ελπίζετε να συμβεί;
Είναι αδύνατο να ξεχωρίσεις την μουσική από την πολιτική. Και τα δύο αφορούν τους ανθρώπους. Ένα τραγούδι μπορεί και να γραφτεί χωρίς κάποιον συγκεκριμένο σκοπό, αλλά κάθε άνθρωπος πρέπει να αγωνίζεται για όσα πιστεύει. Δεν θα μπορέσω ποτέ να καταλάβω τους μουσικούς που μπορεί να ολοκληρώσουν την πορεία τους στη μουσική σκηνή χωρίς ποτέ να πάρουν θέση σε ζητήματα που αφορούν ανθρώπινες υπάρξεις. Για μένα η ευαισθητοποίηση, η αντίληψη του τι συμβαίνει είναι το πρώτο βήμα. Αμέσως μετά ακολουθεί ο αγώνας.