ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ “ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ” ΣΤΗΝ “ΕΙΡΗΝΗ” – ΠΩΣ ΤΟ ΙΡΑΝ ΕΧΕΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΕΙ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ

Μέχρι να αρχίσει τον πόλεμο στο Ιράν, ο Nτόναλντ Τραμπ είχε λόγους να πιστεύει πως μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, όπου θέλει στον πλανήτη και αν ξεσηκωνόταν όλος ο πλανήτης εναντίον του, να αλλάξει άρδην τη ρητορική του, να την εμπλουτίσει με όσα fake news τον εξυπηρετούν, δίχως απολογίες ή παραδοχές λαθών.

Η Guardian θύμισε πως είχε διδαχθεί αυτήν την τακτική από τον Ρόι Κον, μέντορα του προέδρου των ΗΠΑ και διαβόητο δικηγόρο της Νέας Υόρκης: το κύριο μάθημα του Κον προς τον μεγιστάνα των κτηματομεσιτικών ήταν «διεκδίκησε τη νίκη, μη παραδέχεσαι ποτέ την ήττα».

No matter what.

Ενώ η πρακτική που ακολουθεί μια ζωή ο Τραμπ φαινόταν να “πιάνει” σε ό,τι έκανε ως πρόεδρος των ΗΠΑ, το καθεστώς του Ιράν παίζει εξαιρετικά το παιχνίδι αυτό, όπως καταποντίζονται τα ποσοστά του Αμερικανού στις δημοσκοπήσεις, λίγους μήνες πριν τις ενδιάμεσες εκλογές (τον Νοέμβρη).

Ολοένα και περισσότεροι Αμερικανοί πιστεύουν πως πρόκειται για “πόλεμο επιλογής”, από τον οποίον η χώρα τους έχει μόνο να χάσει πράγματα (πχ την βελτίωση της οικονομίας με τον πληθωρισμό να εκτοξεύεται).

Έχοντες γνώση λένε ότι υπάρχουν Ρεπουμπλικανοί γερουσιαστές που κατ’ ιδίαν εκφράζουν την ανησυχία τους για την πολιτικής του καριέρα, εξαιτίας αυτού του πολέμου.

Η αλήθεια του σημερινού “ανοίγουν τα Στενά του Ορμούζ”

Σε αυτό το κλίμα, μετά το “θα σας καταστρέψω” της Παρασκευής, σήμερα ο Τραμπ λέει ότι τα Στενά του Ορμούζ μπορεί να ανοίξουν ξανά την Τετάρτη “έπειτα από τις καλές διαπραγματεύσεις με το Ιράν“.

Το Ιράν διέψευσε μέσω του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών, Ισμαήλ Μπαγκαέι, διευκρινίζοντας ότι οι συνομιλίες γίνονται “αποκλειστικά με το Μάν, για δημιουργία ασφαλούς διαδρόμου”.

Toνίστηκε και ότι “δεν καθορίζουμε τις προτεραιότητες μας σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα ή τις απειλές” του Τραμπ και ότι έχει συμφωνηθεί η γεωγραφική χάραξη της διαδρομής, η οποία βρίσκεται στο τελικό στάδιο “αν δεν παρέμβει κάποιος τρίτος“.

Δηλαδή, οι ΗΠΑ.

Οι μεγαλύτερες απειλές του Τραμπ που δεν άγχωσαν τους Ιρανούς

Το “όμοιος ομοίω” με το καθεστώς είναι λοιπόν, ο πρώτος λόγος που ο Τραμπ αλλάζει συνεχώς άποψη για τις επιθέσεις που (δια)τάζει και μετά δεν τις κάνει, δηλαδή με την κλιμάκωση των απειλών και μετά την αποκλιμάκωση, η οποία συχνά συνοδεύεται με ισχυρισμούς για πρόοδο στη συμφωνία, τις οποίες διαψεύδει το Ιράν.

Ο Πλανητάρχης κατήγγειλε την Τεχεράνη για “απίστευτη διπροσωπία”.

Κάποια από τα πιο ενδεικτικά παραδείγματα δηλώσεων του Τραμπ που κάνει το μαύρο-άσπρο σε λίγες ώρες, είναι αυτό της 7ης Απριλίου, όταν είχε προειδοποιήσει ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε και δεν θα αναβιώσει ποτέ» εάν η Τεχεράνη αρνηθεί τις διαπραγματεύσεις.

Μιάμιση ώρα πριν το τέλος της προθεσμίας που είχε δώσει, ανακοίνωσε ότι συμφώνησε σε εκεχειρία δυο εβδομάδων με το Ιράν.

Το τελευταίο σχετικό συμβάν σημειώθηκε την περασμένη Παρασκευή, όταν είπε στο υπουργικό του συμβούλιο πως χάνει την πίστη του ότι θα επιτευχθεί ειρηνευτική συμφωνία, εξαιτίας των Ιρανών, τους οποίους αποκάλεσε “ψεύτες” και απείλησε πως “θα τους χτυπήσω πολύ σκληρά”.

Μια ημέρα αργότερα, σε ανάρτηση στο Truth Social ενημέρωσε ότι παρόλο που οι ΗΠΑ ήταν σε ετοιμότητα, ακύρωσε τα προγραμματισμένα πλήγματα, γιατί του το ζήτησαν το Ιράν και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής.

Aποκάλυψε ότι η κυβέρνηση του ήταν έτοιμη «να εξαπολύσει τη μεγαλύτερη επίθεση από τον Β’ Παγκόσμιο», αλλά «το Ιράν μας παρακάλεσε να μην το κάνουμε» και στο τέλος της ημέρας «δεν θέλω να σκοτώνονται άνθρωποι».

Το Ιράν αρνήθηκε κατηγορηματικά πως τον “παρακάλεσε”, εξηγώντας -στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Merh- πως δεν πρόκειται για κάτι άλλο, από “ένα νέο ψέμα” και η Washington Post αποκάλυψε το βασικό λόγο που δεν έγινε επίθεση.

Ο τσακωμός Τραμπ – Χέγκσεθ για τα πυρομαχικά

Η Washington Post αποκάλυψε ότι κάτι άλλο που έγινε στο υπουργικό συμβούλιο του σαββατοκύριακου, ήταν η έντονη αντιπαράθεση του Τραμπ με τον υπουργό “Πολέμου” (Άμυνας), Πιτ Χέγκσεθ, με τον πρώτο να απαιτεί εξηγήσεις από τον δεύτερο, σε ό,τι αφορά τα λάθος στοιχεία που είχε για τις σοβαρές ελλείψεις πυρομαχικών.

Φέρεται να είπε πως “νόμιζα ότι το πρόβλημα έχει λυθεί”. Όταν έμαθε την πραγματικότητα, αποφάσισε να κάνει πίσω σε ό,τι αφορά την επίθεση που είχε τάξει.

Ενδιαφέρον έχει και η απάντηση του Χέγκσεθ, ο οποίος κατηγόρησε τον αναπληρωτή του, Στέφαν Φέινμπεργκ ότι δεν ενημέρωσε πλήρως τον Τραμπ για την κατάσταση των αποθεμάτων.

Για την ιστορία, εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου διέψευσε το ρεπορτάζ.

Τα περιορισμένα περιθώρια ελιγμών της Ουάσινγκτον

Τη σήμερον ημέρα φαίνεται πως οι ΗΠΑ έχουν να χάσουν περισσότερα από τον παρατεταμένο ή/και διευρυμένο πόλεμο από ό,τι το Ιράν που, όπως αναφέρουν αναλυτές «χρησιμοποιεί επιδέξια την αντοχή, την μόχλευση των Στενών του Ορμούζ και τη δηλωμένη προτίμηση του Τραμπ για συμφωνίες αντί για ατελείωτους πολέμους».

Οι New York Times σημείωσαν πως ο Τραμπ εισήλθε “με μαξιμαλιστική ρητορική και στόχους” για να περιορίσει ή να εξαλείψει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, με πιο ολοκληρωτικό τρόπο από ό,τι στις προηγούμενες προσπάθειες.

Στους έξι μήνες που ακολούθησαν οι ΗΠΑ προκάλεσαν σημαντική μεν, στρατιωτική και οικονομική ζημιά, αλλά δεν πέτυχαν την κατάρρευση του καθεστώτος ή την μόνιμη “επαληθευμένη” εξάλειψη βασικών δυνατοτήτων.

Τώρα, βρίσκεται απέναντι σε περιορισμένες επιλογές, που είναι οι εξής:

• η μεγάλης κλίμακας χερσαία εισβολή, που πολιτικά και πρακτικά δεν είναι ρεαλιστική -για λόγους που αφορούν και το κόστος.
• οι παρατεταμένες αεροπορικές εκστρατείες -με τον εξοπλισμό των ΗΠΑ να “στερεύει”. 
• οι αποκλεισμοί που οδηγούν σε τεράστιο οικονομικό κόστος, για όλον τον πλανήτη και φυσικά, τις πετρελαϊκές εταιρείες.

Δεν μπορεί όμως, να αποχωρήσει γιατί θα φανεί πως έχασε και φυσικά, δεν μπορεί να πει “mea culpa”. Προσπαθεί λοιπόν, να δείχνει ότι έχει πάντα το πάνω χέρι. Και τότε “πέφτει” πάνω στους Ιρανούς.

Το ενεργειακό «πλήγμα» που φοβάται ο Λευκός Οίκος

Κάθε φορά που ο Τραμπ υποχωρεί, οι Ιρανοί αξιωματούχοι φροντίζουν να το επικοινωνούν, ως “απόδειξη ότι φοβάται έναν ευρύτερο πόλεμο, περισσότερο από ό,τι φοβούνται οι ίδιοι”.

Επίσης, έχουν αποδειχθεί “αλεξίσφαιροι” στη χειραγώγηση μέσω απειλών. Επίσης, όταν ο Τραμπ λέει πως το Ιράν έκανε “σημαντικές παραχωρήσεις”, εκείνοι το αρνούνται και εξηγούν τι ακριβώς έχει συμβεί.

Το CNN σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «το Ιράν δοκιμάζει την αποφασιστικότητα του προέδρου των ΗΠΑ, “κρατάει” καθυστερήσεις και δίνει οικονομικές ανάσες και ποντάρει στο ότι οι εσωτερικές αντιδράσεις στη χώρα, οι ανησυχίες των συμμαχιών -από τα κράτη του Κόλπου- και οι παγκόσμιες ενεργειακές επιπτώσεις, περιορίζουν το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει».

«Οι επικριτές της αμερικανικής πλευράς συχνά περιγράφουν αυτό που κάνει το Ιράν ως “παιχνίδι” ή ταπείνωση του Τραμπ από το Ιράν».

To DW News αποκάλυψε και πληροφορίες που θέλουν η κυβέρνηση των ΗΠΑ να έχει στοιχεία που δείχνουν πως αν δεχθούν επίθεση οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας του Ιράν, οι Ιρανοί μπορεί να επιτεθούν σε ολόκληρες τις εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας στην περιοχή.

«Έχουν τα μέσα και την προθυμία να το κάνουν και έτσι, να “εξαφανίσουν” ολόκληρες τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας», κάτι που καταλαβαίνει και ο ίδιος ο Τραμπ πως δεν θέλει κανείς.