ΠΑΜΕ: Στις 5 Σεπτέμβρη είναι η ώρα να ακουστεί η δική μας φωνή

Στις 5 Σεπτέμβρη η Θεσσαλονίκη θα γίνει το σημείο συνάντησης χιλιάδων εργαζομένων, συνταξιούχων, φοιτητών, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, νέων ανθρώπων που αρνούνται να αποδεχτούν ότι η ζωή τους θα χειροτερεύει διαρκώς για να αυξάνονται τα κέρδη των λίγων. Το μεγάλο πανελλαδικό – παλλαϊκό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ αποτελεί κορυφαίο αγωνιστικό σταθμό για το εργατικό – λαϊκό κίνημα και συνέχεια των αγώνων που αναπτύσσονται σε όλη τη χώρα απέναντι στην ακρίβεια, την εργασιακή εκμετάλλευση, την υποβάθμιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς.

Το σύνθημα των συνδικάτων, «Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία – Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους», αποτυπώνει με ακρίβεια το πραγματικό δίλημμα που αντιμετωπίζει σήμερα ο λαός. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι ανάγκες των εργαζομένων για αξιοπρεπείς μισθούς, σταθερή δουλειά, δημόσια και δωρεάν Υγεία και Παιδεία. Από την άλλη βρίσκονται τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, οι φοροαπαλλαγές τους, οι επιδοτήσεις τους και οι τεράστιες δαπάνες που κατευθύνονται στους πολεμικούς εξοπλισμούς και στις δεσμεύσεις του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αντιστοιχούν με το 10% του πλούτου που παράγουμε με τον κόπο μας.

Στο λιμάνι του Πειραιά αυτή η πραγματικότητα φαίνεται πολύ καθαρά. Εδώ και χρόνια παρουσιάζεται ως «αναπτυξιακό θαύμα» η εκτόξευση της κερδοφορίας και της διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων. Όμως οι εργαζόμενοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι κρύβεται πίσω από τους πανηγυρισμούς. Γνωρίζουν ότι κάθε νέο ρεκόρ παραγωγικότητας συνοδεύεται από μεγαλύτερη εντατικοποίηση, αυξημένες απαιτήσεις, πίεση για περισσότερη δουλειά σε λιγότερο χρόνο, εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα, ελαστικές μορφές απασχόλησης. Γνωρίζουν ότι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων δεν μεταφράζονται σε καλύτερες συνθήκες ζωής για εμάς που παράγουμε τα πάντα.

Η πείρα των λιμενεργατών του Πειραιά είναι πολύτιμη. Οι εργαζόμενοι στην COSCO και στις εργολαβικές εταιρείες στους Προβλήτες 2 και 3 απέδειξαν ότι όταν οργανώνονται στο σωματείο τους, όταν παλεύουν συλλογικά και με ταξικό προσανατολισμό, μπορούν να αποσπούν κατακτήσεις. Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, οι αυξήσεις στους μισθούς, η ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, οι βελτιώσεις στα μέτρα υγείας και ασφάλειας δεν ήταν αποτέλεσμα «καλής θέλησης» της εργοδοσίας. Ήταν αποτέλεσμα επίμονων αγώνων, απεργιών, συγκρούσεων και διεκδικήσεων. Αυτή η πείρα χρειάζεται να γίνει οδηγός και σε αυτή την φάση όπου η εργοδοσία προσπαθεί να επιβάλει ένα κανονισμό εργασίας που νομιμοποιεί και επεκτείνει την εργασιακή ανασφάλεια, τα ελλιπή μέτρα υγείας και ασφάλειας ακολουθώντας το μοτίβο της μετάθεσης των τραγικών συνεπειών στην ατομική ευθύνη των εργαζομένων, έτσι ώστε να μην τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί να παζαρεύουν τις ζωές μας.

Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στα λιμάνια αναδεικνύει και μια ακόμη επικίνδυνη πλευρά της σημερινής πολιτικής. Τα μεγάλα λιμάνια, οι υποδομές μεταφορών και η εφοδιαστική αλυσίδα εντάσσονται ολοένα και περισσότερο στους στρατιωτικούς και γεωπολιτικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα συμφέρον να γίνουν συνένοχοι σε πολέμους, επεμβάσεις και ανταγωνισμούς που γεννιούνται για τα κέρδη και τις σφαίρες επιρροής των καπιταλιστικών κρατών , των μονοπωλίων και των συμμάχων τους. Γι’ αυτό και αποκτούν ιδιαίτερη σημασία οι πρωτοβουλίες συντονισμού των λιμενεργατών από διαφορετικές χώρες, με σύνθημα ότι οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τους πολέμους και δεν θα γίνουν γρανάζι στις μηχανές του θανάτου.

Η ΔΕΘ πραγματοποιείται σε μια περίοδο που τα αδιέξοδα για τη λαϊκή πλειοψηφία οξύνονται. Η ακρίβεια παραμένει σταθερός εφιάλτης για κάθε οικογένεια. Το κόστος στέγασης, Ενέργειας και βασικών αγαθών απορροφά όλο και μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η κυβέρνηση θα επιχειρήσει για μία ακόμη χρονιά να παρουσιάσει από το βήμα της ΔΕΘ μια εικόνα «ανάπτυξης» και «σταθερότητας». Οι εργαζόμενοι όμως έχουν πείρα. Ξέρουν ότι πίσω από τις θριαμβολογίες κρύβονται οι αντεργατικοί νόμοι, η εμπορευματοποίηση της Υγείας και της Παιδείας, η διαρκής πίεση για περισσότερη παραγωγικότητα και λιγότερα δικαιώματα.

Γι’ αυτό το πανελλαδικό συλλαλητήριο της ΔΕΘ δεν είναι μια τυπική διαμαρτυρία. Είναι μια ευκαιρία να εκφραστεί η συσσωρευμένη αγανάκτηση αλλά και η αποφασιστικότητα χιλιάδων ανθρώπων να διεκδικήσουν μια διαφορετική πορεία. Να δυναμώσει η πάλη για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς. Για σταθερή και μόνιμη δουλειά με δικαιώματα. Για 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο. Για μέτρα υγείας και ασφάλειας σε κάθε χώρο δουλειάς. Για δημόσια και δωρεάν Υγεία και Παιδεία. Για προστασία του λαϊκού εισοδήματος από την ακρίβεια και τη φοροληστεία.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι στη Θεσσαλονίκη θα συναντηθούν οι αγώνες διαφορετικών κοινωνικών δυνάμεων. Εργάτες ,βιοπαλαιστές αγρότες, συνταξιούχοι , νεολαία , φοιτητές- μαθητές διαμορφώνουν μια κοινωνική συμμαχία που είναι η πραγματική δύναμη , που μπορεί να βάλει εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική και να ανοίξει δρόμους ελπίδας και προοπτικής, χωρίς να εναποθέτει ελπίδες σε επίδοξους σωτήρες.

Από τον Πειραιά στέλνουμε μήνυμα αγωνιστικής ετοιμότητας. Καλούμε κάθε εργαζόμενο, κάθε σωματείο, κάθε τίμιο συνδικαλιστή να συμβάλει στην επιτυχία του συλλαλητηρίου. Να γεμίσουν τα πούλμαν για τη Θεσσαλονίκη και τη 5η Σεπτέμβρη να δοθεί ένα ισχυρό μήνυμα ότι οι εργαζόμενοι δεν συμβιβάζονται με τα ψίχουλα, δεν αποδέχονται να πληρώνουν τα κέρδη των λίγων και τους πολέμους των ισχυρών.

Γιατί η πραγματική δύναμη βρίσκεται εκεί όπου παράγεται ο πλούτος. Στα εργοστάσια, στα λιμάνια, στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στα γραφεία και στα χωράφια. Βρίσκεται στα σωματεία, στην οργάνωση και στον συλλογικό αγώνα.

Στις 5 Σεπτεμβρίου είναι η στιγμή που θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ακουστεί η δική μας φωνή και οι δικές μας ανάγκες.

*Ο Μάρκος Μπεκρής είναι Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, Μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ