Η ακροδεξιά στην Ευρώπη επενδύει στις ταραχές για αντιμεταναστευτική ατζέντα “νόμος και τάξη”

Σε κεντρικό πολιτικό τους όπλο μετατρέπουν οι ηγέτες της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς τα βίαια επεισόδια που συγκλόνισαν σωρεία πόλεων το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Παρουσιάζοντας τη βία ως τη νομοτελειακή συνέπεια της αποτυχημένης φιλελεύθερης διακυβέρνησης και της πολιτικής των “ανοιχτών συνόρων”, επιμένουν πως μόνο εκείνοι μπορούν να αποκαταστήσουν τον νόμο και την τάξη.

Λίγους μόλις μήνες πριν από τις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε Ισπανία, Γαλλία και Ιταλία, οι ακροδεξιοί σπεύδουν να εκμεταλλευτούν το κύμα της αστικής αναταραχής. Ένα κύμα που ξεκίνησε από ειρηνικές διαμαρτυρίες για το αυξανόμενο κόστος ζωής και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, αλλά στη συνέχεια “καταλήφθηκε” από βίαιους ταραξίες.

Όσοι βρίσκονται στην αντιπολίτευση δεν κρατούν πλέον ούτε τα προσχήματα. Στη Γαλλία, όπου πόλεις όπως το Παρίσι, η Μασσαλία και η Λυών βρέθηκαν αντιμέτωπες με εκτεταμένα επεισόδια και λεηλασίες, ο ακροδεξιός Εθνικός Συναγερμός (RN) καταδίκασε την κεντρώα ανικανότητα και υποσχέθηκε καταστολή.

Ο πρόεδρος του κόμματος, Ζορντάν Μπαρντελά, χαρακτήρισε την κυβέρνηση “ανίκανη”. Η δε Μαρίν Λεπέν δήλωσε την Τετάρτη ότι το κράτος “καταρρέει” και έχει “χάσει τον έλεγχο των πάντων” εν μέσω ενός “μεταναστευτικού, δημοσιονομικού και αστυνομικού χάους”.

Προηγούμενη στις προεδρικές δημοσκοπήσεις και αναζητώντας ψηφοφόρους πέραν της παραδοσιακής της βάσης, η Λεπέν απέφυγε να προσδώσει αμιγώς φυλετικό χαρακτήρα στην αναταραχή. Αντίθετα, την περιέγραψε ευρύτερα ως αποτέλεσμα της αποτυχίας του κράτους και των ασκούμενων πολιτικών, οι οποίες οδήγησαν σε μια «αναρχική μεταναστευτική εισροή» και στην «πλήρη απώλεια της κρατικής αυθεντίας».

Ο φόβος της “διάχυσης” και η στεγαστική κρίση

Στη Γερμανία όπου δεν σημειώθηκαν μεγάλες διαμαρτυρίες, η ακροδεξιά “Εναλλακτική για τη Γερμανία” (AfD) καλλιέργησε φόβους ότι τα επεισόδια θα μπορούσαν να περάσουν τα σύνορα. Η συμπρόεδρός της, Άλις Βάιντελ, δήλωσε ότι οι “βίαιες υπερβολές” της Γαλλίας αποτελούν “προειδοποίηση για τη Γερμανία”.

Η Βάιντελ συνέδεσε επίσης την αναταραχή με το μεταναστευτικό, αναφέροντας σε ανάρτησή της: «Ο επικίνδυνος συνδυασμός της αθρόας μετατανάστευσης και του αριστερού εξτρεμισμού απειλεί να οδηγήσει σε συνθήκες εμφυλίου πολέμου και εδώ… Αναστροφή στο μεταναστευτικό θα υπάρξει μόνο με την AfD!»

Στην Πορτογαλία, οι λαϊκιστές χρησιμοποίησαν τις ειρηνικές διαμαρτυρίες για να κατηγορήσουν τη μετανάστευση για τη στεγαστική κρίση της χώρας. Ο Αντρέ Βεντούρα, ηγέτης του ακροδεξιού κόμματος Chega, υποστήριξε ότι η κρίση αυτή ήταν κυρίως συνέπεια μιας “ανεξέλεγκτης εισροής ανθρώπων από το εξωτερικό”.

Στην Ισπανία, όπου η στεγαστική κρίση οδήγησε σε τεράστιες διαδηλώσεις και σε κατασκήνωση διαμαρτυρίας στη Μαδρίτη –ωθώντας τον Πέδρο Σάντσεθ να προκηρύξει πρόωρες εκλογές για τον επόμενο μήνα- το ακροδεξιό κόμμα Vox επιχείρησε να δαιμονοποιήσει τους διαδηλωτές.

«Δεν υπερασπίζονται το δικαίωμα στη στέγη, ούτε ζητούν δουλειά, υπηρετούν τον Πέδρο Σάντσεθ», δήλωσε ο ηγέτης του κόμματος, Σαντιάγο Αμπασκάλ. «Είναι οι πολιτοφυλακές του Σάντσεθ».

Το Vox προσπάθησε επίσης να συνδέσει το στεγαστικό ζήτημα με τη μετατανάστευση. Σε μήνυμα που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον περασμένο μήνα, το κόμμα υπέδειξε ψευδώς ότι η 87χρονη γυναίκα, της οποίας η ωση πυροδότησε τις γιγαντιαίες διαμαρτυρίες, θα είχε σπίτι αν ήταν μετανάστρια από τη Βόρεια Αφρική.

Η “εισαγόμενη βία” στο Βέλγιο και η σκληρή γραμμή της Μελόνι

Στο Βέλγιο, όπου οι διαμαρτυρίες για το κόστος ζωής κλιμακώθηκαν επίσης σε οδικές συγκρούσεις στις Βρυξέλλες και τη Λιέγη, οι ακροδεξιοί Φλαμανδοί εθνικιστές του Vlaams Belang παρουσίασαν τα επεισόδια ως αποτυχία της ενσωμάτωσης και των ανοιχτών συνόρων, χαρακτηρίζοντάς τα ως “εισαγόμενη βία”.

Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, υιοθέτησε μια άλλη στρατηγική ως επικεφαλής μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης της οποίας ηγείται εδώ και τέσσερα χρόνια, δεν μπορεί απλώς να επιρρίψει την ευθύνη σε αποτυχίες του κράτους.

Αντίθετα, όπως γράφει χαρακτηριστικά ο Giardian, διεύρυνε την ατζέντα της για τον νόμο και την τάξη, παρουσιάζοντας τους ταραξίες ως εξτρεμιστές.

«Το να διαδηλώνεις είναι δικαίωμα, αλλά το να παραδίδεις τις πόλεις μας στις φλόγες δεν είναι», δήλωσε η Μελόνι μετά τα επεισόδια στο Μιλάνο και την Μπολόνια. «Χούλιγκαν εκμεταλλεύτηκαν τις διαμαρτυρίες για να σπείρουν το χάος, να επιτεθούν σε όσους είναι υπεύθυνοι για την ασφάλεια και να κρατήσουν όμηρους ολόκληρες πόλεις».

Η Μελόνι έχει θεσπίσει στο παρελθόν ευρέα μέτρα ασφαλείας με στόχο την παρεμπόδιση της δημόσιας διαμαρτυρίας, συμπεριλαμβανομένων ποινών φυλάκισης για τον αποκλεισμό δρόμων, αυστηρών ποινών για αντίσταση κατά της αρχής και προληπτικής κράτησης διαδηλωτών που θεωρείται πιθανό να προκαλέσουν επεισόδια.

Αυτή την εβδομάδα, πέρασε έκτακτα διατάγματα που δημιουργούν το αδίκημα της βίαιης συμμετοχής σε διαδήλωση, επιβάλλουν αυστηρότερες ποινές στους ταραξίες και τους διοργανωτές βίαιων ομάδων, ενώ τιμωρούν και τους γονείς των οποίων τα παιδιά συμμετέχουν σε βανδαλισμούς και λεηλασίες.

Ωστόσο, και η ίδια υπογράμμισε τη μετατανάστευση ως παράγοντα, σημειώνοντας ότι «σχεδόν οι μισοί από όσους προσήχθησαν ή συνελήφθησαν» μετά τα επεισόδια στο Μιλάνο ήταν «μεταναστευτικού υποβάθρου, συμπεριλαμβανομένων ατόμων που γεννήθηκαν στο εξωτερικό και παιδιών δεύτερης γενιάς οικογενειών μεταναστών».

Πέραν των παραδοσιακών ακροδεξιών κομμάτων της Ευρώπης, αντιμεταναστευτικοί αρθρογράφοι και πολιτικοί πήγαν ακόμα παραπέρα, ερμηνεύοντας τη βία όχι ως αποτυχία του κράτους, αλλά ως απόδειξη ενός διαγραφόμενου πολιτισμικού πολέμου που τροφοδοτείται από πολυπολιτισμικές πολιτικές και τη μετατανάστευση εκτός ΕΕ.

Ο Ερίκ Ζεμούρ, ιδρυτής του γαλλικού κόμματος Reconquête! (Ανακατάληψη), απαίτησε την άμεση παύση της μετατανάστευσης και την απέλαση των “αλλοδαπών εγκληματιών”, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Αυτές δεν είναι απλές ταραχές, είναι οι προειδοποιητικές βολές ενός φυλετικού πολέμου. Είτε θα επιβάλουμε την απόλυτη τάξη, είτε θα συνθηκολογήσουμε».

Το ακροδεξιό αφήγημα ενισχύθηκε από παρόμοια σχόλια που έφτασαν από τις ΗΠΑ, όπου τόσο ο πρόεδρος όσο και ο αντιπρόεδρος επιχείρησαν να μετατρέψουν την αναταραχή στη Γαλλία σε μάθημα προς αποφυγήν για τους Αμερικανούς ψηφοφόρους ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.

Ο Ντόναλντ Τραμπ περιέγραψε τη Γαλλία ως μια άλλοτε σπουδαία χώρα που «κατακτήθηκε, λεηλατήθηκε και κάηκε μέχρι εδάφους από μετανάστες, τζιχαντιστές και κομμουνιστές», προσθέτοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι η μετατανάστευση «διέλυσε αυτή την πάλαι ποτέ σπουδαία χώρα».

Ο Τζέι Ντι Βανς υιοθέτησε την ίδια οπτική, αναφέροντας: «Οι Δυτικοί φιλελεύθεροι εισήγαγαν τον Τρίτο Κόσμο στη Γαλλία και σε άλλες χώρες στο όνομα της διαφορετικότητας και της συμπόνιας»., προσθέτοντας πως «αγνόησαν θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την αφομοίωση και τη συμβατότητα των πληθυσμών».