Η χρυσή φωνή του Μάριου Φραγκούλη σε καλοκαιρινές περιπέτειες!
Διαβάζεται σε 7'
Ο Μάριος Φραγκούλης φορά την καλοκαιρινή του διάθεση και τα ελαφριά του ρούχα και ταξιδεύει σε επιλεγμένους σταθμούς για να χαρίσει στον κόσμο υπέροχες βραδιές.
- 09 Ιουλίου 2026 06:37
Διαφορετικός και ανανεωμένος, ο Μάριος Φραγκούλης επιστρέφει αυτό το καλοκαίρι με νέα τραγούδια, φρέσκια ενέργεια και μια ξεχωριστή μουσική πρόταση γεμάτη εκπλήξεις. Με ανοιχτά τα «χέρια – φτερά», όπως ο ίδιος τραγουδά, ετοιμάζεται να ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα, παρουσιάζοντας μια παράσταση που του ταιριάζει απολύτως αφού πάντα ο ίδιος θα καινοτομεί μέσα στο διαχρονικό του ύφος.
Στο νέο του μουσικό ταξίδι συναντά τον ταλαντούχο Κωνσταντίνο Γιουρτσίδη, ενώ παρουσιάζει και δύο νέα τραγούδια, «Μια καλημέρα» και «Χέρια φτερά», (Μικρή Άρκτος), με τη δημιουργική υπογραφή του Παρασκευά Καρασούλου στους στίχους και του Χρίστου Θεοδώρου στη μουσική.
Αρχή στις 22/07 στη Θεσσαλονίκη (Μονή Λαζαριστών) ενώ στο δροσερό και σήμα κατατεθέν καλοκαιρινών συναντήσεων Κηποθέατρο Παπάγου τον περιμένουμε στις 24/07. Και συνέχεια τον Σεπτέμβριο για να δημιουργήσουμε μαζί ακόμη και άλλες όμορφες αναμνήσεις.
Καλοκαιρινή και η κουβέντα μας!
Πώς νιώθετε τη διαφορά μιας καλοκαιρινής περιοδείας από τις εμφανίσεις σε κλειστά θέατρα, όπως έχετε συνηθίσει;
Η καλοκαιρινή περιοδεία είναι μια εντελώς διαφορετική εμπειρία. Στα κλειστά θέατρα έχεις μια αίσθηση ελέγχου: ξέρεις πού είναι τα φώτα, πού είναι η σκηνή, περίπου τι θα συμβεί. Το καλοκαίρι, πάλι, συνεργάζεσαι με τη φύση — η οποία, οφείλω να πω, δεν διαβάζει ποτέ το τεχνικό μας πρόγραμμα! Μπορεί να φυσήξει, να κάνει απίστευτη ζέστη, να περάσει ένα αεροπλάνο στην πιο ήσυχη στιγμή ενός τραγουδιού ή να αποφασίσει ένα τζιτζίκι ότι ήρθε η ώρα για το δικό του σόλο. Και όμως, αυτή ακριβώς είναι η μαγεία. Κάθε πόλη, κάθε θέατρο, κάθε κοινό δημιουργεί μια διαφορετική βραδιά. Υπάρχει μια αίσθηση γιορτής, ελευθερίας και συνάντησης. Για μένα η περιοδεία είναι κυρίως αυτό: η δυνατότητα να συναντώ ανθρώπους σε όλη την Ελλάδα και να αισθάνομαι ότι, για δύο ώρες, γινόμαστε όλοι μια μεγάλη παρέα.
Τι θα ακούσει ο κόσμος και ποια σημασία έχουν για εσάς τα νέα κομμάτια;
Ο κόσμος θα ακούσει τραγούδια που με έχουν συνοδεύσει σε όλη τη διαδρομή μου, αλλά και καινούργια κομμάτια που σηματοδοτούν το σήμερα και, ελπίζω, το αύριο. Ανάμεσα σε αυτά, υπάρχουν και νέα τραγούδια σε στίχους του Παρασκευά Καρασούλου, ενός δημιουργού με τον οποίο με συνδέει βαθιά εκτίμηση και μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική συγγένεια. Δεν πιστεύω στις συναυλίες που μοιάζουν με μουσεία προσωπικών επιτυχιών. Η νοσταλγία είναι υπέροχη, αρκεί να μη μένεις μόνιμα εκεί – είναι λίγο σαν ένα πολύ όμορφο ξενοδοχείο: το απολαμβάνεις, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να κάνεις check-out!
Τα νέα τραγούδια είναι για μένα απαραίτητα. Με αναγκάζουν να ψάχνω ξανά τη φωνή μου, όχι μόνο με την τεχνική έννοια, αλλά κυρίως με την εσωτερική. Τι θέλω να πω σήμερα; Τι με συγκινεί τώρα; Τι μπορώ να μοιραστώ με έναν άνθρωπο που ίσως με ακούει για πρώτη φορά; Η μουσική πρέπει να έχει μνήμη, αλλά πρέπει να έχει και περιέργεια.
Τι μπορεί να διατηρεί το ενδιαφέρον ζωντανό μετά από τόσα χρόνια δουλειάς και ποιους τρόπους ανασύρετε για να επανεφεύρετε τον εαυτό σας διαρκώς;
Η περιέργεια. Αν τη χάσεις, νομίζω ότι αρχίζει το πρόβλημα. Εξακολουθώ να ακούω μουσική, να μελετώ, να ανακαλύπτω νέους δημιουργούς και νέες φωνές. Και εξακολουθώ να έχω την αγωνία πριν βγω στη σκηνή. Αυτό είναι καλό σημάδι. Την ημέρα που θα βγω στη σκηνή σκεπτόμενος «εντάξει, το ξέρω αυτό», μάλλον θα πρέπει να ασχοληθώ με κάτι άλλο.
Αν και, για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω ανακαλύψει ακόμη σε τι άλλο είμαι πραγματικά καλός! Η επανεφεύρεση δεν σημαίνει ότι κάθε πρωί ξυπνάς και αποφασίζεις να γίνεις κάποιος άλλος. Σημαίνει να παραμένεις ανοιχτός. Να συνεργάζεσαι με ανθρώπους που σε προκαλούν δημιουργικά, να δοκιμάζεις πράγματα που σε φοβίζουν λίγο και να μην επαναπαύεσαι σε ό,τι έχει ήδη πετύχει. Το κοινό καταλαβαίνει πολύ γρήγορα πότε ένας καλλιτέχνης είναι πραγματικά παρών και πότε απλώς επαναλαμβάνει τον εαυτό του.
Όσο μεγαλώνει κάποιος που έχει καταξιωθεί και έχει μεγάλη εμπειρία, τόσο κοπάζει η φιλοδοξία ή μεγαλώνει το άγχος να κρατιέται πάντα στην κορυφή και την επικαιρότητα;
Νομίζω ότι αλλάζει η φύση της φιλοδοξίας. Όταν είσαι νεότερος θέλεις να αποδείξεις πράγματα. Θέλεις να φτάσεις κάπου, χωρίς πολλές φορές να ξέρεις ακριβώς πού βρίσκεται αυτό το «κάπου». Με τα χρόνια -και με αρκετά αεροδρόμια, πρόβες, πρεμιέρες και χαμένες βαλίτσες- αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι η κορυφή είναι μια πολύ σχετική έννοια.
Δεν με ενδιαφέρει να είμαι διαρκώς «στην επικαιρότητα» μόνο και μόνο για να υπάρχω σε αυτήν. Με ενδιαφέρει να έχω λόγο να βρίσκομαι εκεί. Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Το άγχος υπάρχει, φυσικά. Κάθε καλλιτέχνης που λέει ότι δεν έχει καθόλου άγχος είτε είναι πολύ σοφός είτε λέει ψέματα! Αλλά σήμερα το δικό μου άγχος έχει περισσότερο να κάνει με την ποιότητα. Να μπορώ να κοιτάζω αυτό που κάνω και να λέω: ναι, αυτό με αντιπροσωπεύει. Και η φιλοδοξία παραμένει. Απλώς γίνεται πιο επιλεκτική και, ελπίζω, λίγο πιο έξυπνη.
Ποιες είναι οι πιο όμορφες παιδικές καλοκαιρινές αναμνήσεις και ποιες οι πιο ιδιαίτερες, ενήλικες; Ποια καλοκαιρινά ταξίδια δεν θα ξεχάσετε ποτέ;
Οι παιδικές καλοκαιρινές αναμνήσεις έχουν πάντα κάτι μυθικό. Ίσως γιατί τότε το καλοκαίρι έμοιαζε ατελείωτο. Τώρα, μέχρι να αποφασίσεις πότε θα φύγεις και να απαντήσεις στα μηνύματα που άφησες πίσω, έχει σχεδόν έρθει ο Σεπτέμβριος! Θυμάμαι την αίσθηση της ελευθερίας, τη θάλασσα, τις μυρωδιές, τα μεγάλα οικογενειακά τραπέζια και εκείνη την παιδική βεβαιότητα ότι τίποτα δεν τελειώνει ποτέ.
Ως ενήλικας έχω την τύχη να έχω ταξιδέψει πολύ, σε διαφορετικές ηπείρους και πολιτισμούς. Κάθε ταξίδι αφήνει κάτι διαφορετικό μέσα σου. Όμως η Ελλάδα έχει έναν παράξενο τρόπο να σε καλεί πίσω. Μπορεί να έχεις δει τα πιο εντυπωσιακά μέρη του κόσμου και ξαφνικά ένα βράδυ, σε ένα ελληνικό νησί ή σε ένα αρχαίο θέατρο κάτω από τον ουρανό, να σκέφτεσαι: «Ναι… τελικά εδώ είναι πολύ δύσκολο να μας ανταγωνιστούν».
Τα καλοκαίρια που δεν ξεχνώ, πάντως, είναι εκείνα που συνδέονται με ανθρώπους. Γιατί τελικά δεν θυμόμαστε τόσο τα ξενοδοχεία ή τις πτήσεις. Θυμόμαστε ποιος ήταν δίπλα μας, με ποιον γελάσαμε, ποιο τραγούδι ακούγαμε και τι αισθανθήκαμε εκείνη τη στιγμή. Αυτές είναι οι αναμνήσεις που ταξιδεύουν περισσότερο από εμάς.
Ιnfo
Μάριος Φραγκούλης – «Χέρια Φτερά»
Συμμετέχει ο Κωνσταντίνος Γιουρτσίδης
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Παρασκευάς Καρασούλος
Περιοδεία
Τετάρτη 22 Ιουλίου – Θεσσαλονίκη, Θέατρο Μονής Λαζαριστών
Παρασκευή 24 Ιουλίου – Αθήνα, Κηποθέατρο Παπάγου
Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου – Ρέθυμνο (Κρήτη), Λόφος
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου – Χανιά (Κρήτη), Θέατρο Ανατολικής Τάφρου
Μουσικοί
Πιάνο: Στάθης Σούλης | Μπάσο: Αλέξανδρος Τράμπας
Κιθάρα: Δημήτρης Στασινός | Ντραμς: Γιώργος Μανιάτης | Κρουστά: Αλέξης Κώστας
Συντελεστές
Ενορχηστρωτική επιμέλεια: Αλέξανδρος Τράμπας
Ηχολήπτης FOH: Παύλος Σαπουντζής | Ηχολήπτης Σκηνής: Γρηγόρης Κουτσιλιέρης
Φωτισμοί: Γιώργος Χαραλάμπους (AZAAD) | Auto Q: Ανδρέας Κακουλάκης
Art work: Δημήτρης Παναγιωτακόπουλος | Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης