Ποιος διάλεξε Chemical Brothers για την πιο “άρρωστη” σκηνή του Apex στο Netflix

Ο Taron Egerton χορεύει σαν να έχει μόλις γυρίσει το … κουμπί και έχει συνδεθεί με το κομμάτι του εγκεφάλου του που εδράζεται το δολοφονικό του μένος. Όσο διαρκεί το τραγούδι, η Charlize Theron πρέπει να προπορευθεί στην ζούγκλα, εάν θέλει να σωθεί.

Και κάπως έτσι, ένα παλιό κομμάτι των Chemical Brothers βρέθηκε ξανά παντού στο internet.

Η σκηνή από το νέο θρίλερ του Netflix «Apex» έχει γίνει viral: ο Egerton, στον ρόλο ενός κυνηγού-δολοφόνου που καταδιώκει τη δεινή ορειβάτισσα Theron μέσα στην αυστραλιανή ερημιά, βγάζει ξαφνικά απ’ το καλύβι ένα boombox, βάζει να παίξει το «Go» των Chemical Brothers και της λέει πως έχει «μέχρι να τελειώσει το τραγούδι για να τρέξει όσο πιο μακριά μπορεί».

Λίγα δευτερόλεπτα μετά αρχίζει να χορεύει αλλόκοτα, βγάζει κραυγές πουλιού (το σημαντικότερο!) και μοιάζει ταυτόχρονα τρομακτικός και παράξενα μαγνητικός (γιατί ακόμα δεν είμαστε σίγουροι για το τι είναι ικανός να… μασήσει). Η σκηνή αναπαράγεται με μανία στο TiK Tok, κυρίως χιουμοριστικά… με πρωταγωνιστές εργοδότη-εργαζόμενο, συζύγους ή και φίλους που δεν ταιριάζουν σε διακοπές.

Το καλύτερο; Το τραγούδι ήταν δική του ιδέα.

Ο σκηνοθέτης Baltasar Kormákur αποκάλυψε στο People πως αρχικά υπήρχε η ιδέα μιας απλής αντίστροφης μέτρησης, μέχρι που σκέφτηκαν ότι θα είχε κάτι πιο διαταραγμένο και κινηματογραφικά παράξενο να μπει μουσική μέσα σε αυτό το σκηνικό κυνηγητού. Χρειάστηκαν, όπως λέει, αρκετό χρόνο μέχρι να βρουν το σωστό κομμάτι, μέχρι που ο ίδιος ο Egerton πρότεινε το «Go».

«Το λάτρεψα αμέσως. Και λάτρεψα το πόσο πολύ το αγαπούσε κι ο ίδιος. Έβλεπες τη χαρά και την τρέλα που του έβγαζε», λέει ο σκηνοθέτης, παραδεχόμενος πως στην αρχή υπήρχαν αντιρρήσεις από ανθρώπους της παραγωγής. Μετά το γύρισμα της σκηνής, όμως, «όλο το συνεργείο είχε ξετρελαθεί».

Ο ίδιος ο Egerton φαίνεται να το διασκεδάζει πλήρως. Σε backstage φωτογραφίες που ανέβασε στο Instagram έγραψε με χιούμορ: «Καμία χορογραφία εδώ, δεν χρειάζεται να τρέξετε». Βέβαια από τότε ο Egerton χορεύει στο προφίλ του ακόμα και Τίνα Τέρνερ.

Και κάπως έτσι, το «Go» του 2015 ξαναμπήκε στις λίστες, στα TikTok edits και στις αναζητήσεις ανθρώπων που είχαν χρόνια να ακούσουν Chemical Brothers. Γιατί το internet λατρεύει πάντα έναν αλλόκοτο “κακό” με ένα καλό soundtrack.

Μαζί με το τραγούδι, επιστρέφουν στο προσκήνιο και οι ίδιοι οι Chemical Brothers. Live sets, παλιές συνεργασίες, ακόμη και το χαοτικό τους σετ στο Coachella το 2023 ξανακυκλοφορούν παντού στα social media, με τον Tom Rowlands και τον Ed Simons να περνούν ξανά τη δική τους μεγάλη viral στιγμή.

Το κομμάτι εκτοξεύτηκε στο Νο1 του παγκόσμιου Shazam και άρχισε να ανεβαίνει ξανά στα Spotify Viral charts, φέρνοντας μια ολόκληρη νέα γενιά πίσω στον κόσμο των Chemical.

Ολίγα για το «Go»

Το «Go» των Chemical Brothers κυκλοφόρησε το 2015 και ήταν από τα κομμάτια που σηματοδότησαν τη μεγάλη επιστροφή του ντουέτου μετά από πέντε χρόνια δισκογραφικής σιωπής. Το τραγούδι μπήκε στο άλμπουμ Born in the Echoes και είχε τη φωνή του Q-Tip των A Tribe Called Quest, ενός ανθρώπου που είχε ήδη γράψει ιστορία μαζί τους στο «Galvanize».

Από την πρώτη στιγμή, το «Go» έμοιαζε φτιαγμένο για να λειτουργεί σχεδόν… σωματικά. Tο βαρύ beat και η αίσθηση κίνησης που κουβαλάει σε σπρώχνουν μπροστά σαν να βρίσκεσαι μέσα σε παράξενη τελετουργία περίπου… rave. Οι ίδιοι οι Chemical Brothers το έχτισαν πάνω στην ιδέα της συνεχούς κίνησης και της υπνωτικής επανάληψης, κάτι που εξηγεί γιατί το κομμάτι ξαναγεννιέται κάθε λίγα χρόνια.

Τεράστιο ρόλο στη μυθολογία του τραγουδιού έπαιξε και το video clip του Michel Gondry, του σκηνοθέτη του «Eternal Sunshine of the Spotless Mind», που είχε ήδη συνδεθεί με τους Chemical Brothers από τα εμβληματικά clips των «Star Guitar» και «Let Forever Be». Στο «Go», ο Gondry έστησε μια σχεδόν δυστοπική χορογραφία με γυναίκες να κινούνται συγχρονισμένα μέσα σε brutalist πολυκατοικίες του Παρισιού, σαν ανθρώπινη μηχανή που υπακούει στον ρυθμό.

Το κομμάτι έφτασε μέχρι τα Grammy με υποψηφιότητα για Best Dance Recording και μέσα στα χρόνια εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα late-era tracks των Chemical Brothers.