Αλέκος Συσσοβίτης: Η συγκίνησή του για τον χαμό των γονιών – “Η συνέχειά τους είμαστε”

Καλεσμένος στην εκπομπή “Happy Day” ήταν το πρωί της Δευτέρας (04/05) ο Αλέκος Συσσοβίτης, ο οποίος πρωταγωνιστεί φέτος στη σειρά μυθοπλασίας του Alpha “Porto Leone”.

Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο θέμα της προσωπικής ζωής και στις σχετικές ερωτήσεις που δέχονται όσοι βρίσκονται στη showbiz, ενώ έπειτα αναφέρθηκε στην απώλεια των γονιών του με πολύ μεγάλη συγκίνηση.

“Νομίζω κανείς άνθρωπος αν ερωτηθεί “είσαι παντρεμένος, δεν είσαι, είσαι εργένης, είσαι μονογαμικός, πολυγαμικός”, δεν χαίρεται να απαντήσει. Νιώθει ότι αστυνομεύεται εκείνη τη στιγμή. Νομίζω ότι, αντιστοίχως, αν θέσω εγώ την ερώτηση σε σένα, το ίδιο άβολα θα νιώσεις κι εσύ. Γιατί να θεωρούμε ότι ο κόσμος έχει πολύ μεγάλη ανάγκη να μάθει για την προσωπική μας ιδιωτική ζωή; Τι προξενιά θα κάνουμε; Δηλαδή τι θα βγει; Δεν χρειάζεται να ξέρει τα πάντα για εμάς ο κόσμος”, δήλωσε αρχικά ο γνωστός ηθοποιός.

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Αλέκος Συσσοβίτης αναφέρθηκε στην οικογένειά του και, ειδικότερα, τους γονείς του, τους οποίους έχει χάσει. Αναφερόμενος στην πληγή αυτή, είπε:

“Μάνα είναι μόνο μία και δεν κλείνει ποτέ αυτό. Όπως, επίσης, πατέρας είναι μόνο ένας και δεν κλείνει ποτέ αυτό. Είναι πολύ ωραίο να έχουμε αυτό το μεταφυσικό, όπως το αντιλαμβάνεται ο καθένας. Νομίζω ότι κυτταρικά δεν μπορούμε να απογαλακτιστούμε από τους γονείς μας. Η μνήμη της μάνας και του πατέρα -γιατί βάζω και τον πατέρα μου, πολλές φορές με συγκινεί περισσότερο ο πατέρας μου- είναι πάρα πολύ σημαντικές αυτές οι μνήμες. Γιατί επαναλαμβάνω, θυμόμαστε ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε. Το αρχετυπικό, πρωτότυπο πλαίσιο είναι καλό να το θυμάται κανείς”.

“Ακούω συνέχεια ότι, ξέρεις, “δεν μιλάω με τον πατέρα μου, δεν μιλάω με τη μάνα μου, δεν μιλάω με τα αδέλφια μου, έχουμε τα κληρονομικά, κάνουμε εκείνο”… Αυτά είναι οι μικρότητες τις οποίες καλούμαστε να ξεπεράσουμε. Και να συγχωρέσουμε. Και ουσιαστικά να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας” συμπλήρωσε..

“Η άλλη είναι η αφορμή να αντιμετωπίσουμε τις δικές μας ανασφάλειες. Αυτή η δοτικότητα… ως προς τον άνθρωπο που πάσχει, όταν φτάνει σε αυτή την ηλικία… Και μάλιστα να ‘ρθει κοντά στον θάνατο και να τον αντικρίσει. Δηλαδή εγώ έκλεισα τις δουλειές μου, πήγα στη Θεσσαλονίκη και κάθισα 4 μήνες στο κρεβάτι με τον πατέρα μου. 4 μήνες. Δεν τον κοντά ούτε λεπτό. Θεωρώ ότι είναι από τις σημαντικότερες στιγμές στη ζωή μου. Αντίστοιχα με τη μητέρα μου, που έφυγε από Αλτσχάιμερ, φροντίσαμε εγώ κι η αδερφή μου να κάνουμε το καλύτερο δυνατό, όσο αντέχαμε και μπορούσαμε, μέχρι να της βρούμε μια γυναίκα που πραγματικά έκατσε 24 ώρες δίπλα της, αλλά εμείς ήμασταν πάντα εκεί”, εξομολογήθηκε ο Αλέκος Συσσοβίτης.

“Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο για μένα από αυτή την περίοδο. Το λέω με συγκίνηση. Είναι ό,τι σημαντικότερο έχω κάνει στη ζωή μου. Ουσιαστικά δεν το κάνεις για αυτούς, το κάνεις για σένα, ευχαριστώντας αυτούς. Η συνέχειά τους είμαστε, δεν είμαστε τίποτα παραπάνω. Η συνέχειά τους είμαστε” κατέληξε.