Οι 6 λοιμώξεις που κολλάνε εύκολα σε θάλασσα και παραλία

Το αντηλιακό και η ασφάλεια στη θάλασσα είναι συνήθως τα πρώτα πράγματα που απασχολούν όσους πηγαίνουν για μπάνιο το καλοκαίρι.

Ωστόσο, η επαφή με το θαλασσινό νερό ή η βόλτα ξυπόλητοι στην άμμο μπορεί να φέρει τους λουόμενους αντιμέτωπους και με διάφορους μικροοργανισμούς που προκαλούν λοιμώξεις ή δερματικά προβλήματα.

Ένα από τα παθογόνα που βρίσκονται τελευταία στο επίκεντρο είναι το βακτήριο Vibrio vulnificus, το οποίο εντοπίζεται σε παράκτια αλμυρά ή υφάλμυρα νερά και προκαλεί τη λοίμωξη που είναι γνωστή ως βιμπρίωση.

Η κατανάλωση μολυσμένων θαλασσινών, κυρίως ωμών στρειδιών, ή η κατάποση μολυσμένου νερού κατά το κολύμπι μπορεί να προκαλέσει κράμπες, διάρροια, εμετούς και ναυτία.

Το βακτήριο μπορεί επίσης να εισέλθει στον οργανισμό μέσω ανοιχτής πληγής, προκαλώντας σοβαρή λοίμωξη στους μαλακούς ιστούς, τη λεγόμενη «σαρκοφάγο» λοίμωξη, σύμφωνα με τον Γουίλιαμ Σάφνερ, καθηγητή Λοιμωξιολογίας στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο Vanderbilt.

Παρότι ο κίνδυνος μόλυνσης κατά το κολύμπι θεωρείται χαμηλός, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ εκτιμούν ότι το 65% των περιστατικών συνδέεται με μολυσμένα θαλασσινά, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι άτομα χωρίς υποκείμενα νοσήματα συνήθως εμφανίζουν ήπια συμπτώματα.

Ακολουθούν οι συχνότερες λοιμώξεις και δερματικές παθήσεις που μπορεί να σχετίζονται με την παραλία, καθώς και τρόποι προστασίας.

Βιμπρίωση

Το Vibrio αναπτύσσεται ευκολότερα σε θερμά νερά και, σύμφωνα με τους ειδικούς, γίνεται ολοένα πιο συχνό λόγω της κλιματικής αλλαγής.

«Για πολύ καιρό περιοριζόταν κυρίως στον Κόλπο του Μεξικού, αλλά με την άνοδο της θερμοκρασίας βλέπουμε πλέον να εξαπλώνεται κατά μήκος της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ», ανέφερε ο Σάφνερ.

Οι ειδικοί συστήνουν να αποφεύγεται η είσοδος στη θάλασσα όταν υπάρχει ανοιχτή πληγή ή τραυματισμός στο δέρμα. Παράλληλα, συνιστούν τη χρήση παπουτσιών σε βραχώδεις ακτές ή σε περιοχές με κοχύλια, ώστε να αποφεύγονται κοψίματα και εκδορές.

Αν προκληθεί τραυματισμός στην παραλία, το τραύμα πρέπει να καθαρίζεται άμεσα και να παρακολουθείται για ενδείξεις λοίμωξης, εξηγεί ο Νόρμαν Μπίτι, αναπληρωτής καθηγητής Λοιμωξιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα.

Οι γιατροί θεωρούν επίσης χρήσιμο το ντους μετά το μπάνιο, καθώς βακτήρια που παραμένουν στο δέρμα απομακρύνονται εύκολα.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό, ηπατικά νοσήματα, καρκίνο, διαβήτη ή όσοι λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική αγωγή, καθώς διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης.

Ψείρες της θάλασσας

Παρά την ονομασία τους, οι λεγόμενες «ψείρες της θάλασσας» δεν έχουν καμία σχέση με ψείρες.

Πρόκειται για δερματικό εξάνθημα που προκαλείται από την επαφή με προνύμφες μικροσκοπικών μεδουσών ή θαλάσσιων ανεμώνων, οι οποίες παγιδεύονται μέσα στο μαγιό και απελευθερώνουν τοξίνες.

Το αποτέλεσμα είναι ένα εξάνθημα με μικρά σπυράκια και φουσκάλες, συχνά με έντονη φαγούρα.

Το πρόβλημα εμφανίζεται συχνότερα σε τροπικά και υποτροπικά νερά, ωστόσο έχουν καταγραφεί περιστατικά και στις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ, ακόμη και στη Νέα Υόρκη.

Για να μειωθεί ο κίνδυνος, οι ειδικοί συστήνουν να αλλάζει κανείς μαγιό αμέσως μετά το μπάνιο και να το πλένει ή να το στεγνώνει σε υψηλή θερμοκρασία.

Το εξάνθημα μπορεί να διαρκέσει από δύο έως και 14 ημέρες και ορισμένες φορές συνοδεύεται από χαμηλό πυρετό. Συνήθως υποχωρεί μόνο του, ενώ αντιισταμινικά ή κορτιζονούχες κρέμες μπορούν να ανακουφίσουν από τη φαγούρα.

Δερματική προνυμφική μετανάστευση

Η δερματική προνυμφική μετανάστευση είναι μία παρασιτική δερματική λοίμωξη που προκαλείται από προνύμφες αγκυλοστόμων ζώων.

Οι προνύμφες μπορεί να βρίσκονται στην άμμο λόγω μόλυνσης από περιττώματα σκύλων ή γατών. Όταν κάποιος περπατήσει ξυπόλητος στην παραλία, μπορεί να εμφανίσει ερεθισμό και χαρακτηριστικό κόκκινο εξάνθημα με «φιδίσιο» σχήμα, κυρίως στα πέλματα.

Η λοίμωξη είναι σχετικά σπάνια στις περισσότερες παραλίες των ΗΠΑ, εμφανίζεται όμως συχνότερα στις ανατολικές ακτές και σε τροπικές περιοχές.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το παράσιτο συνήθως δεν εξαπλώνεται σε άλλα σημεία του σώματος, καθώς ο άνθρωπος δεν αποτελεί φυσικό ξενιστή. Στις περισσότερες περιπτώσεις το πρόβλημα υποχωρεί από μόνο του, αν και μπορεί να χορηγηθεί τοπική αντιπαρασιτική αγωγή για ταχύτερη αποκατάσταση.

Σταφυλόκοκκος

Πιο συχνός στις παραλίες από το Vibrio vulnificus είναι ο σταφυλόκοκκος (Staphylococcus aureus), σύμφωνα με τους ειδικούς.

Περίπου το 30% των ανθρώπων φέρουν το βακτήριο στο δέρμα ή στη μύτη χωρίς να παρουσιάζουν συμπτώματα. Ωστόσο, όταν εισέλθει στον οργανισμό μέσω τραύματος ή ανοιχτής πληγής, μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη.

Μελέτη του 2012 σε τρεις παραλίες της Καλιφόρνιας εντόπισε το βακτήριο στο 59% των δειγμάτων θαλασσινού νερού και στο 53% των δειγμάτων άμμου.

Σε αντίθεση με το Vibrio, ο σταφυλόκοκκος προκαλεί συνήθως πιο επιφανειακές λοιμώξεις του δέρματος.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν κοκκίνισμα, πρήξιμο και πόνο γύρω από τραύματα ή εκδορές. Οι περισσότερες λοιμώξεις αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά με αντιβιοτικά.

Νοροϊός

Ο νοροϊός μεταδίδεται συχνά μέσω μολυσμένων τροφίμων, όμως η λοίμωξη μπορεί να προκληθεί και από κατάποση μολυσμένου νερού στη θάλασσα.

Πρόκειται για ιδιαίτερα μεταδοτικό ιό, καθώς ακόμη και ελάχιστα σωματίδια αρκούν για να προκαλέσουν νόσο.

Ο κίνδυνος δεν σχετίζεται τόσο με την παρουσία άλλων λουόμενων, όσο με θαλάσσια νερά που έχουν μολυνθεί από λύματα.

Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι διάρροια, εμετοί, στομαχόπονος, πονοκέφαλος και πυρετός, ενώ η νόσος συνήθως διαρκεί δύο έως τρεις ημέρες.

Οι ειδικοί συνιστούν να αποφεύγεται η κατάποση νερού κατά το κολύμπι, ιδιαίτερα από τα παιδιά, τα οποία συχνά δεν αντιλαμβάνονται ότι καταπίνουν νερό ενώ παίζουν.

E. coli

Το βακτήριο Escherichia coli βρίσκεται φυσιολογικά στο έντερο, όμως ορισμένα στελέχη μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή λοίμωξη όταν καταποθούν.

Μετά από έντονες βροχοπτώσεις, η απορροή λυμάτων μπορεί να μολύνει θάλασσες και παραλίες. Για τον λόγο αυτό, οι αρμόδιες αρχές παρακολουθούν συστηματικά τα επίπεδα E. coli και άλλων μικροβίων στα νερά κολύμβησης.

Η λοίμωξη προκαλεί συνήθως στομαχόπονο και διάρροια, αλλά σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση ή σε επικίνδυνες επιπλοκές που επηρεάζουν τα αιμοφόρα αγγεία και τα νεφρά.

Μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν τα μικρά παιδιά, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Παρά τους πιθανούς κινδύνους, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι οι λοιμώξεις αυτές δεν πρέπει να αποτρέπουν κανέναν από το να απολαμβάνει τη θάλασσα και το καλοκαίρι. Με βασικά μέτρα υγιεινής και λίγη προσοχή, ο κίνδυνος παραμένει περιορισμένος.