ΠΑΣΟΚ: Το μετέωρο βήμα του Νίκου Ανδρουλάκη
Διαβάζεται σε 5'
Τα δύσκολα για το ΠΑΣΟΚ αρχίζουν ακριβώς τώρα και αφορούν την προσπάθεια του κινήματος να επιστρέψει δυναμικά και να πείσει ότι το πρόγραμμά του είναι εφαρμόσιμο.
- 13 Σεπτεμβρίου 2026 07:06
Kανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει το ΠΑΣΟΚ ότι δεν διαθέτει πρόγραμμα διακυβέρνησης της χώρας.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, σε μία ομιλία που κράτησε σχεδόν 90 λεπτά στο Βελλίδειο της Θεσσαλονίκης έβαλε όλους εκείνους τους αξόνες τους οποίους χρειάζεται η Ελλάδα για να κάνει άλματα προς τα εμπρός και να αποφύγει τη στασιμότητα. Συμπύκνωσε, δε, αυτές τις δράσεις σε επτά τομές που θα μπουν μπροστά τους έξι πρώτους μήνες της διακυβέρνησής του.
Ομως, το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ είναι ιδιαίτερα φιλόδοξο. Και επαναφορά του 13ου μισθού και επαναφορά της 13ης σύνταξης και μείωση του ΦΠΑ, και μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα κα επαναφορά του ΕΚΑΣ. Το ερώτημα φαντάζει συνηθισμένο αλλά υποχρεωτικά τίθεται. Τα χρήματα που θα βρεθούν;
Η αλήθεια είναι ότι ο πρόεδρος του Κινήματος δεν μάς έκανε σοφότερους ως προς αυτό. Η καινοτομία, ο ανταγωνισμός, η μείωση της σπατάλης μπορούν να δουλέψουν, καμία αντίρρηση. Αλλά όχι άμεσα. Στόχοι όπως αυτοί χρειάζονται τουλάχιστον έναν εκλογικό κύκλο για να αρχίσουν να αποδίδουν καρπούς. Πολλές φορές και δύο.
Αρα, η άμεση χρηματοδότηση του προγράμματος πρέπει να έχει άλλες πηγές που προς το παρόν παραμένουν άγνωστες. Εκτός αν δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα στην πρακτική των υπερπλεονασμάτων.
Προφανώς αυτά τα ζήτηματα θα τεθούν και στη συνέντευξη Τύπου της Κυριακής στο Βελλίδειο όπου ο κ. Ανδρουλάκης θα κληθεί να γίνει περισσότερος συγκεκριμένος και ακριβής.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ την ίδια ώρα έβαλε και άλλα θέματα πάνω στο τραπέζι, εξόχως σημαντικά. Οι πολιτικές για το δημόσιο και το πολιτικό χρήμα δύσκολα θα συναντήσουν αμφισβήτηση. Οπως σωστά υπογράμμισε ο Νίκος Ανδρουλάκης, το πάρτι των απευθείας αναθέσεων, των διαγωνισμών μ’ έναν διαγωνιζόμενο και των μετακλητών υπαλλήλων δεν μπορεί να συνεχιστεί.
Οπως δεν μπορεί να συνεχιστεί και ο μάλλον παράλογος και σίγουρα αντιπαραγωγικός τρόπος με τον οποίο διορίζεται η ηγεσία της δικαιοσύνης. Είναι κοινός τόπος ότι το σύστημα εδώ χρειάζεται μεγάλες αλλαγές που δεν γίνεται να καθυστερήσουν άλλο.
Θα έλεγε κανείς ότι σ’ αυτούς τους τομείς το ΠΑΣΟΚ μπορεί να βρει σημείο επαφής με τα υπόλοιπα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης και κυρίως την ΕΛΑΣ, ωστόσο ο Νίκος Ανδρουλάκης για πολιτικές συμμαχιών δεν μίλησε. Επέμεινε στην αυτόνομη πολιτική πορεία σε μία προσπάθεια συσπείρωσης και ένδειξης ότι το ΠΑΣΟΚ δεν συμβιβάζεται με την τρίτη θέση των δημοσκοπήσεων.
Μιλώντας για συνεργασίες πάντως, στην ομιλία του ο κ. Ανδρουλάκης επεφύλαξε πολλά επικριτικά σχόλια για το κυβερνών κόμμα και πολύ λιγότερα για την ΕΛΑΣ και τον Αλέξη Τσίπρα για τον οποίο περιορίστηκε σε “μπηχτές” περί εξαρτήσεων και σχέσεων με συμφέροντα.
H βραδιά του Σαββάτου στο Βελλίδειο ήταν πάντως έντονα ΠΑΣΟΚικη. Και το κλασικό “το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο, δυνατό” ακούστηκε και αρκετός κόσμος υπήρξε και χαμόγελα είδαμε. Ομως αυτά τα στοιχεία συν την κινητοποίηση του μηχανισμού μάλλον δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Τους επόμενους μήνες, και ιδιαίτερα αυτούς μέχρι τα Χριστούγεννα το Κίνημα πρέπει να πείσει τους πολίτες ότι διαθέτει τους τρόπους, τους πόρους και τους ανθρώπους να κάνει το σχέδιό του χειροπιαστή πραγματικότητα όταν κυβερνήσει. Μόνο έτσι θα ανατραπούν τα προσώρας δυσμενή ευρήματα των δημοσκοπήσεων.
Στη μέτρηση της Prorata (για την ΕΦΣΥΝ), ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται στην 4η θέση για την εμπιστοσύνη για την Πρωθυπουργία, με μονοψήφιο ποσοστό πίσω ακόμη και από τον Κυριάκο Βελόπουλο. Το έλλειμμα πίστης ότι μπορεί να ηγηθεί παραμένει, δηλαδή, δεδομένο για μεγάλα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας.
Την ίδια ώρα όμως η ίδια κοινωνία, στη μεγάλη πλειοψηφία της επιθυμεί την πολιτική αλλαγή. Και πολιτική αλλαγή θα σημάνει η ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εκλογές.
Ε, αυτός ο στόχος παραμένει ακόμη μακρινός. Και πάντως πιο μακρινός για το ΠΑΣΟΚ το οποίο απέχει περισσότερες από 15 μονάδες στις περισσότερες δημοσκοπήσεις. Από την άλλη πλευρά βέβαια κανείς δεν πήρε εκλογές εκμεταλλευόμενος μόνο το δημοσκοπικό προβάδισμα. Η κάλπη παραμένει κάλπη και στη Χαριλάου Τρικούπη πιστεύουν ότι γελά καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος.
Οψόμεθα…