Δύση ή άγρια Δύση

Η είσοδος του υπουργείου Δημόσιας Τάξης όπου μέλη της ομάδας του Ρουβίκωνα επιχείρησαν να εισβάλουν το πρωΐ της Δευτέρας 11 Ιουνίου 2018
Η είσοδος του υπουργείου Δημόσιας Τάξης όπου μέλη της ομάδας του Ρουβίκωνα επιχείρησαν να εισβάλουν το πρωΐ της Δευτέρας 11 Ιουνίου 2018 EUROKINISSI

Αν η προσαγωγή όλων όσοι επιχείρησαν να μπουν στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, είναι "ατιμωρησία", ποια θα ήταν η τιμωρία σε μια μελλοντική εποχή λυμένων χεριών;

Στην απόπειρα εισβολής μελών του Ρουβίκωνα στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, συμμετείχαν 20 άτομα. Και οι 20 προσήχθησαν. Η προσαγωγή τους, θεωρήθηκε από την αξιωματική αντιπολίτευση ως "ατιμωρησία".

Μέχρι σήμερα, όπως δήλωσε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, στο Ραδιόφωνο 24/7, έχουν γίνει 120 συλλήψεις για τη δράση του Ρουβίκωνα.

Το ερώτημα είναι τι θα έπρεπε να έχει γίνει πέρα από αυτό που προβλέπει ο νόμος;

Θα έπρεπε να εφαρμοστεί ίσως ο νόμος του Λιντς; Να επιβληθεί μια άνευ δίκης τιμωρία ή ίσως δημόσιο μαστίγωμα, μέχρι να ικανοποιηθούν όσοι θεωρούν ότι τα χέρια της αστυνομίας είναι δεμένα;

Η πρόταση είναι να παρανομήσει η Πολιτεία για να δείξει πυγμή ή να σεβαστεί τους νόμους της; Ανήκουμε στη Δύση ή στην άγρια Δύση;

Στο κείμενο ανάληψης ευθύνης, που ακολούθησε της απόπειρας εισβολής στο υπουργείο αναφέρεται ότι "η αλήθεια είναι ότι η καταστολή που αντιμετωπίζουμε είναι πολύ μικρότερη από αυτή επαναστατικών κινημάτων στην Ελλάδα ή αλλού σήμερα ή σε προηγούμενες δεκαετίες. Μια πιθανή αιτία για αυτό είναι ότι οι παρεμβάσεις ή επιθέσεις δεκάδων ατόμων με πολιτικό λόγο ή σφυριά σε τζαμαρίες και χρώματα σε τοίχους, διαφέρουν κάπως από ένοπλες εξεγέρσεις χιλιάδων εργατών, από αιματηρά αντίποινα στη συστημική βία, από επαναστατικούς στρατούς".

Ήδη η παραπάνω αναφορά, χρησιμοποιείται για την ενίσχυση των επιχειρημάτων όσων εργαλειοποιούν τη δράση του Ρουβίκωνα, για να τον παρουσιάσουν περίπου ως συνεργάτη της κυβέρνησης.

Μπορεί κάποιοι να θεωρούν ότι αυτός που ρίχνει ένα τρικάκι ή φωνάζει ένα σύνθημα, πρέπει να αντιμετωπίζεται το ίδιο σκληρά με έναν δολοφόνο, που θεωρεί τον εαυτό του Θεό και αρμόδιο να αποφασίσει ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει.

Αν οι αναφορές στα "δεμένα χέρια της αστυνομίας", που θα λυθούν στο μέλλον σημαίνει αυτό που μόλις περιγράψαμε, καλό θα είναι να ειπωθεί ξεκάθαρα. Διότι έτσι θα κατανοήσουμε και ποια κοινωνία ονειρεύονται.

Η εφαρμογή του νόμου, δεν μπορεί να γίνεται ούτε με το θυμικό, ούτε για την ικανοποίηση κομματικών ακροατηρίων.

ADVERTISING

SHARE: