Κρουασάν: Μια φαγώσιμη ημισέληνος

Φωτογραφία αρχείου
Φωτογραφία αρχείου ALEXANDROS MICHAILIDIS / SOOC

Η πολιορκία της Βιέννης από τους Οθωμανούς και οι ηρωικοί αρτοποιοί

Κάθε φορά που μασουλάτε πανευτυχείς ένα ζεστό κρουασανάκι με τον καφέ σας το πρωί, να ξέρετε πως άθελά σας, μνημονεύετε μια μεγάλη νίκη της Ευρώπης εναντίον του Οθωμανικού επεκτατισμού! Λοιπόν, ακούστε μια ιστορία, που ξεκινάει το 1682 με τη (δεύτερη) πολιορκία της Βιέννης από τον Καρά Μουσταφά Πασά και τις 120 χιλιάδες των στρατιωτών του.

Οι Τούρκοι, αδυνατώντας να πάρουν την πόλη εξ εφόδου, έσκαβαν συνεχώς λαγούμια, υπονόμους, με σκοπό να τινάξουν τα τείχη στον αέρα ή και να τα προσπεράσουν, ώστε να βρεθούν μέσα στην πόλη. Ο μύθος λέει πως κάποια στιγμή, οι βιεννέζοι αρτοποιοί, που είχαν πιάσει δουλειά απ' τα ξημερώματα, άκουσαν τους χτύπους από τις αξίνες των λαγουμιτζήδων, που είχαν φτάσει σχεδόν από κάτω τους. Οι φουρνάρηδες ειδοποίησαν τους στρατιώτες, οι οποίοι απώθησαν τελικά τους πολιορκητές.

Για την ιστορία, ο αρχιστράτηγος των Οθωμανών, που απέτυχε να καταλάβει την Βιέννη, αποκεφαλίστηκε με φιρμάνι του Σουλτάνου.Τώρα, οι φουρνάρηδες, για να μην ξεχάσει κανείς τον άθλο τους, έψησαν κέικ στο σχήμα της ημισελήνου, που ήταν το έμβλημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, για να δείξουν, ότι αυτοί, κάτι τέτοια τα μασάνε... Το ονόμασαν «Kipfel», δηλαδή μισοφέγγαρο. Όταν η Αυστριακή Μαρία Αντουανέτα παντρεύτηκε τον επόμενο αιώνα τον Λουδοβίκο 16ο, λάνσαρε στην γαλλική αυλή το γλύκισμα, αλλάζοντας του όμως το όνομα: το είπε «κρουασάν», δηλαδή «ημισέληνος» στα γαλλικά. Τώρα, εάν η πολιτική ορθότητα σας απαγορεύει να φάτε ένα σύμβολο του Ισλάμ, τί να σας πω, πάρτε καμιά φρυγανιά για το πρωινό σας...

Από πού κρατάει η σκούφια μας

Κάθε λέξη κρύβει μια ιστορία. Η ετυμολογία της, δηλαδή η αναζήτηση της προέλευσής της και της αρχικής της σημασίας, μπορεί να μας οδηγήσει πολύ μακριά, τόσο στα ονόματα των ανθρώπων και των τόπων, όσο και στις λέξεις που περιγράφουν αντικείμενα και αφηρημένες έννοιες.

ADVERTISING

SHARE: