Ο Μάριο Μπανούσι παίρνει τον Αργυρό Λέοντα στη Βενετία

Ο 27χρονος Mario Banushi (Μάριο Μπανούσι)  είναι ο φετινός νικητής του Αργυρού Λέοντα για το Θέατρο 2026 στη Μπιενάλε της Βενετίας. Η επιτροπή της Biennale di Venezia, υπό την καθοδήγηση του Willem Dafoe, αναγνώρισε το καλλιτεχνικό του ταλέντο και την ποιητική του προσέγγιση που αποκαλύπτεται μέσω μιας θεατρικής γλώσσας γεμάτης σιωπές και εντυπωσιακά εικονοπλαστικά μέσα.

Το βραβείο έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο Μπανούσι συνεχίζει την επιτυχημένη του πορεία, με τη νέα του παραγωγή MAMI να έχει κερδίσει επαίνους από το κοινό και τους κριτικούς στην Ευρώπη, ενώ ετοιμάζεται για τις επόμενες διεθνείς παρουσιάσεις του.

Όπως διαβάζουμε το σχετικό δημοσίευμα της Μπιενάλε της Βενετίας:

“Με την σχεδόν αυτοβιογραφική αφήγησή του, που καλύπτει τις εμπειρίες του πένθους, της θλίψης, της απουσίας και των οικογενειακών παραδόσεων, ο Μάριο Μπανούσι έχει αποκαλύψει τον εαυτό του μέσω της ποιητικής, ελλειπτικής γλώσσας του, φτιαγμένης από σιωπές παρά από λέξεις, ωστόσο εξαιρετικά επικοινωνιακή και επώδυνα εκφραστική. Η μνήμη, οι καθημερινoί ήχοι και τα μικρά πράγματα της ζωής είναι τα θεμέλια γύρω από τα οποία εορτάζονται προσωπικές αλλά και κοινές, καθολικές τελετές.

Οι μνήμες, τα όνειρα, η συμβίωση και η απώλεια ξεδιπλώνονται σε ακολουθίες φαινομενικά απλών ενεργειών που – αντίθετα – ανάμεσα στον ριζικό ρεαλισμό και τις προοπτικές πτήσεις σε αφηρημένες διαστάσεις, ανοίγονται σε συμβολικά ταξίδια στους αρχέτυπους της ανθρώπινης φύσης. Το θέατρο του Μπανούσι, τόσο άμεσα οικείο και βαθιά ριζωμένο στην βαλκανική κουλτούρα, ξέρει επίσης να είναι ευφυώς πολιτικό, μια κοφτερή επίθεση στις αντιφάσεις της εποχής μας».

Ποιος είναι ο Mario Banushi

Ο Mario Banushi είναι σκηνοθέτης και performer. Γεννήθηκε το 1998 και μέχρι την ηλικία των έξι έζησε στην Αλβανία, πριν εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα. Σπούδασε υποκριτική στην Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Αποφοίτησε το 2020 και έφτιαξε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους με τίτλο PRANVERA, με την οποία συμμετείχε το φθινόπωρο του 2021 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου TIFF.

Το 2017 εργάστηκε ως βοηθός του Ευριπίδη Λασκαρίδη στην performance THIRIO, το οποίο έλαβε μέρος στην Μπιενάλε της Αθήνας. Από το 2020 που αποφοίτησε είναι ενεργός στον χώρο των παραστατικών τεχνών και η τελευταία του συνεργασία ήταν με τους Nova Melancholia στο έργο “Marcel Duchamp” (2022).

Η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά ήταν η performance RAGADA, ένα κομμάτι της οποίας παρουσίασε στο Φεστιβάλ ROOMS2022 σε διοργάνωση του Γεράσιμου Καππάτου, και η οποία ύστερα παρουσιάστηκε στο Θέατρο Στη Σάλα. Η επόμενη δουλειά του ήταν το «GOODBYE LINDITA» που παρουσιάστηκε στην πειραματική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ η τρίτη του δουλειά, «TAVERNA MIRESIA – MARIO BELLA ANASTASIA», που είναι και το τελευταίο μέρος της τριλογίας, παρουσιάστηκε τον Ιούλιο του 2023 στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

Η τελετή απονομής των βραβείων θα πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια του 54ου Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου, 7- 21 Ιουνίου, στην έδρα της Biennale στο Ca’ Giustinian της Βενετίας. Στο 54ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου, ο Μάριο Μπανούσι θα παρουσιάσει για πρώτη φορά ολόκληρη την τριλογία, με τίτλο «Romance Familiare».

Όπως δήλωσε ο Μπανούσι στους New York Times: «Θέλω να δημιουργώ θέατρο που το αισθάνονται οι άνθρωποι, όχι θέατρο που το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι. Θέλω να φαντάζεστε τις δικές σας ιστορίες, να βλέπετε τη δική σας ζωή, και μετά να ζείτε με αυτό».

Kαι ο Χρυσός Λέων…

Για την ιστορία, ο Χρυσός Λέων για το σύνολο της καριέρας στο θέατρο για το 2026 απονεμήθηκε στη σκηνοθέτιδα Έμμα Ντάντε, μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες του σύγχρονου ιταλικού θεάτρου και όπερας. Η Ντάντε, γεννημένη το 1967 στην Παλέρμο και απόφοιτος της Accademia Silvio d’Amico στη Ρώμη, έχει δημιουργήσει ένα ιδιαίτερα προσωπικό θεατρικό έργο με βαθιά ανθρωπιστική διάσταση, που πραγματεύεται θέματα όπως η οικογένεια, ο θάνατος, τα όνειρα και η κοινωνική περιθωριοποίηση. Μεταξύ άλλων, έχει παρουσιάσει έργα στα σημαντικότερα θέατρα και φεστιβάλ παγκοσμίως και έχει επεκτείνει τη δημιουργική της εμβέλεια στην όπερα, τον κινηματογράφο και τη λογοτεχνία, διαμορφώνοντας μια ξεχωριστή γλώσσα που συνδυάζει πειραματισμό και ουσιαστικό θεατρικό βάθος.