“Σκεφτόμουν τη μαμά” – Συγκινεί ο 13χρονος που κολύμπησε 4 χλμ για να σώσει την οικογένειά του

“Σκέφτομουν τη μαμά μου, τα αδέρφια μου, την κοπέλα μου και τους φίλους μου” συγκινεί ο 13χρονος Άστιν Άπλμπι από την Αυστραλία, που κολύμπησε για ώρες για να φέρει βοήθεια στην οικογένειά του που παρασύρθηκε στη θάλασσα.

“Δεν πιστεύω ότι είμαι ήρωας, απλά το έκανα” είπε ο μικρός Άστιν.

Ο Άστιν Άπλμπι δεν ήξερε αν η μητέρα του, Τζοάν, ο αδελφός του, Μπόου, και η αδελφή του, Γκρέις, ήταν ζωντανοί όταν τελικά έφτασε στη στεριά, τέσσερις ώρες αφότου τους άφησε.

Αυτό που ξεκίνησε ως μια οικογενειακή μέρα στην παραλία κατέληξε σε έναν 10ωρο εφιάλτη για την Τζοάν και την οικογένειά της.

“Είχα υποθέσει ότι ο Άστιν δεν τα είχε καταφέρει”, είπε η Τζοάν, στο BBC News Channel. “Ευτυχώς όμως στο τέλος του είχα όλους καλά και χαρούμενους, αν και με πόνους, χωρίς τραυματισμούς”.

“Όλα πήγαν στραβά”

“Ο άνεμος άρχισε να δυναμώνει και από εκεί και πέρα, όλα πήγαν στραβά. Χάσαμε κουπιά και παρασυρθήκαμε βαθιά. Όλα πήγαν στραβά πολύ γρήγορα” λέει η Τζοάν, η οποία συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να κάνει κάτι, αλλά δεν μπορούσε να αφήσει τον Μπόου, 12 ετών, και τη Γκρέις, 8, μόνα τους.

“Στείλαμε τον Άστιν πίσω για να προσπαθήσει να φέρει βοήθεια γιατί δεν φαινόταν να είμαστε τόσο μακριά από την ακτή», είπε.

Ο Άστιν πήρε το καγιάκ, αλλά κανείς δεν συνειδητοποίησε ότι είχε υποστεί σοβαρές ζημιές και ήδη έμπαζε νερά.

“Άρχισε να αναποδογυρίζει και τότε έχασα ένα κουπί και ήξερα ότι βρίσκομαι σε κίνδυνο. Άρχισα να κωπηλατώ με το χέρι μου’ περιγράφει ο 13χρονος.

Καθώς η Τζοάν και τα παιδιά παρασύρονταν όλο και πιο μακριά στη θάλασσα, τα κύματα γίνονταν όλο και μεγαλύτερα, κάνοντας πιο δύσκολο το να κρατηθούν από τις σανίδες, ενώ η ορατότητα μειωνόταν. Όλοι φορούσαν σωσίβια – αλλά δεν είχαν φαγητό ή νερό.

“Καθώς περνούσε η ώρα, δεν βλέπαμε κανένα σκάφος και σκεφτόμουν αν ο Άστιν δεν τα είχε καταφέρει, αν δεν ερχόταν κανείς να σώσει τα άλλα δύο παιδιά και αν είχα πάρει τη λάθος απόφαση” λέει η μητέρα.

Εν τω μεταξύ, ο Άστιν είχε ξεκινήσει να κολυμπάει τα τελευταία 4 χιλιόμετρα, αφήνοντας το σωσίβιο του γιατί δεν τον βοηθούσε πια.

Κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο ωρών, ήταν η προσευχή, τα χριστιανικά τραγούδια και οι “ευχάριστες σκέψεις” που έδωσαν δύναμη στον “πολύ φοβισμένο” 13χρονο για να συνεχίσει.

“Σκεφτόμουν τη μαμά, τον Μπόου και τη Γκρέις. Σκεφτόμουν επίσης τους φίλους μου και την κοπέλα μου – έχω μια πολύ καλή παρέα φίλων. Όταν πάτησα το έδαφος, αναρωτήθηκα αν ονειρεύομαι” περιγράφει ο Άστιν.

Λιποθύμησε αφότου κάλεσε για βοήθεια

Όταν τελικά έφτασε στην ακτή, βρήκε την τσάντα της μητέρας του και κάλεσε για βοήθεια.

Αμέσως ξεκίνησε μια τεράστια επιχείρηση διάσωσης, και ο Άστιν – ο οποίος είχε λιποθυμήσει αφού έκανε την κλήση – μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου κάλεσε τον πατέρα του, κλαίγοντας με λυγμούς. Δεν ήξερε αν η Τζοάν και τα αδέλφια του ήταν ζωντανοί.

Λίγα λεπτά αργότερα έμαθε ότι είχαν βρεθεί. Όλοι – γιατροί και αστυνομικοί – χοροπηδούσαν από τη χαρά τους.

“Ήταν μια στιγμή που δεν θα ξεχάσω ποτέ”, είπε ο Άστιν.

Στη θάλασσα, η Τζοάν προσπαθούσε να κρατήσει τα μικρότερα παιδιά της. Ήταν παγωμένα, και πλέον είχε σκοτεινιάσει. Φοβόταν πλέον το χειρότερο για τον Άστιν.

“Ήταν απόλυτος εφιάλτης”, είπε.

“Δεν είμαι ήρωας”

Τώρα, λιγότερο από πέντε μέρες αργότερα, ο Άστιν προσπαθεί ακόμα να επεξεργαστεί ό,τι συνέβη. Σίγουρα δεν βλέπει τον εαυτό του ως ήρωα, παρά τα όσα του λένε οι άλλοι. Ήταν, όπως παραδέχτηκε, μια “σκληρή μάχη”.

Ωστόσο, οι άλλοι δεν συμφωνούν μαζί του. Ο διοικητής της Εθελοντικής Ομάδας Θαλάσσιας Διάσωσης Νάτσουραλιστ, Πολ Μπρέσλαντ, περιέγραψε τις προσπάθειες του εφήβου ως “υπερφυσικές” και ο επιθεωρητής Τζέιμς Μπράντλεϊ δήλωσε ότι “η αποφασιστικότητα και το θάρρος του τελικά έσωσαν τις ζωές της μητέρας του και των αδελφών του”.