Χωροταξικό τουρισμού: Τι αλλάζει – Η αρτιότητα, οι νέοι κανόνες, τα καμπανάκια και οι «κόκκινες» περιοχές
Διαβάζεται σε 16'
Η κατηγοριοποίηση των περιοχών σε ζώνες Α–Ε και των νησιών σε Ομάδες Ι–ΙΙΙ καθορίζει στην πράξη τους όρους με τους οποίους μπορεί να αναπτυχθεί ο τουρισμός σε κάθε περιοχή. Παράλληλα προβλέπεται η ανά 5 χρόνια αναθεώρηση των προβλέψεων για τους όρους ανάπτυξης με βάση επικαιροποιημένες μελέτες φέρουσας ικανότητας.
- 12 Μαΐου 2026 06:22
Το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό επιχειρεί να αποτελέσει την «πυξίδα» της τουριστικής ανάπτυξης της χώρας για τα επόμενα χρόνια, βάζοντας για πρώτη φορά σαφείς κανόνες για το πού, πώς και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να αναπτύσσεται η τουριστική δραστηριότητα, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε κατά την παρουσίασή του ο υπουργός Περιβάλλοντος κι Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου, το πρωί της Δευτέρας 11 Μαΐου.
Το σχέδιο, που αναμένεται να ολοκληρωθεί νομοθετικά έως το τέλος Ιουνίου, βασίζεται στο πλαίσιο που είχε παρουσιαστεί τον Ιούλιο του 2024 και εμπλουτίστηκε με παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στη δημόσια διαβούλευση.
Όπως τόνισε και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, πρόκειται για «την πυξίδα της στρατηγικής μας για την τουριστική ανάπτυξη της χώρας τα επόμενα χρόνια», με στόχο «να οργανώσουμε τον χώρο, καθορίζοντας πού, πώς και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να αναπτυχθεί η τουριστική δραστηριότητα».
Παράλληλα, με βάση τον κ. Παπασταύρου, για πρώτη φορά ολοκληρώνονται ταυτόχρονα τρία Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια — για τον τουρισμό, τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και τη βιομηχανία — ώστε να υπάρχει ενιαίος σχεδιασμός και συντονισμός των διαφορετικών δραστηριοτήτων.
Από την αποσπασματικότητα στη συνοχή
Παρουσιάζοντας το νέο πλαίσιο, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου έκανε λόγο για μετάβαση «από την αποσπασματικότητα στη συνοχή», σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση επιχειρεί να διαμορφώσει έναν ολοκληρωμένο οδικό χάρτη βιώσιμης χωροταξικής και πολεοδομικής πολιτικής.
Από την πλευρά της, η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη υπογράμμισε ότι «δεν υπάρχει τουριστική ανάπτυξη χωρίς κανόνες και αρχές», δίνοντας έμφαση στη βιωσιμότητα, την ανθεκτικότητα των προορισμών και τον σεβασμό προς τις τοπικές κοινωνίες, το περιβάλλον και το πολιτιστικό απόθεμα της χώρας.
«Να προστατεύσουμε αυτό που κάνει την Ελλάδα ξεχωριστή. Αυτό δεν είναι κάτι παράπλευρο — είναι ο ίδιος ο λόγος που η Ελλάδα αποτελεί ισχυρό διεθνή προορισμό», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Οι βασικοί στόχοι και οι στρατηγικές κατευθύνσεις του ΕΧΠ-Τ
Με βάση την κυβέρνηση, βασικός στόχος του ΕΧΠ-Τ είναι η ανάπτυξη του τουρισμού με όρους βιωσιμότητας και με σεβασμό στις δυνατότητες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής. Το νέο χωροταξικό σχέδιο επιδιώκει τη βελτίωση της συνολικής τουριστικής εμπειρίας, την ανάδειξη περισσότερων μορφών τουρισμού πέρα από το μοντέλο «ήλιος και θάλασσα» και τη διεύρυνση της τουριστικής περιόδου, μέσα από ποιοτικές και σύγχρονες τουριστικές υποδομές.
Παράλληλα, όπως αναφέρεται, προωθεί τη διάχυση της τουριστικής δραστηριότητας σε περισσότερες περιοχές της χώρας, τη στήριξη ειδικών και θεματικών μορφών τουρισμού, καθώς και τη σύνδεση του τουρισμού με τον φυσικό και πολιτιστικό πλούτο της χώρας και άλλους τομείς της οικονομίας, ώστε να ενισχύεται συνολικά η τοπική ανάπτυξη και η τουριστική εμπειρία.
Το ΕΧΠ-Τ στοχεύει επίσης στην καλύτερη οργάνωση και διαχείριση των τουριστικών προορισμών, ιδιαίτερα σε περιοχές που δέχονται αυξημένες πιέσεις, στη διαμόρφωση σαφέστερων κανόνων χωροθέτησης τουριστικών δραστηριοτήτων και στον αποτελεσματικότερο συντονισμό όλων των επιπέδων χωρικού και πολεοδομικού σχεδιασμού.
Επιπλέον, δίνει κατευθύνσεις για την ενίσχυση βασικών υποδομών, όπως οι μεταφορές, οι περιβαλλοντικές και οι ψηφιακές υποδομές, ενώ κεντρικό στοιχείο του αποτελεί η προσαρμογή του τουρισμού στην κλιματική αλλαγή και η σταδιακή μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των τουριστικών δραστηριοτήτων, με στόχο μια πιο βιώσιμη και ανθεκτική τουριστική ανάπτυξη.
Οι πέντε κατηγορίες περιοχών
Κεντρικός άξονας του νέου χωροταξικού είναι η κατηγοριοποίηση του εθνικού χώρου με βάση την ένταση του τουριστικού φαινομένου, αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής.
Για πρώτη φορά η Ελλάδα χωρίζεται:
- σε πέντε διακριτές κατηγορίες περιοχών, βάσει της χωρικής κατανομής του τουρισμού
- σε ειδικές γεωγραφικές ενότητες, όπως νησιά, παράκτιες, ορεινές και μητροπολιτικές περιοχές
- αλλά και σε ζώνες ειδικού καθεστώτος, όπως περιοχές Natura, αρχαιολογικοί χώροι και προστατευόμενοι οικισμοί.
Η κατηγοριοποίηση γίνεται, όπως αναφέρθηκε, με αντικειμενικά κριτήρια, κυρίως με βάση τις υφιστάμενες τουριστικές κλίνες ανά στρέμμα και σε σχέση με τον μόνιμο πληθυσμό και την έκταση κάθε περιοχής.
Στόχος, σύμφωνα με την κυβέρνηση, είναι να συνδεθεί για πρώτη φορά η τουριστική ανάπτυξη με τη φέρουσα ικανότητα κάθε προορισμού.
Αναλυτικά, η βασική κατηγοριοποίηση, όπως ανέφερε η κυβέρνηση, γίνεται με βάση την ένταση του τουριστικού φαινομένου, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τον αριθμό των τουριστικών κλινών σε σχέση με την έκταση και τον μόνιμο πληθυσμό κάθε Δημοτικής Ενότητας.
Με βάση αυτά τα στοιχεία, οι περιοχές διακρίνονται σε πέντε κατηγορίες:
(Α) Περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης,
(Β) Αναπτυγμένες περιοχές,
(Γ) Αναπτυσσόμενες περιοχές,
(Δ) Περιοχές Πρώιμης Ανάπτυξης και
(Ε) Περιοχές Ενίσχυσης Ειδικής Ανάπτυξης.
Παράλληλα, προβλέπεται ειδικότερη κατηγοριοποίηση για τις νησιωτικές περιοχές. Τα νησιά -πλην της Κρήτης και της Εύβοιας- κατηγοριοποιούνται επιπλέον βάσει της έκτασής τους σε τρεις διακριτές ομάδες, με διαφορετικές κατευθύνσεις και όρους ανάπτυξης για την κάθε ομάδα. Ειδικότερα, η Ομάδα Ι περιλαμβάνει νησιά με έκταση άνω των 250 τ.χλμ., ενώ οι μικρότερες νησιωτικές περιοχές εντάσσονται σε επόμενες ομάδες με πιο εξειδικευμένες προβλέψεις και αυξημένες δυνατότητες προστασίας του τοπίου και του περιβάλλοντος.Παράλληλα προβλέπεται η ανά 5 χρόνια η αναθεώρηση των προβλέψεων για τους όρους ανάπτυξης με βάση επικαιροποιημένες μελέτες φέρουσας δυνατότητας κι ανάλογα με τις υποδομές κτλ να μπαίνουν νέα όρια είτε αυστηρότερα είτε πιο ευνοϊκά για τα καταλύμματα.
Οι πρακτικές συνέπειες αυτής της κατανομής;
Με βάση, πάντως, την πρόταση, η κατηγοριοποίηση των περιοχών σε ζώνες Α–Ε και των νησιών σε Ομάδες Ι–ΙΙΙ καθορίζει στην πράξη τους όρους με τους οποίους μπορεί να αναπτυχθεί ο τουρισμός σε κάθε περιοχή. Επηρεάζει το είδος των τουριστικών επενδύσεων που επιτρέπονται, τα ελάχιστα όρια αρτιότητας για νέα ξενοδοχεία, τη μέγιστη δυναμικότητα σε κλίνες, καθώς και τους όρους προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας κάθε περιοχής.
Στις Περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης (Α), δηλαδή σε περιοχές με πολύ υψηλή τουριστική ανάπτυξη, δίνεται προτεραιότητα κυρίως στην αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό υφιστάμενων καταλυμάτων, με αυστηρότερους όρους για τη δημιουργία νέων τουριστικών μονάδων. Για νέα ξενοδοχεία σε εκτός σχεδίου περιοχές απαιτούνται τουλάχιστον 16 στρέμματα. Στα νησιά της κατηγορίας αυτής προβλέπεται ανώτατο όριο έως 100 κλίνες για νέα τουριστικά καταλύματα.
Επιτρέπεται. επίσης, η κατασκευή νέων τουριστικών καταλυμάτων σε κατηγορίες τριών (3), τεσσάρων (4) ή πέντε (5) αστέρων/κλειδιών. Η ρύθμιση αυτή εφαρμόζεται και στην περίπτωση επέκτασης υφιστάμενου καταλύματος.
Επίσης, όπως αναφέρεται, στην εκάστοτε νομοθεσία για τα καθεστώτα Ενισχύσεων Ιδιωτικών Επενδύσεων, στα κριτήρια και τη διαβάθμιση των ενισχύσεων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η χωροθέτηση των τουριστικών επενδύσεων σε συνάρτηση και με την κατηγοριοποίηση σε περιοχές – ζώνες Α–Ε.
Ειδικό πράσινο τέλος
Να σημειωθεί ότι για τις περιοχές αυτές προβλέπεται, η θέσπιση ειδικού τέλους υπέρ του Πράσινου Ταμείου επί των δραστηριοτήτων του τουρισμού (συμπεριλαμβανόμενου του τουρισμού διαμοιρασμού και των απλών ενοικιαζόμενων δωματίων) που αναπτύσσονται στις περιοχές (Α), με σκοπό να χρησιμοποιείται για την χρηματοδότηση αναπλάσεων και υποδομών που υποστηρίζουν τον τουρισμό.
Οι άλλες κατηγορίες
Παράλληλα, στις Αναπτυγμένες περιοχές (Β) διατηρείται η έμφαση στην ποιοτική αναβάθμιση, αλλά με ηπιότερους περιορισμούς. Το ελάχιστο γήπεδο για νέα ξενοδοχεία εκτός σχεδίου αυξάνεται στα 12 στρέμματα, ενώ στα νησιά της κατηγορίας αυτής επιτρέπονται μονάδες έως 350 κλίνες. Παράλληλα, ενισχύονται οι ειδικές μορφές τουρισμού και η ανάπτυξη σύγχρονων τουριστικών υποδομών.
Στις Αναπτυσσόμενες περιοχές (Γ) προβλέπεται μεγαλύτερη δυνατότητα ανάπτυξης νέων τουριστικών δραστηριοτήτων και καταλυμάτων, με στόχο τη σταδιακή ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος. Στις Περιοχές Πρώιμης Ανάπτυξης (Δ) δίνεται έμφαση στην ήπια ανάπτυξη νέων προορισμών και στην αξιοποίηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών κάθε περιοχής, ενώ οι Περιοχές Ενίσχυσης Ειδικής Ανάπτυξης (Ε) αφορούν κυρίως ειδικές μορφές τουρισμού, όπως ορεινός, ιαματικός, θαλάσσιος ή καταδυτικός τουρισμός.
Η Ομάδα Ι αφορά τα μεγάλα νησιά άνω των 250 τ.χλμ., όπου προβλέπεται δυνατότητα μεγαλύτερης τουριστικής ανάπτυξης, αλλά και αυξημένες απαιτήσεις τεκμηρίωσης φέρουσας ικανότητας μέσω ειδικών μελετών.
Με βάση επίσης το σχέδιο του ΕΧΠ -Τ, για τα μικρότερα νησιά των Ομάδων ΙΙ και ΙΙΙ εφαρμόζονται πιο αυστηρές κατευθύνσεις προστασίας του τοπίου και περιορισμοί στη δόμηση και στη δυναμικότητα νέων μονάδων, με στόχο τη διατήρηση της φυσιογνωμίας τους και την προώθηση πιο ήπιων μορφών τουριστικής ανάπτυξης.
Ως προς τις κλίνες, στις πιο επιβαρυμένες ή ευαίσθητες νησιωτικές περιοχές προβλέπεται ανώτατο όριο νέων τουριστικών καταλυμάτων έως 100 κλίνες, ενώ σε μεγαλύτερα και λιγότερο επιβαρυμένα νησιά μπορούν να επιτρέπονται μονάδες έως 350 κλίνες, ανάλογα με την κατηγορία της περιοχής και τα χαρακτηριστικά κάθε νησιού.
Σε περιπτώσεις χωρικής ταύτισης δύο ή περισσότερων κατευθύνσεων/ρυθμίσεων για συγκεκριμένη περιοχή, υπερισχύουν οι πιο προστατευτικές για το περιβάλλον προβλέψεις, με σκοπό τη διαφύλαξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών και της φυσιογνωμίας του νησιωτικού χώρου.
Τι αλλάζει ως προς την απαιτούμενη αρτιότητα εκτός σχεδίου περιοχές για την ανέγερση νέων ξενοδοχείων (ανά κατηγορία);
Όπως αναφέρεται, μέχρι τον καθορισμό χρήσεων γης, όρων και περιορισμών δόμησης από εργαλεία πολεοδομικού σχεδιασμού πρώτου επιπέδου, για τις περιοχές κατηγορίας Α, Β, Γ και Δ, η ελάχιστη αρτιότητα στα γήπεδα εκτός σχεδίου είναι: (Α) 16 στρέμματα, (Β) 12 στρέμματα, ενώ στις περιοχές (Γ) και (Δ) ΚΑΙ (Ε) προϋπόθεση είναι τα 8 στρέμματα.
Επιπλέον, καθορίζονται οι κατηγορίες τουριστικών καταλυμάτων που μπορούν να αναπτυχθούν σε κάθε περιοχή, με έμφαση κυρίως σε ξενοδοχεία υψηλότερων προδιαγραφών, όπως μόνο μονάδες 3, 4 και 5 αστέρων στις περιοχές Α, Β και Γ.
Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις
Το ΕΧΠ-Τ, επίσης, όπως αναφέρθηκε, καθορίζει το πλαίσιο και τους κανόνες με τους οποίους μπορούν να ρυθμίζονται τουριστικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων και των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Ενδεικτικά, προωθούνται μέτρα οργάνωσης και ελέγχου της βραχυχρόνιας μίσθωσης, όπως:
α) ο καθορισμός όρων και προϋποθέσεων διάθεσης ακινήτων σε βραχυχρόνια μίσθωση, ιδίως σε συνάρτηση με τη χρήση τους για κύρια κατοικία,
β) η ρύθμιση της χρονικής διάρκειας της δραστηριότητας ανά έτος,
γ) η θέσπιση γεωγραφικών ζωνών απαγόρευσης ή περιορισμού της δραστηριότητας,
δ) Περιορισμούς ως προς την ανάπτυξη νέας προσφοράς βραχυχρόνιας μίσθωσης, ιδίως σε περιοχές με αυξημένη πίεση ή ιδιαίτερα γεωγραφικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων νεόδμητων κατοικιών.
Ουσιαστικά, όπως αναφέρεται, είναι μια βάση για την επαναθέσμιση της δραστηριότητας των βραχυχρόνιων μισθώσεων, που ωστόσο προϋποθέτει επιπλέον νομικές επεξεργασίες, μια και η βραχυχρόνια πατάει κυρίως σε ακίνητα που έχουν κατασκευαστεί ως κατοικίες.
“Ο επιτρεπόμενος αριθμός κλινών στα μη κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα που δομούνται με όρους δόμησης κατοικίας να μην υπερβαίνει τις επιτρεπόμενες κλίνες σε κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα, σύμφωνα με την κατά περίπτωση ισχύουσα γενική χρήση γης” αναφέρει χαρακτηριστικά το άρθρο 8 παρ. 3α.
Έμφαση σε νησιά και παράκτιες ζώνες
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στα νησιά, όπου πλέον η τουριστική ανάπτυξη συνδέεται άμεσα με τη φέρουσα ικανότητα και το μέγεθος κάθε προορισμού.
Τα νησιά — πλην Κρήτης και Εύβοιας — χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με την έκτασή τους, με διαφορετικούς περιορισμούς και όρους ανάπτυξης.
Για τις μικρότερες νησιωτικές περιοχές προβλέπονται αυστηρότεροι περιορισμοί στη δόμηση και μεγαλύτερη προστασία του τοπίου και της φυσιογνωμίας τους.
Ταυτόχρονα, το νέο πλαίσιο προβλέπει αυστηρότερους κανόνες και για την παράκτια ζώνη.
Στα πρώτα 25 μέτρα από την ακτογραμμή απαγορεύονται νέες διαμορφώσεις και κατασκευές, με ελάχιστες εξαιρέσεις που αφορούν έργα προσβασιμότητας ή ειδικές προβλέψεις της νομοθεσίας.
Παράλληλα, για νέες τουριστικές εγκαταστάσεις προβλέπονται μέτρα εξοικονόμησης φυσικών πόρων, όπως δεξαμενές αποθήκευσης νερού και χρήση θαλασσινού νερού στις πισίνες.
Natura, μικροί οικισμοί και αρχαιολογικοί χώροι
Το νέο ΕΧΠ-Τ εισάγει ειδικές προβλέψεις για:
- τις περιοχές Natura,
- τους προστατευόμενους και εγκαταλελειμμένους οικισμούς,
- τους αρχαιολογικούς χώρους,
- τα μνημεία και τους ιστορικούς τόπους.
Στις περιοχές αυτές εφαρμόζονται αυστηρότεροι όροι δόμησης, περιορισμοί στην ένταση της ανάπτυξης και αυξημένες απαιτήσεις περιβαλλοντικής αξιολόγησης.
Όπως σημείωσε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, στόχος είναι «να προστατεύσουμε το περιβάλλον, να ενισχύσουμε τη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη και να αποκλείσουμε τη διάσπαρτη δόμηση».
Βραχυχρόνιες μισθώσεις και νέοι περιορισμοί
Ειδική αναφορά έγινε και στη βραχυχρόνια μίσθωση, για την οποία η κυβέρνηση θεωρεί ότι απαιτείται συνολικός σχεδιασμός και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις.
Το χωροταξικό προβλέπει δυνατότητα επιβολής περιορισμών ανά περιοχή, με βάση τη φέρουσα ικανότητα και την τουριστική πίεση.
Μεταξύ άλλων εξετάζονται:
- γεωγραφικές ζώνες περιορισμού,
- χρονικά όρια δραστηριότητας,
- ειδικοί όροι λειτουργίας,
- αλλά και περιορισμοί στη νέα προσφορά βραχυχρόνιων μισθώσεων.
Τι δεν αλλάζει
Η κυβέρνηση διευκρίνισε ότι επενδυτικά σχέδια που έχουν ήδη υποβάλει ΣΜΠΕ ή ΜΠΕ και έχουν λάβει πληρότητα φακέλου δεν επηρεάζονται από το νέο πλαίσιο.
Το ΕΧΠ-Τ θα λειτουργήσει ως δεσμευτικό πλαίσιο κατευθύνσεων για τα επόμενα Τοπικά και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια, τα οποία θα πρέπει σταδιακά να εναρμονιστούν με τις νέες προβλέψεις.
«Οι αλλαγές δεν είναι εύκολες. Είναι όμως απαραίτητες για να αφήσουμε πίσω την αποσπασματικότητα και τις εκκρεμότητες του χθες και να χτίσουμε με σχέδιο, κανόνες και προοπτική την Ελλάδα του αύριο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.
Αντιδράσεις
Στο μεταξύ ήδη καταγράφονται κάποιες πρώτες αντιδράσεις. Βασικά σημεία τριβής ειδικά από τον κλάδο των ξενοδόχων είναι τα κριτήρια ένταξης των περιοχών στις διαφορετικές κατηγορίες, και δη τα όρια κλινών, οι όροι δόμησης, το πλαίσιο για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, όπου γίνεται λόγος για κενά και λογική “δύο μέτρων και δύο σταθμών”, αλλά και η πράσινη κατηγοριοποίηση.
Σε πρόσφατη τοποθέτησή του στη γενική συνέλευση της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου, πάντως, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδάις Ξενοδόχων (ΠΟΞ), Γιάννης Χατζής, τοποθέτησε το πλαίσιο στο οποίο κινείται ο ξενοδοχειακός κλάδος απέναντι στο χωροταξικό υπογραμμίζονατς ότι η χώρα προφανώς χρειάζεται κανόνες, περιβαλλοντική ισορροπία και ορθολογικό σχεδιασμό, επισημαίνοντας όμως ότι ο στρατηγικός σχεδιασμός δεν μπορεί να αποσυνδέεται από την ιστορική εξέλιξη και τη δομή κάθε προορισμού.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, ο ροδιακός τουρισμός αναπτύχθηκε ως ένα αποκεντρωμένο παραγωγικό μοντέλο μεγαλύτερων εκμεταλλεύσεων, το οποίο επέτρεψε τη δημιουργία εκατοντάδων βιώσιμων επιχειρήσεων με μακροχρόνια παρουσία.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην οριζόντια αντιμετώπιση των νησιωτικών προορισμών. Σύμφωνα με τον κ. Χατζή, τα νησιά δεν αποτελούν ομοιογενείς γεωγραφικές ενότητες. Η Ρόδος, η Κέρκυρα και η Κως δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με τα ίδια κριτήρια που εφαρμόζονται στη Σίφνος, την Κύθνος ή τη Σέριφος, καθώς διαθέτουν διαφορετικές υποδομές, διαφορετικό μέγεθος και διαφορετική φέρουσα ικανότητα.
Το ζήτημα των 100 κλινών
Επίσης αιχμή για μια πρώτη κριτική από τον ξενοδοχειακό κλάδο είναι η πρόβλεψη του ΕΧΠ – Τ αποτελούν οι περιορισμοί, βάσει της χωρικής κατανομής του τουρισμού, στη δυναμικότητα νέων επενδύσεων. Ουσσιαστικά η κριτική εστιάζεται στο κατά πόσο είναι ρεαλιστικά και αναλογικά για όλες τις “κόκκινες” περιοχές τα με συγκεκριμένα όρια κλινών, ειδικά για τις κατηγορίες των αναπτυγμένων περιοχών (Α και Β).
Με βάση πληροφορίες. στελέχη της ξενοδοχειακής αγοράς αναφέρουν ότι το κριτήριο των κλινών δεν είναι περιβαλλοντικά ορθό, καθώς δεν συνδέεται με την έκταση του ακινήτου και τη συνολική οργάνωση της επένδυσης. Όπως επισημαίνουν, ο κατακερματισμός της ανάπτυξης σε μικρότερες μονάδες συνεπάγεται πολλαπλασιασμό υποδομών και επανάληψη λειτουργιών, αυξημένες ανάγκες ύδρευσης, αποχέτευσης, ενέργειας και διαχείρισης αποβλήτων, καθώς και μεγαλύτερο κυκλοφοριακό και περιβαλλοντικό φορτίο.
«Αντί να ενισχύονται οι οικονομίες κλίμακας και η οργανωμένη διαχείριση υποδομών, δημιουργείται ένα περισσότερο κατακερματισμένο και λιγότερο βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης», αναφέρουν σχετικά/
Βραχυχρόνιες μισθώσεις
Παράλληλα κειτική του κλάδου συναντά ο τρόπος αντιμετώπισης των καταλυμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης. Αν και το σχέδιο προβλέπει δυνατότητα μελλοντικών περιορισμών και ειδικών ρυθμίσεων για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, οι ξενοδόχοι θεωρούν ότι ουσιαστικά όλα παραπέμπονται στο μέλλον, χωρίς άμεσες δεσμευτικές παρεμβάσεις.
Με βάση τέλος τον Πρόεδρο του ΕΒΕΑ κ. Γιάννη Μπρατάκο «η μετάβαση σε ένα νέο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης πρέπει να γίνει με όρους προβλεψιμότητας, διαφάνειας και ουσιαστικής διαβούλευσης με την αγορά. Οι επιχειρήσεις χρειάζονται καθαρούς κανόνες, μεταβατικό χρόνο και ασφάλεια δικαίου, ιδίως σε περιπτώσεις όπου έχουν ήδη δρομολογηθεί επενδύσεις, αδειοδοτήσεις ή χρηματοδοτήσεις.Το ΕΒΕΑ στηρίζει την ανάγκη να μπουν κανόνες στον τουριστικό χάρτη της χώρας. Η χωροταξική τάξη δεν είναι εμπόδιο στην ανάπτυξη· είναι προϋπόθεση για μια ανάπτυξη που δεν εξαντλεί τους προορισμούς, δεν πιέζει δυσανάλογα τις τοπικές κοινωνίες και δεν υπονομεύει την ποιότητα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος.
Το κρίσιμο ζητούμενο είναι η ισορροπία: προστασία του περιβάλλοντος και των υποδομών, αλλά και προστασία της υγιούς επιχειρηματικότητας. Βιωσιμότητα, επενδυτική ασφάλεια και συμμετοχή των παραγωγικών φορέων πρέπει να αποτελέσουν τους τρεις βασικούς άξονες εφαρμογής του νέου πλαισίου.
Ως ΕΒΕΑ θεωρούμε ότι ο τουρισμός της επόμενης δεκαετίας πρέπει να είναι πιο ποιοτικός, πιο ανθεκτικός, πιο ισόρροπα κατανεμημένος και περισσότερο συνδεδεμένος με την τοπική οικονομία, την απασχόληση, την καινοτομία, τον πολιτισμό και την πράσινη μετάβαση.
Η χώρα έχει ανάγκη από κανόνες. Έχει, όμως, εξίσου ανάγκη από εμπιστοσύνη. Και η εμπιστοσύνη χτίζεται όταν η Πολιτεία σχεδιάζει μαζί με την αγορά, τις τοπικές κοινωνίες και τους θεσμικούς φορείς, ώστε οι αλλαγές να είναι εφαρμόσιμες, δίκαιες και αναπτυξιακά αποτελεσματικές».
