ΝΔ και Βελόπουλος ή Τσίπρας και ΠΑΣΟΚ; Διαλέξτε…

Ποια κυβέρνηση θα έχουμε την επομένη των επικείμενων εκλογών; Οι εκδοχές είναι τρεις.

1. Ξανά κυβέρνηση Μητσοτάκη (νέα αυτοδυναμία). Είναι μάλλον το πιο δύσκολο έως αδύνατο ενδεχόμενο.
2. Κυβέρνηση της ΝΔ(με ή χωρίς Μητσοτάκη) με κάποιον συνεταίρο. Είναι το πιο πιθανό ενδεχόμενο. Και
3. Κυβέρνηση της άλλης πλευράς, Αριστεράς και Κεντροαριστεράς, Τσίπρα και ΠΑΣΟΚ (ή ΠΑΣΟΚ και Τσίπρα, για να μη βγάζουμε από τώρα αυτόν που θα προηγηθεί).

Ας επικεντρωθούμε σε αυτήν την τρίτη λύση, υπάρχει αφορμή. Είναι η πρόταση που έκανε ο δήμαρχος Χάρης Δούκας, δεύτερος στην κομματική ιεραρχία του ΠΑΣΟΚ με βάση τις εσωκομματικές εκλογές του 2024. Με δυο λόγια ο Δούκας είπε ότι, αν το εκλογικό αποτέλεσμα στις δεύτερες εκλογές το επιτρέπει, το ΠΑΣΟΚ και η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα, να συγκυβερνήσουν. Όποιος θέλει περισσότερα ας διαβάσει εδώ.

Η πρόταση αυτή έχει ένα βασικό μειονέκτημα-όρο: πρέπει η ΝΔ να έχει στις πρώτες κάλπες χαμηλό ποσοστό, που να μην της επιτρέπει να βρει συνεταίρο και να σχηματίσει κυβέρνηση. Αν αυτό συμβεί, όλες οι πιθανότητες θα είναι ανοιχτές.

Η πρόταση Δούκα συγκεντρώνει αρκετά πλεονεκτήματα:

Πρώτον, οι ψηφοφόροι δηλώνουν καθαρά σε όλες τις έρευνες ότι θέλουν να αλλάξει η κυβέρνηση. Αν το κάνουν πράξη στις εκλογές, δίνοντας χαμηλό ποσοστό στη ΝΔ, ο δρόμος για την αλλαγή ανοίγει.

Δεύτερον, η κυβερνητική συνεργασία του ευρέος χώρου Κεντροαριστεράς-Αριστεράς είναι η μόνη που δεν έχει δοκιμαστεί μέχρι στιγμής. Θυμίζουμε ότι το 2012-2014 συγκυβέρνησαν οι άλλοτε σκληροί αντίπαλοι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Και το 2015-2019 ο ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Και δύο αυτές συνεργασίες ήταν μη αναμενόμενες και «παρά φύσιν». Γιατί δεν μπορούν να συνεργαστούν η Αριστερά με την Κεντροαριστερά, ο Τσίπρας με τον Ανδρουλάκη, εφόσον οι ψηφοφόροι το επιτρέψουν; Θα είναι η πιο φυσιολογική συνεργασία.

Τρίτον, η εκδοχή αυτή έχει δοκιμαστεί με επιτυχία, σε άλλο επίπεδο. Το 2023, στις εκλογές για το Δήμο Αθηναίων, ο Χάρης Δούκας πέτυχε κάτι που φαινόταν ακατόρθωτο. Εξελέγη δήμαρχος παρά τους συντριπτικούς σε βάρος του συσχετισμούς του πρώτου γύρου. Ο τότε δήμαρχος Κ. Μπακογιάννης είχε 41%, ο Δούκας (ΠΑΣΟΚ) 14% και ο Κ. Ζαχαριάδης του ΣΥΡΙΖΑ 13%. Στο δεύτερο γύρο οι δύο της αντιπολίτευσης συνασπίστηκαν, προστέθηκαν και άλλες δυνάμεις, ψηφοφόροι της ΝΔ έκαναν αποχή (ή καταψήφισαν τον υποψήφιο του κόμματός τους) και ήρθε η μεγάλη έκπληξη.

Βεβαίως, όλα αυτά θέλουν προετοιμασία (που δεν υπάρχει σήμερα) και όχι πολεμικό κλίμα μεταξύ ΕΛ.Α.Σ και ΠΑΣΟΚ (που υπάρχει). Όμως, αν η ψήφος των πρώτων εκλογών επιτρέψει αυτήν τη συνεργασία, ποιος θα τολμήσει να την αγνοήσει;

Η συνεργασία Αριστεράς και Κεντροαριστεράς είναι η πιο φυσιολογική από όσες έχουν γίνει μέχρι τώρα. Αν το ΠΑΣΟΚ συγκυβέρνησε με τον Σαμαρά και ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Καμμένο, γιατί δεν θα μπορούν να συμπαραταχθούν και να συγκυβερνήσουν ο Τσίπρας με τον Ανδρουλάκη; Για να επιτρέψουν στη ΝΔ να συνεχίσει με τρίτη θητεία συμπεθεριάζοντας με κάποιον (σαν τον) Βελόπουλο;

Στην πολιτική μας ζωή υπάρχει ή εμφανίζεται σήμερα ένα κενό: δεν ξέρουμε ποιοι θα κυβερνήσουν αύριο. Οι ψηφοφόροι θέλουν αλλαγή, το λένε. Αυτοί που έχουν την ευθύνη να τη φέρουν, πρέπει να καλύψουν το κενό. Όχι μένοντας απέξω για να «σκοτώνονται» μεταξύ τους.

Αν δεν μείνουν απέξω και πέσουν μέσα, ίσως δουν αυτό που λέει ο Αργεντινός ποιητής Αντόνιο Πόρτσια: «Συνειδητοποιούμε το κενό καθώς το γεμίζουμε»…

ΥΓ: Η δεξιόστροφη τάση του ΠΑΣΟΚ δεν θέλει καμία συνεργασία με την Αριστερά. Το πιστοποίησε, για άλλη μια φορά, η Άννα Διαμαντοπούλου απαντώντας στην πρόταση Δούκα. Μόνο που δεν λέει με ποιον πρέπει να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ, για να κάνει κυβέρνηση. Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε «καμιά συνεργασία με τη ΝΔ». Μετά την απόφαση αυτή, η κυρία Διαμαντοπούλου είπε ότι αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ είναι η ΝΔ «μέχρι τις εκλογές». Το συμπέρασμα είναι προφανές…