Χριστίνα Κοντοβά για την κόρη της: “Δεν αισθανόμουν ότι την αγαπάω – Ένιωσα τύψεις”

Η Χριστίνα Κοντοβά μίλησε με απόλυτη ειλικρίνεια για τη μητρότητα και την εμπειρία της υιοθεσίας, αποκαλύπτοντας ότι το συναισθηματικό δέσιμο με την κόρη της δεν ήρθε αμέσως, αλλά χτίστηκε σταδιακά μέσα από την κοινή τους πορεία.

Η γνωστή σχεδιάστρια μόδας ήταν καλεσμένη στο vidcast «Parenting for Change», όπου αναφέρθηκε στις προκλήσεις της γονεϊκότητας, στις ενοχές που μπορεί να βιώσει ένας γονιός, αλλά και στη δική της εμπειρία κατά τη διαδικασία της υιοθεσίας.

Όπως εξομολογήθηκε, το πρώτο διάστημα που βρέθηκε στην Αφρική με την κόρη της ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Μακριά από τους δικούς της ανθρώπους και υπό συνθήκες έντονης πίεσης, η βασική της προτεραιότητα ήταν να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της καθημερινότητας, γεγονός που δεν της επέτρεψε να βιώσει αμέσως τα συναισθήματα που περίμενε.

«Θα ήθελα να ξέρω την αλήθεια από την αρχή, που είναι πολύ δύσκολο να την ξέρεις, ότι ένα παιδί δεν το αγαπάς με το που το βλέπεις, όπως γενικά έναν άνθρωπο, ότι αυτό χτίζεται και ότι, να, παραδείγματος χάρη, ένιωσα τύψεις κάποια στιγμή γιατί είπα, εγώ το πρώτο διάστημα κοιτούσα να επιβιώσω, εγώ στην Αφρική, το παιδί μαζί μου.

Χωρίς κανένα δικό μου άνθρωπο. Οπότε κατάλαβα ότι ζούσα μία επιβίωση και όχι το συναίσθημα. Δεν μου είχε βγει κάποιο συναίσθημα. Και θυμάμαι όταν το το είπα στην ψυχολόγο μου τότε, ότι δεν αισθάνομαι ότι την αγαπάω και μου λέει, “Α, μπράβο. Τι ωραία που το είπες”.

Και λέω, αλήθεια; Αυτό που λέγανε όλες, ότι το αγάπησα από την κοιλιά μου, το αγάπησα από την πρώτη φωτογραφία που το είδα, όσες έχουμε υιοθετήσει. Και η αλήθεια δεν είναι αγάπη. Νιώθεις μια συγκίνηση, ένα ωραίο συναίσθημα, αλλά η αγάπη χτίζεται, όπως με τον κεραυνοβόλο έρωτα. Τι ερωτεύτηκες; Μια εμφάνιση, ωραία. Μετά χτίζεις από την εμπειρία», είπε η Χριστίνα Κοντοβά.

Η ίδια εξήγησε ότι η συζήτηση με την ψυχολόγο της τη βοήθησε να απαλλαγεί από τις ενοχές που ένιωθε και να αποδεχτεί πως η αγάπη προς ένα παιδί δεν εκδηλώνεται απαραίτητα από την πρώτη στιγμή, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί μέσα από τον χρόνο, τη συμβίωση και τις κοινές εμπειρίες.