Η παγίδα στην οποία έπεσε η Λουπίτα Νιόνγκο με την Οδύσσεια

Η πολυσυζητημένη Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν έκανε πρεμιέρα, με το ασύλληπτο opening των 264.000.000 δολαρίων το σαββατοκύριακο στο box office και όλον τον κόσμο να ασχολείται με την τελευταία διασκευή του έπους του Ομήρου.

Πολλά στιγμιότυπα έγιναν viral από την προώθηση της ταινίας, με το all star cast να κερδίζει το ενδιαφέρον για πλήθος λόγων. Από ενδυματολογικές επιλογές έως δηλώσεις.

Το λάθος της Λουπίτα Νιόνγκο με την Οδύσσεια του Ομήρου

Η Λουπίτα Νιόνγκο, η οποία ούτως ή άλλως είχε τραβήξει επάνω της την προσοχή προ μηνών, όταν έγινε γνωστό πως θα υποδυθεί την ωραία Ελένη, κλήθηκε να απαντήσει στο “τι θα ρωτούσες τον Όμηρο, αν τον είχες μπροστά σου”.

Απάντησε “πώς σου φαίνεται Όμηρε που στην ταινία οι γυναικείοι χαρακτήρες έχουν μεγαλύτερο ρόλο από αυτόν που τους είχες δώσει εσύ στο έπος σου;”.

Ο υποψήφιος Διδάκτωρ Κλασικής Αρχαιολογίας, Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, συγγραφέας και ο γνωστός στα social media ως Mythologist σχολίασε το άτοπο της τοποθέτησης, εξηγώντας ότι η βραβευμένη με Όσκαρ, Νιόνγκο έπεσε σε μια “παγίδα”.

Σε βίντεο του, χαρακτήρισε και τη συγκεκριμένη διατύπωση και προσέγγιση, ως αρκετά προβληματική.

«Η αλήθεια είναι ότι τα παρακολουθώ τα της ταινίας, γιατί με ενδιαφέρει και ως αρχαιολόγο και ως Κωνσταντίνο να πάω να τη δω, αλλά όντως αυτή η διατύπωση είναι προβληματική, γιατί η Λουπίτα Νιόνγκο πέφτει στην παγίδα του αναχρονισμού.

«Δηλαδή, προσπαθεί να ερμηνεύσει τους ανθρώπους, τα κείμενα, τα έργα του παρελθόντος γενικότερα, με τις αξίες, τις γνώσεις και τα κριτήρια που έχουμε εμείς σήμερα. Και αυτό είναι λάθος, όπως καταλαβαίνετε».

«Στην πραγματικότητα αυτό μας οδηγεί στο να μην καταλαβαίνουμε τους ανθρώπους του τότε, όπως είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να κάνουμε μέσα από τα Ομηρικά έπη, αλλά να μας απασχολεί το τι θα θέλαμε εμείς να σκέφτονται οι άνθρωποι τότε με τα κριτήρια του σήμερα.

Πώς θα θέλαμε εμείς να σκέφτονται, τι θα θέλαμε να πιστεύουν. Κι εγώ ως αρχαιολόγος οφείλω να σας πω ότι η επιστήμη η δική μου, της αρχαιολογίας, αλλά και της ιστορίας δεν ασχολείται με το να δικαιολογήσει το παρελθόν.

Ασχολείται με το να εξηγήσει το παρελθόν. Ο αναχρονισμός είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη στα οποία μπορεί να υποπέσει κάποιος, όταν μιλάει για πράγματα και έργα του παρελθόντος.

Γιατί το κάθε έργο είναι παιδί της εποχής του. Τον Όμηρο δεν τον ενδιέφερε να γράψει ένα έπος το οποίο είναι γεμάτο κοινωνική ισότητα ή να έχουν ισότητα όλες οι κοινωνικές ομάδες, αλλά να μας μιλήσει για τον νόστο του Οδυσσέα.

Και το κάνει μαεστρικά.

Οπότε προσπαθούμε εμείς σήμερα με τις αξίες, τις ιδέες, τα ιδανικά, τις απόψεις που έχουμε σήμερα, να εξηγήσουμε ένα έπος του τότε και μάλιστα να έχουμε και ένα στιλ μομφής προς τον δημιουργό του παρελθόντος.

Οπότε είναι άδικο θεωρώ αυτό, γιατί αυτό μας οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα, μας κάνει να αποδίδουμε στους ανθρώπους του παρελθόντος ιδέες που δεν είχαν ποτέ».

«Αφήστε που κιόλας η ιδέα αυτή, ότι οι γυναίκες στον Όμηρο και στην Οδύσσεια δεν έχουν μεγάλο ρόλο, δεν είναι και πολύ βάσιμη, διότι και η Πηνελόπη είναι ένας γυναικείος χαρακτήρας με εξαιρετικά σημαντικό ρόλο και η Αθηνά, μια άλλη γυναίκα, κινεί την πλοκή και την αφήγηση.

Η Καλυψώ και η Κίρκη είναι επίσης, πολύ σημαντικές, οπότε δεν έχει και πάρα πολύ μεγάλη βάση αυτό.

Είναι απολύτως θεμιτό στην ταινία του 2026 οι γυναίκες να έχουν μεγαλύτερο ρόλο, γιατί τα έπη και γενικά τα έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας έχουν αλλάξει πολλές φορές μέσα στα χρόνια, ήδη από την αρχαιότητα και κάθε φορά επηρεάζονταν από τις συνθήκες της εκάστοτε εποχής.

Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό.

Πρόβλημα υπάρχει με τον αναχρονισμό και το να διατυπώνουμε απόψεις για τόσο σπουδαία έργα, χωρίς πρώτα να τα έχουμε μελετήσει. Είναι κάπως άδικο και κάπως επιφανειακό».