Λονδίνο 2026 ή Μεσαίωνας; – Η υπόθεση του Jason Arday

Εδώ στο Λονδίνο, πέτυχα στην Trafalgar Square μια διαμαρτυρία, κάτι σαν μνημόσυνο, καθηγητών φοιτητών αλλά και πολιτών για τον Arday. Μιλούσαν πολλοί και πολύ συγκινητικά. Τα αυτονόητα δηλαδή, τα τόσο σπάνια όμως.

Φαίνεται πως το θέμα δεν θα λυθεί, ο άνθρωπος δεν είναι γεννημένος για ισότητα και δικαιοσύνη.

Στο NEWS 24/7 μπορείτε να διαβάσετε λεπτομέρειες της υπόθεσης – δεν θα υπεισέλθω σε αυτές αλλά μοναχά σε κάποιες σκέψεις.

Όταν ο Jason Arday έγινε full professor, όπως το λένε εδώ στα πανεπιστήμια, στο Cambridge ήταν ο πέμπτος μαύρος ανάμεσα σε 6.180 καθηγητές! Από αυτό και μόνο μπορεί κάποιος να καταλάβει τι σημαίνει ρατσισμός.

Αν κάνεις τον κόπο να ακούσεις τη συνέντευξη στη στην εκπομπή David Starkey Talks στον Nathan Cofnas θα καταλάβεις, επίσης, τι σημαίνει βαθύς ρατσισμός.

Ακραιφνής, σκληρός, εντυπωσιακός για μία χώρα ειδικά που υποτίθεται ότι έχει μάθει να ζει με μειονότητες, που τις έχει αγκαλιάσει και μπλα μπλα μπλα.

Και είναι 2026. Πολλά χρόνια από τον μεσαίωνα δηλαδή.

O Nathan ορκiσμένος εχθρός του Arday και καθηγητής πολλών καρατίων, με υπέροχο λόγο ομολογουμένως μιλά για τη διαφορά νοημοσύνης των φυλών. Τα επιχειρήματα του βασίζονται σε μελέτες και και σε πάρα πολύ μεγάλες έρευνες που που αφορούν την καταγωγή και την εξέλιξη του είδους.

Αλλαγή σκηνικού: Όταν πήγαμε με το παιδί -7 ετών- στο Βρετανικό Μουσείο και είδαμε την αίθουσα με τα περίφημα μάρμαρα -που η αλήθεια είναι ότι σε πιάνει ο θυμός, δεν θα το κρύψω- προσπαθούσα να του εξηγήσω τι έχει συμβεί. Είναι πραγματικά πάρα πολύ δύσκολο να να εξηγήσεις τι σημαίνει κατακτητής και αποικίες και αποικιοκράτης. Ήταν πάρα πολύ δύσκολο να του εξηγήσω γιατί και πώς οι Αγγλοι (και οι Γάλλοι και άλλοι…) ήταν παντού στον κόσμο και κυβερνούσαν σε εισαγωγικά. Δεν το καταλάβαινε και η αλήθεια είναι ότι κι εγώ όσο το έλεγα δεν το καταλάβαινα. Αυτό που λέμε entitlement, που σημαίνει ότι μέσα σου βαθιά νιώθεις αυτόν τον “δικαωματισμό” και διατρέχει ακόμη και τον μέσο Άγγλο -όχι μόνο τον υψηλής κοινωνικής τάξης, είναι η ρίζα του ρατσισμού. Του κάθε είδους, του πιο απλού ως του πιο σκληρού.

Και να πάμε στο ίδιο το Πανεπιστήμιο τώρα, που τρίζει με αφορμή την αυτοκτονία ενός καθηγητή του. Τρίζει γιατί ξεμπροστιάστηκε ο ελλοχεύων ρατσισμός του. Τρίζει γιατί ξεμπροστιάστηκε ένα σύστημα που δεν είχε αντιληφθεί (;) ότι ένας καθηγητής του ψεύδεται ασυστόλως για τόσα ζητήματα. Ξεμπροστιάστηκε διότι, ενώ ήξερε, έκρυβε.

Φαντάσου τώρα να έχεις μαζέψει τα λεφτά μιας ζωής για να στείλεις το παιδί σου να σπουδάσει σε ένα από τα άριστα πανεπιστήμια του κόσμου και να ανακαλύπτεις πως εκεί και κάνουν διαχωρισμούς και δεν παίρνουν χαμπάρι τι γίνεται κάτω από τη μύτη τους. Γιατί ο Arday, με την παρουσία του και τις “κλοπές” του διέσυρε ένα ολόκληρο σύστημα (μεταξύ μας, δεν ανακάλυψε και την Αμερική, και άλλοι κοπιάρουν, απλώς αυτός είχε λάθος χρώμα δέρματος). Κυρίως όμως απέδειξε πως οι διαχωρισμοί είναι εδώ. Σε ένα Ίδρυμα που η γνώση είναι στέμμα και καλλιέργεια χαρακτήρων επίσης, εκεί, μπορεί να συμβαίνουν και τα χειρότερα. Θα μου πεις, δεν το φανταζόσουν; Παντού δεν υπάρχουν τα πάντα; Ναι, αλλά άλλο να το ξέρεις, άλλο να αποδεικνύεται.

Όσο για τον διαρκή ευτελισμό και τη διαπόμπευση του ανθρώπου εδώ και τρία χρόνια από τα μίντια και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν έχω λόγια πια. Στεγνώνει το στόμα και ο νους όταν διαβάζει λόγους μίσους. Και δεν είναι η πρώτη φορά που αυτό συμβαίνει, μα κάθε φορά προσπαθώ να σκεφτώ ποια θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι η λύση. Μόνο την κατάργηση τους μπορώ να ονειρευτώ που όμως δεν γίνεται.

Σε τι κόσμο ζούμε, σε τι κόσμο Θεέ μεγαλώνουμε παιδιά; Σε αυτόν που είναι δυνατόν μικρούς και μεγάλους να στέλνουν στον θάνατο τα δημόσια σχόλια “ανθρώπων”.

Κατά τα άλλα στα μετρό αναγράφεται πως ένα τύπος που επιτέθηκε σε μέλος του προσωπικού με ρατσιστικό λόγο, πήγε έξι μήνες φυλακή και πλήρωσε ένα πρόστιμο. Έλα! Αλήθεια; Μην μου πεις.

Ίσως για αυτό όταν κάθεσαι στο μετρό δεν κάνει κανένας μη λευκός βλεμματική επαφή μαζί σου. Το παρατηρώ καθημερινά και επιμένω να δω ποιος θα μου αντιγυρίσει βλέμμα. Μπα..