ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΟΣΜΟ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ DATING APPS;

Υπάρχει ένας παράξενος τρόπος με τον οποίο έχουμε μάθει να γνωρίζουμε ανθρώπους. Πρώτα βλέπουμε μια φωτογραφία. Μετά διαβάζουμε δύο γραμμές. Κοιτάμε ηλικία, απόσταση, ενδιαφέροντα, ίσως και μερικές ακόμη φωτογραφίες. Αποφασίζουμε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα αν κάποιος μας ενδιαφέρει. Αν υπάρχει αμοιβαίο ενδιαφέρον, ανοίγει μια συνομιλία.

Και κάπως έτσι, μια γνωριμία που παλιότερα μπορούσε να ξεκινήσει με ένα «γεια», σήμερα ξεκινά με ένα swipe.

Τα dating apps έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης ερωτικής ζωής. Δεν τα χρησιμοποιούν όμως όλοι. Υπάρχουν άνθρωποι που, είτε επειδή τα βαρέθηκαν είτε επειδή δεν αισθάνθηκαν ποτέ άνετα με αυτά, επιμένουν σε έναν παλιότερο τρόπο γνωριμίας.

Δεν έχουν κάποιο μυστικό μέρος όπου πηγαίνουν όλοι οι singles της Αθήνας. Πηγαίνουν απλώς εκεί όπου πηγαίνουν και οι υπόλοιποι. Μόνο που αφήνουν χώρο στο ενδεχόμενο να γνωρίσουν κάποιον.

Ο Νίκος, 29: «Θέλω πρώτα να μου αρέσει ως άνθρωπος»

Ο Νίκος, 29 ετών, έχει κατεβάσει dating apps αρκετές φορές στη ζωή του. Τα έχει διαγράψει επίσης αρκετές φορές. Δεν λέει ότι δεν γνώρισε ανθρώπους μέσω αυτών. Το αντίθετο. Έκανε γνωριμίες, βγήκε ραντεβού, έκανε σχέσεις. Απλώς κάποια στιγμή κουράστηκε.

«Νιώθω ότι μπαίνεις σε μια διαδικασία συνεχούς αξιολόγησης. Βλέπεις κάποιον για τρία δευτερόλεπτα και αποφασίζεις αν θα μπορούσες να βγεις μαζί του. Μετά κάνεις match και πρέπει να ξεκινήσει μια συζήτηση από το μηδέν. Και ξαφνικά έχεις πέντε συνομιλίες ταυτόχρονα που μοιάζουν μεταξύ τους», λέει.

Για τον ίδιο, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι τα apps αλλά η αίσθηση ότι η γνωριμία γίνεται υπερβολικά «προγραμματισμένη».

«Θέλω να γνωρίσω κάποιον χωρίς να ξέρω από πριν ότι τον γνωρίζω για ερωτικό λόγο. Μπορεί να είμαστε σε μια παρέα, να μιλήσουμε, να γελάσουμε, να ξαναβρεθούμε. Αυτό μου φαίνεται πολύ πιο φυσιολογικό».

Οι περισσότερες γνωριμίες του τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μέσω φίλων.

«Έχω γνωρίσει ανθρώπους σε πάρτι, σε σπίτια φίλων, σε διακοπές, ακόμη και σε ένα live. Δεν πήγα σε κανένα από αυτά τα μέρη για να φλερτάρω. Αυτό είναι και το ωραίο. Δεν υπάρχει η πίεση ότι πρέπει να συμβεί κάτι».

Το μόνο δύσκολο;

«Ότι πρέπει να καταλάβεις αν ο άλλος ενδιαφέρεται. Στο app ξέρεις ότι υπάρχει ένα match. Στην πραγματική ζωή δεν έχεις ιδέα. Πρέπει να ρισκάρεις λίγο».

Η Μαρία, 34: «Το χόμπι μου έγινε τρόπος να γνωρίζω ανθρώπους»

Η Μαρία, 34 ετών, δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ dating app για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όχι επειδή δεν της αρέσει η τεχνολογία. Απλώς προτιμά να γνωρίζει ανθρώπους μέσα από δραστηριότητες. Τα τελευταία χρόνια έχει δοκιμάσει μαθήματα χορού, πεζοπορία, φωτογραφία και μια εθελοντική ομάδα.

«Δεν σκέφτομαι “θα πάω εκεί να γνωρίσω άντρες”. Αν το έκανα έτσι, μάλλον θα αγχωνόμουν και θα φαινόταν. Πηγαίνω επειδή μου αρέσει αυτό που κάνω».

Έχει παρατηρήσει, όμως, ότι όταν βλέπεις κάποιον συστηματικά, η γνωριμία γίνεται πολύ πιο εύκολη.

«Την πρώτη φορά μπορεί να πεις μόνο ένα “γεια”. Τη δεύτερη να μιλήσετε για το μάθημα. Την τρίτη να καθίσετε όλοι μαζί για καφέ. Μετά μπορεί να αρχίσεις να μιλάς περισσότερο με έναν άνθρωπο. Δεν υπάρχει αυτό το “πρέπει να καταλάβω τώρα αν μου αρέσει”».

Έτσι γνώρισε και τον τελευταίο άνθρωπο με τον οποίο βγήκε. Και τελικά τα έφτιαξαν…

«Δεν υπήρχε καν φλερτ στην αρχή. Μετά από δύο μήνες άρχισα να τον βλέπω διαφορετικά. Αν τον είχα δει σε ένα app, πιθανότατα θα είχα κάνει swipe αριστερά, γιατί δεν θα ήταν του στυλ μου… Πώς τα φέρνει όμως τελικά η ζωή. Να είμαστε πλέον μαζί και να περνάω πολύ όμορφα με αυτό τον άνθρωπο».

Αυτό είναι, λέει, το μεγάλο πλεονέκτημα της πραγματικής ζωής.

«Στα apps αποφασίζεις αν σου αρέσει κάποιος πριν τον γνωρίσεις. Στην πραγματική ζωή μπορεί να γνωρίσεις κάποιον και μετά να σου αρέσει».

Ο Στέφανος, 38: «Οι φίλοι μου είναι ο αλγόριθμός μου»

Ο Στέφανος, 38 ετών, αντιμετωπίζει τις γνωριμίες μέσω φίλων σχεδόν σαν ένα προσωπικό dating app.

«Οι φίλοι μου ξέρουν ποιος είμαι, ξέρουν περίπου ποια άτομα μου αρέσουν και ξέρουν ποιον άνθρωπο δεν θα αντέξω ούτε για καφέ. Οπότε τους εμπιστεύομαι περισσότερο από έναν αλγόριθμο που αποφασίζει για μένα».

Έχει γνωρίσει τις περισσότερες σχέσεις του μέσω κοινού κύκλου.

«Μπορεί να βρεθείς σε ένα τραπέζι με δέκα ανθρώπους και να μιλήσεις με έναν που δεν ήξερες. Δεν υπάρχει κανένας στόχος. Δεν είσαι εκεί για να κάνεις “dating”. Αυτό κάνει τα πράγματα πιο εύκολα».

Υπάρχει όμως και ένα άλλο πλεονέκτημα.

«Έχεις ένα context. Αν κάποιος είναι φίλος φίλου, ξέρεις κάτι γι’ αυτόν. Όχι απαραίτητα αν είναι καλός σύντροφος, αλλά ξέρεις ότι υπάρχει ένας κοινός άνθρωπος που σας συνδέει».

Ακόμη, δεν πιστεύει ότι οι γνωριμίες offline είναι απαραίτητα καλύτερες.

«Απλώς είναι διαφορετικές. Μπορεί να γνωρίσεις κάποιον σε ένα πάρτι και να είναι τελείως λάθος για σένα. Μπορεί όμως να τον γνωρίζεις για μήνες πριν καταλάβεις ότι υπάρχει κάτι».

Η Χρυσή, 26: «Δεν θέλω άλλο να μιλάω με αγνώστους που δεν θα συναντήσω ποτέ»

Η Χρυσή, 26 ετών, είχε dating apps από τα 20 της. Πριν 2 χρόνια τα έσβησε όλα.

«Στην αρχή μου φαινόταν συναρπαστικό. Ένιωθα ότι υπάρχουν εκατοντάδες επιλογές. Μετά κατάλαβα ότι αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα. Ότι είναι πολύ εύκολο να χαθείς μέσα στις τόσες επιλογές. Είχα φτάσει στο σημείο να μιλάω με κάποιον για μία εβδομάδα και μετά να μη βγαίνουμε ποτέ. Ή να βγαίνουμε μία φορά και μετά να εξαφανίζεται. Ή να εξαφανίζομαι κι εγώ. Και ξανά από την αρχή».

Τώρα γνωρίζει κόσμο κυρίως σε εξόδους και μέσω παρέας.

«Έχω αρχίσει να μιλάω περισσότερο σε ανθρώπους όταν είμαι έξω. Όχι απαραίτητα ερωτικά. Απλώς να μιλήσω. Και κάποιες φορές η κουβέντα συνεχίζεται. Στα μπαρ γίνεται δουλίτσα. Υπάρχει φλερτ. Υπάρχει, συνήθως, θετική διάθεση για γνωριμία, ακόμη κι αν στο τέλος δεν καταλήξει η γνωριμία στο ερωτικό».

Δεν είναι πάντα εύκολο.

«Υπάρχει ο φόβος ότι θα φας άκυρο. Στο app το άκυρο είναι ένα swipe. Δεν “εκτίθεσαι” τόσο. Από κοντά είναι μπροστά σου. Αλλά νομίζω ότι αυτό είναι και το ενδιαφέρον. Έχεις πραγματική επαφή. Αλλά νομίζω ότι αυτό είναι και το ενδιαφέρον. Έχεις πραγματική επαφή. Και, ξέρεις, η απόρριψη είναι κι αυτή μέρος της ζωής».

Ο Αντώνης, 42: «Δεν ψάχνω. Αφήνω να συμβεί»

Ο Αντώνης, 42 ετών, έχει μια διαφορετική προσέγγιση. Δεν έχει dating apps και δεν πηγαίνει σε μέρη με σκοπό να γνωρίσει σύντροφο.

«Αν ψάχνω συνέχεια, στο τέλος δεν απολαμβάνω τίποτα. Βγαίνω, κάνω τα πράγματα που μου αρέσουν και αν γνωρίσω κάποια, καλώς».

Πηγαίνει σε συναυλίες, σινεμά, εκθέσεις, ταξίδια και εκδρομές με φίλους. Κι εκεί, απλά γνωρίζει κόσμο.

«Έχω κάνει πολύ περισσότερες ενδιαφέρουσες γνωριμίες τα τελευταία χρόνια σε πράγματα που αγαπώ παρά σε ραντεβού που πήγα με την προσδοκία ότι πρέπει να συμβεί κάτι. Πρέπει να βγαίνει κάπως αβίαστα όλο αυτό».

Για εκείνον, το σημαντικότερο είναι η αυθεντικότητα.

«Όταν γνωρίζεις κάποια επειδή απλώς βρέθηκε μπροστά σου, δεν υπάρχει το βιογραφικό της. Δεν ξέρεις αμέσως τι δουλειά κάνει, πόσο χρονών είναι, αν θέλει σχέση. Μαθαίνεις το πρόσωπο. Και ίσως εκεί βρίσκεται η ουσία. Τα dating apps έκαναν τις γνωριμίες ευκολότερες. Αλλά δεν τις έκαναν απαραίτητα απλούστερες. Για όσους δεν θέλουν να ανοίξουν ξανά μια εφαρμογή, η λύση δεν είναι κάποιο μυστικό μέρος της Αθήνας όπου κρύβονται οι άνθρωποι που ψάχνουν σχέση. Είναι οι φίλοι, τα χόμπι, οι συναυλίες, οι παρέες, οι εκδρομές, οι χώροι που ήδη αγαπούν. Και κυρίως η διάθεση να μιλήσουν σε έναν άγνωστο χωρίς να ξέρουν από πριν πού θα οδηγήσει η κουβέντα. Γιατί μπορεί να μην υπάρχει match. Μπορεί να υπάρχει απλώς ένας άνθρωπος απέναντί σου».