ΔΕΙΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ: ΤΟ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΓΑΛΛΟΥΣ

Οι νεαροί μουσικοί της L’Orchestre du Nouveau Monde δίνουν τον τόνο και το σύνθημα των κινητοποιήσεων στο Παρίσι, το οποίο αποτελεί και το επίκεντρο των γαλλικών διαδηλώσεων ενάντια στην οικονομική πολιτική της χώρας. Οι διαδηλώσεις στη Γαλλία ξεκίνησαν όταν μαθητές λυκείου επέκριναν τις συνθήκες εκπαίδευσης, όπως τις κακές εγκαταστάσεις και την έλλειψη εκπαιδευτικών. Έκτοτε έχουν εξελιχθεί σε ευρύτερες διαδηλώσεις για το βιοτικό επίπεδο και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών με μαθητές και φοιτητές στην πρώτη γραμμή.

Η Orchestre du Nouveau Monde (Ορχήστρα του Νέου Κόσμου), που έστησε ο νεαρός μαέστρος Ετιέν Ζαριέ με την παρέα του από τα εφηβικά τους χρόνια, δεν μοιάζει με καμία τυπική ορχήστρα. Είναι η πρώτη στη Γαλλία που έχει ως κεντρικό σκοπό της την υποστήριξη της κοινωνικής και κλιματικής δικαιοσύνης, καθώς και αγώνων κατά των διακρίσεων και του φασισμού. Η μπάντα απορρίπτει την αντίληψη της κλασικής μουσικής ως ενός ελιτίστικου αντικειμένου, αποκομμένου από την κοινωνία, επιλέγοντας να παίζει ζωντανά σε δημόσιους δρόμους, πλατείες και πορείες διαμαρτυρίας (όπως στην Πλατεία της Δημοκρατίας στο Παρίσι).

Ο νέος κόσμος που οραματίζεται ο Ζαριέ και η κολεκτίβα του είναι “αντιρατσιστικός, αντικαπιταλιστικός, φεμινιστικός, οικολογικός και ταγμένος στην αποανάπτυξη” όπως αναφέρουν στην ιστοσελίδα τους. Η ποιότητα για την ONM δεν μετριέται με το αν μπήκε η σωστή νότα στη σωστή θέση, αλλά με τη δύναμη της κινητοποίησης που προκαλεί, είτε παίζουν στην Πλατεία Δημοκρατίας στο Παρίσι είτε μπροστά σε έναν παγετώνα που λιώνει.

Δεν είναι μια ορχήστρα που ζητά από το κοινό να τους ακούσει ευλαβικά αλλά να τραγουδήσει, να κινηθεί, να φωνάξει μαζί τους. Δεν ψάχνουν για την τέλεια ακουστική, για τα λαμπρά Μέγαρα, αλλά θέλουν να ζουν και να δρουν έξω από τα ιλουστρασιόν πεδία, μέσα στον κόσμο και τον παλμό του και να συντονίζονται με αυτόν. Στον πολιτικό της ιδεαλισμό η ONM είναι σύγχρονος απόγονος δύο βρετανικών εγχειρημάτων του 1969 και του 1970: της Scratch Orchestra και της Portsmouth Sinfonia. Οι εν λόγω μπάντες κλασικής μουσικής διατείνονταν πως μια μουσική τέτοιου εκτοπίσματος ανήκει σε όποιον θέλει να την παίξει. Μέλος της Portsmouth Sinfonia ήταν μάλιστα και ο θρυλικός Μπράιαν Ίνο και μάλιστα το πήγαν κι ένα βήμα παραπέρα διασκευάζοντας το κλασικό ρεπερτόριο σε ντίσκο. Για να το φέρουν πιο κοντά στον λαό, να το αποδομήσουν, να το οικειοποιηθούν και να το επανασυστήσουν. Έλεγαν εύστοχα άλλωστε πως ο Λιστ και ο Παγκανίνι ήταν πρόσωπα σαν τον Μάικλ Τζάκσον της εποχής τους. Διότι η “σοβαρή μουσική του σήμερα” ήταν στον καιρό της δημόσια εκτελούμενη, εμπορικά διακινούμενη και μέρος της καθημερινής πολιτιστικής ζωής.

Η αφοσίωση της ONM στην άμεση πολιτική δράση την καθιστά μοναδική στο σύγχρονο τοπίο. Στο καταστατικό της αναφέρει πως θέλουν να επανασυνδέσουν την κλασική μουσική με την πραγματικότητα του τώρα και με το ευρύ κοινό. “Είναι αδύνατο να κρατήσεις τη δύναμη αυτής της μουσικής παραγνωρίζοντας τις περίπλοκες και γεμάτες συμβιβασμούς πολιτικές συνθήκες που τη γέννησαν”, λένε. Οι δράσεις και οι συναυλίες της ONM, όπως και τα δακρυγόνα της αστυνομίας που τις συνοδεύουν, λειτουργούν πράγματι ενοποιητικά στους δρόμους, κάτι που μας θυμίζει τη δύναμη της μουσικής όταν αυτή παίζεται εκτός στερεοτύπων.

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Έτσι, δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός πως η L’Orchestre du Nouveau Monde ταυτίστηκε με το τραγούδι των φοιτητών που πλέον έγινε ο ύμνος των γαλλικών διαδηλώσεων. Το κομμάτι βασίζεται στη μελωδία του παγκοσμίως γνωστού τραγουδιού Speedy Gonzales, το οποίο έγινε τεράστια επιτυχία τη δεκαετία του 1960 από τον Pat Boone. Στη λαϊκή κουλτούρα, ο συγκεκριμένος ρυθμός έχει χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα για τη δημιουργία χιουμοριστικών, γηπεδικών ή αγωνιστικών συνθημάτων, ακόμη και στη χώρα μας, όπως το “τρελαίνομαι”. Η ONM άλλωστε δεν περιορίζεται σε κλασικά θέματα αλλά καταπιάνεται και με την pop κουλτούρα, παίζοντας μεταξύ άλλων κινηματογραφικές μουσικές όπως από το soundtrack των Avengers, μεταξύ άλλων.

Το τραγούδι τιτλοφορείται ανεπισήμως ως “J’ai deux passions” και έγινε παγκοσμίως γνωστό μετά τα πλάνα που ανέβασε ο φωτορεπόρτερ Luc Auffret στα κανάλια του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το πρώτο ανοιχτά κάλεσμα μουσικών για να επεκταθούν παρόμοιες συναυλίες σε όλη τη Γαλλία και να δικτυωθούν, έγινε στις 5 Νοεμβρίου.

Δείτε βίντεο από το Παρίσι:

ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ:

“J’ai deux passions,
La fanfare, la révolution,
Les grèves et les sabotages,
Les ZAD et les manif sauvages.
J’ai deux passions,
La fanfare, la révolution,
Se soutenir, construire le rêve,
Que la terre entière se soulève!”

Η ελεύθερη απόδοσή μας, στα ελληνικά:

Δύο αγάπες έχω, την μπάντα και την επανάσταση
Τις απεργίες και τα σαμποτάζ,
Τις ZAD* και τις αυθόρμητες διαδηλώσεις
Δύο αγάπες έχω, την μπάντα και την επανάσταση
Να αλληλοϋποστηριζόμαστε, να χτίζουμε το όνειρο,
Να ξεσηκωθεί ολόκληρη η γη!

ZAD (Zone à Défendre): αναφέρεται σε υπό κατάληψη εκτάσεις – περιοχές από ακτιβιστές με σκοπό να εμποδίσουν μεγάλα κατασκευαστικά έργα και να προστατεύσουν το περιβάλλον, δημιουργώντας παράλληλα κοινότητες αυτόνομης διαβίωσης.

Manif sauvages: Ο όρος δεν σημαίνει “άγριες” με την έννοια της βίας, αλλά αυθόρμητες, “καταιγιστικές”, χωρίς δηλαδή να έχουν λάβει επίσημη άδεια από την αστυνομία ή τις αρχές.

Στο μανιφέστο τους οι μουσικοί αναφέρουν: 

“Ζούμε μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα που δεν παύει να διευρύνει τις ανισότητες, να υπερεκμεταλλεύεται τους φυσικούς μας πόρους και να ενθαρρύνει, προκειμένου να επιβιώσει, την κατασκευή συστημάτων καταπίεσης.

Αναγνωρίζουμε ότι ο σημερινός κόσμος της κλασικής μουσικής στερείται προσβασιμότητας και συμπερίληψης. Σήμερα, η κλασική μουσική απολαμβάνει ένα καθεστώς «απρόσιτου», ενώ μεταφέρει σύμβολα μιας άλλης εποχής. Καταγγέλλουμε τον εγκλωβισμό της στα αστικά κέντρα των πόλεων, την άνιση πρόσβαση στην εκμάθηση οργάνων, την τάση ομοιομορφίας και ελιτισμού που διαιωνίζεται στους κόλπους των ωδείων, καθώς και τη διαιώνιση των σχέσεων εξουσίας.

Επιθυμούμε να πολεμήσουμε τις σχέσεις κυριαρχίας και διακρίσεων, είτε αυτές είναι έμφυλες, πολιτισμικές, πολιτικές είτε οικονομικές. Αγωνιζόμαστε για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για περισσότερη δικαιοσύνη, κοινωνική αλληλεγγύη και περιβαλλοντική μέριμνα. Πιστεύουμε ότι ο καπιταλισμός, θυσιάζοντας τους ανθρώπινους και φυσικούς πόρους στον βωμό του κέρδους, βρίσκεται στη ρίζα των σημερινών κοινωνικών και οικολογικών αδικιών. Πιστεύουμε στην αναγκαιότητα μιας σύγκλισης των αγώνων και σκοπεύουμε να συμβάλουμε στη διαμόρφωση ενός συσχετισμού δυνάμεων ενάντια στον συντηρητισμό.

Θέλουμε έναν νέο κόσμο πιο ενσυναίσθητο, προσανατολισμένο στην ειρήνη, την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη και τον διαμοιρασμό του πλούτου μέσα σε προστατευμένα οικοσυστήματα”.

Και συνεχίζουν:

“Χρησιμοποιούμε τη μουσική όχι ως ένα “ιερό αντικείμενο” εξευγενισμού, αλλά ως εργαλείο πάλης ριζωμένο στην επικαιρότητα. Μέσα από την πολιτική ανυπακοή, αναδεικνύουμε τις τρέχουσες επείγουσες καταστάσεις με δυναμικές, ειρηνικές και ασυμβίβαστες δράσεις. Μέσα από παρεμβάσεις σε σχολικά περιβάλλοντα, φροντίζουμε να αφυπνίσουμε την πολιτική και περιβαλλοντική συνείδηση των νέων γενεών. Μέσα από διαδηλώσεις καταλαμβάνουμε τον δρόμο, γιατί το να καταλαμβάνεις τον δρόμο σημαίνει να καταλαμβάνεις τον δημόσιο χώρο όπου δρουν τα δίκτυα ενημέρωσης. Μέσα από τις συναυλίες μας, επιχειρούμε να εκπροσωπήσουμε μια άλλη κλασική μουσική, επανασυνδεδεμένη με την πραγματικότητα”.

Παρακάτω, η γιγαντιαία συναυλία που έστησε η Orchestre du Nouveau Monde μέσα στην τρέχουσα εβδομάδα:

Μετά την πορεία της 5ης Νοεμβρίου, η Ορχήστρα ανέφερε πως έλαβε χιλιάδες αιτήματα για συμμετοχή – εγγραφή στις τάξεις της. Έτσι, συστρατεύει πλέον μουσικούς, ερασιτέχνες και επαγγελματίες αλλά και εθελοντές προς διοργάνωση δράσεων καθώς και ανθρώπους που εν γένει θέλουν να λάβουν μέρος στις κινητοποιήσεις και στα καλέσματα. ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!, το σύνθημά τους.

Περισσότερα πλάνα της Ορχήστρας μπορείτε να βρείτε εδώ

Η εντολή τερματισμού της διαδήλωσης της Πέμπτης από drone της αστυνομίας, σε σκηνές από τα δικά μας προσεχώς:

Παρακάτω, εικόνες από το όργιο καταστολής που έλαβε χώρα νωρίτερα την Πέμπτη, στο Παρίσι: