Το ΜΕΝ 24 συναντάει τους Ίνφο

Το ξεκίνημα, η μουσική, οι φιλοδοξίες και τα όνειρα. Το ΜΕΝ 24 γνωρίζει το συγκρότημα Ίνφο, συνομιλώντας με το μέλος τους, Πέτρο Μαγκανάρη.
Πώς προέκυψε το όνομα της μπάντας;



Δεν υπάρχει τίποτα κρυμμένο πίσω απο το όνομα Ινφο, Είναι απλά η πληροφορία που στις μέρες μας κατέχει βασικό ρόλο. Αν δεν είσαι πληροφορημένος φτάνεις αργά στον προορισμό σου η μπορεί και να μην φτάσεις ποτέ. Υπάρχει και το ενδεχόμενο ακόμη να βρεθείς κάπου αλλού αν δεν έχεις ερμηνεύσει σωστά την πληροφορία.

Το όνομα δόθηκε απο εμένα και το Γιώργο τον Παπουτσή ο οποίος αποχώρησε απο την μπάντα μετα την κυκλοφορία του πρώτου αλμπουμ.




Αγαπημένοι ήχοι, μουσικές, μουσικοί…Θυμήσου μια μικρή ιστορία για τραγούδια που έχετε γράψει!



Aπο που ν’αρχίσουμε και που να τελειώσουμε…Είναι σαν να ανεβαίνουμε στο Έβερεστ και είμαστε κάπου στη μέση της διαδρομής και πρέπει να θυμηθούμε ολη την διαδρομή που διανύσαμε, όλα τα δέντρα που θαυμάσαμε, όλα τα μονοπάτια που περπατήσαμε. Έτσι ενδεικτικά αναφέρουμε τα εξής: Velvet Underground, David Bowie, Cocteau Twins, This mortal coil, Tricky, Aphex twin, Στέρεο Νόβα και τόσοι άλλοι…



Θυμάμαι μια νύχτα μέσα στον χειμώνα που καθώς κοιμόμουν και βυθιζόμουν στον ωκεανό των ονείρων μου, ξαφνικά ο ηχος απο το θυροτηλέφωνο κουδούνιζε μεσα στο αυτι μου εμμονικά. Ξημέρωσε σκέφτηκα, κοίταξα το ρολόι και οι δειχτες του εδειχναν 4 η ώρα το πρωί. Άνοιξα την πόρτα, αντίκρυσα τον Πέτρο και ένα χαμόγελο. Είχε διάθεση είπε να κάνουμε μουσική, Ανοίγουμε τους υπολογιστές που κοιμόντουσαν φυσικά και αυτοί και ξέκινήσαμε το ταξίδι της μουσικής. Η μουσική που δημιουργήσαμε είναι αρκετα ονειρική, νότες εύθραυστες, ήχοι φωνής που σημαίνουν τον χρονο, τικ τοκ τικ τοκ…τον χρόνο που ονειρευόμαστε κλείνοντας το παράθυρο που μας συνδέει με τον πραγματικό κόσμο.




Ένα σύνθημα που είδες κάπου γραμμένο και σ’ εκφράζει αυτήν την εποχή;



Ονειρεύομαι να μην σταματήσω ποτέ να ονειρεύομαι..




Για ποιά πράγματα θα κατεβαίνατε σήμερα στους δρόμους;



Θα κατεβαίναμε στους δρόμους για τα μικρά, εύθραστα όνειρα μας που στροβιλίζονται στον ουρανό και όταν βρέχει πέφτουν στη γη και σπάνε..Για όλα αυτά που βαραίνουν τον ώμο μας, που φυλακίζουν το μυαλό μας και μας καθιστούν ανίκανους να σκεφτόμαστε ελεύθερα και να αγαπάμε οτι κινείται γύρω μας. Για τις τοξικές ουσίες που μας ποτίζουν στο μυαλό, για το μεταλλαγμένο οξυγόνο που αναπνέουμε, για τα νεκρά δέντρα. Για τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται μόνο για τον μικρόκοσμο τους και το συμφέρον τους, αδιαφορώντας για ολα τα υπόλοιπα. Θα κατεβαίναμε στους δρόμους για μια επανάσταση φωτεινή, με live μουσική στους δρόμους και όλους εμάς εκεί να την υποστηρίξουμε.




Μια συνεργασία που “περιμένετε” από τον καλλιτεχνικό χώρο;



Μια συνεργασία με τον Barry Adamson. Εκτιμάμε πολύ την μουσική του, ακούγωντάς την νοιώθεις οτι είσαι στον κινηματογράφο. Μουσική γεμάτη εικόνες και φαντασιώσεις.




Τι γνώμη έχετε για τη δισκογραφική σας δουλειά;



Tα δύο άλμπουμ που έχουμε δημιουργήσει είναι τόσο κόντα μεταξύ τους αλλά και τόσο μακριά. Φλερτάρουμε με διαφορετικά είδη μουσικής. Μας αρέσει να ακούμε τόσο ήχους σκληρούς, ηλεκτρονικούς, οσο και αιθέριους, χρωματικούς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η μουσική που παράγουμε να κινείται σε διαφορετικά ηχητικά τοπία. Το χαρακτηριστικό που συνδέει τα δυο άλμπουμ είναι η κινηματογραφική ατμόσφαιρα.




Η επαφή με το κοινό σας πώς είναι;



Λαμβάνουμε θετικά μηνύματα που μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε. Μια κριτική για το δίσκο που διαβάσαμε κάποια στιγμή στο Ιντερνετ έγραφε: Το περιπλανέτα είναι η άνοιξη της μουσικής, η μουσική της άνοιξης, η μουσική της πόλης για τις ήσυχες και ανήσυχες ημέρες που διανύουμε




Η ζωή σας μέχρι σήμερα; Εύκολη ή δύσκολη;



Ξυπνούν αρώματα, εικόνες, φωνές μια αλλης εποχής. Το σπίτι ενός απο εμάς ήταν δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές. Ώρες λοιπόν καθόμουν πάνω στην γέφυρα, κοιτώντας μεσα απο τα παιδικά μου μάτια τα τρένα να παιρνουν.. και ο χρόνος κυλούσε όμορφα με τα όνειρα να αιωρούνται στις σιδερένιες τροχιές. Κάποια στιγμή τα όνειρα αυτα με οδήγησαν σε ένα μέρος με δέσμες φωτεινές, ήχους αρμονικούς και μελλύριτους. Σε έναν μικρό μουσικό παράδεισο.

Ο καθένας μας συνάντησε τις δικές του προσωπικές δυσκολίες…Τώρα όμως είμαστε αρκετά χαρούμενοι που εχουμε ο ένας τον άλλον και επικοινωνούμε μουσικά τόσο καλά μεταξύ μας, που αυτό βγαίνει και πάνω στη σκηνή.




Το τελευταίο δισκάκι που ακούσατε και σας «είπε κάτι» ή σας μάγεψε- βγαίνουν ακόμα καινούργια-πρωτοποριακά πράγματα στη μουσική;



Το τελευταίο άλμπουμ του Move D με τίτλο Τonspuren 1-10. To σίγουρο είναι οτι παρθενογένεση δεν υπάρχει. Πάντως υπάρχουν αξιόλογες δουλειές που χρειάζεται ψάξιμο για να τις βρείς.




Από τα πράγματα που έχετε πετύχει μέχρι σήμερα ποια θεωρείτε τα πιο σημαντικά;



Σίγουρα τα πιο σημαντκά πράγματα που έχουμε πετύχει είναι η κυκλοφορία των δυο αλμπουμ και η ίδρυση της δισκογραφικής μας εταιρίας V.I.M. records, τα αρχικά της οποίας σημάινουν Very Important Music. Κάτι άλλο εξίσου σημαντικό είναι οτι έχουμε έρθει κοντά σε όμορφους ανθρώπους και ταξιδέυουμε παρέα στα μονοπάτια της μουσικής. Έχουμε δημιουργήσει λοιπόν έναν αρκετά μεγάλο κύκλο ανθρώπων (γραφίστες, μουσικούς, συγγραφείς, φίλους) καθώς με την διάδραση και την συνεργασία μπορουμε όλοι να πετύχουμε περισσότερα πράγματα και με πιο ευχάριστο τρόπο. Νοιώθεις πολύ όμορφα οταν βοηθάς κάποιον αλλα εξίσου όμορφα νοιώθεις και όταν σε βοηθούν. Έτσι λοιπόν όλα αυτα τα μικρά πράγματα που έχουμε δημιουργήσει είναι με την βοήθεια αγαπημένων προσωπων.. with a little help from my friends..




Μια απίθανη φιλοδοξίας σας;



Ένα live σε γυάλινο θόλο στον βυθό του Ειρηνικού ωκεανού.




Κι ένας πιο γήινος στόχος;



Ένα live στο νησί, απο πάνω!




Είναι πλέον τόσο απαραίτητη η δισκογραφική παρουσία ή το διαδίκτυο μπορεί να λειτουργήσει ως βατήρας προβολής της δουλειάς σας;



Για την αγορά της Ελλάδας θεωρούμε οτι η δισκογραφική παρουσία είναι απαραίτητη. Οι Ινφο επείδη είναι ελληνόφωνοι απευθύνονται κυρίως στο ελληνικό κοινό που δεν είναι ακόμα εξοικιωμένο με την αγορά μουσικής μέσω Internet. Το Internet ωστόσο είναι παράθυρο στον κόσμο που σίγουρα μπορεί να λειτουργήσει ως βατήρας για να βουτήξεις στη θάλασσα της μουσικής βιομηχανίας.




Ένα αγαπημένο εξώφυλλο δίσκου και γιατί…



Τα εξώφυλλα της Cally γενικότερα και ειδικότερα το εξωφυλλό της στον δισκο Heaven του Tricky. Βλέποντας το εξώφυλλο νοιώθεις οτι ηδη έχεις ακούσει την μουσική του δισκού. Άκούγωντας την μουσική του δίσκου, η εικόνα που γεννιέται είναι το εξώφυλλο του. Εικόνα και μουσική γίνονται ένα.




Δυο τρία λόγια για τους στίχους των τραγουδιών, ποια πράγματα σας βασανίζουν, πως βλέπετε το θέμα στίχος;



Όσον αφορά τους στίχους πολλές φορές όταν γράφω κάτι έχω την αίσθηση οτι περπατώ σε μια οροσειρά και κοιτώ τον κόσμο απο ψηλά. Κάποιες φορές το βλέμμα μας αντικρύζει μια γαλάζια λίμνη, παρατηρούμε τις φυσαλίδες που δημιουργεί το νερό και άλλες φορές τα μάτια δακρύζουν απο τους καπνούς ενός δάσους που καίγεται. Άλλες φορές πάλι τα μάτια παγώνουν καθώς κοιτούν την απέραντη μοναξία που σαν σύννεφο τυλίγει την πόλη. Ολες αυτές οι εικόνες γίνονται παιχνίδι με τις λέξεις

Ο ήχος μας είναι ζεστός, τρυφερός, αστικός, σκοτεινός. Ήχοι γεμάτοι συναισθήματα που αντλούν ιδέες απο τα μονοπάτια της trip hop, pop και της Detroit σκηνής.




Ανησυχίες έχετε υποθέτω…Τελικά είναι καλό να ελπίζεις πάντα σε κάτι;



Απο ανησυχίες το ρεζερβουάρ μας είναι γεμάτο…Ησυχία δεν έχουμε! Είχαμε δει και και σε ένα φυλλάδιο απο μια πορεία γραμμένη τη φράση: Παρακαλούμε μην κάνετε ησυχία. Μας ταιριάζει απόλυτα. Νοιώθεις ζωντανός όταν έχεις ανησυχίες, το μυαλό δεν σταματά να δουλέυει, να ελπίζει σε κάτι καλύτερο αλλά κάποιες φορές νοιώθεις και απογοήτευση.




Τα μέλη των Ινφο: Μαγγανάρης Πέτρος, Τερζίδου Δέσποινα, Λουκουμάς Παναγιώτης