Ισχυρό ευρώ, πολιτικό έλλειμμα
Για την αξιοπιστία του ευρώ, για το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, τις προκλήσεις της ΕΚΤ και για την ανυπαρξία διαλόγου μίλησε ο Γ.Προβόπουλος
- 04 Ιανουαρίου 2009 13:43
“Tο ευρώ αναδείχθηκε σε πόλο εμπιστοσύνης και σταθερότητας. Χωρίς αυτό, οι χώρες που το έχουν υιοθετήσει την σημερινή διεθνή κρίση θα ήταν εκτεθειμένες σε σοβαρές αναταραχές, όπως είχε συμβεί το 1992 και το 1993″ αναφέρει σε άρθρο του στην ” Καθημερινή της Κυριακής” ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) Γιώργος Προβόπουλος, με αφορμή την συμπλήρωση δέκα χρόνων του ευρώ, ως του ενιαίου νομίσματος των χωρών που συμμετέχουν στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση.
Στην παρούσα συγκυρία, η αξιοποίηση των στοιχείων ευελιξίας του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης μπορεί να συμβάλει στη σταθεροποίηση και στην ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας. Στην περίπτωση, όμως, χωρών όπως η Ελλάδα, που έχουν υψηλό δημόσιο χρέος και ταυτόχρονα υψηλό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, τυχόν χαλάρωση της δημοσιονομικής σύνεσης θα είχε μεσοπρόθεσμα το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Μια τέτοια χαλάρωση θα εξασθένιζε περαιτέρω τη δημοσιονομική αξιοπιστία, θα διόγκωνε το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους και τα προβλήματα του ισοζυγίου πληρωμών και θα απομάκρυνε την προοπτική αποκατάστασης της δημοσιονομικής και της εξωτερικής ισορροπίας, αναφέρει ο κ.Προβόπουλος.
Η περαιτέρω διεύρυνση της ΟΝΕ με νέα μέλη αποτελεί άλλη μία πρόκληση για την ΕΚΤ και για το ενιαίο νόμισμα. Υπάρχουν ακόμη τρεις προκλήσεις για τις κεντρικές τράπεζες διεθνώς: η παγκοσμιοποίηση, η τεχνολογική πρόοδος και η γήρανση του πληθυσμού.
Η αναθεώρηση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής και η ενίσχυσή της με ρυθμίσεις που θα αποθαρρύνουν την υπερβολική προσήλωση στις βραχυπρόθεσμες αποδόσεις, θα περιορίζουν την εν δυνάμει ικανότητα του πιστωτικού συστήματος να μεγεθύνει τις διακυμάνσεις του μακροοικονομικού κύκλου και θα αυξάνουν τη διαφάνεια του πιστωτικού τομέα, αναφέρει ο κ.Προβόπουλος.
Παράλληλα, σε δηλώσεις του στην ” Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία” στάθηκε ιδιαίτερα, ασκώντας παράλληλη οξεία κριτική, στη διαρκή αναβολή των αναγκαίων δημοσιονομικών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, καθώς και στη μη ύπαρξη ουσιαστικού πολιτικού και κοινωνικού διαλόγου, όπως και αντιπαράθεσης, για τα φλέγοντα ζητήματα της οικονομίας.
(με πληροφορίες από ΑΠΕ)