Ένα άρθρο που δεν έπρεπε να γραφτεί καν αλλά…

Το σημείωμα που διαβάζετε δεν θα έπρεπε να έχει γραφτεί. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έπραττε το προφανές. Αν δηλαδή απάλλασσε τον Αδωνι Γεωργιάδη από τα υπουργικά του καθήκοντα. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε. Και ο Υπουργός Υγείας συνεχίζει απτόητος να παραπληροφορεί και να προσβάλλει εκθέτοντας τον Πρωθυπουργό, την κυβέρνησή του αλλά και το σύνολο του πολιτικού συστήματος.

Να μας συγχωρείτε, αλλά όταν ένας Υπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας φτάνει στο σημείο να “μαλώνει” δημόσια δημοσιογράφους με την ερώτηση “μήπως έχετε κάνει κανένα μπάφο πριν μπείτε στην εκπομπή” όλες οι κόκκινες γραμμές έχουν παραβιαστεί. Τελεία, παράγραφος.

Ο κ. Γεωργιάδης ούτε το θεσμικό του ρόλο σέβεται ούτε καν τους ψηφοφόρους του. Αναγνωρίζουμε ότι εσχάτως βρίσκεται σε μεγάλη πίεση λόγω των αποκαλύψεων που έρχονται στο φως της δημοσιότητας για το θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη και του μειωμένου εποπτικού ρόλο του κράτους αλλά και άλλοι πιέστηκαν στο παρελθόν αλλά δεν έκαναν έτσι.

Όταν, λοιπόν, η αλαζονεία χτυπάει κόκκινο (όπως είπε και η Ντόρα Μπακογιάννη, χωρίς πάντως να κατονομάσει), κάποιος πρέπει να παρέμβει. Και εν προκειμένω, αυτός ο κάποιος είναι ο πολιτικός προϊστάμενος του κ. Γεωργιάδη, δηλαδή ο Πρωθυπουργός.

Οτιδήποτε άλλο θα σημαίνει συγχωροχάρτι και έμμεση στήριξη στα τερτίπια του υπό πίεση Υπουργού. Θα μας πείτε, “μα καλά τι μας γράφεις, αυτό δεν γίνεται τα τελευταία επτά χρόνια;” Θα συμφωνήσουμε αλλά κάπου πρέπει να μπει και ένα όριο, πάντα πρέπει να υπάρχει ένα όριο, ακόμα και για τους αποδεδειγμένα ακραίους.

Και αφού ο κ. Μητσοτάκης βρίσκεται αυτές τις ημέρες στις ΗΠΑ, προφανώς θα διαπίστωσε την αλληλεγγύη που επέδειξε το σύνολο των ΜΜΕ σε όσα “κόπηκαν” από τον Ντόναλντ Τραμπ επειδή η κριτική τους δεν αρέσει στον Αμερικανό πρόεδρο. Ο Τραμπ μιλούσε αλλά δεν τον άκουγε κανείς γιατί πολύ απλά όλα τα κανάλια “έκοψαν” τον ήχο. Eκεί δεν δόθηκε κανένα συγχωροχάρτι.

Εδώ βέβαια είναι ψωροκώσταινα. Και οι προσβολές περνούν στο ντούκου, ακόμα και όταν γίνονται δημόσια. Γι’ αυτό και μέχρι στιγμής, η κυβέρνηση καλύπτει τον Υπουργό της, ο οποίος βρίσκεται σε… beast mode σε ότι αφορά την οργή του και την αμετροέπειά του.

Ευτυχώς, για τον ίδιο, έστω και με κάποια χρόνια καθυστέρηση κατανόησε ότι το να διαφημίζει εν ενεργεία πολιτικός… νανογιλέκα (που διώχνουν όλους τους πόνους, όπως χαρακτηριστικά λεγόταν) μάλλον δεν ήταν πολύ καλή ιδέα. Και αναγνώρισε το λάθος του.

Ποιος ξέρει, αν φτάσουμε στο 2040 και οι συνθήκες είναι διαφορετικές, μπορεί να αναγνωρίσει ότι ένας Υπουργός δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν τον τελευταίο τυχόντα και σαν να μιλάει στο καφενείο του χωριού του με συγχωριανού του.

Αλήθεια, αν Υπουργός του Τσίπρα μιλούσε κατ’ αυτόν τον τρόπο σε δημοσιογράφο θα μπορούσε άραγε να σταθεί στη θέση του μετά τη σχετική μιντιακή καταγραυγή; Μάλλον όχι. Αλλά αυτή είναι η μεγάλη διαφορά αυτής της κυβέρνησης σε σχέση με την προηγούμενη. Η μιντιακή ανοχή ξεπερνά, ολοφάνερα πλέον, κάθε προηγούμενο.