Η Φραντσέσκα Αλμπανέζε είπε στο Πάντειο όσα πρέπει να ακουστούν για τη γενοκτονία στη Γάζα

Πάνω από 500 άτομα στο κοινό, υποδέχτηκαν με ιδιαίτερη θέρμη και ενθουσιώδη χειροκροτήματα την Ιταλίδα ακαδημαϊκό και νομικό, Φραντσέσκα Αλμπανέζε, που από το 2022 υπηρετεί ως ειδική εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Πριν ξεκινήσει την ομιλία της, στην οποία επικεντρώθηκε στις εκθέσεις που έχει εκπονήσει αυτά τα χρόνια για τη φρίκη που ζει ο παλαιστινιακός λαός, ανακοινώθηκε από τον Δημήτρη Χριστόπουλο, καθηγητή πολιτειολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ότι η Σχολή Πολιτικών Επιστημών έχει προτείνει την Αλμπανέζε ως επίτιμη διδάκτωρ, με την πρόταση να υιοθετείται από την κοσμητεία και να αναμένεται η απόφαση της Συγκλήτου.

Η δράση της Αλμπανέζε έχει υπάρξει αξιοσημείωτη τα τελευταία χρόνια στην καταγραφή των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Επανειλημμένα κατακρίνει την αδράνεια των δυτικών κυβερνήσεων απέναντι στα όσα βιώνουν οι Παλαιστίνιοι συγκεντρώνοντας έντονες αντιδράσεις για την στάση της. Παρόλα αυτά συνεχίζει και προσπαθεί με τις εκθέσεις της, εμπεριστατωμένα, να κάνει γνωστά στον κόσμο την βία, τους βασανισμούς και τις γενοκτονικές πολιτικές που λαμβάνουν χώρα στα κατεχόμενα. Είναι χαρακτηριστικό ότι εξαιτίας της δράσης της έχει δεχθεί σφοδρά πυρά (αποκορύφωμα όλων οι κυρώσεις που της επιβλήθηκαν από τις ΗΠΑ) και έχει κατηγορηθεί για αντισημιτισμό.

«Δεν θέλω να προσβάλλω το Ισραήλ αλλά αν το Ισραήλ δεν θέλει να χαρακτηρίζεται ως ένα κράτος Απαρτχάιντ, μάλλον δεν θα έπρεπε να διαπράττουν το έγκλημα του απαρτχάιντ εναντίον του παλαιστινιακού λαού» ανέφερε στην αρχή της εισήγησής της με το κοινό να χειροκροτεί θερμά.

«Οι Έλληνες πρέπει να κάνουν τα πράγματα καλύτερα»

Λαμβάνοντας υπόψη ότι εδώ και χρόνια στους Παλαιστίνιους δεν έχει επιτραπεί να έχουν το δικαίωμα της ύπαρξης, να επιλέξουν το πολιτικό τους μέλλον και την χρήση των φυσικών πόρων τους για οικονομική ανάπτυξη, η Αλμπανέζε τονίζει ότι είναι στα χέρια χωρών όπως η Ελλάδα και η Ιταλία -που έχουν αγωνιστεί κατά του φασισμού- να κάνουν τις σωστές πράξεις για να έχουν οι Παλαιστίνιοι ένα καλύτερο μέλλον.

«Με το να συνεχίζουν να συνεργάζονται με ένα κράτος που κατηγορείται για γενοκτονία όχι μόνο μας κάνουν όλους συνένοχους αλλά έλκουν και μια πιθανή ευθύνη πάνω τους. Είμαι πραγματικά χαρούμενη που υπάρχουν τόσοι πολλοί καλοί δικηγόροι σε αυτή τη χώρα αλλά και δικαστές που είναι συνειδητοποιημένοι για την κρίσιμη αυτή στιγμή. Η λογοδοσία για την Παλαιστίνη ξεκινά σε μέρη όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. Οι Ιταλοί και οι Έλληνες πρέπει να κάνουν τα πράγματα καλύτερα».

Επιπλέον, η Αλμπανέζε σχολίασε έντονα την μετατόπιση 180 μοιρών που κατέγραψε η Ελλάδα καθώς από κυβερνήσεις που υπήρξαν υποστηρικτές του παλαιστινιακού λαού πλέον βλέπουμε «ότι η Ελλάδα δεν στέλνει καν μια βάρκα για να βοηθήσει τους ίδιους της τους πολίτες […] ενώ είναι σοκαριστικό ότι βοηθάει το Ισραήλ να περιπολεί και να απαγάγει ανθρώπους με πράξεις πειρατείας σε διεθνή ύδατα δίπλα στις ακτές σας. [….] Δεν μπορείς να βοηθάς μια πράξη πειρατείας που γίνεται από ένα κράτος που έχει κατηγορηθεί από τα δύο Ανώτατα δικαστήρια στον κόσμο για εγκλήματα πολέμου, για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και για γενοκτονία. Αυτό έχω να πω στην ελληνική κυβέρνηση».

Εξετάζοντας από κοντά την Παλαιστίνη για τις εκθέσεις της, η Αλμπανέζε περιγράφει ότι αντικρίζει μια χώρα που είναι «μια φυλακή εκ των έσω», όπου η παλαιστινιακές ζωές πνίγονται, υπάρχουν αυθαίρετες κρατήσεις και ένα σύστημα διαρκούς ελέγχου και παρακολούθησης που αντιμετωπίζει τους πολίτες συνεχώς ως απειλές.

Η γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού

Η Αλμπανέζε έχει υπάρξει μια από τις πρώτες επίσημες φωνές που μετά από προσεκτική μελέτη των γεγονότων, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι βίαιες επιθέσεις του Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού λαού αποτελούν πράξεις γενοκτονίας.

Στις εκθέσεις της έχει καταγράψει μοτίβα καταστροφικής μαζικής βίας, συστηματικής σεξουαλικής βίας, συλλογικής τιμωρίας, λιμοκτονίας, αναγκαστικού εκτοπισμού, καταστροφής πολιτικών (μη στρατιωτικών) υποδομών, συστηματικής απανθρωποποίησης ενός ολόκληρου λαού με την διευκόλυνση από τρίτα κράτη.

«Πρέπει να τα κατονομάσουμε όλα, για αυτό που είναι. Η σκόπιμη καταστροφή ενός λαού, σε νομικούς όρους, ονομάζεται γενοκτονία» ανέφερε υπογραμμίζοντας ότι αν δεν σταματήσει το Ισραήλ, όλα αυτά θα εγκαθιδρυθούν ως μια νέα μέθοδος, όπως ήδη φαίνεται να συμβαίνει με τον βομβαρδισμό του Λιβάνου. «Η άρνηση της γενοκτονίας είναι αυτό που επιτρέπει στη γενοκτονία να συνεχίζεται» τόνισε.

Όπως αφηγήθηκε, τους πρώτους μήνες των επιθέσεων θεώρησε ότι θα αυτές θα σταματούνταν από τον Δυτικό Κόσμο, αλλά αντιθέτως σοκαρισμένη παρακολούθησε μια παγερή αδιαφορία.

«Όταν οι νεκροί έφτασαν τους 42.000 αποφάσισα να δώσω μια απάντηση σε όλους όσους αναρωτιούνταν – όπως και εγώ- γιατι αυτή η γενοκτονία δεν έχει σταματήσει. Και αυτό που προέκυψε ήταν η εικόνα μιας κολασμένης μηχανής» είπε εξηγώντας ότι υπάρχει ένας μηχανισμός που αγγίζει έναν τεράστιο αριθμό επιχειρήσεων σε όλον τον κόσμο που χρηματοδοτούν την δράση του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων.

Σε αυτόν τον μηχανισμό η Αλμπανέζε έχει αναφερθεί με λεπτομέρεια σε έκθεσή της, κατονομάζοντας πλήθος κολοσσών και εταιριών που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας και που τελικά βοηθούν το Ισραηλ να προχωράει την μαζική σφαγή.

«Σχεδόν 20.000 Παλαιστίνιοι, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, γυναικών, ηλικιωμένων και αναπήρων, έχουν συλληφθεί τις τελευταίες 950 μέρες. Χιλιάδες έχουν συλληφθεί και εξαφανιστεί. Το Ισραήλ δηλώνει ότι δεν γνωρίζει το που βρίσκονται. Εκατοντάδες έχουν πεθάνει στις φυλακές συμπεριλαμβανομένων γιατρών και δημοσιογράφων. Και όλα αυτά τα έχουμε δει στις τηλεοράσεις μας: γυμνούς ανθρώπους να τους χτυπάνε, να τους καίνε και να τους σκοτώνουν…» είπε η ίδια, σημειώνοντας ότι τα κέντρα κράτησης των ισραηλινών χαρακτηρίζονται από έντονο σαδισμό αν σκεφτεί κανείς ότι «οι άνθρωποι βιάζουν για να σπάσουν το ηθικό των κρατουμένων [..] ακόμα και αν επιβιώσει κάποιος έναν βασανισμό δεν θα γυρίσει ποτέ ξανά ο ίδιος άνθρωπος».

Το φαινόμενο της πεταλούδας

Στην ερώτηση που έχουμε όλοι σχετικά με το τι μπορούμε να κάνουμε απέναντι σε αυτή τη φρίκη, η Αλμπανέζε απαντά στον Χριστόπουλο με τον οποίο συζητούν επί σκηνής: «Πρέπει να δρούμε σαν ένα σώμα».

Εντοπίζει ότι στην Ελλάδα είμαστε τυχεροί που έχουμε μια τόσο ενεργή κοινωνία πολιτών στην οποία μπορούμε να συμμετέχουμε, όπως επίσης και λαμπρούς δικηγόρους που μπορούν να κάνουν χρήση του Διεθνούς Δικαίου.

Παράλληλα, οι ηθικές επιλογές που κάνει ο καθένας στις καταναλωτικές του συνήθειες τονίζει ότι με το φαινόμενο της πεταλούδας δημιουργούν σημαντικές αλλαγές και κυρίως μπορούν να επηρεάσουν τον μηχανισμό χρηματοδότησης των ισραηλινών επιθέσεων. Στην ίδια λογική η κινητοποίηση των πολιτών μέσω της διάδοσης των όσων συμβαίνουν στην Γάζα είναι σημαντική για να μάθουν, όσοι αγνοούν την γενοκτονία.

«Πρέπει με τις πράξεις μας να είμαστε σίγουροι ότι δεν ταΐζουμε τον “νεκροκαπιταλισμό”» προσθέτει η ίδια, «ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα πάνω από τα πτώματα νεκρών παιδιών».

«Η αλλαγή βρίσκεται σε κάθε βήμα, τίποτα δεν είναι άχρηστο. Αυτό είναι το φαινόμενο της πεταλούδας» καταλήγει στην εισήγηση της, «Αν τα φτερά όλων των πεταλούδων του κόσμου άρχιζαν να χτυπούν μαζί, θα μπορούσαν να προκαλέσουν ένα τσουνάμι. Και αυτό είναι το τσουνάμι που πρέπει να προκαλέσουμε κάνοντας όλοι μαζί το σωστό. Αυτή είναι η αλληλεγγύη».