Πώς μπορείς να χορέψεις την Ιεροτελεστία της Άνοιξης;

Το 1913 παρουσιάστηκε στο Παρίσι για πρώτη φορά ένα επαναστατικό έργο, η Ιεροτελεστία της Άνοιξης, σε μουσική σύνθεση του Ιγκόρ Στραβίνσκι και χορογραφία του Βασλάβ Νιζίνσκι.

Οι καινοτομίες της μορφής προκάλεσαν τότε έντονες αντιδράσεις και η Ιεροτελεστία αποτελεί πλέον ορόσημο στην ιστορία του χορού και της μουσικής.

Ο χορογράφος Κώστας Τσιούκας συνεργάζεται ξανά με τον συνθέτη Larry Gus aka Παναγιώτη Μελίδη και με έξι ξεχωριστούς χορευτές σε ένα ξεσηκωτικό κάλεσμα για την άνοιξη και την αναγέννηση. Η δική τους “Ιεροτελεστία της Άνοιξης” είναι μια ελεύθερη ονειροπόληση πάνω στο πρωτότυπο έργο.

Τι σημαίνει να καλούμε την άνοιξη σήμερα;

Ο Κώστας Τσιούκας αναφέρει στο NEWS 24/7: “Στον χορό, αυτό που μας γοητεύει περισσότερο είναι και αυτό που διαφεύγει: δεν εξηγούνται όλα.
Τους τελευταίους μήνες, παρατηρούμε το σώμα μας σαν κάτι ζωντανό που αλλάζει μαζί με τον χρόνο. Ένα σώμα του χειμώνα δεν κινείται όπως ένα σώμα της άνοιξης. Η μετάβαση μάς απασχόλησε ιδιαίτερα — οι μυρωδιές, η υγρασία, η αίσθηση ότι κάτι ξυπνά, ακόμα κι αν φέτος η άνοιξη διστάζει να έρθει.
ερωτήματα που διατρέχουν την παράσταση

Τι σημαίνει να καλούμε την άνοιξη σήμερα;
Πώς αφήνουμε πίσω τη βαρύτητα του χειμώνα;
Πώς υπάρχουμε μαζί, χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας;

Και τι κουβαλάμε, άθελά μας ή μη, από τις κινήσεις και τις τελετουργίες εκείνων που προηγήθηκαν;
Το έργο αναπτύσσεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο, μια ομάδα ανδρών λειτουργεί ως σώμα-κοινότητα, μέσα από επαναλαμβανόμενες, σχεδόν τελετουργικές δράσεις.

Στο δεύτερο, η συλλογικότητα διαλύεται: ο καθένας μένει μόνος, αναλαμβάνοντας πλήρως την προσωπική του έκφραση. Αντί για τη θυσία ενός, επιλέγουμε τη συνύπαρξη όλων. Κανείς δεν αφανίζεται για να έρθει η άνοιξη. Αντίθετα, ο καθένας «προσφέρει» έναν προσωπικό χορό — μια πράξη επιβίωσης και ταυτόχρονα φροντίδας προς τους άλλους. Η κοινότητα διατηρείται όχι μέσα από την ομοιογένεια, αλλά μέσα από τη διαφορά.
Ποιος είναι ο εκλεκτός; Ίσως κανείς. Ίσως όλοι.

Η «Ιεροτελεστία της Άνοιξης» παραμένει ένα έργο-πρόκληση. Μέσα από ακροάσεις, μελέτη και επαναπροσέγγιση του μύθου, διαμορφώνουμε τη δική μας εκδοχή: όχι ως αναπαράσταση, αλλά ως μια νέα, προσωπική ονειροπόληση”.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Χορογραφία: Κώστας Τσιούκας
Χορευτές: Τάσος Καραχάλιος, Pierre Magendie, Ευθύμιος Μοσχόπουλος,
Μάριος Αθανάσιος Μποζίκας, Γιάννης Νικολαΐδης, Σπύρος Ντόγκας
Μουσική: Larry Gus, Igor Stravinsky
Δραματουργία: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου
Κοστούμια: Argis, Κώστας Τσιούκας
Φωτισμοί, Βίντεο, Trailer, Φωτογραφίες: Άγγελος Καλτσής