METKA: Πλατφόρμα αντί εργολαβίας – Από το “trendy” μπαρ των 90s στην επιστροφή στο Euronext Athens

Υπάρχουν επιχειρηματικές συμφωνίες που κλείνουν ύστερα από μήνες διαπραγματεύσεων, αλλεπάλληλες συναντήσεις και εξαντλητικές οικονομικές αναλύσεις. Και υπάρχουν κι εκείνες που ξεκινούν πολύ πιο απρόσμενα, για παράδειγμα σε ένα μπαρ, μέσα από μια συζήτηση και μια γνωριμία που αποδεικνύεται καθοριστική. Η ιστορία της ΜΕΤΚΑ ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.

Σχεδόν 30 χρόνια μετά, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης την Τρίτη (10/11), παρουσία των υπουργών Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια και Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκου, 12 πρέσβεων, εκπροσώπων κομμάτων, πιστωτικών ιδρυμάτων και ΜΜΕ, η σχεδιαζόμενη επιστροφή της ιστορικής εταιρείας στο Χρηματιστήριο Αθηνών έδωσε στον πρόεδρο της METLEN, Ευάγγελο Μυτιληναίο, την ευκαιρία να ανατρέξει στις συνθήκες κάτω από τις οποίες πέρασε στον επιχειρηματικό του όμιλο.

Μια ιστορία με πρωταγωνιστή τον ίδιο, τον τότε ισχυρό παράγοντα της χρηματιστηριακής αγοράς Σπύρο Μπέλλο, ιδιοκτήτη της Κάππα Χρηματιστηριακής, και μια εταιρεία που έμελλε να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη σημασία από εκείνη που της αναλογούσε αρχικά.

Όλα ξεκίνησαν το φθινόπωρο του 1997, σε ένα μπαρ στο Ψυχικό, το «Κόσμος», ονομαστό εκείνη την εποχή της ευμάρειας και των φιλοδοξιών για μια πορεία ανάπτυξης εντός ευρώ.

Ένας δημοσιογράφος, φίλος του Ευάγγελου Μυτιληναίου, του είπε ότι ο Σπύρος Μπέλλος ήθελε να τον γνωρίσει. Η συνάντηση κανονίστηκε και η συζήτηση που ακολούθησε έμελλε να αλλάξει την πορεία της τότε Μυτιληναίος.

«Εσύ πρέπει να φύγεις από το εμπόριο μετάλλων και να μπεις στη βιομηχανία. Έχεις καμία ιδέα;», ήταν, σύμφωνα με την αφήγηση του Ευάγγελου Μυτιληναίου, η προτροπή του Μπέλλου.

«Έχεις εσύ;», τον ρώτησε. «Έχω. ΜΕΤΚΑ», ήταν η απάντηση.

Ο Μυτιληναίος γνώριζε το όνομα, δεν είχε όμως εξετάσει μέχρι τότε σε βάθος την εταιρεία. Όταν το έκανε, διαπίστωσε ότι επρόκειτο για μια επιχείρηση με ενδιαφέρουσες βιομηχανικές δυνατότητες, σημαντική τεχνογνωσία και ισχυρό ισολογισμό, η οποία, παρά τα πλεονεκτήματά της, βρισκόταν σε δύσκολη χρηματιστηριακή και επιχειρηματική συγκυρία.

Εν τω μεταξύ, όπως ανέφερε ο ίδιος, η δική του εταιρεία είχε εισαχθεί στην Παράλληλη Αγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών το 1996, με αποτίμηση περίπου 400 εκατ. δραχμών, δηλαδή περί τα 1,2 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα, ο κ. Μυτιληναίος είχε ήδη αρχίσει να κινείται με γρήγορους ρυθμούς, χτίζοντας σταδιακά τη χρηματιστηριακή του παρουσία.

Ο Σπύρος Μπέλλος, ωστόσο, είχε ήδη διαμορφώσει το σχέδιο. Η πρότασή του ήταν να ξεκινήσουν οι αγορές μετοχών της ΜΕΤΚΑ με διακριτικότητα, χωρίς να δημοσιοποιηθούν οι προθέσεις τους.

Την εποχή εκείνη, όπως υπενθύμισε ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, το θεσμικό πλαίσιο δεν προέβλεπε τις σημερινές υποχρεώσεις γνωστοποίησης σημαντικών συμμετοχών. Η υποχρέωση ενημέρωσης ενεργοποιούνταν σε πολύ υψηλότερα ποσοστά, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σημαντικά μεγαλύτερα περιθώρια κινήσεων στην αγορά.

«Ωραίες εποχές!», σχολίασε χαρακτηριστικά.

Οι αγορές ξεκίνησαν το φθινόπωρο του 1997, όταν η μετοχή κινούνταν κοντά στις 1.000 δραχμές. Η μεγάλη ευκαιρία, όμως, παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 1998, με τη ρωσική χρηματοπιστωτική κρίση και τις αναταράξεις που προκάλεσε στις διεθνείς αγορές.

Οι πιέσεις στο Χρηματιστήριο δημιούργησαν αυξημένη προσφορά μετοχών και ο Μυτιληναίος βρέθηκε μπροστά σε μια ευκαιρία που δεν ήθελε να αφήσει να περάσει.

Βρισκόταν τότε με τη σύζυγο και τον μόλις ενός έτους γιο του στους Παξούς, όταν άρχισαν τα τηλεφωνήματα του Μπέλλου.

«Με έπαιρνε το πρωί και μου έλεγε: Στο limit down, 100.000 μετοχές. Πάρ’ τες! Και λίγο αργότερα: Τώρα είναι 200.000. Πάρε κι αυτές!».

Με αυτόν τον τρόπο, και μέσα σε μια ιδιαίτερα ταραγμένη χρηματιστηριακή περίοδο, συγκεντρώθηκε σταδιακά ένα σημαντικό ποσοστό της ΜΕΤΚΑ, που έφτασε περίπου στο ένα τέταρτο του μετοχικού κεφαλαίου.

Απέναντί του βρισκόταν ο τότε βασικός μέτοχος, Αλέξανδρος Κουκόλης, ο οποίος διέθετε επίσης ισχυρή συμμετοχή.

Η επόμενη κίνηση ήταν ένα πρωινό ραντεβού για breakfast, το οποίο αποδείχθηκε καθοριστικό. Ο Μπέλλος φρόντισε να συναντηθούν οι δύο πλευρές και, μόλις κάθισαν στο τραπέζι, παρουσίασε τον Μυτιληναίο ως τον νέο μεγαλομέτοχο της εταιρείας.

Η διαπραγμάτευση που ακολούθησε είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας χρηματιστηριακής παρτίδας.

Η μετοχή είχε ήδη πραγματοποιήσει εντυπωσιακή άνοδο, από τα επίπεδα των 1.000-1.300 δραχμών έως τις 10.000 δραχμές, και ο Μυτιληναίος έθεσε ουσιαστικά στον συνομιλητή του δύο επιλογές: είτε να του μεταβιβάσει το ποσοστό του είτε να προχωρήσει ο ίδιος σε σταδιακή πώληση των μετοχών του, με κίνδυνο να πιεστεί εκ νέου η χρηματιστηριακή τιμή.

Ο Κουκόλης ζήτησε λίγες ημέρες για να εξετάσει την πρόταση και να συζητήσει με τη σύζυγό του. Όταν επέστρεψε, έθεσε ως τίμημα τις 12.000 δραχμές ανά μετοχή, έναντι των 10.000 δραχμών που είχαν αρχικά συζητηθεί.

«Δεν θα τα χαλάσουμε εκεί», ήταν η απάντηση του Μυτιληναίου.

Κάπως έτσι, μια γνωριμία σε ένα μπαρ, ορισμένα τηλεφωνήματα από τους Παξούς και ένα breakfast έβαλαν τις βάσεις για την απόκτηση της ΜΕΤΚΑ από τον όμιλο Μυτιληναίου.

Από μια βιομηχανική μονάδα σε στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο

Η επένδυση αποδείχθηκε πολύ περισσότερο από μια επιτυχημένη χρηματιστηριακή κίνηση. Η ΜΕΤΚΑ διέθετε ήδη σημαντικές βιομηχανικές δυνατότητες, οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση για την ανάπτυξή της τα επόμενα χρόνια.

Από την κατασκευή πυλώνων για τη ΔΕΗ και την παραγωγή εξοπλισμού για λιγνιτικές μονάδες μέχρι τις μεταλλικές κατασκευές και τα αμυντικά προγράμματα, η εταιρεία είχε αναπτύξει εξειδικευμένη τεχνογνωσία σε τομείς υψηλών απαιτήσεων, όπως ανέφερε ο κ. Μυτιληναίος.

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η βιομηχανική της βάση στη Νέα Ιωνία Βόλου, η οποία εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα παραγωγικά κύτταρα του ομίλου.

Η παρουσία της, όπως ανέφερε ο εκτελεστικός πρόεδρος της METLEN, στον αμυντικό τομέα ενισχύθηκε μέσα από τη συμμετοχή σε προγράμματα στρατιωτικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων έργων για άρματα μάχης, υποβρύχια και άλλα αμυντικά συστήματα.

Η συσσωρευμένη εμπειρία και οι παραγωγικές δυνατότητες δημιούργησαν ένα βιομηχανικό αποτύπωμα που εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της σημερινής δραστηριότητας του ομίλου στον Βόλο, μαζί με τις νεότερες εγκαταστάσεις του αμυντικού βιομηχανικού hub της METLEN.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ευάγγελος Μυτιληναίος αναφέρθηκε στη ΜΕΤΚΑ με ιδιαίτερα συναισθηματικό τρόπο.

«Το όνομα ΜΕΤΚΑ ήταν η τύχη μας και ο καλός μας άγγελος», σημείωσε, περιγράφοντας τη σχέση του με την εταιρεία με όρους που ξεπερνούν την κλασική επιχειρηματική σχέση.

«Το παιδί σου δεν το αφήνεις ποτέ. Έτσι αισθάνομαι εγώ για τη ΜΕΤΚΑ», ανέφερε, θυμίζοντας ότι ακόμη και σε περιόδους κατά τις οποίες η μητρική εταιρεία αντιμετώπιζε δυσκολίες, προτεραιότητα ήταν να προστατευθεί η δραστηριότητα της ΜΕΤΚΑ.

«Η μαμά φρόντιζε πρώτα το παιδί και μετά τον εαυτό της», ήταν η χαρακτηριστική του διατύπωση.

Η επιστροφή με διαφορετικό επιχειρηματικό DNA

Η αποχώρηση της ΜΕΤΚΑ από το Χρηματιστήριο ήρθε στο πλαίσιο της στρατηγικής απόφασης του ομίλου να ενοποιήσει τις δραστηριότητές του κάτω από ένα ενιαίο εταιρικό σχήμα, αξιοποιώντας το μέγεθος και τις συνέργειες που απαιτούσε η διεθνής του ανάπτυξη.

Η επιλογή αυτή, όπως εξήγησε ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, ήταν επιχειρηματικά ορθή. Δεν έσβησε, ωστόσο, τη συναισθηματική σύνδεση των παλαιών μετόχων με την ιστορική επωνυμία.

Στη γενική συνέλευση πριν από οκτώ χρόνια, όπου αποφασίστηκε η δημιουργία του ενιαίου σχήματος, ένας μέτοχος είχε εκφράσει την ανησυχία του για το τι θα απογινόταν η ΜΕΤΚΑ μετά τη συγχώνευση, ρωτώντας χαρακτηριστικά:

«Τώρα εμείς τι θα κάνουμε χωρίς ΜΕΤΚΑ;».

Η απάντηση που είχε λάβει τότε από τον κ. Μυτιληναίο ήταν μια υπόσχεση να κάνει υπομονή. Ουσιαστικά δινόταν από τότε το σήμα ότι η ΜΕΤΚΑ θα επέστρεφε στο χρηματιστηριακό ταμπλό.

«Οκτώ χρόνια αργότερα, κρατώ την υπόσχεσή μου», ανέφερε ο πρόεδρος της METLEN, δίνοντας το στίγμα της νέας φάσης για την ιστορική εταιρεία.

Η επιστροφή, πάντως, δεν αφορά την αναβίωση της παλιάς ΜΕΤΚΑ με την ίδια δραστηριότητα και την ίδια εταιρική δομή.

Αντίθετα, πρόκειται για την ανάπτυξη ενός νέου επιχειρηματικού σχήματος, με επίκεντρο τις υποδομές, τις κατασκευές, την ενέργεια και τις μακροχρόνιες επενδύσεις.

Αυτό ακριβώς ήταν και το βασικό μήνυμα του διευθύνοντος συμβούλου, Ντίνου Μπενρουμπή, ο οποίος περιέγραψε τη νέα ΜΕΤΚΑ όχι ως ακόμη μία κατασκευαστική εταιρεία, αλλά ως μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα υποδομών, με δυνατότητα να επενδύει, να χρηματοδοτεί, να κατασκευάζει και να λειτουργεί έργα.

Η διαφορά δεν είναι απλώς οργανωτική. Αφορά, όπως τόνισε ο κ. Μπενρουμπής, τον τρόπο με τον οποίο η εταιρεία αντιλαμβάνεται την ίδια την επιχειρηματική δραστηριότητα.

Δηλαδή, όχι ως μια εργολαβία που ολοκληρώνεται με την παράδοση ενός έργου, αλλά ως μια επένδυση που δημιουργεί αξία σε όλη τη διάρκεια ζωής μιας υποδομής, από την αρχική αξιολόγηση και τον σχεδιασμό μέχρι την κατασκευή, τη λειτουργία και τη συντήρησή της.

Όπως εξήγησε ο κ. Μπενρουμπής, η συγκεκριμένη στρατηγική ήταν ιδέα του Ευάγγελου Μυτιληναίου.

Η επιδίωξη δεν ήταν να δημιουργηθεί μία ακόμη παραδοσιακή κατασκευαστική επιχείρηση, καθώς στην ελληνική αγορά υπάρχουν ήδη αρκετοί ισχυροί παίκτες. Το ζητούμενο ήταν να στηθεί μια διαφορετική επιχειρηματική πλατφόρμα, με βασικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα τους ανθρώπους της.

«Επενδύσαμε στους ανθρώπους», σημείωσε, περιγράφοντας τη στελέχωση της εταιρείας με μια νέα γενιά στελεχών, αρκετές εκατοντάδες έμπειρους μηχανικούς και μια ισχυρή διοικητική βάση.

Στο ίδιο μοντέλο εντάσσονται εξειδικευμένοι μελετητές και υπεργολάβοι, οι οποίοι αντιμετωπίζονται ως συνεργάτες και μέλη της ευρύτερης επιχειρηματικής οικογένειας της ΜΕΤΚΑ.

Η εταιρεία κρατά στα χέρια της τον σχεδιασμό, τον συντονισμό, τον έλεγχο του κόστους και των χρονοδιαγραμμάτων, καθώς και την τελική ευθύνη απέναντι στον πελάτη.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τον κ. Μπενρουμπή, αξιοποιεί εξωτερικούς εξειδικευμένους συνεργάτες, περιορίζοντας την ανάγκη για βαριές ιδιόκτητες υποδομές και εξοπλισμό.

Με αυτόν τον τρόπο διατηρεί χαμηλότερο πάγιο και λειτουργικό κόστος, χωρίς να περιορίζει τη δυνατότητα ανάληψης μεγάλων και σύνθετων έργων.

Το μοντέλο έχει ήδη δοκιμαστεί, όπως ανέφερε ο CEO της ΜΕΤΚΑ, στην πράξη μέσα από ένα ευρύ χαρτοφυλάκιο έργων.

Στην παρουσίαση αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, το Flyover της Θεσσαλονίκης, έργα στα λιμάνια και στον ΟΛΠ, η κατασκευή 17 σχολικών μονάδων, τα σιδηροδρομικά έργα στον Δομοκό και το Μουσείο Ολοκαυτώματος.

Το ανεκτέλεστο των 2,1 δισ. ευρώ και η σημασία της εκτέλεσης

Το ανεκτέλεστο της ΜΕΤΚΑ ανερχόταν σε 2,1 δισ. ευρώ, με βάση τα στοιχεία του Ιουνίου 2026, και σύμφωνα με τη διοίκηση συνεχίζει να ενισχύεται.

Η εταιρεία έχει αναδειχθεί ανάδοχος σε πέντε έργα ΣΔΙΤ, συμμετέχει στην παραχώρηση του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ) και διεκδικεί περαιτέρω παρουσία σε διαφορετικές κατηγορίες υποδομών, από οδικά και κτιριακά έργα μέχρι λιμάνια και αεροδρόμια.

Για τον Ντίνο Μπενρουμπή, ωστόσο, το ύψος του ανεκτέλεστου δεν αποτελεί από μόνο του κριτήριο επιτυχίας.

Το πραγματικό ζητούμενο είναι τα έργα να μετατρέπονται σε κατασκευαστική δραστηριότητα, κέρδη και ταμειακές ροές. Διαφορετικά, ακόμη και ένα μεγάλο χαρτοφυλάκιο συμβάσεων μπορεί να παραμένει μια θεωρητική αξία.

Γι’ αυτό και η ΜΕΤΚΑ, όπως ανέφερε, επιλέγει να εξετάζει εξονυχιστικά κάθε έργο πριν από την ανάληψή του, αξιολογώντας το κόστος, τους κινδύνους, τις τεχνικές παραμέτρους και τις δυνατότητες βελτιστοποίησης του αρχικού σχεδιασμού.

Η λογική είναι να εντοπίζονται εγκαίρως οι πιθανές αστοχίες και να εξασφαλίζεται ότι κάθε σύμβαση μπορεί να προσφέρει ικανοποιητική απόδοση.

«Μόνο κερδοφόρα έργα» είναι, όπως προκύπτει από την τοποθέτησή του, η βασική αρχή λειτουργίας της εταιρείας.

Δεν επιδιώκει να αυξάνει το ανεκτέλεστο για λόγους εντυπώσεων, αλλά να επιλέγει συμβάσεις που μπορούν να υλοποιηθούν αποτελεσματικά και να δημιουργήσουν πραγματική οικονομική αξία.

Η επόμενη ημέρα των υποδομών: Από την εργολαβία στην επένδυση

Το νέο μοντέλο της ΜΕΤΚΑ συνδέεται άμεσα με τη μεγάλη αλλαγή που συντελείται στην αγορά υποδομών.

Η εποχή κατά την οποία οι εταιρείες περιορίζονταν στην κατασκευή ενός έργου και στη συνέχεια αποχωρούσαν σταδιακά δίνει τη θέση της σε ένα διαφορετικό μοντέλο, όπου η χρηματοδότηση, η κατασκευή, η λειτουργία και η συντήρηση αποτελούν τμήματα της ίδιας επιχειρηματικής αλυσίδας.

Σε αυτήν ακριβώς τη μετάβαση εντοπίζει η διοίκηση το συγκριτικό πλεονέκτημα της νέας ΜΕΤΚΑ.

Ένας επενδυτής που αναλαμβάνει τη χρηματοδότηση ενός έργου εξαρτάται συχνά από τον κατασκευαστή, ενώ μια κατασκευαστική εταιρεία που παραδίδει την υποδομή και αποχωρεί δεν έχει κατ’ ανάγκη κίνητρο να ενδιαφερθεί για το μακροχρόνιο κόστος λειτουργίας της.

Η ενοποίηση αυτών των σταδίων επιτρέπει διαφορετική προσέγγιση. Παράμετροι όπως το ενεργειακό κόστος, οι ανάγκες συντήρησης και η συνολική αποδοτικότητα μιας υποδομής μπορούν να λαμβάνονται υπόψη ήδη από το στάδιο του σχεδιασμού.

Η κατασκευή παραμένει ο βασικός πυλώνας της δραστηριότητας, αλλά η ΜΕΤΚΑ θέλει να ενισχύσει παράλληλα τη συμμετοχή της σε ΣΔΙΤ και παραχωρήσεις, να αναπτύξει δραστηριότητες facility management και να διεκδικήσει έργα διαχείρισης υδάτινων πόρων και αποβλήτων.

Στο πλάνο περιλαμβάνεται επίσης η σταδιακή επέκταση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ενώ εξετάζονται με προσεκτικά βήματα και ευκαιρίες στον χώρο του real estate.

Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος της ΜΕΤΚΑ, Βαγγέλης Χρυσάφης, έδωσε την ευρύτερη εικόνα της αγοράς που διαμορφώνεται και εξήγησε γιατί η συγκυρία θεωρείται ιδιαίτερα ευνοϊκή για την ανάπτυξη ενός τέτοιου επιχειρηματικού σχήματος.

Όπως σημείωσε, η ΜΕΤΚΑ έχει πλέον ενηλικιωθεί και η μητρική METLEN της δίνει τη δυνατότητα να χαράξει τη δική της αυτόνομη πορεία, με σεβασμό στον ανταγωνισμό και χωρίς διάθεση υποτίμησης των υπόλοιπων επιχειρήσεων του κλάδου.

Η αγορά υποδομών βρίσκεται σε φάση ουσιαστικής μετάβασης. Για χρόνια, όπως είπε ο κ. Χρυσάφης, η συζήτηση στην Ελλάδα περιστρεφόταν κυρίως γύρω από τα δημόσια έργα και τη δυνατότητα του κράτους να χρηματοδοτεί και να υλοποιεί τις απαραίτητες παρεμβάσεις.

Σήμερα, όμως, το μέγεθος των αναγκών καθιστά σαφές ότι οι διαθέσιμοι δημόσιοι πόροι δεν επαρκούν από μόνοι τους.

Η χώρα έχει αφήσει πίσω της, τόνισε ο κ. Χρυσάφης, τη δύσκολη περίοδο της κρίσης, αξιοποίησε τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, αλλά οι ανάγκες για νέες υποδομές δεν εξαντλούνται με την ολοκλήρωση ενός χρηματοδοτικού προγράμματος.

Αντίθετα, αυξάνονται όσο μεγαλώνει η οικονομία.

Ο κ. Χρυσάφης υπογράμμισε ότι η αναπτυξιακή πορεία της Ελλάδας, με ρυθμούς που εκτιμάται ότι θα παραμείνουν υψηλότεροι από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, δημιουργεί διαρκώς νέες απαιτήσεις σε μεταφορές, ενέργεια, logistics και δημόσιες υποδομές.

Η γεωγραφική θέση της χώρας ενισχύει περαιτέρω αυτήν την προοπτική.

Η Ελλάδα εξελίσσεται σε σημαντικό διαμετακομιστικό κόμβο, αξιοποιώντας τα λιμάνια και τα δίκτυά της, γεγονός που απαιτεί μεγαλύτερες λιμενικές εγκαταστάσεις, σύγχρονες σιδηροδρομικές και οδικές συνδέσεις και νέους χώρους logistics.

Την ίδια στιγμή, σημαντικές επενδυτικές ανάγκες εντοπίζονται στα έργα άρδευσης και διαχείρισης νερού, στις νοσοκομειακές και σχολικές υποδομές, αλλά και στην αναβάθμιση των υφιστάμενων δικτύων.

Στην εξίσωση προστίθεται και η κλιματική αλλαγή, η οποία επιβάλλει διαφορετικές προδιαγραφές σχεδιασμού, αυξημένη ανθεκτικότητα και νέες τεχνικές απαιτήσεις.

Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον στο οποίο, όπως τόνισε ο κ. Χρυσάφης, ο ιδιωτικός τομέας καλείται να αναλάβει μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, όχι μόνο ως κατασκευαστής, αλλά και ως χρηματοδότης, επενδυτής και διαχειριστής υποδομών.

*«Η επιχειρηματικότητα έναντι της παραδοσιακής εργολαβικής προσέ