Η ΕΛΑΣ και η αλόγιστη χρήση του AI

Σε έναν κόσμο όπου το chatgpt έχει κατακλύσει τις ζωές μας, ακόμα και για απορίες τύπου, αν ο Γιώργος θα σου απαντήσει πότε στα μηνύματα, κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί. Και όπως φαίνεται, ούτε και η ΕΛΑΣ.

Τα στελέχη του φαίνεται να αγαπούν πολύ τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, όμως μήπως το έχουν λίγο παρακάνει;

Και εξηγούμαι. Εκτός από τα λογότυπα και τα templates του προέδρου Αλέξη Τσίπρα που έχουν γίνει σε επαγγελματίες γραφίστες, στελέχη, μέλη του Εθνικού Συμβουλίου και πρόσωπα πρώτης γραμμής, χρησιμοποιούν το Ai για τις προσωπικές τους αφίσες, κάρτες για τα social, προαναγγελίες για εμφανίσεις σε κανάλια και εκδηλώσεις. Και πού το κακό θα πει κανείς; Είναι εύκολο, γρήγορο, προσφέρει ωραίο αισθητικό αποτέλεσμα και κυρίως είναι σχεδόν τζάμπα.

Εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα. Για ένα κόμμα που η τομεάρχης εργασίας του ισχυρίζεται, ότι τα εργασιακά είναι θέμα ταυτοτικό για την Αριστερά, η υπερβολική χρήση του ai, σε τομείς όπου οι γραφίστες κάνουν πολύ καλύτερη δουλειά και είναι οι πρώτοι που κινδυνεύουν να πληγούν από την χρήση του, πώς ακριβώς προστατεύεις το εργασιακό τους καθεστώς, τα δικαιώματά τους και το μέλλον τους; Αν είναι θέμα ταυτοτικό όντως, δεν θα έπρεπε να δίνεις πρώτος το παράδειγμα για την λογική και προσεχτική χρήση του, όταν στις θέσεις του κόμματος – όσες έχουν παρουσιαστεί μέχρι στιγμής- τίθεται το ζήτημα της αξιοποίησης των εργαλείων που προσφέρει η τεχνητή νοημοσύνη για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων, αλλά πάντα σε ένα πλαίσιο ορθής χρήσης και σεβασμού των θέσεων εργασίας;

Η ΕΛΑΣ θα πει κανείς, είναι ένα κόμμα δύο μηνών, απαρτίζεται από στελέχη που δεν έχουν βουλευτικό μισθό, δεν υπάρχει κρατική επιχορήγηση και τα περιθώρια εξόδων δεν είναι μεγάλα. Το κάθε στέλεχος πορεύεται με όσα μέσα οικονομικά διαθέτει, γιατί στην παρούσα φάση, προσφέρει τη βοήθειά του εθελοντικά. Απολύτως σεβαστό και κατανοητό. Αυτή η κριτική δεν βαραίνει τόσο τα στελέχη που χρησιμοποιούν το ai αλόγιστα, αλλά τα πρόσωπα που βρίσκονται πιο πάνω σε ιεραρχία και ετοιμάζουν τις προγραμματικές θέσεις του κόμματος ή έχουν αναλάβει το κομμάτι της επικοινωνίας και της συνολικής εικόνας που εκπέμπει ο χώρος. Είναι αυτό μια εικόνα που συνάδει με τις αξίες της Αριστεράς; Όχι.

Είναι ακόμα μία εικόνα θολούρας και προχειρότητας, μη συγκεκριμένης επικοινωνιακής και ιδεολογικής κατεύθυνσης που αν κρίνουμε και με την αλλαγή στάσης σε ένα άλλο ταυτοτικό ζήτημα, αυτό της μη κατάργησης των ιδιωτικών πανεπιστημίων, επιβεβαιώνει τα παραπάνω. Είναι ένα εγχείρημα με καλές προθέσεις, με μια αφετηρία σωστή, να αλλάξουν οι πολιτικές, να φύγει μια επικίνδυνη και κακή για τους πολίτες κυβέρνηση. Μέχρι εδώ καλά. Όμως οι καλές προθέσεις δεν αρκούν και δεν αποτελούν δικαιολογία για κάθε παρέκκλιση από έναν αξιακό κώδικα που μέχρι πριν υπηρετούσες, αλλά βάζοντας και τη λέξη «Αριστερή» μέσα στο όνομα, δείχνεις ότι συνεχίζεις να θέλεις να υπηρετείς.

Εκτός αν το «Αριστερή» μπήκε για την εικόνα και τις εντυπώσεις, για να «ψαρέψεις» σε ένα κοινό που πιστεύεις ότι σου ανήκει, αλλά μαζί με αυτό το κοινό χρειάζεσαι και ένα άλλο, πιο χαλαρό, πιο μετριοπαθές, πιο ευέλικτο σε ζητήματα εργασιακά και παιδείας, ίσως και δημόσιας δωρεάν υγείας, (ποιος ξέρει τι άλλο θα ακολουθήσει), ένα κοινό που σε τέτοια «ξεπερασμένα» κολλήματα λέει: «Ωχ μωρέ τώρα, δε βαριέσαι.»

Αυτές οι απορίες μας δεν θα μείνουν για καιρό αναπάντητες. Σύντομα η νοοτροπία της ΕΛΑΣ, όσο θολή και μπερδεμένη και αν μοιάζει τώρα, θα πάρει μια συγκεκριμένη πορεία και κατεύθυνση. Ή θα χτυπήσουν συγκρουσιακά με τις αξίες της Αριστεράς την κυβέρνηση, παρουσιάζοντας ένα ριζοσπαστικό πλάνο διακυβέρνησης, (οh wait, δεν έχουμε ακούσει καν τη λέξη «ριζοσπαστικός») ή θα παρουσιάσουν ένα μετριοπαθές πλάνο προκειμένου να ψήσουν τους δύσπιστους ότι κάτι έχει αλλάξει. Μέση λύση δεν υπάρχει, και αν υπάρξει, θα είναι ένα μεταμφιεσμένο σε Αριστερό, σενάριο Β. Και αυτή η επιλογή θα κρίνει αν καταφέρουν να ξεπεράσουν την κολλημένη βελόνα του 16%.