Κολλημένα τα νούμερα: Θέλουν “επιτυχίες” και δικαιοσύνη α λα καρτ…

Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός προσωπικά έχουν ανάγκη από «επιτυχίες». Δεν πάνε καλά τα δημοσκοπικά νούμερα, πρέπει πάση θυσία να αλλάξουν.

Κι αν δεν γίνεται να αλλάξουν κανονικά, πρέπει να στιγματισθεί ο «εχθρός Κοβέσι» ή(και) να «δεθούν» οι συλληφθέντες για την Marfin (οι νέοι συλληφθέντες, γιατί είχαμε και παλιότερα, αλλά το τότε «δέσιμο» της υπόθεσης αποδείχτηκε «λάθος» ή και σκευωρία).

Ας τα δούμε αναλυτικά:

Πρώτον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης το ‘ριξε στα πανηγύρια τις προάλλες, επειδή η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανακοίνωσε ότι τίθενται στο αρχείο οι υποθέσεις εφτά βουλευτών της ΝΔ για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και ασκούνται διώξεις για άλλους τέσσερις και για πλήθος άλλων μη πολιτικών προσώπων. Πρώτη φορά είδαμε πρωθυπουργό να πανηγυρίζει, επειδή επί των ημερών του η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μπαινοβγαίνει σε υπουργικά, βουλευτικά και κρατικά γραφεία.

Αλλά ο κ. Μητσοτάκης δεν έμεινε στα πανηγύρια. Είπε πονηρά ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «εμπλέκεται» στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι. Και καλά να το λένε οι… επιφανείς νομομαθείς Σοφία Βούλτεψη και Άδωνις Γεωργιάδης. Αλλά ο πρωθυπουργός μια χώρας, που ορκίζεται στην «ευρωπαϊκότητά» του, πώς γίνεται να διαβάλλει έναν ευρωπαϊκό θεσμό, ο οποίος διώκει λαμογιές στα κράτη-μέλη;

Αλήθεια, η Ρουμάνα Λάουρα Κοβέσι γιατί «διασύρει» Έλληνες («έντιμους») πολιτικούς της ΝΔ; Σκοπεύει να πολιτευθεί εδώ και κάνει τα γλυκά μάτια στον Τσίπρα ή στον Ανδρουλάκη, για να την βάλουν στο… ψηφοδέλτιο Επικρατείας;

Και πώς, αλήθεια, «διασύρονται» αυτοί οι πολιτικοί, όταν οι ίδιοι οι ευρωπαίοι εισαγγελείς αποσύρουν τις κατηγορίες, αφού τις ερεύνησαν και δεν τις βρήκαν ικανές να οδηγήσουν σε άσκηση δίωξης; Αυτή δεν είναι απόδειξη ότι κάνουν αμερόληπτα τη δουλειά τους; Τι θα έπρεπε να κάνουν, δηλαδή; Να μην ερευνήσουν καθόλου, όταν διαβάζουν τις εντολές των φραπεδοχασάπηδων «να ξεκωλώσουμε την Παπανδρέου» (ελληνίδα-ευρωπαία  εισαγγελέα), γιατί θα ήταν εμπόδιο στο ξεκοκάλισμα των κονδυλίων;

Ο κ. Μητσοτάκης και η πλειοψηφία του «προστάτευσαν» τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μα, αφού ήταν «αθώοι» και έχουν «εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη», τι το καλύτερο να ερευνηθούν κι αυτοί  και οι ευρωπαίοι εισαγγελείς να τους αποδώσουν «λευκούς», όπως τους εφτά βουλευτές; Αυτό δεν θα ήταν ένας  θρίαμβος για τον Μάκη («ποιος είναι ο Μάκης;») και τον άλλον τον εις –ακης με την «αυγή» μπροστά;

Όχι, ο κ. Μητσοτάκης δεν το άντεχε να γίνει έτσι. Πού να μπλέκει τώρα; Γι’ αυτό αποφάσισε και αθώωσε η πλειοψηφία. Δικαιοσύνη α λα κάρτ.

Δεύτερον, ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης χρειάζεται -και αυτός- επειγόντως «επιτυχίες». Ήταν υπουργός και το 2010, όταν έγινε το έγκλημα στη Marfin. Από τότε έχει διαβεβαιώσει μπόλικες φορές ότι οι δράστες θα συλληφθούν και θα παραπεμφθούν στη δικαιοσύνη. Αλλά, φευ, ήταν λόγια του αέρα. Και κάτι χειρότερο. Το 2011 είχαμε μια «επιτυχία». Συνελήφθησαν δύο «δράστες», όπως πανηγύριζαν οι αστυνομικές ανακοινώσεις και οι πρόθυμοι να τις υιοθετήσουν στα ΜΜΕ. Θυμίζουμε ότι και τότε οι «δράστες» είχαν «ταυτοποιηθεί» μέσω φωτογραφιών. Και στην Αστυνομία είχε φτάσει μια ανώνυμη «επιστολή» που τους κατονόμαζε. Σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά σε σχέση με όσα συμβαίνουν σήμερα(ανώνυμο mail);

Ποια ήταν η τότε «συνέχεια»; Οι «υπεύθυνοι αστυνομικοί», που λέει και σήμερα ο Χρυσοχοίδης, έφτιαξαν μια δικογραφία- κουρελού, η οποία κατέρρευσε στη δίκη του 2016. Οι δύο κατηγορηθέντες αθωώθηκαν ομόφωνα.

Ο Χρυσοχοίδης διαβεβαιώνει και σήμερα ότι η υπόθεση «είναι δεμένη» (συνέντευξη στα ΝΕΑ του Σαββάτου).

Λέει και κάτι άλλο αξιοσημείωτο: ότι τα στοιχεία που βρέθηκαν σήμερα υπήρχαν, αλλά δεν αξιοποιήθηκαν «λόγω λαθών». Κάτι δεν πάει καλά εδώ. Πώς γίνεται να υπήρχαν τα στοιχεία για τους σημερινούς (συλληφθέντες σαν) δράστες και  να συνελήφθησαν άλλοι, που αποδείχτηκαν αθώοι; Τι είδους «λάθος» είναι αυτό;

Ελπίζουμε αυτήν τη φορά να λέει την αλήθεια, αρκεί να του την έχουν πει και οι ερευνητές της Αστυνομίας και να μην είναι σαν την «αλήθεια» του 2011, που κατέρρευσε το 2016 αποπνέοντας οσμή κατασκευασμένης επιτυχίας.

Ας το επαναλάβουμε: κάθε άνθρωπος που έχει σώας τας φρένας ελπίζει και εύχεται να συμβεί το πρώτο. Οι εγκληματίες να έχουν συλληφθεί και να τιμωρηθούν. Αυτό θα είναι απόδοση δικαιοσύνης. Και να μην ξαναζήσουμε την επανάληψη στημένων «επιτυχιών», που κουρέλιασαν το τεκμήριο αθωότητας και ταλαιπώρησαν επί χρόνια άσχετους ανθρώπους.

Όσοι νοιάζονται για την απόδοση δικαιοσύνης, αλλά δεν ξεχνούν το δυσώδες παρελθόν τέτοιων «επιτυχιών», έχουν υποχρέωση να το θυμίζουν και να αμφιβάλλουν για το σήμερα. Οι παπαγάλοι της κυβερνητικής προπαγάνδας ας καταπίνουν αμάσητα όσα ακούνε και(κάνουν ότι δεν) βλέπουν.

Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί θέλουν «επιτυχίες», για να ανεβάσουν τα δημοσκοπικά νούμερά τους. Δεν πρέπει να τους επιτραπεί να το κάνουν χρησιμοποιώντας τη δικαιοσύνη α λα καρτ…