Το “σήμερα” του Μητσοτάκη κάνει “επικίνδυνο” τον Τσίπρα…

Υπάρχουν τρεις τρόποι για να αποτιμήσει κανείς την παρουσία ενός πρώην πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, έπειτα από χρόνια απουσίας. Οι δύο είναι συνήθεις. Ο τρίτος προσφέρεται για πιο ασφαλή συμπεράσματα.

Πρώτον, αυτά που είπε. Ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε ένα περίγραμμα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής με πολλά επιμέρους μέτρα, ορισμένα από τα οποία είναι κοινά με αυτά που λένε η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ.

Δεύτερον, αυτά που δεν είπε. Το σημερινό «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» του Τσίπρα δεν περιέχει κάτι «ακραίο». Ακραίος είναι μάλλον ο κυβερνητικός ισχυρισμός ότι ο Τσίπρας «τίναξε τη μπάνκα στον αέρα». Για όσα θα πει αύριο ο Κυριάκος Μητσοτάκης μάλλον θα χρειαστεί άλλη μια μπάνκα.

Τρίτον, πώς τον υποδέχτηκαν τα μέσα ενημέρωσης. Αν ίσχυε ο ισχυρισμός της κυβερνητικής προπαγάνδας ότι όσα (θα) έλεγε ο Τσίπρας ήταν προκαταβολικά απαξιωμένα λόγω του «προγράμματος Θεσσαλονίκης» του 2014, η ομιλία του θα είχε περάσει απαρατήρητη. Γιατί να δώσεις σημασία σε κάποιον που «είναι ίδιος κι απαράλλαχτος», όπως λέει η κυβερνητική προπαγάνδα; Και όμως σχεδόν σε όλα τα ΜΜΕ ο Τσίπρας είχε εντυπωσιακή προβολή από όποια σκοπιά και να τη δει κανείς. Φαίνεται ότι η παρόλα που διακινούσε η κυβερνητική προπαγάνδα άμα τη επιστροφή του, ότι είναι ένας «βολικός αντίπαλος για τον Μητσοτάκη» δεν πείθει. Γιατί να επιτίθεσαι κατά ριπάς σε κάποιον που δεν σε απειλεί;

Το κυβερνητικό παρελθόν του Τσίπρα είναι πλέον μακρινό και έχει κριθεί εκλογικά αρκετές φορές. Τώρα δεν θα κριθεί το «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» του 2014 ούτε το δημοψήφισμα του 2015. Τώρα θα κριθεί η κυβερνητική θητεία Μητσοτάκη, που είναι παρόν και (πρόσφατο) παρελθόν μαζί.

Ο Τσίπρας έπαψε να κυβερνά πριν από εφτά χρόνια. Όμως, οι πολίτες λένε ότι το 2019 η οικονομική τους κατάσταση ήταν καλύτερη από τη σημερινή. Είναι αίσθηση και όχι πραγματικότητα; Οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές ας διαβάσουν όσα λένε δικοί τους αναλυτές, ότι η περιβόητη «ανάπτυξη» και το πολύ χρήμα που έπεσε τα τελευταία χρόνια δεν έφτασε ποτέ στους πολλούς πολίτες, εξ ου και η μεγάλη δυσαρέσκεια και η καθήλωση των ποσοστών της ΝΔ.

Αν το παρελθόν του Τσίπρα είναι αναξιόπιστο λόγω του «προγράμματος Θεσσαλονίκης» του 2014 και αν οι πολίτες κοιμούνται και ξυπνούν ψαχουλεύοντας αυτό το παρελθόν, μπορεί να θυμηθούν και μερικά ακόμα.

Να θυμηθούν ότι όλοι οι πρωθυπουργοί μετά το ξέσπασμα της κρίσης πάνω κάτω τα ίδια έλεγαν. Πρόχειρα παραδείγματα:

• Η χώρα βρισκόταν ένα βήμα πριν από την τυπική χρεοκοπία, αλλά ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε «θα εφαρμόσουμε το(προεκλογικό) πρόγραμμά μας». Μετά ήρθε το πρώτο μνημόνιο.
• Είχε ψηφιστεί και εφαρμοζόταν το δεύτερο μνημόνιο, αλλά στην προεκλογική περίοδο του 2014 ο Αντώνης Σαμαράς έλεγε ότι εκείνος «σκίζει τα μνημόνια» κάθε μήνα, κάθε βδομάδα, κάθε μέρα, κάθε λεπτό. Είχε κάνει και κάτι άλλο: η ΝΔ υπό την αρχηγία του δεν είχε ψηφίσει το πρώτο μνημόνιο, με αποτέλεσμα να διαγράψει κάμποσους «αντάρτες» βουλευτές της(μεταξύ τους την Ντόρα Μπακογιάννη, αλλά όχι τον «αντιμνημονιακό» Κυριάκο Μητσοτάκη…). Τι χειρότερο έλεγε ο αντιμνημονιακός Τσίπρας, που δεν είχε καμιά κυβερνητική εμπειρία;
• Τέλος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πιο τυχερός πρωθυπουργός των τελευταίων 15 χρόνων(ανέλαβε τη χώρα χωρίς Μνημόνιο, βρήκε μαξιλάρι 36 δισεκατομμύρια, είχε άφθονο χρήμα για παροχές), τι υποσχέθηκε το 2019; «Πολλές και καλοπληρωμένες δουλειές» και «ευημερία για όλους». Και τι αφήνει με την ολοκλήρωση της δεύτερης θητείας του; Οι δουλειές εξακολουθούν να είναι κακοκοπληρωμένες, η αγοραστική δύναμη στον ευρωπαϊκό πάτο και μια πρωτοφανή κρίση στέγης, που δεν αφήνει τους νέους να φύγουν από τις οικογενειακές εστίες και να φτιάξουν δικές τους οικογένειες(την ώρα που οι λαϊκιστές Σαμαράς και Άδωνις ερίζουν για το… κολοσσιαίο θέμα «πόσα είναι τα φύλα»).

Εν κατακλείδι: ακόμα και… μουγκός να μείνει σήμερα ο Τσίπρας, η κυβερνητική προπαγάνδα θα υπενθυμίσει ότι το 2014 μιλούσε πολύ. Μόνο που σήμερα δεν θα κριθεί η… μουγκαμάρα ή η πολυλογία του πρώην πρωθυπουργού. Θα κριθεί, πρωτίστως, αυτό που αφήνουν οι δυο θητείες του νυν. Αν είναι όπως τα παρουσιάζει η κυβερνητική προπαγάνδα, ό,τι και να πει ο Τσίπρας δεν θα μετρήσει. Αν, όμως, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δεν βλέπουν φωτεινή την εικόνα και η ζωή τους έχει χειροτερέψει, τότε ο ποταμός κινδυνολογίας («επιστρέφει ο Τσίπρας να μας καταστρέψει») θα στερέψει. Και δεν θα γίνει επίκαιρος ο στίχος του άσματος «μη μιλάς, μη γελάς…», γιατί ουδείς θα πιστεύει ότι «κινδυνεύει η Ελλάς»!

ΥΓ: Το ΠΑΣΟΚ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον Τσίπρα («επέστρεψε στον τόπο του εγκλήματος με νέες αυταπάτες» κ.α). Ταυτόχρονα τον κατηγόρησε ότι αντιγράφει το δικό του πρόγραμμα («έκανε copy paste το 80% του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ»). Όμως, αν συμβαίνει αυτό, γιατί είναι «αυταπάτες» οι εξαγγελίες του πρώην πρωθυπουργού; Δεν είναι ρεαλιστικό αυτό το 80% του προγράμματός του;