Τι κρύβει η “ειρήνη” Κίνας, ΗΠΑ και Ρωσίας – Πόσα πυρηνικά έχουν
Διαβάζεται σε 4'
Οι Σι Τζινπίνγκ, Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν συμφώνησαν πως «ένας πυρηνικός πόλεμος δεν έχει νικητές». Ελέγχουν το 91% των πυρηνικών.
- 20 Νοεμβρίου 2026 14:33
Η ανθρωπότητα έζησε μια νέα ιστορική στιγμή την Πέμπτη (19/11), με την πρώτη τριμερή συνάντηση των ηγετών Κίνας, ΗΠΑ και Ρωσίας στη Σενζέν, την κινεζική Silicon Valley.
Έζησε και μια δεύτερη, όταν οι Σι Τζινπίνγκ, Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν εξέδωσαν κοινή διακήρυξη ειρήνης.
Εδώ θα χρειαστεί να διευκρινίσουμε ότι δεν υπέγραψαν δεσμευτική συμφωνία ειρήνης, αλλά εξέδωσαν διακήρυξη ειρήνης. Αυτά είναι δυο πολύ διαφορετικά πράγματα.
Δηλαδή, αυτοί που έχουν τα περισσότερα πυρηνικά όπλα συμφώνησαν ότι «ένας πυρηνικός πόλεμος δεν μπορεί να έχει νικητές και δεν πρέπει ποτέ να διεξαχθεί.
Οι τρεις χώρες θα προχωρήσουν σε διάλογο με στόχο τη μείωση των πυρηνικών κινδύνων και την αποτροπή της διάδοσης των πυρηνικών όπλων», όπως αναφέρθηκε στο κοινό δελτίο Τύπου.
Τι εννοούσε ο Τραμπ με τη “ζωτικής σημασίας” συνεργασία για τα πυρηνικά
Από τον περασμένο Φλεβάρη, δεν υπάρχει σε ισχύ συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας για τα πυρηνικά.
Η Νέα Συνθήκη Μείωσης Στρατηγικών Όπλων (New Strategic Arms Reduction Treaty –Νew START), που υπεγράφη το 2010, περιόριζε τις κορυφαίες πυρηνικές δυνάμεις σε έως 1.550 ανεπτυγμένες πυρηνικές κεφαλές και 700 ανεπτυγμένους πυραύλους και βομβαρδιστικά.
Τέθηκε σε ισχύ τον Φεβρουάριο του 2011 και το 2021 ανανεώθηκε για πέντε χρόνια. Χωρίς αυτήν, οι ΗΠΑ και Ρωσία:
- δεν έχουν αριθμητικό πλαφόν για τα πυρηνικά,
- δεν είναι υποχρεωμένες να ειδοποιούν όταν μετακινούν πυραύλους, όταν θέτουν νέα συστήματα σε επιχειρησιακή ετοιμότητα ή όταν πραγματοποιούν μεγάλες στρατηγικές ασκήσεις και
- δεν υπόκεινται σε επιτόπιες επιθεωρήσεις Ρώσους και Αμερικανούς επιθεωρητές (οι μεν στις βάσεις των δε), ως εκ τούτου κανείς δεν ξέρει πόσα πυρηνικά έχουν με δεδομένα. Υπάρχουν μόνο πληροφορίες και ό,τι δίνουν δορυφόροι.
Στη συνάντηση, ο Τραμπ φέρεται να αναφέρθηκε στις πυρηνικές δυνατότητες των τριών χωρών και να τονίζει την ανάγκη νέας συμφωνίας που, όπως είπε, πρέπει να περιλαμβάνει και την Κίνα.
Σχολίασε ότι οι τρεις τους βρίσκονται «σε μοναδική θέση» για να συζητήσουν «πώς να μειώσουν τον αριθμό των πυρηνικών όπλων στη Γη» και πρόσθεσε ότι είναι «ζωτικής σημασίας» να συνεργαστούν για να «καταπολεμήσουν την απειλή της πυρηνικής διάδοσης σε άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο».
Αυτή η αναφορά ερμηνεύτηκε από ειδικούς ως προσπάθεια να δικαιολογήσει τον πόλεμο στο Ιράν, ως τρόπο να μην αποκτήσει η χώρα πυρηνικά όπλα.
Η εκτίμηση του Atlantic Council για την “ντρίμπλα” του Σι
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ λοιπόν, έκανε μια απόπειρα να θέσει θέμα υπαγωγής της Κίνας σε συμφωνία, που θα την υποχρέωνε να δίνει πληροφορίες για τα πυρηνικά της. Ο Σι φάνηκε προετοιμασμένος για αυτό το αίτημα και έκανε μια εξαιρετική “ντρίμπλα”: ζήτησε την ολοκληρωτική απαγόρευση και την πλήρη καταστροφή των πυρηνικών.
Οι συνδαιτυμόνες του δεν συναίνεσαν, μηδέ απέρριψαν.
Συνέχισαν να συζητούν.
Αναλυτές του Atlantic Council, αμερικανική δεξαμενή σκέψης στον τομέα των διεθνών σχέσεων και της εξωτερικής πολιτικής που υπάρχει από το 1961, σημείωσαν ότι «η συνυπογραφή αυτής της θέσης από το Πεκίνο αποτελεί ένα μικρό βήμα προς την εμπλοκή της Κίνας στις συζητήσεις για τα πυρηνικά όπλα και θα μπορούσε να αποτελέσει βάση για περαιτέρω πρόοδο».
Τονίστηκε ωστόσο, και η εξής κρίσιμη παράμετρος:
«Η Κίνα επεκτείνει το πυρηνικό της οπλοστάσιο με ρυθμό που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί»
Υπ’ αυτό το πρίσμα, η αποδοχή του Πεκίνου να μπει σε διάλογο για τα πυρηνικά “μεταφράζεται” από τους αναλυτές ως τακτική κίνηση, για να κερδίσει χρόνο.