ΜΕΧΡΙ 200 ΣΕΛΙΔΕΣ: 26 ΝΕΑ ΜΙΚΡΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ ’26

«Όσο περισσότερο διαβάζεις, τόσο πιο εύκολο γίνεται το διάβασμα και τόσο περισσότερο ανταμείβεσαι με νέες γνώσεις. Τελικά, η διαδικασία γίνεται ευχάριστη παρά απαιτητική. Όμως, όπως και με τη σωματική άσκηση, ισχύει και το αντίστροφο: Όσο λιγότερο διαβάζεις, τόσο πιο δύσκολο γίνεται το διάβασμα και τόσο πιο δύσβατος είναι ο δρόμος προς την απόκτηση γνώσης».

Αυτό, μέσες άκρες, τονίζεται σε πρόσφατο viral ρεπορτάζ του περιοδικού The Atlantic, όχι το πρώτο που -για να το πούμε απλά- κρούει τον κώδωνα του κινδίνου περί «νεοαναλφαβητισμού» στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.

Και με αυτό κατά νου το NEWS 24/7 φέτος προτείνει να στριμώξετε στις βαλίτσες των διακοπών όχι ένα, άντε το πολύ δύο θηριώδη βιβλία εκατοντάδων σελίδων αλλά με περισσότερα μικρότερης έκτασης -όχι πάνω από 200 σελίδες- μυθιστορήματα και νουβέλες σύγχρονων και παλιότερων συγγραφέων από την Ελλάδα και τον κόσμο, με σκοπό να πορευτείτε σε ένα πολυδαίδαλο αναγνωστικό μονοπάτι. Ακόμη κι αν στο τέλος του φτάσετε όταν πια θα έχετε επιστρέψει στο σπίτι.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

Φραντς Βέρφελ – Ο άνθρωπος που νίκησε τον θάνατο [μτφρ. Απόστολος Στραγαλινός | Κριτική]

Βιέννη, 1925. Πριν από αρκετά χρόνια, ο Καρλ Φιάλα ήταν ένας σεβαστός υπάλληλος της Αυτοκρατορικής Οικονομικής Εισαγγελίας. Όμως, ο πόλεμος και το τέλος της αυτοκρατορίας αλλάζουν τα πάντα. Ο Φιάλα αναγκάζεται να πουλήσει όλα του τα υπάρχοντα για να συντηρήσει τη σύζυγο και τον άρρωστο γιο του. Δυστυχώς, αρρωσταίνει και εκείνος. Η ελπίδα έρχεται από ένα συμβόλαιο ζωής, απαράβατος όρος του οποίου είναι να συμπληρώσει ο Φιάλα τα εξήντα πέντε του χρόνια, ώστε να καταβληθεί ένα σημαντικό ποσό στην οικογένειά του. Μια κορυφαία και διαχρονική νουβέλα που συμπυκνώνει την πραγματικότητα της ζωής στην Αυστρία της δεκαετίας του 1920 και ταυτόχρονα μοιάζει να έχει προφητεύσει το δυτικό και όχι μόνο παρόν.

Ερίκ Βυϊγιάρ – Οι ορφανοί. Μια ιστορία του Μπίλι δε Κιντ [μτφρ. Στύλβα Πράσσου | Πόλις]

«Γράφοντας για τη ζωή του Μπίλι (…) αναρωτήθηκα αν η ψυχή ενός φτωχού εξωμότη, ριγμένου στους δρόμους παρά τη θέλησή του, περικλείει μέσα της όλα τα μυστήρια του κόσμου» λέει ο ίδιος ο συγγραφέας για το βιβλίο του. Ξεψάχνισε τη ζωή του, από την τρώγλη του στη Νέα Υόρκη όταν ήταν παιδί μέχρι τις περιπέτειες του με το νόμο. O Βυϊγιάρ φωτίζει τη σκοτεινή πλευρά της αμερικανικής ιστορίας μέσα από τη μορφή του Μπίλι δε Κιντ και των συντρόφων του. Από την ανέχεια των παιδικών του χρόνων μέχρι την παροιμιώδη πορεία του στην παρανομία. Και όλα αυτά με αφετηρία ένα αινιγματικό πορτρέτο μιας νέας γυναίκας και ενός νέου άντρα που γοήτευσαν τον συγγραφέα και πια κοιτούν και τους αναγνώστες με θαυμαστή αδιαφορία από το εξώφυλλο.

Χαν Γκανγκ – Ανθρώπινες πράξεις [μτφρ. Μαρίνα Αγαθαγγελίδου | Καστανιώτης]

Νότια Κορέα, Μάιος 1980. Στην πόλη ΓκουάνγκΤζου, όταν η δημοκρατική κοινωνία αντιδρά, κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης πολιτών, φοιτητών και εργατών, την οποία καταπνίγει βάναυσα η στρατιωτική χούντα που έχει επιβληθεί στη χώρα, σκοτώνεται με φριχτό τρόπο και ένας έφηβος. Με επίκεντρο τη δική του περίπτωση ξετυλίγει το πολυφωνικό της μυθιστόρημα μέσα από αλληλένδετα κεφάλαια προκειμένου να συλλάβει και να εκφράσει τη συλλογική οδύνη η βραβευμένη με Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφέας που έγινε παγκοσμίως γνωστή το 2016 οπότε και τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Booker για την αγγλική μετάφραση του μυθιστορήματος Η χορτοφάγος.

Λουίζ Γκλικ – Μάριγκολντ και Ρόουζ [μτφρ. Μάριγκολντ και Ρόουζ | Στερέωμα]

Η μοναδική νουβέλα της βραβευμένης με Νόμπελ Αμερικανίδας ποιήτριας ακολουθεί δύο νεογέννητες δίδυμες αδελφές καθώς αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τον κόσμο, με την καθεμία να αναπτύσσει μια ξεχωριστή εσωτερική ζωή παρά την κοινή τους αρχή. Η μεν Μάριγκολντ είναι εύθραυστη, σιωπηλή και εσωστρεφής. Η δε Ρόουζ είναι προστατευτική, θορυβώδης και κοινωνική. Μέσα από την πρώιμη συνείδησή τους, εξερευνούμε τη γλώσσα, την ταυτότητα, την αδελφική σχέση και το μυστήριο της διαμόρφωσης του εαυτού.

Χόρχε Ροντρίγκες Γκόμες – Η θάλασσα που μου χάρισες [μτφρ. Νάννα Παπανικολάου | Τόπος]

Καράκας, δεκαετία του ’90: Η ιστορία αρχίζει με την απαγωγή ενός γκρίνγκο, του Αμερικανού Πολ Γουάιτ, στελέχους φαρμακευτικής εταιρείας. Πρόκειται για μια φαινομενικά απλή και καθαρή δουλειά που εξελίσσεται όμως σε μια δίνη προδοσιών, αντικρουόμενων συμφερόντων, κατασκοπείας, σε ένα περιβάλλον οργής, επιθυμίας και θεσμικής σήψης. Στο φόντο η Βενεζουέλα του παρελθόντος, την οποία κυβερνά ένας δικτάτορας-ανδρείκελο. Αγωνιώδες αστυνομικό μυθιστόρημα και ταυτόχρονα σκοτεινό πολιτικό θρίλερ, ξεδιπλώνει το χρονικό του αγωνιώδους 20ού αιώνα και διαβάζεται το πολύ σε δύο καθισιές.

Κοντσίτα ντε Γκρεγκόριο – Από μητέρα σε κόρη [μτφρ. Άννα Γρίβα | Χνάρι]

Μια ευάλωτη έφηβη βρίσκει καταφύγιο στον ψηφιακό κόσμο και η η μητέρα της τη στέλνει να περάσει το καλοκαίρι σε ένα απομονωμένο νησί μαζί με τη γιαγιά της, μια αντισυμβατική γυναίκα  που ανήκει στη γενιά των μεγάλων αλλαγών που έφερε ο Μάης του ’68, ενώ συγχρόνως κουβαλά σιωπηλά τα τραύματα και τις ματαιώσεις της. Καθεμία από τις τρεις γυναίκες θεωρεί πως μπορεί να ακολουθήσει τον δικό της δρόμο χωρίς να έχει ανάγκη τις άλλες. Είναι όμως αυτό στ’ αλήθεια δυνατόν από τη στιγμή που θα βρεθούν αντιμέτωπες με το παρελθόν και τα μυστικά που κρύβει; Ένα από τα πιο επιτυχημένα βιβλία του 2025 στην Ιταλία, με τις πωλήσεις του να ξεπερνούν τα 100.000 αντίτυπα μέσα στον πρώτο χρόνο κυκλοφορίας του.

Αντρέα Καμιλλέρι – Η «συμμορία» των Σάκκο [μτφρ. Φωτεινή Ζερβού | Πατάκης]

Βασική συνθήκη σε αυτή την πραγματική ιστορία είναι το τοπίο της αγροτικής Σικελίας. Συναντάμε πρώτα, μετά το 1850, τον πατριάρχη Λουίτζι Σάκκο, έξυπνο, ακούραστο εργάτη που δούλευε με αγάπη τη γη. Μετά έρχονται οι απόγονοι, όλοι σκληρά εργαζόμενοι νεαροί άντρες, και σοσιαλιστές, με υπερατλαντική μετανάστευση και στράτευση κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου. Οι πέντε αδελφοί Σάκκο γνωρίζουν πόσο απελπιστικά δύσκολο είναι να ζεις στο καθεστώς που επιβάλλει η Μαφία. Αναγκάζονται να φύγουν, να κρυφτούν. Νιώθουν ότι ενδύονται έναν ρόλο σωτήρα, στον (ένοπλο) αγώνα κατά των μαφιόζων διωκτών. Γίνονται μοναχικοί δικαστές, στη σκοτεινή σιωπή της ομερτά: πολίτες εκτός νόμου ενός κράτους που δεν μπορούσε να τους εγγυηθεί ασφάλεια, να τους προστατέψει.

Βερένα Κέσσλερ – Γυμναστήριο [μτφρ. Δέσποινα Κανελλοπούλου | Δώμα]

Τριγυρισμένη από σώματα ιδρωμένα που κοιτάζουν και κοιτάζονται, η ανώνυμη αφηγήτρια πιάνει δουλειά σ’ ένα σύγχρονο γυμναστήριο, «ένα ανάκτορο φτιαγμένο από αστραφτερές επιφάνειες». Τι άνετο περιβάλλον, πόσο ευγενικοί οι συνάδελφοι! Και τι τύχη, ο εργοδότης είναι φεμινιστής! Το αθώο ψεματάκι της δεν είναι και τόσο σοβαρό. Και με το κατάλληλο κολάν το προκοίλι μπορεί να κρυφτεί. Είναι άλλωστε ευκαιρία και για την ίδια να επανεφεύρει τον εαυτό της: το παρελθόν της, το μέλλον της, και, φυσικά, το σώμα της. Ένα μυθιστόρημα Βερένα Κέσσλερ για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, το μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.

Κέιτι Κιταμούρα – Οντισιόν [Βάσια Τζανακάρη | Διόπτρα]

Δύο άνθρωποι συναντιούνται για μεσημεριανό σε ένα εστιατόριο του Μανχάταν. Αυτή είναι μια καταξιωμένη ηθοποιός που κάνει πρόβες για μια επερχόμενη πρεμιέρα. Αυτός είναι ελκυστικός, προβληματικός, νέος – αρκετά νέος για να είναι γιος της. Ποιος είναι αυτός για εκείνη και ποια είναι αυτή για εκείνον; Φτάνοντας ως τη βραχεία λίστα του Booker η Κιταμούρα ξετυλίγει δύο ανταγωνιστικές αφηγήσεις, ξαναγράφοντας την αντίληψή μας για τους ρόλους που παίζουμε κάθε μέρα και τις αλήθειες πίσω από κάθε μας καθημερινή παράσταση.

Τζόναθαν Κόου – Μαρία, η γυναίκα των συμπτώσεων [μτφρ. Άλκηστις Τριμπέρη | Πόλις]

Η Μαρία είναι μια νεαρή γυναίκα που ζει στα περίχωρα του Μπέρμιγχαμ. Αδιάφορη από επιλογή και αναποφάσιστη από τη φύση της, θεωρεί πως δεν επέλεξε να γίνει αυτό που είναι, ούτε τους ανθρώπους που έχει συναντήσει μέχρι τώρα: εγωμανείς, κλεπτομανείς, παρανοϊκούς, φανατικούς θρησκευόμενους, και, τον χειρότερο απ’ όλους, τον μελλοντικό της σύζυγο. Μαγειρεύει, βρίσκει δουλειά, γίνεται μητέρα με στόχο να γεμίσει τον χρόνο της, όμως η απογοήτευσή της μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Ο αγαπημένος (και) του ελληνικού κοινού Κόου στο πρώτο εικοσαετίας πρώτο του μυθιστόρημα κατεδαφίζει τις καθιερωμένες αντιλήψεις περί ευτυχίας, υπονομεύοντας με λεπτή ειρωνεία ό,τι θεωρείται αυτονόητο στην κοινωνική ζωή. (Διαβάστε τη μεγάλη συνέντευξη που παραχώρησε στο NEWS 24/7).

Τόμας Μαν – Ο θάνατος στη Βενετία / Τόνιο Κραίγκερ

Το μεν κυκλοφορεί φέτος από το Μεταίχμιο (μτφρ. Βασίλης Τσαλής), τον Πατάκη (μτφρ. Γιάννης Καλλιφατίδης) και τον Ψυχογιό (μτφρ. Μαρία Τοπάλη). Το δε από το Δώμα (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου) και το Μεταίχμιο (μτφρ. Έμη Βαϊκούση). Μην απορείτε που φέτος τα ράφια των βιβλιοπωλείων σφύζουν από βιβλία του Τόμας Μαν. Οφείλεται στην απελευθέρωση των πνευματικών δικαιωμάτων των έργων του με μετά τη συμπλήρωση 70 ετών από τον θάνατο του (1955). Είθε αυτή η συγκυρία να διευρύνει το αναγνωστικό κοινό του σπουδαίου συγγραφέα στη χώρα μας – το οποίο ήδη δεν είναι αμελητέο.

Αντρέα Μπαγιάνι – Η επέτειος [μτφρ. Δήμητρα Δότση | Ίκαρος]

Μπορεί κανείς να εγκαταλείψει τον πατέρα και τη μητέρα του; Μπορεί να κλείσει την πόρτα πίσω του, να κατέβει τις σκάλες και να αποφασίσει πως δεν θέλει να τους ξαναδεί ποτέ πια; Δέκα χρόνια μετά την απόδρασή του από μια τοξική και βίαιη οικογένεια, ένας γιος καταγράφει τις δύσκολες αναμνήσεις του. Η επώδυνη μα και λυτρωτική αυτή αναδρομή ζωντανεύει το πορτρέτο μιας μητέρας καταδικασμένης να ζει στην αφάνεια κι ένα ύπουλο, ασφυκτικό πατριαρχικό καθεστώς. Ένα βαθύτατα στοχαστικό -και γι’ αυτό ακριβώς αμείλικτο- μυθιστόρημα.

Μάριο Μπεγιατίν – Σαλόνι ομορφιάς [μτφρ. Άλκηστη Ευθυμίου | Πλήθος]

Σε μια πόλη χωρίς όνομα, μια μυστηριώδης και θανατηφόρα επιδημία εξαπλώνεται αθόρυβα. Ένας κομμωτής με γυναικεία ρούχα μετατρέπει το σαλόνι ομορφιάς του σε καταφύγιο για βαριά νοσούντες. Άντρες απόκληροι της κοινωνίας φτάνουν εκεί μόνο για να πεθάνουν. Από τη στιγμή που φανερωθεί η αρρώστια, δεν υπάρχει θεραπεία. Μόνο αναμονή, αλλαγή πάνας και ένα πιάτο σούπας, ανάμεσα σε ενυδρεία με θαμπό νερό και εξωτικά ψάρια. Απέξω ακούγονται μέσα στη νύχτα ανδρικά ονόματα που μπλέκονται με τις κραυγές των ασθενών, ενώ γείτονες περιτριγυρίζουν απειλητικά την εστία της μόλυνσης. Ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή Μεξικανούς συγγραφείς συνθέτει μια αλληγορική νουβέλα για την ασθένεια, τον αποκλεισμό και τις αντιφάσεις της φροντίδας.

Ροδρίγο Ρέι Ρόσα – Σεβερίνα [μτφρ. Καλυψώ Αγγελοπούλου | Κυψέλη] / Μυστική φυλακή [μτφρ. Κώστας Αθανασίου | Καστανιώτης]

«Ο πιο αμείλικτος συγγραφέας της γενιάς μου, ο πιο διάφανος… ο πιο φωτεινός απ’ όλους», υποστήριζε ο αείμνηστος Ρομπέρτο Μπολάνιο, το σίγουρο είναι ότι αμφότερες οι νουβέλες διαβάζονται σε μια καθισιά. Στο μεν Σεβερίνα ένας εμμονικός βιβλιοπώλης επιδίδεται -με τη ζέση κάποιου που δεν μπορεί να κάνει αλλιώς- στο ερωτικό κυνηγητό μιας μυστηριώδους γυναίκας που κλέβει βιβλία. Το δε Μυστική Φυλακή είναι μια εφιαλτική παραβολή για τη σύγχρονη μοίρα της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής, μεταξύ γλώσσας και σιωπής, ελευθερίας και καταπίεσης, ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τυραννίας, πολιτισμού και βαρβαρότητας.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

Ματίνα Απόστολου – Ρίζες [Ίκαρος]

Με αφορμή το θάνατο του πατέρα, οι τέσσερις γυναίκες της οικογένειας συναντιούνται για να προετοιμάσουν την κηδεία του. Μάνα, κόρη, θεία, αδερφή. Καθεμιά κουβαλάει το δικό της μερίδιο αυτής της απώλειας, τη δική της εκδοχή της ιστορίας. Μέσα στα φορτισμένα δωμάτια του πατρικού σπιτιού οι αναμνήσεις τους θα ζωντανέψουν, θα μπλεχτούν μα και θα συγκρουστούν αναδεικνύοντας το χάσμα μεταξύ μνήμης και αλήθειας. Το δεύτερο και αυτοστιγμεί και -το κυριότερο- δικαίως πολυσυζητημένο, μετά τα Σωματίδια (Ποταμός, 2022) βιβλίο μιας συγγραφέως που ξέρει πώς να συγκινεί γιατί ξέρει πώς αξίζει να συγκινείται.

Άνια Βουλούδη – Κατεδάφιση [Αντίποδες]

Καθώς οι μέρες περνάνε σαν νύχτες η μία μετά την άλλη, μια γυναίκα αφηγείται τις σχέσεις, τα συναισθήματα και το παρελθόν της σε μια μονομερή, επίμονη αλληλογραφία με έναν μακρινό φίλο, πιάνει και αφήνει τα νήματα μιας σκόρπιας ζωής, μιας καθημερινότητας από τη Θεσσαλονίκη στην Κρήτη, στη Γερμανία, στο χωριό και πίσω στη Θεσσαλονίκη. Συνειδητοποιεί γράφοντας πως το μόνο που της ανήκει είναι ένας σωρός παλιοπράγματα, διάσπαρτες αναμνήσεις, εντυπώσεις, αφηγήσεις που προσπαθούν να οργανωθούν, αντικείμενα και αγαπημένα πρόσωπα που ψάχνουν να βρουν τη θέση τους, πως πάντοτε αναζητά κάτι και πως την ίδια στιγμή κάτι απ’ όσα έχει δεν είναι δικό της.

Ρούλα Γεωργακοπούλου – Εντευκτήριο μελαγχολικών πιθήκων [Εστία]

Μια άτεκνη γυναίκα φτάνει στην Κεντρική Αφρική με στόχο να γίνει δεκτή από μια οικογένεια γορίλων – το καταφέρνει εύκολα εξαιτίας της γενετικής τους ομοιότητας σε ποσοστό 98,8% με τους ανθρώπους. Γοητεύει τους νεαρούς γορίλες και οι μητέρες τους της προσφέρουν μια θέση ανάμεσα στα θηλυκά, με όλα όσα αυτό συνεπάγεται σε μια καλά δομημένη οικογένεια πρωτευόντων. Ενώ και ο βασιλιάς, πατέρας όλων, αντλώντας εξουσία από τον ρόλο του, τη δέχεται ανάμεσά τους. Μέσα στην αργή και γαλήνια οικογενειακή ρουτίνα, εμπλέκονται σε φιλοσοφικές συζητήσεις, κατά τη διάρκεια των οποίων ο γορίλας, κολακευμένος από την αλληλεπίδρασή του με ένα ανώτερο είδος, προσπαθεί να αντλήσει πληροφορίες για τους τρόπους των ανθρώπων, ενώ και η γυναίκα κάνει το ίδιο, γνωρίζοντας καλά ότι μπροστά της βρίσκεται ένα πανίσχυρο ζώο. Η νέα νουβέλα της Ρούλας Γεωργακοπούλου είναι «οργιώδους φαντασίας και πρωτοτυπίας, εμπνευσμένη και ευρηματική μέχρι σκασμού» σύμφωνα με τον Αλέξη Πανσέληνο.

Μαρία Ξυλούρη – Υφάντρα [Μεταίχμιο]

H Μπιάνκα, µια νεαρή υφάντρα, το σκάει από τον βάναυσο σύζυγό της χωρίς σχέδιο ή καταφύγιο. Ένας εκκεντρικός ξένος, ο κύριος Τέιλορ, τη βρίσκει να περιφέρεται µόνη της και της προσφέρει κάτι που µοιάζει µε σωτηρία – για κείνον είναι µια απλή χειρονοµία, για κείνην είναι τα πάντα. Όταν χρόνια αργότερα η γυναίκα του κυρίου Τέιλορ αρρωσταίνει βαριά, η Μπιάνκα, για να ανταποδώσει τη χάρη που της έγινε, θα επικαλεστεί για τη θεραπεία της έναν θρύλο που περνάει από µάνα σε κόρη και εγγονή εδώ και γενεές ολόκληρες. Ένα βιβλίο που μιλά για έναν θρύλο που μεταφέρεται από μάνα σε κόρη και εγγονή εδώ και αμέτρητες γενιές. Το πρώτο μιας νέας σειράς της Μαρίας Ξυλούρη.

Γιώργος Συμπάρδης – Νύχτες με την Κάλλη [Μεταίχμιο]

Το ντύσιμό της είναι μιας μόδας περασμένης κι η γοητεία της μοιάζει βγαλμένη από ασπρόμαυρη γαλλική ταινία. Οι τέσσερις νύχτες των συναντήσεών ενός συγγραφέα -του αφηγητή- με την ηρωίδα του, οι ιστορίες της ζωής της μέσα από τις αναθυμιάσεις του αλκοόλ, σε μπαλκόνια και σε στενά των Πετραλώνων εν μέσω καύσωνα. Η περιπλοκότητα της σύνδεσης με τον άλλο μέσα από τα μάτια του ξακουστού και πολυβραβευμένου Γιώργου Συμπάρδη.

Έρση Σωτηροπούλου – Σενιορίτα [Πατάκης]

Μια γυναίκα, µπλεγµένη τυχαία στην ατµόσφαιρα γιορτής στους δρόµους της Πόλης του Μεξικού. Στη µια πλευρά της Avenida οι µάσκες, οι χοροί του καρναβαλιού, η αχαλίνωτη λαγνεία. Στην άλλη, την «κακή πλευρά», η Σενιορίτα προσπαθεί να προσανατολιστεί σε µια παρέλαση τρόµου στους δρόµους της παράφορης ελπίδας και των διαψεύσεων, σκέφτεται την ταπείνωση του θανάτου, φυσάει το πένθος από τα πνευµόνια της και αγνοεί τις συστάσεις να µη βγαίνει µόνη της τη νύχτα – εξάλλου, τι πιο επικίνδυνο από τις εικόνες που ξεβράζει το ανυπάκουο, χαοτικό και επικίνδυνα ζωντανό µυαλό της; Η νέα νουβέλα της Έρσης Σωτηροπούλου διαβάζεται απνευστί.

Μαρία Φακίνου – Όλα τα δέντρα [Αντίποδες]

Μια γνωριμία σε ένα πάρτι που θα γίνει ένα φλερτ που θα γίνει μια πτώση που θα γίνει μια σχέση που θα γίνει μια εκδρομή που θα γίνει ένα αρχείο που θα γίνει ένα βιβλίο που θα γίνει ένας τρόπος να σκεφτούμε την επιθυμία, την προσέγγιση και την απόσταση, το χωρισμό, την ανάμνηση, την αφήγηση. Αυτή η σημερινή ερωτική ιστορία, που είναι όλες οι σημερινές ερωτικές ιστορίες, αποτυπώνει με πάθος την εσωτερική ζωή της ηρωίδας, διερευνά τις συναισθηματικές αλλά και τις γλωσσικές μετατοπίσεις που συνδέονται με τον έρωτα, και πιέζει την πληγή μέχρι να πονέσει.

Ευθύμης Φιλίππου – Καρδιά, Γ. [Δώμα]

Με το που γεννιέται ο Γιώργος τον Σεπτέμβριο του 1962 στην Αγόριανη, η συμβολαιογράφος μητέρα του εγκαταλείπει την οικογένεια και ο πατέρας του για να καλύψει το κενό αρχίζει να ντύνεται σαν εκείνη και στη συνέχεια να συνάπτει ερωτικές σχέσεις με άντρες, ανάμεσά τους κι ένας φίλος του που τελικά τον δολοφονεί. Πολλά χρόνια μετά ο Γιώργος, όντας πια ο ίδιος συμβολαιογράφος, εξετάζεται ιατρικά και μαθαίνει ότι θα έχει το τέλος του πατέρα του: θα μαχαιρωθεί από ένα μικρό κορίτσι από την Ανάφη, το νησί όπου έζησε μερικά χρόνια. Στη νέα νουβέλα του καταξιωμένου σεναριογράφου η βία, το χιούμορ, το σεξ και η αλληγορία «χορεύουν» στο ρυθμό της ανθρώπινης κατάστασης.

Ελισάβετ Χρονοπούλου – Επί σκοπώ πλουτισμού [Πόλις]

Ένα τηλεφώνημα από ένα δημόσιο νοσοκομείο. Ένας άγνωστος νεκρός. Μια διαθήκη. Μια απροσδόκητη κληρονομιά. Κι ένα γράμμα που αποκαλύπτει μια παλιά ιστορία, ένα έγκλημα που έμεινε ατιμώρητο, μια εξέγερση στο άδικο που πήρε το σκοτεινό μονοπάτι της αυτοδικίας. Ένα γαϊτανάκι βίας που εξερευνά τη διττή δύναμη του αισθήματος δικαίου. Σ’ αυτά τα θολά νερά βρίσκεται παγιδευμένος ο αφηγητής του βιβλίου, σε μια Ελλάδα 80 χρόνων μετά, ανιστόρητο παιδί της λήθης, αντιμέτωπος με ένα άγνωστο παρελθόν που ξυπνάει για να του αποκαλύψει πως είναι κι ο ίδιος μέρος του. Ένα συνταρακτικό βιβλίο από την -ορμώμενη από την ανεπούλωτη πληγή του δοσιλογισμού στη χώρα μας- Ελισάβετ Χρονοπούλου, το επίμετρο του οποίου υπογράφει ο ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης.

Γιώργος Χωματηνός – Βρίκελοι [Κίχλη]

Σ’ ένα μικρό κι αχαρτογράφητο χωριό, που το εξουσιάζει ένας αιμοσταγής δεκατριάχρονος τύραννος, καταφθάνει στην καρδιά της Σαρακοστής μια βοϊδάμαξα χωρίς οδηγό, φορτωμένη μ’ ένα μαρμάρινο φέρετρο. Την ακολουθεί ένα σαραβαλιασμένο καμιόνι που μεταφέρει έναν αλλόκοτο θίασο. Για τους χωρικούς η έλευση της άμαξας μοιάζει να εκπληρώνει μια παλιά προφητεία· κανείς, όμως, δεν γνωρίζει –ούτε μπορεί να φανταστεί– το περιεχόμενο του φορτίου της. Στη μεθόριο μοντέρνου και μεταμοντέρνου, το μυθιστόρημα ξεκινά από έναν μυθικό μικρόκοσμο για να φτάσει στους δρόμους της Κυψέλης του σήμερα.