ΠΟΥ ΑΡΑΖΕΙ ΤΕΛΙΚΑ Η GEN Z;
Από τις καφετέριες στους λόφους, τα πάρκα και τις ταράτσες: Η νέα γενιά ανακαλύπτει την πόλη χωρίς απαραίτητα να καταναλώνει.
Για χρόνια η εικόνα της εξόδου στην Αθήνα ήταν σχεδόν συγκεκριμένη: ένα τραπέζι σε καφέ, ένα ποτό σε μπαρ, μια βραδινή έξοδος σε κάποιο μαγαζί. Για μια μεγάλη μερίδα της Gen Z, όμως, η πόλη φαίνεται να λειτουργεί διαφορετικά.
Η έξοδος δεν σημαίνει απαραίτητα κράτηση, κατανάλωση ή ένα ακριβό τραπέζι. Μπορεί να είναι μια βόλτα στην Αεροπαγίτου, ένα απόγευμα στο Πεδίον του Άρεως, μια κιθάρα στον Φιλοπάππου, μια διαδρομή με ποδήλατο ή μια ταράτσα φίλου με λίγες μπύρες από το περίπτερο.
Η νέα γενιά δεν έχει εξαφανιστεί από την πόλη. Απλώς φαίνεται να έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο τη χρησιμοποιεί.
Από τον καφέ στην περιπλάνηση
«Παλιά το να βγεις σήμαινε ότι θα πας για καφέ. Τώρα πολλές φορές απλώς λέμε “πάμε μια βόλτα”», λέει η 23χρονη Μαρίνα.
Για εκείνη, η Αθήνα δεν είναι πλέον μια σειρά από μαγαζιά, αλλά ένας χάρτης από σημεία συνάντησης.
«Μπορεί να ξεκινήσουμε από το Θησείο, να περπατήσουμε μέχρι την Αεροπαγίτου, να κάτσουμε λίγο στον λόφο και μετά να πάμε κάπου αλλού. Δεν χρειάζεται πάντα να πληρώσουμε για να περάσουμε καλά. Νομίζω ότι έχουμε αρχίσει να βλέπουμε την πόλη διαφορετικά. Μας ενδιαφέρει περισσότερο να είμαστε μαζί, να μιλήσουμε και να περπατήσουμε, παρά να καθίσουμε απαραίτητα σε ένα συγκεκριμένο μαγαζί».
Πεδίον του Άρεως: η επιστροφή του δημόσιου χώρου
Ένα από τα σημεία που έχουν αποκτήσει νέα ζωή είναι το Πεδίον του Άρεως. Νέοι με βιβλία, παρέες με κουβέρτες, άνθρωποι που κάθονται στο γρασίδι, μικρές συναντήσεις χωρίς αυστηρό πρόγραμμα.
«Δεν χρειάζεται να οργανώσεις κάτι μεγάλο. Λες απλώς “πάμε Πεδίον;” και μαζεύεστε», περιγράφει ο 25χρονος Γιώργος. «Είναι από αυτά τα μέρη που μπορείς να πας χωρίς να έχεις σχέδιο. Κάποιος φέρνει καφέ, κάποιος κάτι να φάμε και απλώς καθόμαστε. Μπορεί να περάσουν τρεις ή τέσσερις ώρες χωρίς να το καταλάβεις. Και το βασικό είναι ότι δεν χρειάζεται να ξοδέψεις σχεδόν τίποτα».
Για μια γενιά που μεγάλωσε με οικονομική αβεβαιότητα, η επιλογή του δημόσιου χώρου έχει και πρακτική διάσταση. Η έξοδος δεν εξαφανίστηκε. Έγινε όμως φθηνότερη.
Αεροπαγίτου, Φιλοπάππου και η Αθήνα που περπατιέται
Η βόλτα χωρίς συγκεκριμένο προορισμό φαίνεται να επιστρέφει. Η διαδρομή από την Ακρόπολη προς την Αεροπαγίτου, η ανάβαση στον Φιλοπάππου ή μια μεγάλη βόλτα στο ιστορικό κέντρο λειτουργούν σαν μια διαφορετική μορφή εξόδου.
«Μερικές φορές αυτό που θέλουμε μετά τη δουλειά ή τη σχολή είναι απλώς να περπατήσουμε και να μιλήσουμε», λέει η Ελένη, 22 ετών. «Δεν θέλουμε πάντα μουσική δυνατά ή πολύ κόσμο. Θέλουμε χώρο. Να μπορούμε να περπατάμε χωρίς να κοιτάμε συνέχεια την ώρα και να αλλάζουμε μέρος αν βαρεθούμε. Μπορεί να ξεκινήσουμε από ένα σημείο και να καταλήξουμε τελείως αλλού. Αυτό από μόνο του είναι έξοδος».
Ποδήλατο, πάρκα και μικρές αποδράσεις μέσα στην πόλη
Ένα ακόμη στοιχείο της νέας αστικής κουλτούρας είναι η χρήση της πόλης με κίνηση. Ποδήλατο στο κέντρο, βόλτες στο παραλιακό μέτωπο, διαδρομές μέχρι το ΚΠΙΣΝ, στάσεις σε πάρκα. Η μετακίνηση γίνεται μέρος της εξόδου.
«Το ωραίο είναι ότι δεν χρειάζεται να φτάσεις κάπου. Η ίδια η διαδρομή είναι η φάση», λέει ο 26χρονος Νίκος. «Μπορεί να πάρουμε τα ποδήλατα και να ξεκινήσουμε χωρίς να έχουμε αποφασίσει ακριβώς πού θα πάμε. Να σταματήσουμε κάπου για λίγο, να συνεχίσουμε, να καθίσουμε σε ένα πάρκο ή να φτάσουμε μέχρι τη θάλασσα. Δεν είναι απλώς τρόπος μετακίνησης. Είναι ολόκληρη η έξοδος».
Όταν το πάρτι μεταφέρεται στα σπίτια
Παράλληλα, η Gen Z φαίνεται να επιστρέφει σε μια παλιά συνήθεια: τα σπίτια. Τα σπιτόπαρτα, οι ταράτσες και οι αυλές φίλων έχουν γίνει μια εναλλακτική απέναντι στο κόστος της νυχτερινής εξόδου. Οι βεράντες φίλων έχουν γίνει μικροί κοινωνικοί χώροι. Εκεί που παλιότερα η παρέα συναντιόταν στο μπαρ, τώρα συναντιέται σε ένα σπίτι με μουσική από ένα ηχείο και ανοιχτή πόρτα.
«Ένα ποτό έξω μπορεί εύκολα να πάει στα 15 ευρώ. Στο σπίτι παίρνει ο καθένας κάτι και περνάμε ώρες», λέει η 24χρονη Άννα. «Και τελικά πολλές φορές περνάμε καλύτερα. Βάζουμε τη μουσική που θέλουμε, μαγειρεύει κάποιος, παραγγέλνουμε κάτι, καθόμαστε στην ταράτσα. Δεν υπάρχει η πίεση ότι πρέπει να φύγουμε επειδή κλείνει το μαγαζί ή να παραγγείλουμε άλλο ένα ποτό. Είναι πιο χαλαρό και νιώθεις ότι έχεις πραγματικά χρόνο με τους φίλους σου».
Από τα clubs στα techno parties
Αυτό δεν σημαίνει ότι η νυχτερινή ζωή έχει πεθάνει. Απλώς έχει αλλάξει μορφή. Μικρά techno parties, αυτοοργανωμένα events και χώροι με πιο εναλλακτικό χαρακτήρα προσελκύουν νέους που αναζητούν εμπειρία και κοινότητα περισσότερο από απλή κατανάλωση.
«Δεν είναι ότι δεν θέλω να βγω σε ένα club, απλώς πλέον δεν είναι η πρώτη μου επιλογή», λέει η Μαριάννα, 24 ετών. «Προτιμώ ένα μικρό techno party, μια αποθήκη ή έναν χώρο που δεν ξέρω καν αν θα ξαναβρώ μετά. Εκεί νιώθω ότι υπάρχει κάτι πιο αυθεντικό. Δεν χρειάζεται να είσαι ντυμένος με συγκεκριμένο τρόπο, να παραγγείλεις συνέχεια ποτά ή να σε ενδιαφέρει ποιος σε βλέπει. Πας για τη μουσική, για τον κόσμο και για την αίσθηση ότι συμμετέχεις σε κάτι. Νομίζω ότι αυτό ψάχνουμε περισσότερο πλέον. Να βγούμε και να ζήσουμε κάτι, όχι απλώς να καταναλώσουμε μια βραδινή έξοδο. Και όταν τα χρήματα είναι περιορισμένα, έχει μεγαλύτερη σημασία πού θα τα δώσεις. Η έξοδος γίνεται λιγότερο πού θα πάμε να μας δουν και περισσότερο πού θα νιώσουμε ότι ανήκουμε».
