Τι παθαίνει το σώμα σου όταν βλέπεις αγώνα της ομάδας σου

Κάθε Δευτέρα, η Νίκη Μπάκουλη καλεί στο podcast Pop Science έναν επιστήμονα να λύσει σε… απλά ελληνικά μια απορία που υπάρχει διαχρονικά ή δημιουργούν οι εξελίξεις του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Στο πρώτο επεισόδιο της αγωνιστικής περιόδου 2026-27, ο Δρ. Κωνσταντίνος Κορμάς, Κλινικός Νευροψυχολόγος και Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, εξηγεί πώς ο εγκέφαλός μας μεταφράζει το οπαδικό πάθος, γιατί ένα χαμένο πέναλτι ή ένα σουτ στο τελευταίο δευτερόλεπτο κινητοποιεί το σώμα μας σαν να παίζουμε εμείς στο γήπεδο και τι συμβαίνει στον οργανισμό μας, όταν τελειώνει ένας μεγάλος αγώνας.

Το «σύνδρομο» του καναπέ

Όταν παρακολουθούμε έναν κρίσιμο αγώνα της ομάδας μας, ο εγκέφαλος δεν βλέπει απλώς ένα αθλητικό γεγονός. Για έναν ταυτισμένο, με την ομάδα του, φίλαθλο, η αναμέτρηση επεξεργάζεται ως μια προσδοκία ή μια ανταμοιβή με βαθύ προσωπικό και συλλογικό νόημα.

Μέσα από τη δράση ειδικών δικτύων, ο εγκέφαλος προσομοιώνει τις κινήσεις των αθλητών και για αυτό σουτάρουμε (κάνουμε την κίνηση με το πόδι) μαζί με τον παίκτη.

Όταν βλέπουμε έναν παίκτη να τρέχει ή να σουτάρει, ενεργοποιούνται οι ίδιες περιοχές που σχετίζονται με την κίνηση, την πρόβλεψη και την κατανόηση της δράσης. Στην πραγματικότητα, ο φίλαθλος δεν είναι παθητικός θεατής, αλλά «παίζει» τον αγώνα μέσα από το νευρικό του σύστημα.

Highlights

• Η “έκρηξη” καρδιακών επεισοδίων, στα τελευταία λεπτά κρίσιμων αγώνων ή τελικών. 
• Ο “άξονας” του στρες που ενεργοποιείται από την έντονη αβεβαιότητα του αποτελέσματος, αυξάνοντας την κορτιζόλη, τους παλμούς, την πίεση και την ανάγκη της καρδιάς για οξυγόνο.
• Η ντοπαμίνη του γκολ.
• Το “Σφάλμα Πρόβλεψης Ανταμοιβής” που “δίνει” την ένταση της απόκρισης του εγκεφάλου, στα απρόβλεπτα και δραματικά φινάλε.
• Η ταύτιση και το “ανήκειν” που κρίνει πόσο έντονα αντιδρά το σώμα σε αυτά που παρακολουθεί να γίνονται στο γήπεδο.
• Το “hangover” της επόμενης μέρας -γιατί νιώθουμε σωματική και ψυχική εξάντληση και… παίζουμε στο μυαλό μας ξανά το παιχνίδι.