Η τριπλή στρατηγική Μητσοτάκη με το βλέμμα στις εκλογές

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η Νέα Δημοκρατία παραμένει μακριά από το στόχο της αυτοδυναμίας. Το πολιτικό σκηνικό αναδιαμορφώνεται με δύο νέα κόμματα, ενώ ένα ακόμη “ψήνεται” στα δεξιά. Οι γαλάζιοι επίδοξοι δελφίνοι έχουν πάρει θέση για την κούρσα της διαδοχής.

Την τριπλή αυτή απειλή επιχειρεί να αντιμετωπίσει με μία τριπλή στρατηγική ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Μία στρατηγική που δεν είναι νέα αλλά βασίζεται στη συνταγή που ο πρωθυπουργός είχε εφαρμόσει στις εκλογές του 2019 και του 2023. Εκτιμά προφανώς ότι μπορεί να αποδειχθεί ξανά επιτυχημένη, παρότι τα δεδομένα σήμερα είναι διαφορετικά από ό,τι επτά, ακόμη και δύο χρόνια πριν.

Το πρώτο στοιχείο της στρατηγικής Μητσοτάκη και για τις επόμενες εκλογές είναι η έμφαση στην απευθείας επαφή του με το κοινό της ΝΔ. Με περιοδείες σε κάθε γωνιά της Αθήνας και στην επαρχία. Χωρίς “παραδοσιακές” ανοιχτές συγκεντρώσεις σε μεγάλες πλατείες. Αλλά με ομιλίες σε μικρά επιλεγμένα ακροατήρια, σε χώρους της “καθημερινότητας” (πεζοδρόμους, εμπορικούς δρόμους, καφέ, μικρές πλατείες).

Στο Μαξίμου θεωρούν ότι το μοντέλο αυτό ταιριάζει στον κ.Μητσοτάκη και πως ο πρωθυπουργός κερδίζει τις εντυπώσεις στην απευθείας επαφή. Αν και βέβαια αυτές οι περιοδείες οργανώνονται έτσι ώστε το κοινό να είναι φιλικό στον πρωθυπουργό και να αποφεύγονται δυσάρεστες εκπλήξεις. Και βέβαια αυτό το (αμερικανικής σχολής) μοντέλο των συναντήσεων με πολίτες “γράφει”  τηλεοπτικά.

Η κυβέρνηση σηκώνει ξανά τη σημαία του “πατριωτισμού”

Το δεύτερο στοιχείο της στρατηγικής Μητσοτάκη στην τελική ευθεία προς τις εκλογές (είτε γίνουν ολίγον πρόωρα το φθινόπωρο, είτε το Μάρτιο του 2027) αφορά στην προσπάθεια ανάδειξης “εθνικού προφίλ” του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Όσο η χώρα πλησιάζει προς τις κάλπες, τόσο η κυβέρνηση θα σηκώνει τη σημαία του “πατριωτισμού”. 

Ήδη το Μαξίμου σταματά να διαρρηγνύει τα ιμάτια του για το “ήρεμα νερά” με την Τουρκία, χωρίς βεβαίως να εγκαταλείπει εντελώς το βασικό αυτό αφήγημα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Όμως το νέο κεντρικό και προεκλογικό αφήγημα είναι πως μόνο η κυβέρνηση της ΝΔ θα μπορούσε να διαχειριστεί μία νέα κρίση με την Τουρκία.

Το σκεπτικό του Μαξίμου είναι πως ακόμη και οι καχύποπτοι απέναντι στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεξιοί ψηφοφόροι, θεωρούν το σημερινό πρωθυπουργό ικανότερο στη διαχείριση κρίσεων και πάντως καλύτερη επιλογή από μία κυβέρνηση πχ με τον Αλέξη Τσίπρα το Νίκο Ανδρουλάκη. Για αυτό ο κ.Μητσοτάκης επαναλαμβάνει συνεχώς το ερώτημα ποιος θα απαντήσει το τριψήφιο τηλέφωνο στο Μαξίμου εάν χτυπήσει τρεις τη νύχτα.

Αφήγημα αξιοπιστίας, αλλά στο τέλος ψηφίζει η τσέπη

Το τρίτο στοιχείο της στρατηγικής Μητσοτάκη με το βλέμμα στις κάλπες έχει να κάνει με το αφήγημα για τη διεθνή εικόνα του πρωθυπουργού. Κυβερνητικά στελέχη δηλώνουν σε κάθε ευκαιρία ότι ο κ.Μητσοτάκης συνομιλεί με εταίρους και ξένους ηγέτες. Το προφίλ του σοβαρού και αξιόπιστου εντός και εκτός συνόρων “κουμπώνει” άλλωστε και με το αφήγημα υπέρ πατρίδος.

Βέβαια η τριπλή αυτή επικοινωνιακή στρατηγική εκτιμάται ότι για να είναι ξανά αποτελεσματική μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης και τρεις εθνικές εκλογικές αναμετρήσεις, θα πρέπει να συνδυαστεί και με πιο πρακτικά “δώρα” στους ψηφοφόρους. Γαλάζια στελέχη εκτιμούν ότι για να αλλάξει το κλίμα ο πρωθυπουργός θα πρέπει σε αυτή τη ΔΕΘ να ανακοινώσει κάποια πραγματικά γενναία μέτρα με έμφαση σε κοινά της ΝΔ όπως οι συνταξιούχοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες.

Στο παρελθόν το κυβερνητικό επιτελείο έχει απορρίψει πάντως τα σενάρια για 13ο ή και 14ο μισθό (και σύνταξη) στο δημόσιο. Ενώ το οικονομικό επιτελείο βασίζεται για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και στα έσοδα που απέφερε το φορολογικό των ελεύθερων επαγγελματιών. Και όσο ο πόλεμος στο Ιράν δεν τελειώνει, τα περιθώρια της κυβέρνησης σφίγγουν. Άλλωστε ο μεγαλύτερος αντίπαλος της κυβέρνησης δεν είναι άλλος από την ακρίβεια.