Λάικ – ντισλάικ: Από το μήλο της Λιόλιου μέχρι το ξεμάλλιασμα Βίσση-Καρβέλα

Τα λάικ και τα ντισλάικ σε όσα παρατηρήσαμε στις βόλτες μας στην πόλη και στα θεάματα που βλέπουμε κάθε εβδομάδα και που συνήθως τα συζητάμε μόνο μεταξύ μας.

Σε αυτήν την στήλη, θα προσπαθήσουμε να καταγράφουμε σε τακτική βάση τι μας άρεσε και τι δε μας άρεσε, τα λάικ και τα ντισλάικ, τι μας έκανε εντύπωση και τι μας ξάφνιασε. Όχι, τόσο σε επίπεδο κριτικής, όσο σε επίπεδο ελεύθερου συνειρμού.

Από τα μεγάλα πολιτιστικά γεγονότα μέχρι τα μικρότερα, αλλά και τα σχεδόν αόρατα, αυτά που υπάρχουν παντού μέσα στη ζωή μας. Όσα παρατηρούμε στις βόλτες μας στην πόλη και στα θεάματα που βλέπουμε κάθε εβδομάδα και που τα συζητάμε μόνο μεταξύ μας.

ΛΑΪΚ

Ευτυχισμένες Ημέρες, νόμπελ, Τομ Κρουζ και Λιόλιου για τη Γεωργία Οικονόμου

«Άλλη μια υπέροχη μέρα!» μονολογεί με πλατύ χαμόγελο η Γουίνι, κι ας μην υπάρχει τίποτα γύρω της που να το δικαιολογεί. Παγιδευμένη στην άμμο, κάτω από έναν ανελέητο ήλιο, αναζητά τον Γουίλι, τη μοναδική της παρηγοριά. Η ζωή, όπως σε όλο το σύμπαν του Μπέκετ, γίνεται μια βασανιστική επανάληψη. Η Αγλαΐα Παππά δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας στις «Ευτυχισμένες Ημέρες» που σκηνοθετεί ο Δημήτρης Τάρλοου στο θέατρο Πορεία. Και οι λέξεις του Μπέκετ χτυπούν κατευθείαν στο στομάχι, αποκαλύπτοντας την τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η Αν Κάρσον πήρε το Νόμπελ Λογοτεχνίας και, επιτέλους, μια είδηση από τον κόσμο των βιβλίων μάς δίνει λόγο να χαμογελάσουμε. Μια γυναίκα που έκανε τη Σαπφώ σύγχρονή μας, ξαναέγραψε τους ελληνικούς μύθους και απέδειξε ότι η ποίηση μπορεί ακόμη να είναι τολμηρή, ανατρεπτική και βαθιά συγκινητική.

Ωραίο το «Digger» του Ινιάριτου. Με κράτησε ακούνητη ολόκληρο δίωρο στο σινεμά, δεν κατάλαβα για πότε πέρασε η ώρα και δε με ενόχλησε κανείς διπλανός που κρατσαναγε ποπ κορν. Μαύρη κωμωδία και ανελέητη σάτιρα της εξουσίας με έναν απίστευτο Τομ Κρουζ να παραδίδει μία από τις πιο συναρπαστικές ερμηνείες της καριέρας του. Μήπως, τελικά, ήρθε η ώρα η Ακαδημία να του δώσει το Όσκαρ που τόσο καιρό του χρωστά;

Και να που μέσα σε αυτόν τον μουντό Οκτώβριο ήρθε μια είδηση να βάλει λίγο χρώμα, λίγη λάμψη και αρκετή ποπ διάθεση στην καθημερινότητά μας. Η Κατερίνα Λιόλιου συναντά τον Σάκη Ρουβά! Ωραίο, φρέσκο και μάλλον αναπάντεχο! Δύο διαφορετικές μουσικές διαδρομές, δύο γενιές της ελληνικής ποπ σκηνής και μια συνεργασία που, ομολογουμένως, έχει ενδιαφέρον. Νομίζω πως θα με καταλάβει FOMO και μέχρι και εγώ θα πάω που δεν είμαι φαν του είδους.

Νάνα Μούσχουρη και οι πεφωτισμένες βόλτες μας στην πόλη για τη Χριστίνα Τσατσαράγκου

Η υπέροχη Νάνα Μούσχουρη τιμήθηκε στο Βερολίνο από τον Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ με τον Σταυρό της Αξίας του Τάγματος της Αξίας της Γερμανίας, για τη συνεισφορά της στην ευρωπαϊκή ενότητα και την κατανόηση μεταξύ των λαών. Λίγο πριν κλείσει τα 92 της, μια διάκριση που μας θυμίζει πόσο μακριά ταξίδεψε αυτή η φωνή και πόσους ανθρώπους έφερε κοντά στο ελληνικό τραγούδι. “Η Νάνα είναι μια Ελληνίδα που με τη φωνή της έκανε την Ελλάδα να ακουστεί σε όλο τον κόσμο . Είχα τη χαρά να συνεργαστώ μαζί της στους δίσκους «Σπίτι μου σπιτάκι μου» και «Αγάπη είναι η ζωή»” έγραψε σε ανάρτησή του, ο Στ. Ξαρχάκος.

Η αφίσα της Κατερίνας Λιόλιου και του Σάκη Ρουβά για τη συνεργασία τους στο Έναστρον μάς έφτιαξε τη διάθεση. Ανάμεσα σε τόσα μήλα της Έριδος, είδαμε κι ένα μήλο που τα περνάει μάλλον καλύτερα. Θα θέλαμε να πιστεύουμε ότι δεν έχει χρησιμοποιηθεί τόσο πολύ AI. Πάντως και οι δύο είναι κούκλοι και καλή αρχή.

Οι U2 που ξαναμπαίνουν στις πρόβες για περιοδεία σε στάδια, με τον Λάρι Μάλεν Τζούνιορ ξανά στα τύμπανα μετά την επέμβασή του. Το νέο τους άλμπουμ, «Carnaval De Luz», έρχεται στις 13 Νοεμβρίου. Εμείς πάντως έχουμε ήδη μία ερώτηση: Από Αθήνα θα περάσετε καμιά βόλτα;

Κάτι απλό -αλλά πολύτιμο- είναι οι βόλτες μας στην πόλη. Και αν μη τι άλλο, στηρίζουμε οτιδήποτε μπορεί να την αναδείξει, να τη χαρούμε καθαρή, καλοφωτισμένη και φιλική στους κατοίκους. Οπότε στα Like ο νέος φωτισμός στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και την Αποστόλου Παύλου σε σχεδιασμό της Ελευθερίας Ντεκώ. Με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση 125 νέοι ιστοί φωτισμού τοποθετήθηκαν στη διαδρομή γύρω από την Ακρόπολη.

Ρόμπερτ Πάτινσον, Σκορσέζε – Ντε Νίρο και ονόματα για το Primavera, για τον Θοδωρή Δημητρόπουλο

Η κόντρα Βίσση και Καρβέλα έσκασε από το πουθενά σαν κεραυνός και τάραξε συθέμελα κάθε βεβαιότητα που μπορεί να κουβαλάμε μέσα μας. Δύο τόσο εμβληματικές μορφές της ελληνικής ποπ κουλτούρας, παγιωμένες εδώ και χρόνια – εδώ και δεκαετίες! – τόσο σε ατομικό επίπεδο η κάθε μία, όσο και η μία ως προς την άλλη, που ένιωθες πως τίποτα δεν είναι δυνατόν να διαταράξει αυτή τη δυναμική. Καλό είναι που η ζωή πάντα μας υπενθυμίζει πως δεν έχει σταθερές.

Επίσης απολαμβάνω τις έξαφνες συζητήσεις που γεννά αυτή η σύγκρουση για το τι θα ήταν το ένα από τα δύο άτομα χωρίς το άλλο. Ποιο από τα δύο είναι το “σημαντικότερο” σε αυτή τη δημιουργική σχέση; Ώρες συζητήσεων που δεν καταλήγουν πουθενά! Τι άλλο μας επιφυλάσσει η μοίρα; Θα πρέπει να διαλέξουμε στο τέλος και αν ο Σκορσέζε έκανε τον Ντε Νίρο ή ο Ντε Νίρο τον Σκορσέζε;

Μιλώντας για Σκορσέζε και Ντε Νίρο, είμαι στο μέσον ενός μαραθωνίου όλης της φιλμογραφίας του Μάρτι αυτό το διάστημα και μόλις έφτασα στο “King of Comedy”, γνωστό χαϊδευτικά και ως «αυτό που ξεπατίκωσε το “Τζόκερ”». Το πόσο ενδελεχώς έχουν εξερευνήσει οι Σκορσέζε – Ντε Νίρο την ανθρώπινη τοξικότητα (σε κάθε της διάσταση) μέσα από αυτό το σερί ‘70s και ‘80s, συνεργασιών τους, είναι κάτι το μοναδικό.

Στο μέλλον θα μιλάμε με δέος για το 2026 που έχει ο Ρόμπερτ Πάτινσον. “The Drama”, “Οδύσσεια” και τώρα “Primetime”, μια σπουδαία ερμηνεία για κάθε τρίμηνο της χρονιάς – και εκκρεμεί ακόμα το τρίτο “Dune” για να κλείσει γλυκά το έτος. Τι να πούμε πια, ο Πάτισον είναι εδώ και πολλά χρόνια ο πιο συναρπαστικός χολιγουντιανός ηθοποιός, αλλά φέτος έφτασε στο απόγειο της τεχνικής του κιόλας. Στο “Primetime” παίρνει τρεις αποφάσεις ανά σκηνή. Θρύλος.

Ωραίο λαϊνάπ ανακοίνωσε το Primavera, με πολύ καλή ισορροπία ανάμεσα στα παραδοσιακά του acts (Massive Attack, Chemical Brothers, Fontaines DC, FKA Twigs, Robyn) και στην λαϊκή στροφή των τελευταίων χρόνων, κι ας μας απογοήτευσε που δεν έχει ούτε Charli XCX, ούτε Slayyyter. Έχει όμως Doechii (στο Alter Ego θα αρρωστήσουμε), Tinashe (πριν 1-2 βδομάδες είχα αναφέρει εδώ το Melatonin), Caroline Polachek, την λατρεμένη μου Hayley Williams, την Kim Petras που χρόνια και χρόνια ελπίζω να δω επιτέλους λάιβ, την Shygirl για την οποία επίσης έχω γράψει παλιότερα, και Underscores μεταξύ πολλών άλλων. Όρεξη να υπάρχει και το σώμα να αντέξει και τα υπόλοιπα εκεί, στο πεδίο της μάχης.

Θα γράψω ξανά στα λάικ μου για το “Ντίγκερ” κι ας επαναλαμβάνομαι. Μια ταινία που αξίζει να προλάβετε να δείτε στην αίθουσα – η εμπειρία του να τη βλέπεις μαζί με κόσμο δένει μάλιστα με την ίδια της την κορύφωση και ΔΕΝ θα είναι ίδια η αίσθηση με το να τη δεις σπίτι σόλο – κι η οποία μέσα από την εντυπωσιακή κατασκευή της έχει πολλαπλούς στόχους για το (αλληγορικό και μη) βούλιαγμα του πλανήτη.

ΝΤΙΣΛΑΙΚ

Βισσοκαρβελοπόλεμος και Καμπούρης για τη Γεωργία Οικονόμου

Κρατήθηκαν η αλήθεια χρόνια πολλά και τελικά ξεμαλλιάστηκαν η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας σε απευθείας σύνδεση με το πανελλήνιο; Εντάξει, οι σταρ είναι περίεργοι, δύστροποι, εκκεντρικοί, ενίοτε και φιλοχρήματοι. Το ξέρουμε, το έχουμε αποδεχτεί. Αλλά, ρε παιδιά, κάπου ώπα! Αυτή η μανία να βγάζετε τα άπλυτά σας στη φόρα και να μετατρέπετε τις οικονομικές σας διαφορές σε δημόσιο υπερθέαμα έχει αρχίσει να κουράζει.

Και εμείς από την άλλη παρακολουθούμε Ευαγγελάτο και καλούμαστε να πάρουμε θέση για το αν ο εκάστοτε συνθέτης της εκάστοτε «απόλυτης» πρέπει να εισπράξει 500.000 ή 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Σε μια χώρα όπου ο κόσμος προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με 920 ευρώ, όπου η ακροδεξιά προελαύνει ξανά και τα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα συσσωρεύονται, εμείς ασχολούμαστε με το ποιος χρωστάει τι σε ποιον. Ρε δεν πάμε καλα.

Από τα μεταμεσονύκτια τηλεοπτικά παρατράγουδα στην προεδρία του ΛΑΟΣ και από εκεί στο αστυνομικό δελτίο. Η διαδρομή του Φίλιππου Καμπούρη θα μπορούσε να αποτελεί σενάριο πολιτικής σάτιρας, αν η υπόθεση δεν ήταν τόσο σοβαρή και αν δεν βρισκόταν πλέον αντιμέτωπος με κακουργηματικές κατηγορίες για φερόμενη απάτη εκατομμυρίων σε βάρος του Δημοσίου. Στην Ελλάδα ζούμε, όλα θα τα δούμε…

Κάποιοι δαγκώνουν αυτιά για τη Χριστίνα Τσατσαράγκου

Η κορυφή της λίστας δικαιωματικά ανήκει στον τύπο που δάγκωσε μια 54χρονη οδηγό ταξί στη Νέα Ιωνία, έπειτα από διαφωνία για την πληρωμή της διαδρομής. Όλα τα έχουμε δει, αλλά να σου αρπάξει ξαφνικά κάποιος το αυτί και να σου κόψει κομμάτι, ξεπερνάει κάθε όριο. Πώς την είδες φίλε, Μάικ Τάισον; Η γυναίκα κατάφερε να ξεφύγει και ο 35χρονος συνελήφθη. Είχαμε το νου μας για όλα τα άλλα, τώρα θα φοβόμαστε ξαφνικά και για τα αυτιά μας.

Αν υπήρχε ένα καλλιτεχνικό δίδυμο για το οποίο θα βάζαμε το χέρι μας στην αναμμένη θράκα ότι θα μείνει για πάντα μαζί, αυτό ήταν η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας. Άννα χωρίς Νίκο και Νίκος χωρίς Άννα; Εφιάλτης. Σαν τον Αστερίξ χωρίς τον Οβελίξ. Τη Μορτίσια χωρίς τον Γκόμεζ. Τη Μις Πίγκι χωρίς τον Κέρμιτ. Τον Μικ Τζάγκερ χωρίς τον Κιθ Ρίτσαρντς. Θέλουμε επανένωση αμέσως, κι ας είναι πολλά τα λεφτά. Η νέα μας ένοχη απόλαυση είναι να ακούμε τα άπειρα ρεπορτάζ που αναλύουν τη ζωή τους… και να περιμένουμε την επόμενη επιστολή Καρβέλα.